Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Chrétien Breukers Feed

02 april 2013

Ik ging naar Maastricht en nam mee... (3)

IMG.HandgepäckDit weekend was ik in Maastricht, de stad die binnen nu en dertig jaar zal worden omgedoopt tot Prof. Dr. Wiel Kustersdorp. Elke keer als ik de Alexander Battalaan passeerde, maakte ik een lichte buiging in de richting van Zijn woonst, in de hoop dat de Geest (die gaat waar Hij wil) zich over mij vaardig zou maken.

In mijn koffer had ik drie publicaties, waarin ik las: het nieuwe nummer van Het Liegend Konijn, het nieuwe nummer van Liter en een Duits-Nederlandse bundel van Frans Budé: Handgepäck. Laatstgenoemde bundel is fraai uitgegeven door Hochroth en heeft als extra aanvulling een essay van Cees Nooteboom en is bovendien verlucht met een vignet van Hans Wap.

Handgepäck is echt een schitterende uitgave, in wat volgens mij een reeks Nederlands-Duitse bundels wordt; ik zag ook al een uitgave van Maarten Inghels langskomen. Het Nederlands Letterenfonds zorgt voor ondersteuning, dus misschien behoren fraaie bundels als die van Budé voortaan tot de minderheid, want geld van het Fonds betekent: de usual suspects lopen zich al warm.

Maar toch: het boekje is er en dat is het belangrijkste. Het bevat de cyclus 'Handbagage' uit Transit (Meulenhoff, 2012) en een gedicht uit Bestendig verblijf (Meuelenhoff, 2009) dat als inleiding dienst doet. Over die cyclus schrijft Cees Nooteboom:

Lees meer "Ik ging naar Maastricht en nam mee... (3)" »

13 maart 2013

Franciscus I: de Paus in werkkleding

Daar stond hij dan, de nieuwe bisschop van Rome, Jorge Mario Bergoglio, die zichzelf Franciscus I gaat noemen. Hij zei: 'Buona sera', en hij ging voor in gebed. Niet eerst het gebruikelijke, strak-geregisseerde zegenen, maar eerst even een praatje.

Vatican-Admission

Lees meer "Franciscus I: de Paus in werkkleding" »

20 januari 2013

Het eerste gedicht (55): Charlotte Mutsaers

DooierCharlotte Mutsaers is vooral bekend van haar romans en essays, zoals Koetsier Herfst, Rachels rokje en Paardejam. Vorig jaar verscheen haar eerste dichtbundel: Dooier op drift. In 2010 ontving Mutsaers de P.C. Hooftprijs voor haar verhalende proza. Ik ben benieuwd of ze nu, met deze publicatie, aan een 'nieuw' schrijvers-, of dichtersleven begonnen is (en of ze daar in, zeg, 2040 de P.C. Hooftprijs voor poëzie mee kan wegkapen). Dit is het eerste gedicht uit de bundel:

When walls come tumbling down

De witte tanden
op
de witte wanden
zo onzichtbaar
nog
behoren Kronos
toe

Pas als die wanden
langzaam
op ons
landen
maakt het blikkeren
van zijn kunstgebit
ons moe

Kronos vrat met smaak
zijn eigen kinders
op
peanuts
naast
de aangevreten
harteklop

Lees meer "Het eerste gedicht (55): Charlotte Mutsaers" »

24 december 2012

Louis Lehmann overleden

Gisteren overleed (maar ik was tijdelijk van internet afgesneden en lees het pas vandaag) Louis (L.Th.) Lehmann. Een figuur in de Nederlandse letteren, met een dichterscarrière die meer dan zeventig jaar omvatte (al 'zweeg' hij een aantal van die jaren).

Ik noemde hem hierboven een 'figuur' en ik vrees dat hij vooral dát was, een 'figuur', iemand die er altijd bijhoorde, vaak was (zelfs in het inktzwarte Perdu, waar ik hem ooit hartstochtelijk door een dichtersavond heen zag dutten), iemand die een beetje surrealisme, een snuif podiumkunst en een randje extravagantie vertegenwoordigde. Vooroorlogse kwaliteit, zonder al te zeer op te vallen.

Dat hij allerlei kopstukken die ons in of rond 1940 zijn ontvallen nog persoonlijk had gekend, verschafte hem al de status van monument, voordat hij echt een monument kon worden. Die status bereikte hij, meen ik, pas toen hij zich als 'mentor' van dichters als Diana Ozon ging opwerpen. Een lief trekje in hem, niet meteen ingegeven of gehinderd door kennis van poëtische zaken.

Mensen die hem goed hebben gekend (Wim Noordhoek, bijvoorbeeld) zullen ongetwijfeld mooi over deze markante dichter en schrijver kunnen getuigen. Op de website van De Avonden staat ook al een in memoriam van Jeroen van Kan en Maurice Woestenburg. Het oeuvre van Lehmann blijft bij dit alles, vrees ik, de grote onbekende, al is het wel opvallend hoeveel citerenswaardigs hij schreef, daar kan eerdergenoemd i.m. van getuigen.

Als ik weer thuis ben, ga ik Lehmann lezen.

18 december 2012

Gelezen boeken: Jan Eijkelboom

Over Verzamelde gedichten, Jan Eijkelboom, bezorgd door Kees van 't Hof, De Arbeiderspers, 2012 Eijkelboom

Toen uitgever Johan Polak zich in de jaren zestig begon te bekommeren over de (in de jaren veertig en vijftig al door Stols uitgegeven) verzamelde gedichten van J.C. Bloem, was dat een opmaat voor de definitieve canonisering van de dichter, die vanaf dat moment tevens onder een breed publiek werd verspreid. Deze combinatie van verkoopcijfers en brede waardering maakte Bloem tot de troeteldichter die hij nu nog steeds een beetje is.

Hetzelfde gold voor Gerrit Achterberg, wiens werk sinds 1963 een groot publiek wist te bereiken via de Querido-uitgave. De verzamelde gedichten van Bloem zijn op dit moment niet leverbaar (maar wel heel goed antiquarisch verkrijgbaar). De verzamelde gedichten van Gerrit Achterberg heeft u, mits op werkdagen voor 20.30 uur besteld, de volgende dag in huis. Beide dichters worden nog wel gelezen (vermoed ik) en regelmatig gebloemleesd, - ze hebben hun positie uit de jaren zestig en zeventig kortom nog niet hoeven op te geven.

Jan Eijkelboom was in de jaren zeventig en (een groot deel van de) jaren tachtig een bekende dichter. Zijn eerste twee bundels (Wat blijft komt nooit terug uit 1979 en De gouden man uit 1982) waren grote successen, in dichtbundelsmaten gemeten, en ik herinner me dat de dichter in die jaren van literair café naar literair café trok. Ook herinner ik me een tv-documentaire uit het begin van de jaren tachtig, geheel gewijd aan het nieuwe poëtische fenomeen dat hij toen was.

Lees meer "Gelezen boeken: Jan Eijkelboom" »

10 december 2012

Kristien Hemmerechts, Flint, Herman de Coninck

Theatergroep Flint maakte vandaag bekend dat 'Kristien Hemmerechts geen toestemming verleent aan Theatergroep Flint om de voorstelling Klaarlichte Nacht naar het werk van Herman de Coninck, aan te bieden in Vlaanderen omdat deze niet aan haar verwachtingen voldoet.' Het verbaast de theatergroep 'dat Kristien Hemmerechts het maken van een cd wel heeft goedgekeurd, maar een Vlaamse tournee niet. Dat ontgaat onze logica. De cd is immers de registratie van diezelfde voorstelling.'

Her en der wordt melding gemaakt van deze weigering, maar de precieze reden blijft onbekend; tot De Contrabas het gewoon vroeg, aan Hemmerechts, die dezelfde verklaring ook aan het ANP gaf:

'Ik had toestemming gegeven om een voorstelling te maken op basis van gedichten van Herman. Ik heb die voorstelling gezien zomer 2011 en ik vond dat de poëzie van Herman geen recht werd gedaan. De zo kenmerkende tederheid, subtiliteit en ja, poëzie waren eruit verdwenen. Ik dacht: wat stom van me dat ik hiervoor toestemming heb gegeven! Dat had ik nooit mogen doen. De uitgeverij maakte me er vervolgens op attent dat de toestemming alleen voor Nederland gold, en dus heb ik die niet uitgebreid naar Vlaanderen.'

Persoonlijk denk ik: gelijk heeft ze. Al is het kwaad met de registratie al geschied... Maar de manier waarop Flint loopt te schermen met brieven van familie en 'oh en ah' doet in een verklaring die verder vooral uitblinkt in holle retoriek rechtvaardigt wel meer dan een ferm 'nee'. De recensies waren goed, maar poëzie in een theatrale setting... het blijft ingewikkeld.

Gelezen boeken: Ralf Mohren

Herberg de troosIn haar gedicht 'Theaterimpressies' schrijft Wislawa Szymborska over wat er gebeurt tijdens het zesde bedrijf van een tragedie. Dat zesde bedrijf bestaat niet, want een tragedie heeft vijf bedrijven. Szymborska bedoelt met dat zesde bedrijf wat ná de tragedie gebeurt, 'De wederopstanding op de slagvelden van het toneel', als de acteurs weer een front vormen en samen het applaus in ontvangst nemen. In de slotstrofe schrijft ze:

Maar waarlijk subliem is het vallen van het doek
En wat nog net in de spleet eronder is te zien:
Hier reikt een hand gehaast naar een bloem,
Daar pakt een andere een zwaard dat is gevallen.
En dan pas vervult een derde, onzichtbaar,
Zijn plicht en
Knijpt me de keel dicht

Het is de fascinatie voor het schouwtoneel, voor de uitgebeelde wereld die na afloop weer in de 'gewone wereld' kan veranderen, die dit gedicht zo ontroerend maakt. Pas op het moment dat de acteurs weer terug zijn gekeerd, knijpt iets, of iemand, de keel van de dichter dicht: de loutering of catharsis komt niet tijdens het kijken, maar erna. De dichter kan er vervolgens, nog weer later, over schrijven, met een zekere afstand tot wat er op het toneel is uitgebeeld.

In zijn boek Afslag Herberg de Troost, de toeristische route van Jack Poels en Tren van Enckevort neemt Ralf Mohren minder afstand in acht. Minder afstand tot zijn onderwerp (een boek schrijven over Jack Poels' project Herberg de Troost) en minder afstand tot zijn 'emoties' bij het schrijven van het boek. Geheel in stijl met wat tegenwoordig wordt geëist aan emoties en passie baant Mohren zich een weg door de jungle van zijn eigen gevoelens, die de lezer niet onthouden worden.

Lees meer "Gelezen boeken: Ralf Mohren" »

07 december 2012

Een kaaklende daad

In zijn gedicht ‘de school der poëzie’ schrijft Lucebert dat hij ‘de omroeper van oproer’ is, een dichter die de ‘rijmratten’ het heilige huis van de poëzie uitjaagt. De Vijftigers hadden die kant, dat randje Occupy. Dat revolutie maken op staatskosten, maar wie de commotie rond de hernoeming van een Antwerps plein, waarna het (Pieter de) Coninckplein het (Herman de) Coninckplein moet heten, volgt, hoopt dat de voorstanders van de (Herman de) Coninckvariant (ook een soort omroepers van oproer) zullen worden geconfronteerd met ‘de hete ijzeren keel / der ontroerde beulen’ - en dat die voortaan muzikaal zal opengaan en zich niet langer zal uitzieken na het eten van ‘het bedorven voer / van leugen’. 

Lees meer "Een kaaklende daad" »

04 december 2012

Collectie Hemmink - Hugo Claus

102 CLAUS, Hugo De Metsiers. Brussel, Manteau, [1951]. Linnen met (licht gevlekt) stofomslag. 16 p. 1e druk. * Uiterst zeldzaam model voor de boekhandel. Bevat alleen het eerste katern van De Metsiers van hetzelfde zetsel als de uiteindelijke uitgave. Ook het stofomslag is hetzelfde als van de handelseditie. De linnen band heeft een 'loze rug', waardoor je het model in boekvorm kunt neerzetten. De rug is blind, op het voorplat staat, net zoals op de uiteindelijke uitgave, de handtekening van Claus in goud gedrukt. Waarschijnlijk zijn er maar enkele exemplaren in deze vorm vervaardigd. Model voor BHC 7.1.

Omslag catalogus 60-page-001Kijk maar, er staat hierboven precies wat er staat. Ja, het is jargon. En hoewel ik meestal weinig moet hebben van jargon, vind ik dit wel fijn jargon. Ik kan er zo lekker bij wegdromen. Bij dat eerste katern en die 'loze rug', bij die blinde rug en de in goud gedrukte handtekening van Hugo Claus... Model voor BHC 7.1.: ja, uiteraard, al heb ik geen idee wel model we hier voor ons zien. De tekst is nummer 102 uit de vrijdag verschijnenende catalogus Hugo Claus, uit de collectie van Gert Jan Hemmink, die wordt uitgebracht door antiquariaat Fokas (van Fokas Holthuis en Paul Snijders, in samenwerking met Nick ter Wal). Komende vrijdag wordt de catalogus gepresenteerd tijdens de Internationale Antiquarenbeurs in Mechelen.

Hemmink, onder meer bekend als bibliofiele drukker van AMO, deed al eerder een deel van zijn Clauscollectie van de hand (zie dit bericht van De Papieren Man), maar deze keer gaat het niet om beeldend werk. Hoewel... sommige van de beschreven boeken bevatten wel beeldend werk en zien er, bij een hoge graad van boekverzorging en afwerking, soms uit als kunstwerken, en hier en daar is er zelfs een heus kunstwerk tussengesmokkeld (bijvoorbeeld van Claus' vriend Roger Raveel).

Lees meer "Collectie Hemmink - Hugo Claus" »

Dichter des vaderlands: fluistercircuit en pleinvrees

Op Versindaba, de Zuid-Afrikaanse website voor poëzie en aanverwante artikelen, publiceerde Louis Esterhuizen een beschouwing over de zoektocht naar een nieuwe Dichter des Vaderlands, een zoektocht die wordt voorgegaan door een commissie bestaande uit Maria Barnas, Arie Boomsma, Arjen Fortuin, Piet Gerbrandy, Kristien Hemmerechts en Mei Li Vos. Het lijkt me best fijn om eens in een commissie te zitten met Arjen Fortuin, verder zijn het voornamelijke namen die lach- of spotlust oproepen.

En bovendien: er wordt reeds gefluisterd! Dat las ik gisteren in 'het woord van de dag', de onvolprezen rubriek van Ton den Boon. 'Vanochtend staat inTrouw een 'groengedicht' met de intrigerende titel 'Brats'. F. Starik heeft het geschreven, de dichter die in het fluistercircuit wel wordt getipt als de volgende Dichter des Vaderlands.' (Jammer genoeg ziet Den Boon één optie over het hoofd: brats is namelijk het meervoud van brat, het Engelse woord voor blagen. Heeft niets met het gedicht te maken, maar klinkt toch lekker.)

Wie Dichter des Vaderlands wordt? We weten het nog niet, maar er zullen niet overdreven veel kandidaten zijn. De dichters die het kunnen worden, zijn op de vingers van één hand te tellen. Daarom zal het wel iemand worden die net niet op die hand past, iemand met een maatschappelijk en politiek-cultureel correct profiel - of een vrouw, want na vier mannen is het uiteraard tijd om het glazen plafond, dat in de poëzie niet bestaat, te slopen.

Lees meer "Dichter des vaderlands: fluistercircuit en pleinvrees" »

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën