Twitter

Facebook

Uitgeverij De Contrabas
Uitgeverij De Contrabas

Elders

Hoofdmenu

Chinareis Letterenfonds

02 september 2011

China, tempel van wijsheid en cultuur (6)

"[Kader] Abdolah vertelde gisteravond in het tot Café Amsterdam omgedoopte Ullens Centrum voor hedendaagse kunst het Chinese publiek over zijn eigen verlangen naar vrijheid. In plaats van zijn voorbereide speech ‘Holland voor beginners’ te houden, vertelde hij over zijn vlucht uit zijn geboorteland Iran en het verschil tussen leven als een vrij en een onderdrukt individu. Een verhaal waar door sommigen in het publiek emotioneel op werd gereageerd."

Het staat vandaag in het NRC en als het zo is, is het goed gedaan, van Abdolah.

Waarschijnlijk had Marcel Möring dat nog niet gelezen, toen hij dit artikel schreef: "Maar van mijn collega’s op de Chinese boekenbeurs had ik iets anders verwacht dan het labbekakkerige cynisme waarmee ze het verzoek van Amnesty wegwuifden. Of, laat ik het zo zeggen: ik had niet verwacht dat schrijvers, die zelden te beroerd zijn om meningen te hebben over van alles en nog wat, ineens meer leken op de nationale olieboer dan op de dominee van om de hoek."

China, tempel van wijsheid en cultuur (5)

"Eergisteren zaten de Nederlandse schrijvers in het Nationaal Theater bij het Plein van de Hemelse Vrede in Peking in aanwezigheid van de minister van pers en publicaties, zeg maar de Big Brother van de Chinese letteren. Maar volgens de correspondent van de Volkskrant was er niemand die het had aangedurfd het speldje te dragen. Wie gaat nou zomaar een leuk Nederlands/Chinees feest verpesten door aan Liu Xiaobo te refereren? Verder gingen schrijvers mooi uit hun werk voorlezen. De minister van P&P genoot. De gekozen teksten waren dan ook volstrekt onschuldig."

Sylvain Ephimenco is terug van vakantie. En neemt zijn plek op de website van Trouw weer in.

01 september 2011

China, tempel van wijsheid en cultuur (4)

"Ik wil toch even melden dat onze Nederlandse auteurs, onder aanvoering van de moedige Adriaan van Dis, de zeer moedige Ramsey Nasr, de grootmoedige Kader Abdolah en de bloedmoedige Geert Mak, zich bijzonder heldhaftig hebben gedragen. Ze hebben zich, zoals ze dat ook in Nederland doen, sterk gemaakt voor de mensenrechten, ze hebben hun mond opengetrokken tegen de Chinese autoriteiten, Nasr heeft een vlammend sonnet geschreven en Van Dis heeft in het bijzijn van de eerste minister...'"

Theodor Holman, op de website van het Parool.

China, tempel van wijsheid en cultuur (3)

In mijn stukje van vanochtend vroeg ik me af, hoe hoog de oplage is van de Nederlandse boeken die in het Chinees worden vertaald. Het antwoord vond ik op de website van de Wereldomroep. In haar artikel 'Voor die mooie Nederlandse boeken naar Peking' schrijft Arwen van Grafhorst:

"Voorlopig gaat het om vrij bescheiden oplages in het land met de grootste bevolking ter wereld, gemiddeld 5000 exemplaren per boek. Maar de belangstelling vanuit China zal alleen maar toenemen, verwacht het fonds. 'Zo’n zeven jaar geleden, toen we de eerste contacten legden met China, hadden ze vooral interesse in wetenschappelijk werk, maar gaandeweg komt daar Nederlandse literatuur bij', zegt Hanneke Marttin van het Fonds."

Michele Hutchison van De Arbeiderspers geeft inzicht in de distributie: "Commercieel is de beurs in Peking ook niet zo interessant, zegt ze. 'Van de vertalingen worden een paar duizend exemplaren uitgebracht, maar voor de rechten betalen ze weinig, zo’n 500 tot 1000 euro. In China werken ze bovendien erg gefragmenteerd, waardoor boeken alleen per stad of regio verschijnen en niet meteen in heel het land.'"

Mijn favoriete Nederlandse uitgever, tenminste, in dit artikel, is Jean Christophe Boele van Hensbroek van uitgeverij Lemniscaat. Zij omgang met censuur ademt de ware geest van Jan Salie:

"Over de vertaling maakt hij zich geen zorgen, hoewel hij niet checkt of ze het origineel trouw overnemen. 'We zien wel eens een plaatje op een heel andere plaats staan dan in de Nederlandse uitgave, maar daar lachen we dan maar om.' Niet alles zal aanslaan, verwacht Boele van Hensbroek. 'Jan Terlouw is bezig met een boek waarin hij zijn visie op de wereld geeft, met ook een kritische passage over een Chinese dissident. Dat boek komt daar natuurlijk niet door de censuur.'"

Maar misschien is deze passage het allermooist: "De grote vraag is natuurlijk of de Nederlandse literatuur wel door de Chinese censuur komt. Het Nederlands Letterenfonds is daar niet zo bang voor. 'De Chinese uitgevers met wie wij contacten hebben gelegd, hebben zelf goed zicht op wat kan en wat niet kan. Dus de boeken die ze van ons uitgeven, zullen niet zo gevoelig liggen.'"

Buigen als bamboe, dat is een hele kunst.

China, tempel van wijsheid en cultuur (2)

Chineesrestaurant Gisteren op de website van de NRC: "Nederlandse schrijvers, uitgevers en wetenschappers hebben in Peking de oproep van Amnesty International genegeerd om vandaag bij de opening van de Boekenbeurs van Peking te demonstreren tegen de gevangenhouding van Nobelprijswinnaar Liu Xiaobo."

Het staat ze vrij, en ik ben persoonlijk ook niet gek op een organisatie als Amnesty. Maar de moraal is wel dubbel, zeker als je de politiek-geëngageerde doopceel licht van deelnemers als Geert Mak ("Wilders is een fascist") en Adriaan - "ANC" - van Dis.

Ik las nog iets en dát bevreemdde mij wel: "Schrijver Bernlef vindt het verzoek van Amnesty om een protestspeld te dragen 'een domme actie'. Andere schrijvers, onder wie Adriaan van Dis, onderschrijven zijn mening en tonen zich geïrriteerd door Amnesty’s acties."

Een merkwaardige reactie, iets wat je niet verwacht van mensen die zich altijd zo vierkant op wisten te stellen vóór mensenrechten, en tegen onderdrukking. Gaan ze ineens geïrriteerd doen. Gelukkig nam Ramsey Nasr tijdens de openingsceremonie luidkeels stelling, in aanwezigheid van diverse Chinese hoogwaardigheidsbekleders zei hij:

"Eerlijk gezegd vind ik de Boekenbeurs in Bejing niet de geschikte plek voor misleidende brochures met kaarten van een volledig geannexeerd Tibet. Evenmin lees ik op deze plek van literatuur graag boekjes waarin uitvoerig de geschiedenis en glorie van het land wordt beschreven zonder ook maar éénmaal de datum 4 juni 1989 te noemen; maar waarin wel als besluit wordt gemeld: 'Er is alles aan gedaan om de informatie zo volledig mogelijk te geven.'"

Maar neen. Hij zei het eerder, en anders, in De Standaard van 8 november 2005. De kwestie was een andere. De mensenrechten en vrijheden van toen, zijn niet meer die van nu, of die van China. Op het journaal gisteren teemde hij over het brengen van letteren naar China. Nederland Gidsland, in 2011. Of Domineesland, dat kan natuurlijk ook.

Het hoofdredactioneel commentaar van de NRC gisteren eindigt zo: "De Nederlandse literaire aanwezigheid in Peking is een cultureel aangeklede handelsmissie. Zij dient de verkoop van Nederlandse boeken aan het Chinese publiek. Dat de schrijvers hun protestspeldjes van Amnesty in hun koffers laten, maakt weinig uit. Dat ze hun boeken komen brengen wel. Van haar effect op de Chinese mensenrechten hoeft de Nederlandse literaire delegatie geen hoge verwachtingen te hebben. Wel van de eigen afzet."

Wat me ineens op de vraag brengt: hoe hoog zijn de oplages van die Nederlandse vertalingen? Op een potentiële markt van meer dan 1 miljard lezers?

30 augustus 2011

China, tempel van wijsheid en cultuur (1)

In het NRC van gisteren las ik: "Chinese auteurs staan in China onder grote druk van censuur, of riskeren sancties en gevangenisstraf. De toegang tot buitenlandse literatuur en tijdschriften is heel beperkt. Veel schrijvers wordt het publiceren onmogelijk gemaakt, en tientallen auteurs zijn gevangen gezet."

Maar als de wanhoop op zijn diepst is, lijkt de redding meestal nabij. Want gisteren kregen die schrijvers steun van twee (2) van de tweeëntwintig (22) Nederlandse schrijvers die naar de Boekenbeurs in Peking zijn gereisd. Ramsey Nasr en J. Bernlef. Deze twee heren ondertekenden, met zo'n 120 anderen, een steunbetuiging van Amnesty International.

Ik dacht aan een Chinese dissidente schrijver, ergens in een cel of een barak... Hij heeft het koud, en wordt mishandeld. Gelukkig weet hij, dat Ramsey Nasr en J. Bernlef heel dicht bij hem zijn. In gedachten. Terwijl ze aanzitten, aan een banket. Met secretaris Halbe Zijlstra, door Ramsey onlangs nog voor onderknuppel uitgemaakt, en de directie van het Letterenfonds.

"Nog een dim sum, Halbe? Lekker Chinees eten hebben ze hier, hè?"

Ja, het is wat. Die reis naar China... Het lijkt wel of mensen zich er ongemakkelijk onder voelen, onder die reis. Het heeft allemaal te maken met... de mensenrechten; gek genoeg is dat een onderwerp dat nooit of niet vaak ter sprake komt in contacten met, ik noem maar wat, de V.S., een land dat ook de doodstraf uitoefent en onlangs nog een 100.000 of wat Irakezen heeft omgelegd.

Lees meer "China, tempel van wijsheid en cultuur (1)" »

Uitgeverij De Contrabas
Das Haus am Salzhof. Pension in Brandenburg a/d Havel, dichtbij Berlijn. Vanaf 10 augustus 2013. Interessant voor schrijvers en dichters.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

april 2014

ma di wo do vr za zo
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën