De oude kruisboogschutter redt een toren
Terwijl ik onder mijn donsdeken
Dat ruikt naar het beenvocht van mijn grootmoeder
En de pas afgeknauwde oren van wijlen haar hond
Mijn strandwandelingen doorneem.
De meeste liepen af met een sisser
En een wafel tussen bliksemschichten
Pas slikken wanneer het dondert
Zei mijn reisgezel altijd
Zelf at hij niets
Hij had genoeg aan zijn rum en zakkenrollerij.
Ik red een trui van onverslijtbaarheid
Terwijl de oude kruisboogschutter zijn horoscoop leest
Onder de luifel van een Chinees buffetrestaurant
Gesloten vrouwen passeren hem
Hij probeert ze te charmeren
Met een grap over kannibalistische chimpansees
Het werkt bij een van hen
De lelijkste met de mooiste naam.
De oude kruisboogschutter en de mooiste naam
Wandelen tussen de bomen van het bos
Dat arglistig noch onooglijk is
Ik hoop dat hij haar gezicht likt
Dan ben ik opnieuw vrij
Om wafels tussen bliksemschichten te eten
Mijn reisgezel is dood
Maar ik heb zijn rum en zakkenrollerij overgenomen.
Delphine Lecompte

kijk, ze doet het weer!
Geplaatst door: d. | 14 april 2011 om 22:40
vooral jezelf blijven, Delphine
Geplaatst door: d. | 14 april 2011 om 22:41
"Ik red een trui van onverslijtbaarheid", een hilarische regel die er uit springt.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 15 april 2011 om 01:46
Al lezende en herlezende hakkelt er iets in mij:
"des te meer te minder.'
Geplaatst door: Theo Vanderwacht | 15 april 2011 om 13:22