Ik douche me voor elke wandeling
het lichaam zonder wondweerstand
is een afspraak voor onbepaalde tijd
doorkruis dan predigitale stratenplan
zie met zachte ogen amateurzwervers
voor relaxadressen hurken
ze houden hobby’s en vrije tijd
in plastic tassen strikt gescheiden
een verre buurman ontsteekt zijn
innerlijke feestelijke verlichting
en treedt op de voorgrond
terwijl kinderen in militaire uniformen
enkele straten verderop de zon onder spelen
hoe urgent kan verdringing zijn
Guido Utermark
@ Redactie. "hoe urgent kan verdringing zijn", een -t misschien? Zucht. "buurman ontsteekt [..] treed op de voorgrond", is met -dt: *treedT*. Dat daar gebiedende wijs zou moeten staan ("treed") gaat er bij mij niet in. Noch "[ik] treed".
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 16 januari 2011 om 00:54
Wat het gedicht betreft: heerlijke aperte nondescriptiviteit, met daarbij een soms wat angstig aandoend vermijden van lidwoorden (r.4).
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 16 januari 2011 om 11:54