Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Een leven, een gedicht Feed

19 juli 2009

Één leven, één gedicht (1)

BolhoedYo, waar de fuck ben ik?
– Ton van 't Hof, Aan een ster/ she argued, “Los zijn wij niet verkrijgbaar

Waarom poëzie? Deze vraag staat centraal in deze nieuwe serie overpeinzingen, waar iedere lezer van dit weblog aan mee mag doen. Stuur uw antwoord op naar decontrabas@hotmail.com.

De titel van de serie is ontleend aan een uitspraak van Allen Grossman in zijn, in mijn ogen, belangrijke beschouwing over poëzie: Summa Lyrica; A Primer of the Commonplaces in Speculative Poetics, 1992. Hij laat hierin “One life. One Poem” direct volgen door de bewering: “There is one poem written by God.” En “God” is voor Grossman synoniem met “mysterieus” en tegelijkertijd de bron waaruit hij energie put voor zijn zoektocht naar zijn waarheid, waarbij de poëzie één van zijn vehikels is. In de Voorzienigheid van die ene God uit de Bijbel gelooft hij overigens niet. Zijn beschouwing ademt vooral positiviteit uit, een rotsvast geloof in de goedheid van de mens.

Hoe anders deze pessimistische herinnering van Heinrich Schopenhauer: “Op mijn zeventiende, zonder enige gedegen schoolopleiding, werd ik gegrepen door het lijden van het leven, net als Boeddha in zijn jeugd, toen hij ziekte, ouderdom, pijn en dood zag. De waarheid... was dat deze wereld niet het werk kon zijn van een goedertieren Opperwezen, maar eerder dat van een duivel, die schepsels het leven gaf om zelf genot te ontlenen aan hun lijden; hierop wezen de feiten, en de overtuiging dat het zo moest zijn kreeg de overhand.”

Het gedicht dat mij bekeerde tot de poëzie is van de hand van K. Schippers en titelloos:

Zo kan een café vol of leeg zijn,
kan het vijf dagen regenen
of een week lang om de dag,
zijn er soms drie bolhoeden in een straat te zien,
of geen
of een,
vreemd blijft het.

Uit dit gedicht spreekt geen optimisme of pessimisme, maar een fundamentele houding van er-zijn, van een onbevooroordeeld tegemoet treden van de wereld om je heen. Het is deze houding die me aanspreekt en van waaruit ik mijn zoektocht – Yo, waar de fuck ben ik – naar dat ene gedicht nog altijd onderneem.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën