Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Essay Feed

28 oktober 2013

Een bed voor jezelf is geen garantie: Virginia Woolf beats Susan Sontag

Alice in Bed - Susan Sontag, China‘Ich war einmal eine wirkliche Person oder anders. Ich habe es versucht. Ich fühle mich, als ob ich falle’, laat Susan Sontag haar personage Alice zeggen in een toneelstuk dat Alice in Bed: A Play in Eight Scenes heet. Dat Alice Duits spreekt, ligt niet aan Susan Sontag. Ik tikte het als Alice im Bett: Stück in acht Szenen (aus dem Amerikanischen von Wolfgang Wiens) op de kop toen ik  nog niet eens van het bestaan van Alice in Bed gehoord had.

Dat ik alleen als het niet anders kan iets in het Duits lees dat niet in het Duits geschreven is, heeft vast te maken met de overdosis nagesynchroniseerde films die ik in mijn jeugd gezien heb - dat gaat vanzelf als je in het grensgebied woont. Eén keer maakte ik een uitzondering. Ik las I.M. Ischa Meijer In Margine In Memoriam in een poging net te doen of Connie Palmen en Ischa Meijer volkomen vreemden voor mij waren. 

De werkelijke persoon die Alice ooit was, was Alice James. Zus van schrijver Henry en psycholoog en moraalfilosoof William en minstens even briljant. Maar ja… een vrouw.

Lees meer "Een bed voor jezelf is geen garantie: Virginia Woolf beats Susan Sontag" »

04 juni 2013

Ook een recensie: Tussen de bedrijven - Virginia Woolf

Met ‘kruimels, flarden en fragmenten’ geschiedenis schrijven

Tussen de bedrijven - Virginia WoolfDe dag voordat Virginia Woolf met een steen in haar jas de Ouse inliep, verzocht zij John Lehmann - compagnon bij de door Virginia en Leonard Woolf gerunde Hogarth Press - de publicatie van Between the Acts uit te stellen tot de herfst, zodat ze de tijd zou hebben om de roman te herzien [Hermione Lee noemt in haar biografie die datum - de 27 maart; volgens Quentin Bell was het een paar dagen eerder: 24 maart, lw]. ‘I didn’t realise how bad it is till I read it over’, schrijft zij. ‘Its too silly & trivial.’ Al eerder - op 12 en 20 maart had zij hem laten weten ‘Between the Acts was no good’,  al liet ze er wel op volgen dat haar man dat niet met haar eens was.

‘On 26 February, Virginia gave Leonard Between the Acts to read, and he thought it “the best of the novels with the exception of The Waves.” Yet her diary confirms that all was not well. Depression made her more than normally intolerant of the “infernal boredom” of village life’ [de Woolfs brachten hun dagen gedwongen door buiten de stad omdat hun huis in London verwoest was, lw] , zo staat het in Leonard Woolf: a biography van Victoria Glendinning.

Lees meer "Ook een recensie: Tussen de bedrijven - Virginia Woolf" »

25 mei 2013

Verzonnen of gebeurd, dat doet er in de literatuur steeds minder toe, maar de tijd en bad continuity wel

Het drama is een list. Onder die titel staat deze week het essay dat Daan Stoffelsen als Waarschuwingen, ravijnen en ziekenhuisgebouwen inzond voor de Jan Hanlo Essayprijs Klein - een prijs die hij deze week won - in De Groene Amsterdammer. 

In dat essay gaat Daan Stoffelsen - en nu parafraseer ik zijn woorden, zoals uitgesproken tijdens een interview met Hans Smit op de avond van de uitreiking van de prijs - de literatuur te lijf via het fenomeen ‘het ongeluk’. Hij onderzoekt hoe schrijvers ongelukken - vaak maar niet altijd met dodelijk afloop - beschrijven en hoe zij het geduld van de lezer op de proef stellen door de tijd tussen de aankondiging van een ongeluk, het ongeluk zelf en het prijsgeven van de afloop - vandaar de oorspronkelijke titel - te rekken.

Het drama is een list, tot dat besef kwam Daan Stoffelsen dankzij dit onderwerp. Het had ook een ander, maar misschien niet elk willekeurig ander onderwerp kunnen zijn. Want uiteindelijk gaat zijn essay Het drama is een list / Waarschuwingen, ravijnen en ziekenhuisgebouwen over de ontoereikendheid van het waarheidsgetrouw beschrijven.

Lees meer "Verzonnen of gebeurd, dat doet er in de literatuur steeds minder toe, maar de tijd en bad continuity wel" »

14 maart 2012

Waarom Louis Paul Boon de Nobelprijs verdient

Dit artikel over Louis Paul Boon van Roderik Six staat deze week in de papier Knack. De redactie van De Contrabas vraagt zich af, wie hij op het oog heeft als hij 'neuzelbarden' schrijft; en waarom hij schrijvers in de contramine of dissidenten 'relnichten' noemt... Wij gaan het wellicht ontdekken, in het reactieveld. Mark Cloostermans schreef eveneens een artikel over Boon, voor Staalkaart. Fragmenten zijn te lezen op zijn blog. Cloostermans en Six komen tot geheel verschillende conclusies over de tijdgebondenheid van Boons werk.

Boonvieringen zat een eeuw na zijn geboortedatum. Maar de ultieme eremedaille heeft hij nooit mogen ontvangen. Van alle Nederlandstalige kandidaten was hij nochtans de meest kansrijke. Een rechtzetting.

Elke jaar in oktober zitten wereldwijd tientallen literaire zwaargewichten zenuwachtig bij de telefoon te wachten op dat ene verlossende bericht en ondanks de voorafgaande speculaties blijft het koffiedik kijken. De Zweedse Academie is bookmakers meestal te slim af en zelfs doorwinterde lettervreters fronsen vaak de wenkbrauwen als er weer eens een obscure dichter met de prijs gaat lopen. Hoewel de Academie niet met openbare shortlists werkt en hun geheim conclaaf nauwelijks lekken vertoont, tekenen zich wel algemene tendensen af waaraan je potentiële winnaars kunt aftoetsen.

Lees meer "Waarom Louis Paul Boon de Nobelprijs verdient" »

08 januari 2012

Luc Devoldere: inleiding bij nieuwe bundel Luuk Gruwez

Eind vorig jaar verscheen de bibliofiele bundel De kerf in je wang, vijf gedichten van Luuk Gruwez met vijf etsen van Karel Dierickx, uitgegeven door Octave de Achtste in Gent. Tijdens de presentatie op 11 december in het gebouw van de KANTL, sprak Luc Devoldere (hoofdredacteur van Ons Erfdeel en essayist) de hieronder volgende, inleidende woorden:

Jaren geleden is Luuk Gruwez geëmigreerd uit het land van de handen –West-Vlaanderen – naar het land van de wangen – Limburg: van de harde handen die van aanpakken weten, van zwijgzaam werken - naar de zachte wangen die dienen om gestreeld te worden.

En nu komt hij naar Gent met diezelfde wangen, maar met een kerf erin.

Lees meer "Luc Devoldere: inleiding bij nieuwe bundel Luuk Gruwez" »

06 december 2011

Weblog over kijken: Dagdieven

"Aan het eind van de jaren veertig vond Josef Sudek een camera uit 1894, dus bijna even oud als hij zelf, een Kodak panoramic. Het was een lomp apparaat dat Sudek slechts met moeite, want met één arm, overal mee naartoe sleurde. Een bijkomend probleem was dat er slechts één filmstrook van 10 bij 30 centimeter in paste. Nadat Sudek een foto had genomen, moest hij terug naar zijn donkere kamer om een nieuwe filmstrook in zijn camera te plaatsen. Gelukkig bood de bevriende textielkunstenares Božena Rothmayerová uitkomst: zij naaide een grote, zwarte zak voor hem waar zowel de fotograaf als zijn camera in konden verdwijnen." Nicole Montagne over "dagdieven", op het Weblog over Kijken.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën