De vraag naar het verhaal
bevangt haar met de wrevel van haar geboorte
het smalle licht
kamerdeuren die openzwaaien
roestige stellingen
Ze antwoordt snel, loopt de trap op
tot ze niet verder kan: de nooddeur
is gesloten, de spanning in haar buik –
ze zoekt het mes
ze snijdt
uit het portret
haar jonge ogen
Vanaf dan kan de vrager
nooit meer slapen
Bij gevaar op reclame
verklaren ze hem gek
Steven Graauwmans

Redactie, redactie, redactie toch.
Krijgen we nog iets fatsoenlijks in de
Goede Week? Of leven jullie buiten die realiteit? Nederland is nog redelijk calvinistisch weet u nog wel.
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 20 april 2011 om 12:14