Twitter

Facebook

Elders

Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

Jaco Wouters

Die grote vis, ik dacht even aan Jona, maar niet alles gelovend wat ik zelf bedenk, mijn compliment, de intriges tussen de eerste en de laatste regel geven de juiste hoeveelheid twijfel.

Harry J.M. Kleinhoven

"geen grote brandende gitaar", haha! lees ik daar toch steeds "sigaar". Een leuk taalgrapje.

Maar qua gedicht weet ik het nog niet zo. Strofe 2 bv. vind ik ernstig gezocht, al is het enjambement van regel 1 niet onaardig gevonden.

De titel "Een grote vis" refereert aan het vangen door politie van grote misdadigers. Wat vindt de lezer daarvan concreet terug in het gedicht? Welnu: toch zeker in de twee openingsregels van strofe 2 (afmaken, moorden), en daarmee lijkt meteen ook alles gezegd.

Maar dat zal toch niet waar zijn? We moeten misschien dieper zoeken. Na de sleutelstrofe (met als enige regel "ik zal het wel van iemand anders lenen" - afpersing?) vindt een transponering in de tijd plaats t.o.v. hetgeen verteld wordt in de eraan voorafgaande strofen.

Het gedicht lijkt te gaan over een aanslag in het criminele circuit, waarbij de doodgeschoten misdadiger (= de lyrische ik) nog net voor zijn sterven met verbazing van zijn lichaam waarneemt zoals die in de slotstrofen beschreven kleuter. Nou, dat is dan mooi ingepakt allemaal, als ware het gedicht een 'whodunnit'. Met enige aarzeling zeg ik dan toch: een geslaagd gedicht.

Harry J.M. Kleinhoven

(bis) Wat ik mij afvraag: wie/wat heeft deze auteur geïnspireerd dit gedicht te schrijven? Wat mij intrigeert: de auteur zelf is nog jong (rond 30 jaar) - wie dan is de "blanke, kalende man / van drieënvijftig jaar" ? Tenslotte nog een kritiekpunt(je): beproefde dichttechnieken zoals assonantie, alliteratie, herhaling, rijm, metrum, etc., zijn (vrijwel) afwezig in dit gedicht; dat het gedicht desondanks toch 'werkt' is wellicht te danken aan het terloopse karakter van de opmerkzame schets die de lezer te verduren krijgt, en de enkele opvallend geplaatste enjambementen, waardoor het relatief gebrek aan de genoemde dichtelementen er ineens helemaal niet meer zo toe doet. Het is ook dat wat deze tekst n.m.m. toch verdienstelijk maakt. Zelfs al is het anekdotisch van aard (wat ik hoe dan ook een belangrijk minpunt vind), en dus ook niets méér te bieden heeft dan tijdelijke verstrooiing.

Hans Smit

Van mening zijn dat anekdotische poëzie niets méér te bieden heeft dan tijdelijke verstrooiing is een achterlijke uitspraak. Om te beginnen heeft geen enkel gedicht niets, maar dan ook niets meer te bieden dan tijdelijke verstrooiing, behalve slechte poëzie, die zelfs dat niet te bieden heeft. En ten tweede gaat het er niet om of een gedicht anekdotisch is, maar hoe die anekdote wordt verteld, wat er nog meer te vinden is in het gedicht en hoe de anekdote die andere lagen aanraakt. Bijna alle poëzie die ik werkelijk goed vind is (onder veel andere dingen) anekdotisch, of zou het kunnen zijn - want anekdotische poëzie bestaat in feite niet, het is puur de keuze om een protagonist wat duidelijker in het gedicht te plaatsen, en van 99 van de 100 gedichten kom je er toch niet achter of ze 'waar' zijn, laat staan dat dat ertoe doet.

'Verdienstelijk' is een woord voor keurmeesters die zichzelf graag horen praten, met 'niet onverdienstelijk' als overtreffende trap van lulligheid. Ga alsjeblieft ergens ander verdienstelijk zitten zijn, tussen uw collega-dinosauriërs.

Leuk gedicht trouwens! Iedereen die de wens om een brandende gitaar te bespelen aanroept, kan rekenen op mijn sympathie.

Harry J.M. Kleinhoven

@ Hans Smit. Anekdotische poëzie heeft als algemeen kenmerk dat het in de regel geen dichtregel heeft die werkelijk de moeite van het onthouden waard is. Het is dan ook eigenlijk, qua tekstkarakter, proza. Noem mij één dichtregel die van bovenstaand gedicht onthoudenwaard zou zijn... Nou?

"Leuk gedicht trouwens!" - dat is zoiets als zeggen: "Leuke jurk trouwens!"; een beleefdheidsdrase, meer niet, geuit t.o. wat het kennelijk wist op te roepen. Zoiets zeggen bij een gedicht van Rilke, of van Nachoem M. Wijnberg, of van Pablo Neruda... nee, dat zou toch niet in mij opkomen.

Ik mag aannemen dat u mijn stellingname nu beter begrijpt? ;-)

Harry J.M. Kleinhoven

Correctie: beleefdheidsFrase

Harry J.M. Kleinhoven

Correctie: onthoudenSwaard

Hans Smit

Leuke reactie! Ga zo door: hoe meer onnozele, onhoudbare stellingen uwerzijds onder elkaar, hoe beter. Nu is anekdotische poëzie opeens proza. En poëzie kennelijk iets 'hogers' dan proza, want dat is de implicatie van die stelling.

'Ik ben een blanke, kalende man
van drieënvijftig jaar
maar dat wil niet zeggen
dat ik geen grote brandende gitaar
in mijn handen kan hebben'

is in mijn ogen het onthouden waard. Waarmee niet is gezegd dat dit het ultieme gedicht is om te bewijzen dat anekdotische poëzie iets anders (niet iets hogers of lagers) is dan proza.

Het eerste dat me zo maar invalt: 'De achttien Dooden' (http://nl.wikipedia.org/wiki/De_achttien_dooden) van Jan Campert wel eens gelezen? Waarschijnlijk niet, als u zocht op de afdeling proza.

Anekdotische poëzie voor proza verslijten is zoiets als zeggen dat een (magisch) realistisch schilderij eigenlijk een foto is, en daarmee zowel aan de aard van schilderkunst als aan de mogelijkheid van magische fotografie voorbijgaan.

Het verwondert mij dat u hier niet wat meer weerwoord op dit soort onhoudbare stellingen krijgt. Vermoedelijk is de rest van de mensen die last hebben van opvattingen nog niet wakker.

Eelke

Of 'de rest van de mensen' laat Harry gewoon lullen. Mij een zorg wat hij allemaal bij elkaar fabuleert.

Leuk gedicht trouwens :).

Harry J.M. Kleinhoven

@ Hans Smit. Anekdotische poëzie blijft steken in het particuliere, ontstijgt zichzelf niet; daarmee onderscheidt het zich ten negatieve van 'grote' poëzie, die waarin de persoonlijke beleving zich tot de collectieve verbreedt.

Uw voorbeeld van Jan Camperts gedicht, als tegenvoorbeeld op mijn stellingname, is zo onraak als maar zijn kan. Juist dat gedicht bevat sowieso alle stilistische kenmerken van wat deze poëzie canoniseert (rijm, metrum, etc.). Niet alleen dat, het geeft ook op indringende wijze, in heldere frasen verwoord, gegrond op een werkelijk historisch gebeuren, een bijzondere kijk op de tijdloze thema's, van wat het onthouden waard is: de worsteling van de mens met zijn onverkozen tijd, de paradoxen van het menselijk bestaan, de vrije keuze t.o. het noodlot, nationalisme vs. patriottisme, etc.

De regel van bovenstaand gedicht die u de moeite van het onthouden waard vindt? Ik feliciteer u met uw keuze! ;-)

Harry J.M. Kleinhoven

@ Hans Smit (bis). Uw uitspraak, "[o]m te beginnen heeft geen enkel gedicht niets, maar dan ook niets meer te bieden dan tijdelijke verstrooiing" geplaatst t.o. Jan Camperts gedicht, 'Het Lied der Achttien Dooden'... Need I say more? :-P

Hans Smit

De definitie van anekdotische poëzie versmallen tot de algemene definitie van amateurisme, namelijk iets maken dat alleen voor de maker zelf enige (gevoels)waarde heeft, is een vrij doorzichtige retorische truc. Mijn gelukwensen. Het maakt alleen uw verhaal niet sterker, want de vraag is dan wie wel bepaalt wat het 'grote' is aan 'grote' poëzie. Ik zal het u maar verklappen: de lezers van het gedicht, die er iets van zichzelf (hun eigen anekdote, zo u wilt) in herkennen. In uw analyse van 'De achttien dooden' roemt u stilistische kenmerken die een anekdotische benadering volstrekt niet in de weg staan, dus dat mag geen weerwoord heten. Feit blijft dat 'De achttien dooden', alleen door door de historische aanleiding, zo anekdotisch als de neten is, en dat het juist daardoor zo indringend is - veel meer dan wanneer de dichter zich in 'hogere' vaagheden had uitgedrukt. De anekdote is in de kern een stijlkeuze die niets met de prosodie van doen heeft en deze dus ook onmogelijk in de weg kan zitten.

Harry J.M. Kleinhoven

@ Hans Smit. "zo anekdotisch als de neten" - volkomen juist, maar, let wel: dat was slechts de aanleiding, niet het verwoorde. Hetgeen verwoord werd sneed juist de grote thema's aan. Om het nog iets duidelijker te zeggen: anekdotische poëzie is alleen dat... anekdotisch, i.e. een particuliere weergave van een particuliere beleving. Natuurlijk zal (deels) herkenning door deze of gene lezer best wel plaatsvinden. Maar om er nou canoniserende waarde aan toe te kennen...?

"[..] wie wel bepaalt wat het 'grote' is aan 'grote' poëzie [..] de lezers van het gedicht", zegt u ook nog. Dat lijkt me wat kort door de bocht. Ik ben van mening dat 'grote' poëzie er al is voordat er lezers (en hun hoe dan ook altijd particuliere waardering, al dan niet gemankeerd) van zijn. Of zoals Harry Mulisch het zei: "Nothing becomes poetry. / Something is poetry."

Jaco Wouters

Na dit alles had liever gelezen hoe welkom poëzie is en hoe moeilijk het te pruimen is.

"No thing becomes poetry. / Something is poetry."

Niet te pruimen.


Nic Castle

"als zijn aandacht getrokken wordt
door het gat in zijn broek
zal hij glimlachend zeggen:

ik kan mezelf zien" vind ik mooi.

De strofe over de blanke, kalende man is ook niet slecht. Verder ben ik het eens met Jaco in dat het niet te pruimen is.

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.

Bezig...
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd gepubliceerd. Nog een reactie achterlaten

De letters en cijfers die u invulde kwamen niet overeen met de afbeelding. Probeer opnieuw.

Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.

Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.

Bezig...

Laat een reactie achter

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

november 2014

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën