Ik zat in het hoofd
Van een gek,
Ik moest daar zijn,
En vond ook een uitweg,
Via een volkszanger
Die liever thuis
Was gebleven,
En met berenbingo
Op de grond.
Buiten regende
Het onverschillig,
Losgezongen van
Krankjorum en krankzinnig,
En de kleine steentjes,
Waarop ik wilde lopen,
Waren geruststellend
Nat geworden.
John Schoorl

Ik word claustrofobisch van dit gedicht. Beschouw het maar als een compliment.
Geplaatst door: Martin Berghoef | 19 november 2011 om 11:05
Losgezongen uit het hoofd van een gek en rustgevende regen... ik vind het juist bevrijdend. Knusse titel wel.
Geplaatst door: Mirjam den Broeder | 19 november 2011 om 12:29