Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Door de ironie heen Feed

10 maart 2015

Door de ironie heen (24 en slot): H.H. ter Balkt, Remco Campert

In de inleiding van een recensie over Laaglandse hymnen van H.H. ter Balkt, de dichter die zondagnacht is gestorven, schrijft Rutger H. Cornets de Groot: ‘er is alleen nog maar die wereld die voorbij leek, maar die plotseling in alle hevigheid weer voor je staat, en waar ook jijzelf je nu in bevindt.’ Dit geldt, bedacht ik toen ik het las, voor alle teksten die de moeite waard zijn. De lezer kan via de tekst een wereld betreden die voorbij is, of er misschien wel nooit is geweest, maar die door de beelden die een schrijver heeft gemaakt wordt opgeroepen en die alleen in de tekst bestaat.

Lees meer "Door de ironie heen (24 en slot): H.H. ter Balkt, Remco Campert" »

05 maart 2015

Door de ironie heen (23): Arnon Grunberg, dialoog

De definitie van het begrip ironie roept verwarring op. Dat stelt Arnon Grunberg in deze aflevering (rond minuut 31) van College Tour; voor hem is ironie ‘puur het besef dat je zelf op wankele bodem staat, dat je een anti-fundamentalistische houding inneemt, dat wat je zegt, dat dat weerwoord mag krijgen, en dat het niet het laatste woord over iets is, en dat je ook van gedachten mag veranderen, niet meer, niet minder. Dus ironie is dat wat een dialoog mogelijk maakt.’

Lees meer "Door de ironie heen (23): Arnon Grunberg, dialoog" »

20 februari 2015

Door de ironie heen (22): Woody Allen, Mighty Aphrodite, ME, weg ermee, en nog een paar overwegingen over geweld

Ooit was ik lid van een commissie en moest ik om de zes weken vergaderen. In de commissie zetelde iemand van de politie, een aardige man, met een Utrechts accent waar je er wel drie van kon maken. Ik vond hem aardig. Op een dag vertelde hij over zijn verleden als ME’er. ‘Ja, dan kwam je na een dag wel eens met spierpijn thuis, van het slaan.’

Ik dacht dat ik het niet had verstaan, maar het klopte. ‘Je leert wel hoe je moet slaan, dat scheelt. Na een paar uur is het toch steeds moeilijker en begin je gewoon van je af te meppen. En dan heb je de volgende dag spierpijn.’ Ineens bekeek ik die man heel anders. Toch vond ik hem nog steeds sympathiek.

Lees meer "Door de ironie heen (22): Woody Allen, Mighty Aphrodite, ME, weg ermee, en nog een paar overwegingen over geweld" »

14 februari 2015

Door de ironie heen (21): Vleutenseweg, Lombok, Martin Bril, H. Marsman, Vischmarkt

Ik passeerde mijn oude wijk. In de verte de kerktoren. Op de Vleutenseweg zag ik een oude man. Hij droeg een bos bloemen met een kaartje eraan: een hart en iets over Valentijn. De moskee riep op tot het gebed. Uit een zijstraat kwam een kennis aangelopen. Ik stond stil om hem te begroeten, maar besefte ineens dat hij dood is.

Lees meer "Door de ironie heen (21): Vleutenseweg, Lombok, Martin Bril, H. Marsman, Vischmarkt" »

11 februari 2015

Door de ironie heen (20): Botte Jellema, Joost de Vries, Freek de Jonge, Joost Zwagerman en het ZKV

In de radiodocumentaire Yolo van Botte Jellema spreekt Freek de Jonge zijn bezorgdheid uit over de ironische levenshouding van twintigers en dertigers. Het pantser dat ironie heet zorgt voor een verminderde weerbaarheid als het gaat om het verdedigen van normen, waarden en allerlei andere zaken. Met al te ironische jongeren win je de oorlog niet, dat is wat Freek de Jonge zo ongeveer stelt.

Toen ik de documentaire beluisterde wilde ik De Jonge geen gelijk geven, maar het lukte me niet. De Jonge had gelijk, of beter: hij roerde een belangrijke kwestie aan: weerbaarheid, het verdedigen van gezamenlijke waarden... niemand hoeft er op neer te kijken en beschavingen zijn er groot mee geworden. Ik vrees alleen dat ik liever niet onder leiding van De Jonge aan dat gevecht zou beginnen.

Lees meer "Door de ironie heen (20): Botte Jellema, Joost de Vries, Freek de Jonge, Joost Zwagerman en het ZKV" »

08 februari 2015

Door de ironie heen (19): Afscheid nemen, Remco Campert, Woody Allen, Kenneth Branagh

1998-poster-celebrity-1In de eerste aflevering van deze reeks nam ik een foto op van Remco Campert, weglopend, het verhaal uit. Vandaag werd bekend dat hij de Prijs der Nederlandse Letteren krijgt. Een goed verhaal heeft niet alleen een fundament, maar ook zijbeuken, nissen, doorkijkjes, ornamenten, onverwachte zijkamers, een bijgebouw.

Afscheid nemen is een kunst. Remco Campert begint daarin ondertussen een dubbel meesterschap te ontwikkelen. Aan de ene kant kan er nog geen groeve van een ontslapen kunstbroeder worden gegraven, of Campert staat er al naast, een gedicht van eigen makelij voordragend. Aan de andere kant wordt hij nu al jarenlang overal ‘voor de laatste keer’ ontvangen en toegejuicht, als een overblijfsel uit een ver verleden. Wat hij onderhand inderdaad is.

Lees meer "Door de ironie heen (19): Afscheid nemen, Remco Campert, Woody Allen, Kenneth Branagh" »

07 februari 2015

Door de ironie heen (18-B): wachten op een gepast moment

Vervolg op dit stuk

Vanochtend waren ze er weer, de man en de vrouw. De honden hielden een wedstrijd richting een van de speelplekken die de groenstrook onderbreken, roeiers kwamen op het kanaal voorbij en in de verte zag ik bus 77 richting de Europalaan verdwijnen. Een bootje dat Otter heette voer naar het oosten. De vrouw en de man stonden langer dan ooit te talmen, te praten, ze lachte, hij wees iets aan en begon een verhaal te vertellen waar ze met glinsterende ogen naar luisterde.

Wat bezielde me om inderdaad naar ze toe te gaan, zoals ik me al een paar keer had voorgenomen? Ik zou het niet weten en het doet er ook niet toe. Ik trok mijn schoenen aan, haalde een hand door mijn haar en liep de trap af, de groenstrook op, de twee tortelduiven tegemoet. Ze hoorden me niet, althans, ze reageerden niet op mijn groet en hun ogen keken door me heen.

Lees meer "Door de ironie heen (18-B): wachten op een gepast moment" »

06 februari 2015

Door de ironie heen (18-A): plotseling dansen, honden uitlaten, Simon Vestdijk

VestdijkIk herinner met het moment waarop, tijdens familiefeesten, plotseling werd gedanst. Het ene moment zaten alle ooms en tantes nog aan hun tafel, in gesprek, en dan was er een lied dat iedereen deed opstaan - kijk, daar gingen ze, over de dansvloer heen en weer, bewegingen die te soepel waren voor hun ernstige lichamen.

Ik herinner me het moment waarop ooms ineens een schittering in hun ogen kregen, als ze met een vrouw praatten, als ze, niet-nadrukkelijk, even hun hand lieten rusten op de schouder van een tante met wie ze niet waren getrouwd; ik herinner me de conversatie, die ineens het lichte kreeg dat zij anders niet had.

Ik herinner me de melancholie die ineens in de feestzaal hing: morgen was dit allemaal voorbij.

Lees meer "Door de ironie heen (18-A): plotseling dansen, honden uitlaten, Simon Vestdijk" »

05 februari 2015

Door de ironie heen (17): vijandige supermarkt, Het Paradijs, Jan Kostwinder

Ik doe nu al langer dan een half jaar boodschappen in een mij vijandig gezinde supermarkt. Nou ja, het is gewoon een Albert Heijn, maar het is niet de supermarkt waar ik hiervoor bijna veertien jaar boodschappen deed, en het went maar niet. Niets is er zoals ik het wil hebben, en toch kan ik er alles krijgen. Het lijkt wel een realityserie van ‘Verkeerde raadhuizen’ van H.H. ter Balkt:

Verkeerde supermarkten, zijn
Alleen maar verkeerde super-
Markten; ook goede supermarkten
Zijn de verkeerde supermarkten

Lees meer "Door de ironie heen (17): vijandige supermarkt, Het Paradijs, Jan Kostwinder" »

04 februari 2015

Door de ironie heen (16): Ellen Deckwitz, IS(IS), functioneel geweld, Comte de Lautréamont, Louis-Ferdinand Céline

Ellen Deckwitz werd deze week in DWDD even verward met Sjuul Deckwitz, door Matthijs van Nieuwkerk. Allebei schrijvers. Allebei vrouw. Waarschijnlijk familie. Wat maakt het eigenlijk allemaal uit? Niet veel. Ik vond het wel hartverwarmend dat Van Nieuwkerk, in de jaren zeventig/tachtig student Nederlands, de naam uit het verleden nog ergens paraat bleek te hebben.

Lees meer "Door de ironie heen (16): Ellen Deckwitz, IS(IS), functioneel geweld, Comte de Lautréamont, Louis-Ferdinand Céline" »

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën