Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Boeken Feed

26 oktober 2013

Boeken recyclen tot het kunst wordt

Atemtherapie - Edith KollathHet oktobernummer van Mobil: Das Magazin der Deutschen Bahn besteedde vanwege de Frankfurter Buchmesse aandacht het lot van afgedankte boeken. Aan boeken die er niet in geslaagd zijn om in de ratrace overeind te blijven.

Een klein deel van die boeken wordt gerecycled tot beeldende kunst. Daar gaat het artikel Neue Erscheinung van Helmut Ziegler. Hij vergelijkt de werkwijzen van diverse kunstenaars met elkaar en constateert daarbij een opmerkelijk verschil tussen het respect dat Duitse beeldend kunstaars het boek als ding betonen en de manier waarop kunstenaars uit andere landen met hun materiaal omspringen:

‘Deutsche Künstler wagen sich allerdings selten auf eine Weise an Bücher, dass etwas vollkommen Neues entsteht. Der in September vergebenen Preis der Stiftung Buchkunst zeigte erneut, sie gestalten überaus kunst- en liebevoll, die visuelle und haptische Erscheinung arbeitet aber stets mit der Inhalt, nicht gegen ihn. Ausländische Künstler besitzen da weniger Respekt vor dem Heiligtum Buch. Als »Book Art« firmiert jene Richtung, welche die Hierarchie von Form und Inhalt des Mediums neu definiert - aus angesichts des technologischen Fortschritts, der dem Holzbuch deutlich zu schaffen macht.’

Lees meer "Boeken recyclen tot het kunst wordt" »

07 augustus 2013

Op de (boeken)markt is uw euro een … waard

JaarmarktHet is de grootste boekenmarkt van Europa. Achthonderd kramen, samen goed voor zes kilometer geschraagde tafels waarop vaak rijendik de waar wordt uitgestald. Dit jaar trok dat, net als vorig jaar, 125.000 bezoekers. Daags na de 25e Deventer Boekenmarkt las ik in een regionale krant kritiek op wat de handelaren aan waar te bieden hadden. Het was te weinig exclusief.

Is de boekenmarkt er voor fijnproevers of voor koopjesjagers, daar ging het in het nabeschouwende interview over. Moet de boekverkoper het beste dat hij heeft bewaren voor de Deventer Boekenmarkt of mag hij/zij er zijn winkeldochters te koop aanbieden.

Wat mij stoorde was het dedain waarmee in het interview gesproken werd over mensen die voor de koopjes komen. De geïnterviewden deden of degene die voor dag en dauw - en ver voor het aanvangstijdstip dat in persberichten en op flyers en affiches staat - komt in de hoop iets bijzonders te vinden een mens is met een compleet ander boeken-dna dan degene die met een lijst in de hand zoekt naar het nog ontbrekende deeltje uit om het even welke serie. Een beter soort boekenmens.

Lees meer "Op de (boeken)markt is uw euro een … waard" »

20 juli 2013

Liliane leest… opdrachten die niet voor haar bestemd zijn

OpdrachtToen ik 21 werd, kreeg ik van vrienden van mijn ouders Het verstoorde leven: dagboek van Etty Hillesum, 1941-1943. Zij hadden er op gestaan mij bij die gelegenheid een boek cadeau te doen en nadrukkelijk gevraagd welk boek dat zou mogen zijn. Het dagboek van Etty Hillesum is een van de weinige boeken die ik heb waarin een speciaal voor mij geschreven opdracht staat:

Er zijn ogen-
blikken in het leven
Waarop de tijd.
Al was het maar heel even
Stil zou moeten staan.
Op je 21e verjaardag

Als er al mensen zijn die het in de loop der jaren hebben aangedurfd op de bonnefooi een boek te kiezen om mij cadeau te doen - ik heb namelijk al een boek - dan lieten zij een opdracht voor de zekerheid achterwege. Dan kon het in ieder geval nog geruild worden.
Bleek ik het boek nog niet te hebben en het in dankbaarheid te aanvaarden, dan kwam het vaak toch niet meer van die opdracht, omdat de gevers zich niet in staat voelden stante pede iets passends te bedenken.

Lees meer "Liliane leest… opdrachten die niet voor haar bestemd zijn" »

13 juni 2013

Louis Couperus en W.F. Hermans: levende schrijvers?

Twee dagen geleden vierde Nederland Louis Couperus' 150e geboortedag. Een orgie van festiviteiten spoelde over het land. Inmiddels is de aandacht weer enigszins gaan liggen. De vraag die dan, bijna als vanzelf, bij me opkomt is deze: ‘Hoe levend is het werk van Couperus nog? Zijn er nog jonge lezers die naar Couperus grijpen en worden betoverd door, bijvoorbeeld, Eline Vere of Majesteit?’

Mark Cloostermans eindigt het artikel dat hij op 7 juni bijdroeg aan De Standaard met deze sombere slotzinnen: ‘De 150ste verjaardag van Couperus zou ons aan het denken moeten zetten over manieren om “moeilijker” werk zo te presenteren en in de markt te zetten, dat we het toch nog kunnen genieten. Het Nederlands evolueert razendsnel. Couperus schreef zijn werken niet veel meer dan een eeuw geleden. Voor je weet, zijn ook Walschap, Boon en Claus te moeilijk geworden en worden hun oeuvres gereduceerd tot drie toptitels en een postzegel.’

Lees meer "Louis Couperus en W.F. Hermans: levende schrijvers?" »

24 mei 2013

My Life in Books, onbekommerd praten over belangrijke boeken bij de BBC

My Life in BooksWat Chrétien Breukers op deze site in de rubriek Mijn canon doet - het hebben over boeken die hem gevormd hebben - doen prominente gasten bij Anne Robinson op de bank in het BBC 2-programma My Life in Books. De gasten zijn belezen en welbespraakt, de boeken soms al meer dan honderd jaar geleden verschenen. My Life in Books hoeft het dus niet te hebben van de dagwaarde van een auteur of een titel, en dat is meer dan een prettige bijkomstigheid.

´Anne Robinson invites well-known personalities to discuss their favourite books.´ Zo simpel is het. Gewoon drie kwartier praten over boeken die belangrijk waren/zijn. Anne Robinson, die als presentatrice van The Weakest Link zeer aanwezig is, toont in My Life in Books een andere kant. Ze legt verbanden en lokt verhalen uit. 

Als ze bij de BBC een programma als Zomergasten zouden hebben, zou Anne Robinson geen slechte keuze zijn als presentator.

Dit is een fragment uit een van de afleveringen van het eerste seizoen:

  

26 april 2013

Interview: Hoe functioneel kan een boek zijn? Flip Ekkers van Uitgeverij Philip Elchers

In de mailwisseling die ontstond nadat ik bij Uitgeverij Philip Elchers een exemplaar aanvroeg van Het verhaal van Ikme van Judith Herzberg, noemde Flip Ekkers, de man achter de uitgeverij van bijzondere boeken Het verhaal van Ikme ‘een functioneel boekje’. Hoewel ik dacht te begrijpen wat hij bedoelde – voor een fonds dat uitmunt in het maken van bibliofiele boekjes met verzamelwaarde, is de manier waarop de woorden van Judith Herzberg aan het papier toevertrouwd werden misschien ‘functioneel’ – wilde ik toch graag van hem horen hoe het precies zit. Het begon met een ‘functioneel boekje’ en het eindigt met een boek dat geen boek meer is maar een voorwerp dat alleen maar op een boek lijkt. 

Wat is ‘een functioneel boekje’?
‘Wanneer je als uitgever gespecialiseerd in bijzondere uitgaven een tekst of wat dan ook door de omstandigheden van een beperkt productiebudget op een bescheiden manier moet bezorgen in een boekje en je kunt het niet een creatieve presentatievorm geven, spreek je van een functioneel boekje. De tekst en/of het beeld wordt gecommuniceerd, is leesbaar en/of te zien voor de beschouwer, maar heeft niet een erg bijzondere verschijningsvorm.’

Lees meer "Interview: Hoe functioneel kan een boek zijn? Flip Ekkers van Uitgeverij Philip Elchers" »

22 december 2012

Voedselbank voor de geest

BoekenbergHet gaat zo slecht in het boekenvak dat zelfs verramsjen voor veel uit de gratie geraakte boeken niet lonend meer is. Boeken verdwijnen steeds vaker rechtstreeks van de planken in het Centraal Boekhuis in de papierversnipperaar.

Dat lot wilde thrillerauteur Jac. Toes zijn boeken besparen. Hij zocht contact met de voedselbanken in Arnhem en Den Helder, plaatsen waar zijn niet rendabele romans zich afspelen. Daar werd enthousiast gereageerd. Inmiddels zijn de eerste pakketten met daarin ook voedsel voor de geest uitgedeeld.

Toes vertelde over zijn initiatief in de Tros Nieuwsshow. Volgens boekenbespreekster van dienst Ingrid Hoogervorst bederft Toes de bibliotheekmarkt, omdat de noodzaak om een abonnement te nemen komt te vervallen als de distributiemethode van Toes brede navolging krijgt.

Dat het hoge liggeld dat uitgevers aan het Centraal Boekhuis moeten betalen om hun boek leverbaar te houden invloed heeft op de omloopsnelheid van titels is een feit. Of het op grote schaal ter beschikking stellen van boeken via voedselbanken de oplossing is voor het probleem waar uitgevers mee kampen, is de vraag. Waarschijnlijk zullen zij op termijn nog selectiever (moeten) zijn bij het bepalen van wat wel en wat niet de moeite van het uitgeven waard is.

13 december 2012

Van de stapel: gymles met Guus Luijters

LuijtersSoms is een scène uit een boek zo herkenbaar dat het pijn doet.

Tussen vrouwen en vrienden is een bundeling uit 1980 van de vijf verhalenbundels die Guus Luijters tussen 1972 en 1979 publiceerde (en die toen al, volgens het achterplat, ‘alle reeds geruime tijd uitverkocht’ waren - kom daar nog maar eens om, uitverkochte verhalenbundels). De verhalen zijn geordend naar de leeftijd van de hoofdpersoon. In het eerste verhaal gaat het om een schooljongen, aan het eind over een man van in de dertig. De boodschap is echter steeds hetzelfde: kindertijd, volwassenheid, liefde, huwelijk, seks, vriendschap, het is allemaal één lange bezoeking. 

Lees meer "Van de stapel: gymles met Guus Luijters" »

11 december 2012

Recensie: Bladzijden uit een notitieboekje op een bankje in het park gevonden - Ruben van Luijk

Eendagsvlieg-4-kl-219x300Post uit Zuidplaspolder: ‘Beste Bouke, na je laatste stuk ben ik wel verplicht om je met de hand & op afvalpapier te blijven schrijven :) Bijgevoegd, als beloofd, de volgende titel in de Eendagsvliegreeks.’

Ha ja, de Eendagsvliegreeks. Zo heerlijk dat die recalcitrante hemelbestormers uit Rotterdam met hun Uitgeverij Nadorst hun eigen poëziereeksje hebben opgezet. Helaas ziet het er slecht uit voor de sympathieke bruine boekjes. Uitgever Ruben van Luijk drukt ze namelijk zelf, en dat is op de langere termijn geen houdbare manier van werken. Dat betekent dat de reeks de komende jaren jaarlijks zal verschijnen en daarna ‘een grotendeels slapend bestaan zal gaan leiden. Het arme beest.’

Daar zouden die lui in Den Haag nou eens iets aan moeten doen! Maar het is niet anders.

Lees meer "Recensie: Bladzijden uit een notitieboekje op een bankje in het park gevonden - Ruben van Luijk" »

05 december 2012

Van de stapel: Fierens, Tuinman, Jansma

Ooit aangeschaft maar nooit gelezen, ongevraagd toegestuurd, cadeau gekregen... Het huis van Bouke Vlierhuis ligt vol met boeken die hij nog niet gelezen heeft. In deze rubriek pakt hij steeds een of meerdere boeken van de stapel.

Deze keer heb ik drie dichtbundels gepakt. Die stapel is overigens in werkelijkheid niet één stapel. Het is een ingewikkeld dynamisch systeem van communicerende stapels, verdeeld over verschillende boekenplanken, de vloer van mijn zolderleeshoek, mijn bureau, mijn nachtkastje en de leuning van mijn vaste leesstoel. Als ik de helft van de tijd die ik besteed aan het herschikken, opnieuw opstapelen, doorbladeren en betasten van al die ongelezen boeken nou eens aan lezen zou besteden... Nou goed... Ik las dus drie dichtbundels, één van een man en twee van vrouwelijke dichters. Het zijn Wat ik met de sleutel moet (2011) van Vrouwkje Tuinman, Grote smerige vlinder(2009) van Andy Fierens en Eerst(2010) van Esther Jansma

Moet het ons interesseren, het geslacht van een dichter? Ja en nee. Als je een gedicht leest, ben je alleen met het gedicht en heb je met de dichter niets te maken. Maar als je (al dan niet via je browser) in een boekwinkel staat of, zoals ik vaak, met je vinger langs een stapel ongelezen dichtbundels gaat heb je criteria nodig om te bepalen wat je wel en niet wil gaan lezen. De persona van de dichter, de dichter als ‘merk’, zo je wil, speelt daar dan toch weer best een grote rol bij. 

Ten tweede: ik pakte deze bundels op goed geluk. Het waren de bovenste drie. Ik las ze en vond er één heel duidelijk het beste. Dat was die van Fierens. De man, dus. 

Er is vaak geroepen dat (poëzie)recensenten seksisten zijn. En dat is de derde reden dat deze vragen zich aandienen: dat werd een tijdje geleden ook geroepen door Esther Jansma, toevalligerwijze ook gevat in mijn kleine serendipitaire steekproefje.

Dus: ben ik een seksist?

Lees meer "Van de stapel: Fierens, Tuinman, Jansma" »

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën