Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Chinareis Letterenfonds Feed

16 september 2011

China, tempel van wijsheid en cultuur (16)

Een nagekomen Chinabericht. Deze week in VN, een stuk van Ramsey Nasr. Die ineens, als door een wonder, een verzetsstrijder is geworden. Citaat:

"Nasr beschrijft hoe hij worstelde met het advies van velen de Chinese gastheren niet voor het hoofd te stoten met kritiek en geen problemen te veroorzaken waar zijn collega’s alleen maar schade van zouden kunnen ondervinden. Vlak voor zijn vertrek ontmoet hij via-via heimelijk een van de bekendste dissidenten: de beeldend kunstenaar Ai Weiwei. De activist staat onder huisarrest en mag niet met de media praten. Nasr legt ook hem de vraag voor wat de Nederlandse schrijvers hadden moeten of kunnen doen."

Lees meer "China, tempel van wijsheid en cultuur (16)" »

13 september 2011

China, tempel van wijsheid en cultuur (15 + slot)

De China-reis is geweest. De rijst is verteerd. De lege flesjes van het merk Tsingtao teruggebracht naar de slijter. De contracten zijn getekend. De dissidenten mogen heel misschien weer over straat en Kader Abdolah is veilig teruggekeerd in zijn huidige vaderland.

Ik weet niet wat ik van die reis, onder auspiciën van het Letterenfond, moet vinden. Nog steeds niet. Mocht het echt gaan om culturele uitwisseling, dan snap ik de samenstelling van de groep schrijvers niet. Adriaan van Dis, Geert Mak en Herman Koch, om een culturele uitwisseling tot stand te brengen?

Mocht het gaan om een handelsmissie, dan is de keuze van de auteurs... briljant. Maar dan moeten we misschien voortaan niet meer over cultuur spreken. Die vindt zijn weg niet via deze auteurs. Cultuur is wat je overhoudt, als Ramsey Nasr zijn lieve mondje houdt (iets wat hij doet als dit weblog hem een vraag stelt, dus er is hoop).

Tot slot twee links. Herman Koch, Chinaganger, gispt in de NRC het geheven Nederlandse vingertje. Marc Reugebrink, tot Belg genaturaliseerd Nederlands vingertje, gispt de rest van de wereld. Op zijn weblog te lezen, eerder gepubliceerd in De Standaard.

Alle artikelen uit deze serie zijn hier na te lezen.

08 september 2011

China, tempel van wijsheid en cultuur (14)

Wie kent hem niet, de klassieke scène uit Pulp Fiction, waarin John Travolta zijn overgevoeligheid over een al te ruw geuit bevel kenbaar maakt:

Aan deze scène moest ik denken bij het lezen van het artikel 'Rel van Het Speldje, Made in Holland' van Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr. Het staat op de website van de Volkskrant.

Lees meer "China, tempel van wijsheid en cultuur (14)" »

07 september 2011

China, tempel van wijsheid en cultuur (13) - Maghiel van Crevel

Maghiel van Crevel is hoogleraar Chinese Taal- en Letterkunde in Leiden. De Contrabas vroeg hem, duizelig geworden van alle informatie rond de Chinareis van 's lands topauteurs, om raad.

CB: Als ik nadenk over de Chinareis van Nederlandse auteurs, dan duizelt het me. Ik hoor stemmen voor, en stemmen tegen, en vind het niet gemakkelijk om een positie in te nemen.

MvC: "Laat ik beginnen met te stellen dat de mensenrechtensituatie in China slecht is, met politieke dissidenten als een belangrijke categorie slachtoffers, en dat het er de laatste jaren niet beter, eerder slechter op is geworden."

"Maar in het rumoer rond de Boekenbeurs zitten systematische denkfouten en onwetendheid. Schrijvers uit China worden in deze, maar ook in andere discussies over literatuur uit China, vaak automatisch aangezien voor politieke dissidenten. Die gelijkstelling is onzinnig. Ze is onderdeel van 1984-achtige, Koude Oorlog-beelden van China, met een vleugje James Bond -- volstrekt uit de tijd, zoals iedereen weet die iets verder kijkt dan het cliché, en zich een beetje in de materie verdiept."

Lees meer "China, tempel van wijsheid en cultuur (13) - Maghiel van Crevel" »

China, tempel van wijsheid en cultuur (12)

"Het lijkt allemaal zeer inspirerend, deze culturele uitwisseling tussen Oost en West. Toch zit er een smetje op het geheel: dit openbare culturele evenement is niet echt openbaar. Bepaalde mensen mogen niet deelnemen, laat staan in gesprek gaan met de buitenlandse gasten. Diverse leden van de onafhankelijke Chinese PEN zijn ruim voor het begin van de boekenbeurs door de veiligheidsdiensten gewaarschuwd om geen enkele uitnodiging van westerse organisaties, schrijvers of uitgevers aan te nemen. Eigenlijk konden ze maar beter weg zijn uit Peking tijdens de boekenbeurs en pas weer naar huis komen als de buitenlanders waren vertrokken." Tienchi Liao op de website van de Volkskrant.

David van Reybroeck, het morele anker dat alle andere morele ankers overbodig maakt, behalve David van Reybroeck, schrijft op de website van De Standaard (over dezelfde Tienchi Liao):

"Gevraagd naar de boekenbeurs in Peking mailde ze ons deze zomer dat we goed moesten beseffen dat het evenement een initiatief van de overheid was en dat alle grote uitgeverijen staatsuitgeverijen zijn. De Chinese regering beschouwt buitenlandse organisaties en schrijvers als een soort 'investering'. Gasten worden beleefd en hartelijk ontvangen, waardoor het voor de buitenlandse bezoeker zeer moeilijk is om kritiek te geven. Tienchi noemde die verhouding zelfs een soort ‘omkoping'. Maar tegelijkertijd voegde ze eraan toe dat de honger naar westerse literatuur, zowel fictie als non-fictie, zeer groot is. Mensen worden moediger en documenteren zich meer. Moest je die honger voeden, vroegen wij ons af, zelfs als de overheid om aanpassingen aan je boek vraagt?" 

06 september 2011

China, tempel van wijsheid en cultuur (11)

"Han Han (Shanghai, 1982) is ook autocoureur, fotomodel en blogger. Een onafhankelijke geest die de internetcensuur tart, en die door zijn charme vooralsnog nauwelijks aan banden wordt gelegd. Dat kan in China dus óók, blijkt uit het essay van Mark Leenhouts die als gastredacteur een dubbelnummer van Armada samenstelde over 'de nieuwe Chinese literatuur'." Lees (iets) meer op de website van de Volkskrant.

China, tempel van wijsheid en cultuur (10)

Een soort optreden van Herman Pleij en Ramsey Nasr, gelardeerd met tegenspraak van P.F. Thomése en Jan Mulder. De DIchter des Vaderlands laat zich in dit filmpje weer van zijn fijnste kant zien. Jammer dat hij nog een jaar in functie is. China, of Birma, [of welke dictatuur dan ook], - hij kan er zó terecht.

05 september 2011

China, tempel van wijsheid en cultuur (9)

"Het gastlandschap van Nederland op de Beijing Book Fair 2011 die gisterenavond werd afgesloten, is geslaagd. Nederlandse schrijvers en uitgevers zijn onder de indruk van de open, energieke sfeer die er heerste en de openhartige dialoog die op en rondom de beurs plaatsvond. Nederland werd alom geprezen om zijn inhoudelijke en visuele uitwerking van het door het Letterenfonds gekozen thema 'Open landscape - Open book', waarmee Nederland de betekenis van het vrije woord benadrukte. Ook de handel bloeide."

Zie het hele persbericht van het Letterenfonds.

China, tempel van wijsheid en cultuur (8) - en Martin Bosma, revolutionair

Politiek spreken is altijd verhuld, meer gericht op het bereiken van desnoods een compromis dan op het kernachtig formuleren van een mening. Politici die te rechtstreeks spreken, bereiken niets, of weinig (behalve als ze een heel land weten te gijzelen met intimiderend gedrag, zoals sinds kort de PVV).

Henk Pröpper, directeur van het Letterenfonds, en Thomas Möhlmann hebben dat goed begrepen, en functioneren daarom prima in de (semi-)politieke omgeving waarin zij werken. De brief van Pröpper die ik gisteren doorgaf, en dit blogbericht van Möhlmann bewijzen dat.

Ik zal de laatste zijn om die houding te gispen; ideeën moeten worden doorgegeven, en als er een infrastructuur is die dat gemakkelijker maakt, of minder gevaarlijk voor de mensen die het ter plekke allemaal moeten opknappen, dan is dat alleen maar toe te juichen.

Persoonlijk zou ik me minder op de borst kloppen dan Pröpper en Möhlmann doen. Misschien is dat een calvinistisch trekje in mezelf ("doe maar gewoon..."). Misschien zeg ik dat, omdat ik vind dat je je niet moet laten voorstaan op het drijven van (kleine) handel met een totalitair geregeerd land, als je pretendeert een doorgeefluik te zijn voor ideeën, voor... cultuur.

Maar Pröpper en zijn fonds kunnen, als ze zouden hebben besloten om een ramkoers te varen, niet kunnen hebben meedoen aan die Boekenbeurs. Dat was over het geheel genomen "beter" geweest, als in "correcter" (vind ik, en wat iedereen verder vindt, moet hij zelf weten). Maar het is niet gebeurd en binnen de marges heeft het Letterenfonds geopereerd zoals het een non-gouvernementele organisatie betaamt.

Trots zou ik er, nogmaals, niet op zijn.

Veel revolutionairder is de aanpak van Martin Bosma, kamerlid voor de PVV. Deze man heeft het politieke spreken geheel en al de rug toegekeerd en kan alleen nog maar "communiceren" in de bijtende taal waar het parlementsgebouw tegenwoordig van gonst.

Lees meer "China, tempel van wijsheid en cultuur (8) - en Martin Bosma, revolutionair" »

04 september 2011

China, tempel van wijsheid en cultuur (7)

Henk Pröpper schreef een ingezonden brief in de Volkskrant, die ook op de Facebook-pagina van het Letterenfonds staat:

De aanwezigheid van veel Nederlandse schrijvers en uitgevers op de boekenbeurs in Beijing leidt tot commotie in Nederland, die ook in China niet onopgemerkt blijft. Daarbij worden de vroeger gebruikelijke principes van hoor en wederhoor (dit heb ik geprobeerd, maar er is alleen 1 keer, heel weinig weerwoord gekomen, voor de missie naar China, CB) niet altijd toegepast. Meningen worden gepresenteerd als feiten. Gelukkig zijn er ook journalisten die zinnige informatie verschaffen aan de Nederlandse lezer.

De beurs loopt nu ten einde, het moment de beweegredenen van onze 'missie' nog eens te ontvouwen en ook enkele conclusies te trekken.

Vooraf: het Nederlands gastlandschap is jarenlang voorbereid en tot stand gekomen mede dankzij de wens en later de steun van veel Chinese uitgevers; alle zijn uitdrukkelijk op de hoogte van de betekenis van het vrije woord in Nederland. Zij kennen onze 17e en 18e eeuw beter dan wij de hunne.

Vanaf het begin hebben de Nederlandse auteurs die ons vergezellen helder uitgesproken dat hun drijfveer was China te leren kennen, schrijvers, journalisten en uitgevers te ontmoeten, en waar mogelijk ook in contact te komen met kritische (dissidente) auteurs en kunstenaars. Hierover is overleg geweest - veelvuldig - met Amnesty International en auteurs van een lijst van Amnesty International zijn ook bij het gastlandprogramma betrokken, dat niet zonder reden 'Open landschap - Open boek' is genoemd.

Lees meer "China, tempel van wijsheid en cultuur (7)" »

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën