Haal de voorgebakken krieltjes uit de verpakking. Verhit een flinke scheut olie in de pan. Doe de krieltjes in de pan en zet het vuur vijftien minuten hoog. Prik met een vork een krieltje uit de pan en slik deze in tot het eind van de mond en begin van de keel bereikt is, zet het vuur zacht en zeg me na:
In ruime zin is in de retorica de inventio de stofvinding: waar haalt de auteur van een gedicht zijn stof vandaan. Daarbij heeft hij de keuze tussen de Klassieke Oudheid, de geschiedenis, de mythologie of de bijbel.
Hoest het krieltje op en doe hem terug in de pan. Niet gehoord of begrepen wat er gezegd werd, je zei:
Ik gebruik zoekmachines op internet
Stop een andere kriel in de mondholte en ga verder, hardop, met:
Na de inventio komt de dispositio, de schematische opzet van de rede, waarin alle zakelijke onderdelen op hun juiste plaats terecht moeten komen. Die onderdelen kunnen zijn: het exordium, een inleiding om de aandacht van het publiek te trekken, om dat publiek welwillend te stemmen of nieuwsgierig te maken; de narratio moet vervolgens duidelijk maken waarover de rede zal gaan; in de argumentatio volgt het eigenlijke betoog met desnoods hier en daar een uitweiding (digressie); tenslotte volgt de conclusio of peroratio waarin een samenvatting en slotconclusie gegeven worden. De overgang tussen de verschillende onderdelen kan vloeiend gemaakt worden door een transitio.
Slik de kriel door en zet het vuur weer hoog. Wat zei je? Je zei:
Daarna cut en paste ik maar raak.
Prik een krieltje aan de vork en stop hem in je reet en schreeuw het uit:
De derde taak van de redenaar (officia oratoris) is de elocutio, de stijlleer, die zich bezighoudt met de taalkundige kant van de rede, de verba: het verwoorden van het binnen de inventio vergaarde en binnen de dispositio geordende materiaal. Er worden vier stijldeugden, de virtutes elocutionis of virtutes dicendi, onderscheiden: de puritas of latinitas, een idiomatisch zuiver taalgebruik; de perspicuitas of helderheid; de ornatus of stilistische verfraaiing; het aptum of decorum, de passendheid van de bewoordingen.
Haal de kriel uit je kont en doe hem terug in de pan. Wat zei je? Bedoelde je soms:
Alle toevallige goede logi- en grammatica haal ik er uit en lees dan het resultaat met strakke smoel voor.
Doe het vuur uit. Haal de pan van het vuur. Serveer de krieltjes uit. Eet smakelijk. Niet vergeten na afloop te danken.
Nanne Nauta

Proest! :-) Zeer geslaagd. Aristoteles' herrie in de dichtkeuken.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 12 februari 2011 om 21:41
Eén der bronnen is in ieder geval geweest 'Letterkundig lexicon voor de neerlandistiek' (2002), auteurs: P.J. Verkruijsse, H. Struik, G.J. van Bork en G.J. Vis [dbnl.org].
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 12 februari 2011 om 22:02
Achtereenvolgens [lexicon]: inventio; dispositio; elocutio.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 12 februari 2011 om 22:07
Na dit allemaal zo eens bestudeerd te hebben trek ik mijn eerste positieve oordeel weer in. Er is letterlijk overgenomen, 't is niet eens een flarf of wat daar evt. voor door moet gaan. Nee, foute boel hier. De auteur hoort aan bronvermelding te doen, en moet niet de schijn van eigen 'inventio' wekken.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 12 februari 2011 om 22:12
Dit soort flarf is vooral een oefening in timing, in dit geval een geslaagde oefening, maar meer doet het niet; meta-elementjes in een flarftekst is wat veel van het goede en andere inhoud ontbreekt.
Geplaatst door: Marein | 12 februari 2011 om 22:35
Nee, flarfjes zijn mij te makkelijk. Ik zou zeggen: bedenk zelf eens wat!
Geplaatst door: Cornelis van der Wal | 12 februari 2011 om 23:06
"Doe het vuur uit. Haal de pan van het vuur." - Welk vuur? Er is dan immers al geen vuur meer.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 12 februari 2011 om 23:34
Oh, kom op.
Geplaatst door: Marein | 12 februari 2011 om 23:54
oke - er is dus geconstateerd dat we hier te maken hebben met een flarfgedicht - dan zou het misschien ook leuk zijn om de reacties binnen de context van het flarfgedicht te houden - en dus niet onder het motto ik vind dit gedicht niks want ik heb niks met "voorgebakken" krieltjes.
Geplaatst door: Jürgen Smit | 13 februari 2011 om 00:20
Ik herhaal dan maar dat ik dit een goed voorbeeld vind van komische timing in flarf, maar dat er met deze vorm meer mogelijk is. Overigens is dit een erg goed gedicht om beginnende lezers met metaforiek kennis te laten maken, zou het graag lenen voor workshops.
Geplaatst door: Marein | 13 februari 2011 om 00:35
@ Jürgen. Met de beste wil van de wereld kan dit geen flarfgedicht genoemd worden. Lees daarvoor evt. de verhandeling van Ton van 't Hof na (060222):
http://decontrabas.typepad.com/dekleinezaal/2006/02/flarf.html
Nee, dit 'gedicht' is een collage van rechtstreeks overgenomen teksten zonder bronvermelding, gelardeerd met enkele regels eigen invulling. De titel "De flarfe" is ronduit misleidend.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 13 februari 2011 om 01:08
Nou, ik zou haast zeggen: why not. Een nieuwe flarf-vorm. Bijna als het steken van de draak met en erger nog. Het kon zo naar 'De valse noot'. Kritiek is het. Op de Flarf. Op zichzelf goed in elkaar gezet.
Geplaatst door: Lilian Caessens | 13 februari 2011 om 02:15
Het gedicht als een IKEA-bouwpakket:http://www.ikea.com/nl/nl/catalog/categories/departments/kitchen/10472/
Geplaatst door: Hans Mellendijk | 13 februari 2011 om 06:14
Wanner gaat Kleinhoven het nieuwe wetboek voor dichters uitbrengen?
Geplaatst door: Lammert Voos | 13 februari 2011 om 09:52
Met wat geluk nooit. Houd hem aan de praat, mensen! Zolang Harry hier rondhangt, doet hij geen dingen die de poëzie werkelijk schade zouden kunnen berokkenen.
Geplaatst door: Hans Smit | 13 februari 2011 om 10:33
De auteur hoort aan bronvermelding te doen... Ja! Voor! Dat elk woord een link krijgt naar de bron. Erbij ook nog een flarfkeurmerk (ik stel voor met ©2?) dat de flarf voldoet aan de daartoe gestelde standaarden. Prachtig idee. Ik wil NU een flarfcommissie. Met HjmK als abactis.
Geplaatst door: Mark van der Schaaf | 13 februari 2011 om 11:22
@Hans: de splinter in andermans oog enz.
Geplaatst door: Lammert Voos | 13 februari 2011 om 11:25
@ kampioen moeilijk doen:
heb ooit een stukje van teletekst overgenomen. Was onbedoeld een gedicht.
(Jupiler League, sportgedichten.nl)
Ben ik nu in overtreding?
Geplaatst door: Bennie Spekken | 13 februari 2011 om 11:53
@ pruttelpropjes. Ach heden, hebben we moeite met een wat tegendraadse mening? Niet zo miepen, mutsen! ;-) Kom liever met steekhoudende argumenten.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 13 februari 2011 om 13:19
De titel is helemaal niet misleidend. Tenzij een flarfe een onontdekt krieltjesras is, hebben we hier te maken met het Latijn dat in het gedicht zelf een prominente rol speelt. Flarfe kan gelezen worden als een verbuiging van flarf; “de flarfe” betekent dan niets meer en niets minder dan: “over flarf”.
Het gedicht lijkt mij een weergave of een neerslag van een dichterlijke impasse. Aan de ene kant de regels der stofvinding uit een retorische traditie; aan de andere kant een hyperopportunistische flarfer. Daartussen, in normaal letterkorps, een ‘je’ die vreemde dingen uithaalt met wat hem voorgebakken wordt aangeleverd. Daarbij gaat het om niet om stof voor versjes, maar om een eerste levensbehoefte als voedsel. De dichterlijke impasse is misschien wel een existentiële impasse. Voor een dichter is een dichterlijke impasse natuurlijk per definitie een existentiële impasse.
Ik zie het gedicht als een poging om te ontkomen aan de beperkingen die genreconventies een dichter opleggen – genreconventies die nogal dwingend kunnen zijn: zie het commentaar van “Marein”. De dichter probeert aan een keurslijf te ontsnappen en al doende schreeuwt hij het uit. De expressie en de diepgang die in een ‘normaal’ flarfgedicht nauwelijks te vinden zijn, worden hier als desideratum present gesteld.
Dat laatste kan ik natuurlijk ook eenvoudiger zeggen.
Geplaatst door: Gert de Jager | 13 februari 2011 om 13:42
"Gert de Jager", is het verwonderlijk of laakbaar dat ik van een gedicht meer verlang dan het (goed) neerzetten en beccommentariëren van een stijlvorm?
Geplaatst door: Marein | 13 februari 2011 om 15:03
Marein, reageer voortaan met je achternaam erbij, en je bent van het probleem "" af.
Ik zeg dit niet als tip, maar als dwingende aanbeveling.
Geplaatst door: Chrétien Breukers | 13 februari 2011 om 15:14
Ik zie de relevantie van mijn achternaam niet en heb een zekere weerstand tegen dwingende zaken, maar soit, ik ben te gast.
Geplaatst door: Marein Baas | 13 februari 2011 om 15:23
Marein, je schreef: "meta-elementjes in een flarftekst is wat veel van het goede en andere inhoud ontbreekt."
Volgens mij betekent dat je a) Nauta's tekst als een flarftekst categoriseert en b) om die reden aan die tekst inhoudelijke eisen stelt.
Ik vind dat een nogal conformistische manier van denken, maar misschien heb ik het verkeerd. En verder ontwaar ik in Nauta's tekst een portee die verder gaat dan 'meta-elementjes'.
Geplaatst door: Gert de Jager | 13 februari 2011 om 15:29
We kunnen discussiëren over hoe diep een protee vervat kan zij in een meta-element, en of dat misschien wat te badinerend is, ik hoop wel duidelijk gemaakt te hebben dat ik het een goede stijloefening vind. Verder stel ik eisen aan poëzie, zoals ik al schreef, of het nu Flarf is of niet. Een dagboekaantekening, handleiding of journalistiek artikel benader ik anders dan poëzie.
Geplaatst door: Marein Baas | 13 februari 2011 om 15:44
ik had moeten schrijven "of de term meta-element wat te badinerend is". Pardon.
Geplaatst door: Marein Baas | 13 februari 2011 om 15:44
en nog wat schrijffouten zie ik. Wat een opwinding!
Geplaatst door: Marein Baas | 13 februari 2011 om 17:59