Een poëtische spuit
is er een
van
ik
wil
bij
het verlaten van die christelijke
waarden al het leven uit baren
paars uitslagen niet langer laten
klagen over diepe wateren ons
naar de drank de dood in varen
als trouwe volgers clowns doe
maar als een Orpheus nuchter
poëzie nu sturen uit hun ziekte-
wieg vuren naar de herinnering
montuur waardoor wij moeten zien
voor onze ogenschijnlijk verzuurde
literatuur, die zich niet onthoudt
van
een
dode
die
ik
H
u
g
o
doop.
Sid Von Coeur

@ Redactie. Naar mijn informatie spelt de auteursnaam zich met kleine v: Sid von Coeur. En volgens het beeldschrift op diens website staat het gedicht *gecentreerd* afgebeeld, niet, zoals hierboven, met spaties als zodanig ongeveer benaderd. Misschien wil de redactie zo goed zijn de daartoe specifiek benodigde HTML-code te hanteren?
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 02 april 2011 om 23:56
Wat een knettergek 'gedicht', dit. Het doet me niets, maar fascineert enigszins in zijn absolute groteskheid:
1. Waarom al die extra spaties tussen vele der woorden, is dat om overal een min of meer even brede kolom te krijgen (nogal banaal dan!) of zit er een andere betekenis achter?
2. Waarom de naam als "H/u/g/o" afgebeeld en het slotwoord weer gewoon horizontaal?
3. Waarom die éne komma achter "literatuur" (qua interpunctie correct), maar verder nergens anders? Overigens: géén komma daar was spannender geweest, en met een gelaagder betekenis ook in dat fragment.
4. Bij zo weinig interpunctie, wat is het nut van de eindpunt? De dichter heeft hier een kans laten liggen: had beter geen eindpunt gekozen, als om het statement extra kracht bij te zetten.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 03 april 2011 om 00:23
Nog nooit een spuit gezien, Harry?
Geplaatst door: Stam | 03 april 2011 om 11:35
Jawel, maar de vorm waarin dit gegoten is heeft dat beeld nauwelijks tot niet hoor, vind ik.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 03 april 2011 om 12:12
De redactie dwingt met dit soort geklieder nu niet bepaald respect af bij dichters die hun tijd afstaan voor redelijke tot superbe poëzie.
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 03 april 2011 om 13:11
Eens met Kees. Het irriteert me eerlijk gezegd dat het Krakatau-gehalte nogal hoog begint te worden.
Geplaatst door: Arjan Keene | 03 april 2011 om 14:13
wie zijn die dichters van de redelijke tot superbe poezie dan, Kees.
Geplaatst door: Stam | 03 april 2011 om 14:32
Ik heb bij de meeste gedichten die voorbijkwamen nog geen poëtische ondergrens ontdekt. Een redelijke redactie dient die vast te stellen. Zoals het nu gaat, zit er geen visie achter. Alles schijnt te kunnen en te mogen. Wij, redelijke dichters worden eens superbe als we eisen stellen aan ons kunstenaarschap.
Maar nu speel ik voor redactie.
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 03 april 2011 om 15:03
Wat zijn die eisen dan? En waarom zouden die (persoonlijke) eisen altijd overeenkomen met die van de redactie? Ik snap je redering niet.
Geplaatst door: Stam | 03 april 2011 om 15:13
Wellicht zou, om te beginnen, de publicatiefrequentie omlaag kunnen, bijv. naar om de dag. Dat scheelt al de helft.
Maar goed, dit is niet de plek om dat alles te bespreken, onder de spuit van Sid von Coeur. Die naam vind ik overigens nog het fraaist aan het geheel.
Geplaatst door: Arjan Keene | 03 april 2011 om 17:09
Misschien is 'doop' de huid? Anders is het horizontale van dat woord mij ook een vraag.
Dit is vast een middel tegen of voor poëziejunks.
Geplaatst door: Benjelle | 03 april 2011 om 18:35
Nog bedankt voor je bijval, Arjan.
Krakatau-gehalte: treffend getypeerd.
Helaas zijn krakende trappen favoriet...
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 03 april 2011 om 21:48
Iemand die (naar ik aanneem) gedichten leest omdat hij ervan houdt, pleit voor een verlaging van de publicatiefrequentie? Kees, dat slaat natuurlijk nergens op. Jij weet toch ook dat jij iets rommel kan vinden, waar iemand anders het briljant vindt. Bovendien ontglip je met jouw maatregel ook de helft van de (in jouw ogen) goede poëzie. Het slaat dus kant noch varken.
Geplaatst door: Josse Kok | 03 april 2011 om 21:55
Niet Kees maar Arjan, excuses.
Geplaatst door: Josse Kok | 03 april 2011 om 21:57
@Josse: Dit is een publicatieforum met m.i. de ambitie van een online tijdschrift, zij het met één vorm en één thema: kwalitatieve gedichten.
De criteria voor die kwaliteit worden uiteraard door de redactie bepaald. De redactie doet dat uitstekend, alle lof; maar ik merk dat ik sinds enkele weken die kwaliteit vind teruglopen. Een instrument zou dan kunnen zijn de drempel te verhogen, een middel daartoe is bijv. de hoeveelheid beperken.
En ja, dan lees ik liever wat minder.
Geplaatst door: Arjan Keene | 03 april 2011 om 22:52
Ik lees toch het liefst zo veel mogelijk, kaf van koren scheiden hoort daar nu eenmaal bij. Het moet ook niet ontoegankelijk worden, zo'n forum. De uiteindelijke selectie zit hem eerder in de bundelgedichten, mijns inziens.
Geplaatst door: Josse Kok | 04 april 2011 om 00:22
Ik suggereerde een uurtje geleden als compromis een 'wisselredactie', zoiets als wisselspelers in de sport zeg maar. De ironie ervan werd kennelijk niet gewaardeerd, want na eerst te zijn geplaatst verdween mijn suggestie botweg van het scherm. Ongelukje of ernst?
Geplaatst door: Theo Vanderwacht | 04 april 2011 om 14:02
Ging je 'ironische' suggestie over het gedicht Theo?.
Lees het colofon dan snap je waarschijnlijk wel waarom je reactie is verwijderd.
In het vervolg controleren wij strenger op niet ter zake doende reacties.
Suggesties zowel ironisch of serieus bedoeld graag per mail.
Geplaatst door: Joris Miedema | 04 april 2011 om 14:33
Dit gedicht is helemaal geen nieuw dieptepunt. De vorm leunt misschien dicht tegen de kitsch aan maar ik vind het een origineel eerbetoon aan wijlen Hugo Claus. Bijna kinderlijk naïef gebracht.
Geplaatst door: Jacques Santegu | 04 april 2011 om 15:26
Hugo Claus: de Jan Wolkers onder de dichters. Kon z'n poëtische spuit ook niet in bedwang houden. Gevolg: héél veel van hetzelfde, eeuwig evocatief...!
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 04 april 2011 om 16:39