Als de wind met krimpende teugen gaat ademen, kondigt een tocht zich aan,
naar zolder. Daar staat melancholie
gekleed als twee bevallige paarden en een koetsier
met glimmende knopen. Een speeldoos ook
met gouden letters die Tchaikovsky beloven.
Enkel mij de ballerina met ontgoochelde ogen herinner als het jurkje dat hinkt
en later door motten opgevreten. Ze is gestorven
in hetzelfde bos als waar ze is geboren. Ik liggend
uit het dakraampje de koppige hoekpan herschik in confectiepak.
Een vlucht notenkrakers verwaait uit zicht achter ligboksdak.
Edwin de Groot

Klopt die bladspiegel wel? (aan, hinkt: woorden enkelvoudig op de regel)
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 28 december 2010 om 23:20
Vergis ik me, of worden inderdaad de in de laatste tijd geplaatste gedichten steeds hermetischer (i.e. onsamenhangender)? Wordt hier steeds meer een bepaald type gedichten verzameld? Toch wel wat eenzijdig dan, niet? ;-)
Dit gedicht: het leest 'mooi', gaat vermoedelijk over iets ernstigs, en is verder totaal emotieloos. Vind ik.
Het zou overigens moeten zijn: "als waar ze *in* is geboren".
Fraaie titel.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 28 december 2010 om 23:53
"Als de wind met krimpende teugen gaat ademen" vind ik adembenemend mooi. Uitmuntend sferisch.
Geplaatst door: Nic Castle | 29 december 2010 om 02:56
@Harry: Vergis ik me nu of is dit gedicht juist niet hermetisch. Herinneringen die opduiken bij een (misschien denkbeeldig) bezoek aan een zolder. In afwijkkende grammatica opgeschreven omdat dat trendieus is. Ik begreep dit beter dan veel voorgaande gedichten.
Paul
Geplaatst door: Paul van de Wiel | 29 december 2010 om 10:03
@ Paul. Het is juist dat 'trendieuze' (gemaakt, opgelegd, niet in natuurlijke taal) wat ik zo vervelend en vermoeiend vind. Het doet me gewoon niks. Elders op het forum zei Nic Castle het zo: "Ik vind dat vreemd en hermetisch en onsamenhangend óm het vreemde en hermetische en onsamenhangende geen poëzie maakt. Het zijn enkel loze woorden in het stof." (Bij 'Argumentatieleer' van Uitermark.) Raak!
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 29 december 2010 om 10:37
Of een gedicht hermetisch is of niet, doet er in feite niet toe.
Dat is of een keuze van de dichter; en derhalve te respecteren.
Ik kan zo een paar hermetisch schrijvende dichters noemen die
zelfs de Nobelprijs voor Literatuur mochten ontvangen.
Of het ligt aan gebrek van…, referentiekader, enz. bij de lezer; en daar valt
als schrijver makkelijk mee te leven.
Harry je begint jezelf in dit theater meer en meer bloot te geven
als amateurpoëziehater.
Persoonlijk vind ik dit trouwens een geslaagd gedicht.
Geplaatst door: Ruud Poppelaars | 29 december 2010 om 11:09
Correctie: Utermark.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 29 december 2010 om 11:38
@ Harry: bladspiegel klopt inderdaad niet. "aan" moet achteraan. En "hinkt" ook.
"in is geboren". Je hebt gelijk. Dank.
@ Nic. Dank je.
@ Paul. Mooi.
@ Ruud. Spijker op zijn kop. Over referentiekader gesproken; Filosoof Erich Fromm zei eens: "Geestelijke gezondheid is enkel dat wat in het referentiekader van conventionele gedachten zit".
Fijn dat je het gedicht geslaagd vindt.
Dank aan allen die de moeite nemen om te reageren. Dit forum is een mooie plaats om je over te geven aan "de markt" met zolders die allemaal anders zijn gevuld, misschien soms zelfs wel leeg.
Collega (als ik zo vrij mag zijn) dichter Georges van Acker schreef overigens ooit treffend: "Als iedereen gelijk wil hebben, is er geen plaats meer voor dialoog."
Dus vooral doorgaan en geen gelijk willen hebben. Heerlijk!
Geplaatst door: edwin | 29 december 2010 om 12:59
Wie dit gedicht hermetisch noemt, zal het ballet “De Notenkraker” niet kennen.
Vanzelfsprekend is waardering voor een gedicht afhankelijk van je referentiekader, van kennis ook.
Dit is m.i. een intrigerend gedicht. De beeldspraak in de eerste zin “de ademende wind” vind ik, ondanks de toegevoegde “krimpende teugen” wat te cliché. De originele beeldspraak in de tweede zin maakt dat weer goed.
Jammer van het vreemde “Enkel mij” terwijl er nog geen persoon geïntroduceerd is.
Eens ben ik het met wat Nic Castle, aangehaald door Harry, schrijft: “Ik vind dat vreemd en hermetisch en onsamenhangend óm het vreemde … geen poezie maakt.”
De uitspraak van Erich Fromm is hard toe aan een upgrade: “enkel” eruit. Zo simpel zit geestelijke gezondheid niet (weten we nu) in elkaar.
Als iedereen gelijk wil hebben, is er geen plaats meer voor dialoog. Dan ontstaat discussie. Hoera dus! Als we iedereen zwijgend gelijk geven, wordt alles wel heel vrijblijvend…
Mooi woord van Ruud Poppelaars: amateurpoeziehater. Te lezen als amateur-poëziehater of amateurpoëzie-hater.
Geplaatst door: Inge Boulonois | 29 december 2010 om 19:07
"Vergis ik me, of worden inderdaad de in de laatste tijd geplaatste gedichten steeds hermetischer (i.e. onsamenhangender)? Wordt hier steeds meer een bepaald type gedichten verzameld? Toch wel wat eenzijdig dan, niet? ;-)"
Nee Harry, je vergist je helemaal niet.-)
Prettige Jaarwisseling toegewenst, hr. groet Rim
Geplaatst door: Rim Sartori | 31 december 2010 om 14:09