de dichter is een eenzaam punt

1.

Verzonken in het stof
Van je oudste bossen  

Maak je tekst ongedaan

Bevis je de borst en de keel
Waar rottend de woorden
Je dagen verstoppen

Al wat je spijt wordt schurende pap
Die niemand nog lust

2.

Dit kon haar voorraad zijn

Maar waar zij klom verzon je
Telkens een diepte, kende je
Enkel de wegen terug

3.

Je wordt een stem achter glas
Lyrisch in nachten
Bleek overdag

Als het krullen van verf
Op een vensterbank
Een spanning die

Muren doet scheuren
Kieren bedenkt
Om een hoofd te ontvluchten

 

 

Marc Vangrieken

Comments

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Dit kon haar voorraad zijn

Maar waar zij klom verzon je
Telkens een diepte, kende je
Enkel de wegen terug

Geweldig!

[Geplaatst door: Risee]

Zit werkelijk geen enkel beeld of gedachte in die langer dan een seconde beklijft. Typisch gevalletje "dichtertje spelen".

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Interessant dat je uit de volheid van je gemoed reageert, Olaf. Maar als de dichter zou willen reageren, of leren, zou dat beter gaan als je je oordeel optuigt met een voorbeeld (of meerdere voorbeelden).

[Geplaatst door: Marc Vangrieken]

Dag Olaf.Feedback is altijd nuttig, bedankt. We kunnen maar hopen dat (liefst op een blauwe maandag) een regel opnieuw in je gedachten komt. Op deze manier meet ik de sterkte van gedichten. Ik wil niet noodzakelijk beklijven bij eerste lezing, ik wil me nestelen onder je huid. Laat me weten of ook dat mislukt.

[Geplaatst door: RHCdG]

De laatste strofe en een regel als 'Maak je tekst ongedaan' zijn een beetje te 'dichterlijk', dat ben ik wel met Olaf eens. Maar er staan wel degelijk een paar bijzondere beelden in:

'schurende pap die niemand nog lust'
'waar zij klom verzon je telkens een diepte'
'een stem achter glas'

[Geplaatst door: koenraad goudeseune]

Een stem achter glas, is een bijzonder beeld, schrijft Rutger. Waarom?

[Geplaatst door: Jacob van Schaijk]

Een beeld kan bijzonder worden door wat het oproept. Bij mij in dit geval een impressie van afstand tussen spreker en luisteraar.

[Geplaatst door: koenraad goudeseune]

Tja, stem achter gordijn, had dan ook gekund. Stem achter wc-deur, stem achter grasmaaier...

[Geplaatst door: buigt]

Als een gedicht over een dichter gaat of het dichtproces, dan heb ik er eigenlijk al geen zin meer in. Maar ja, de nieuwsgierigheid hè. Helaas had mijn gevoel weer eens gelijk.
Ik ontwaar inderdaad de beschrijving van virtuoos opgeblazen navelgestaar. Dat doet pijn zeg.

Met micro-meta-gedichten moet je trouwens zwaar uitkijken. Niet zelden worden ze gevolgd door een dijk van een writersblock.

[Geplaatst door: Jacob van Schaijk]

Bij stemmen achter glas heb ik andere associaties dan bij stemmen achter het gordijn, etc. Maar maakt niet uit: lezen is een persoonlijke aangelegenheid.

[Geplaatst door: Risee]

@Rutger: een gedicht is meer dan een opeenstapeling van een aantal (mooie) beelden. Het gaat (mij) erom hoe die beelden in de context functioneren, en die context is behoorlijk oubollig en oninteressant, vind ik. De woordkeuze, de vormgeving, de frasering - alles duidt erop dat de dichter heel graag wil voldoen aan het clichébeeld van een gedicht. Daarom dus: typisch gevalletje "dichtertje spelen".

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Als dichters geen dichtertje meer mogen spelen laten we dan meteen maar stoppen met de hele poëzie. (Het gaat er natuurlijk om of hij/zij bij dat spelen origineel is, en dat was volens mij hier het geval)

[Geplaatst door: willem van de woestijne]

@paul en iedereen:
u speelt geen dichter. U bént dichter.
En blijft dichter.

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Het leven is een spel, behalve bij tragische gebeurtenissen of in ellendige omstandigheden. Waarom zou dichten dan geen spel zijn?

[Geplaatst door: koenraad goudeseune]

Filosofie is geen spel, waarom zou dichten het dan moeten zijn?

[Geplaatst door: Jacob van Schaijk]

Zaken als spel kwalificeren helpt een beetje bij het relativeren van onze rol in het grote geheel. Daarom ben ik voorstander van het ruimhartig verstrekken van dit etiket.

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Toneelspel, pianospel, abele spelen, het spel om de milliarden, politieke spelletjes, de architect speelt met vormen,structuren en materialen, de dichter speelt met woorden, klanken, witregels en leestekens.

Karremans in een dramatische situatie: "I am just the piano player".

Filosofie is geen spel, schrijft Koenraad.
Socrates speelde het spel van vraag en wedervraag. Hij is de vader van de filosofie.

[Geplaatst door: Risee]

Een dichter die speelt met taal in gedichten is iets wezelijks anders dan iemand die voor dichter speelt.

[Geplaatst door: Marc Vangrieken]

Als ik te kiezen had speelde ik rockzanger en/of rijke zakenman. Ik geef het maar even mee.

[Geplaatst door: Risee]

@Marc: doen!

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Soms verlang ik terug naar de tijd waarin Olaf Risee speelde dat hij een kritische weblogger-dichter was. Maar meestal is dat snel over.

[Geplaatst door: Risee]

Gelukkig maar, Chrétien. Nostalgie is voor niets goed.

[Geplaatst door: koenraad goudeseune]

@ Paul, los van het gegeven dat Socrates zelf geen woord op papier zette, zou je kunnen stellen dat Plato inderdaad de spelvorm koos. Maar is het kiezen van de spelvorm nog wel spelen? Verraadt het niet eerder door die keuze de broodnodige afstand? De denkact waarin de zogezegde speler zich over zijn zogezegde spel buigt, is helemaal geen spel meer. En bovendien, het spel verschilt in die zin wezenlijk van poëzie dat je bij het eerste vals kunt spelen zonder dat het ontdekt wordt. Met valse poëzie kom je nooit weg.

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Ik ben niet zo goed onderlegd in de poëzie als jij, Koenraad, en dat meen ik. Wel ken ik het veinsgedicht van Pessoa, dat volgens mij een diepzinnig gedicht is over de problemen die de dichter moet overwinnen om de waarheid te dichten en daar vaak niet in slaagt. Hij is vaak gedwongen om te veinzen, al of niet opzettelijk.

Los van dit alles heb ik de indruk dat we zelfs in dramatische situaties er niet onder uitkomen een rol te spelen.

@Risee: met jouw opmerking heb je zonder meer gelijk. Je zou kunnen zeggen: iemand die voor dichter speelt speelt dubbelspel.

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Sorry: dubbel spel

[Geplaatst door: Jacob van Schaijk]

Voor mij iets om over te denken. Is het dubbel spel, dubbelspel of beide?

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

@JvS: Ik heb me weer laten verleiden om helemaal af te dwalen van waar het eigenlijk om zou moeten gaan: dit gedicht!

Na herhaaldelijk lezen kan ik niet anders zeggen dat dat ik het een uitzonderlijk goed gedicht vind over het dichten. De beelden die het oproept zijn origineel en met een beetje moeite kun je ze goed in verband brengen met wat in de dichter omgaat voor hij iets zinnigs op papier heeft. Zie ook mijn reactie boven.

[Geplaatst door: Jacob van Schaijk]

Ik vrees dat van mijn eigen gedichten er nooit één de openbaarheid zal halen en dat hoeft ook niet. Ik schrijf voor mijzelf en dat is publiek genoeg. Maar als ik iets aanbied, wil ik elk van de spaarzame beelden die ik gebruik kunnen verklaren. Op grond van die houding geef ik anderen graag het krediet dat zij voor hun beelden ook goede gronden hebben en zie het als mijn lezerstaak te trachten die te achterhalen. Wat een ander doet, is die ander zijn of haar zaak.

[Geplaatst door: timiaan]

Dankjewel Marc, herkenbaar en goed gevonden.

[Geplaatst door: mirjam den broeder]

Hoe vaker is het lees, hoe mooier en treffender ik het vind. Vooral 3: hoe dan ook willen die woorden toch het hoofd uit.