Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Annick Vandorpe Feed

18 april 2014

Adiós, Gabo - Annick Vandorpe neemt afscheid van Gabriel Garcia Márquez

door Annick Vandorpe

De wereld treurt om het verlies van de Colombiaanse Nobelprijswinnaar Gabriel García Márquez (87), die donderdag in zijn woonst in Mexico-City overleed. Hij gaat de geschiedenis in als het boegbeeld van het magisch surrealisme. Zijn opus magnum Honderd jaar eenzaamheid is het best verkochte boek dat ooit in het Spaans is verschenen, op de Bijbel na.

‘Met het overlijden van Gabriel García Márquez, heeft de wereld een van zijn grootste visionaire schrijvers verloren – en een van de favoriete auteurs van mijn jeugd’, reageerde Barack Obama toen donderdagavond bekend werd dat de schrijver gestorven was.

Bill Clinton prees de ‘unieke verbeeldingskracht, scherpzinnigheid en emotionele eerlijkheid’ van de Colombiaanse schrijver. ‘Ik ben vereerd dat ik zijn vriend was en zijn groot hart en briljante geest meer dan twintig jaar lang gekend heb.’

In naam van Mexico, waar Márquez zich in 1961 vestigde, sprak president Enrique Pena Nieto zijn bedroefdheid uit over ‘de dood van een van de belangrijkste schrijvers van onze tijd’.

Lees meer "Adiós, Gabo - Annick Vandorpe neemt afscheid van Gabriel Garcia Márquez" »

28 maart 2014

Van boeken en mensen (66)

Beheerste euforie

door Annick Vandorpe

Hij vroeg het in zijn kabinet, ergens in juli. Ik dacht dat hij grapte, wat waarschijnlijk op mijn gezicht stond te lezen want hij herhaalde een paar keer, Ik meen het. Kan het wel? vroeg ik. Ik bedoel, ik, als Belg hier? Je moet je inschrijven op het gemeentehuis, zei hij, meer niet. Pas dan toch maar op, begon ik en ik voelde me rood worden door dat onverwachte tutoyeren, want als ik ergens voor ga, kan ik ambitieus worden. Dat weet ik, zei hij. Hij had zo’n glimlach waar je ook van ging lachen. Die lach was een wapen, zelfs de oppositie moest dat toegeven.  

De zomer ging voorbij, september begon. Pas toen ik een medisch attest nodig had, herinnerde ik me de vraag weer. Bij de dokter zei ik er niets over. Hij onderzocht me en drukte de documenten af die ik nodig had. Ik schikte de papieren op een stapel en maakte aanstalten om recht te staan, toen hij naar voren leunde en vroeg, Wat heb je besloten? Het is goed, hoorde ik mezelf zeggen. Dat doet mij plezier, antwoordde hij, dat doet ons veel plezier, het hele team.

Lees meer "Van boeken en mensen (66)" »

05 februari 2014

Van boeken en mensen (65)

Oh la la

door Annick Vandorpe

Ze kijkt me strak aan. 'Ik reken op je discretie,’ zegt ze. ‘De anderen weten het niet.'
'Het is niet iets dat je zomaar rondvertelt,' zeg ik.
'Toch niet aan iedereen.'
'Nee.'
'Vroeger was het erger,' zegt ze. 'Vroeger werd erover gezwegen. Nu zijn we opener geworden.'
'Hoe dikwijls...?'
'Twee keer.'
'Twee keer per week?'
'Twee keer per maand. We gaan twee keer per maand.'
'Al lang?'
'Oh la la.' Ze lacht kort. Haar kinnen trillen.

Lees meer "Van boeken en mensen (65)" »

01 november 2013

Van boeken en mensen (64)

Eer

door Annick Vandorpe

Vdi9789023476863Ik zat aan een tafeltje bij de bakker een croissant te eten en mijn aantekeningen over Het sprongbeen van Albertine Sarrazin door te nemen toen ik iemand hoorde vragen hoe ik heette. Het kwam van de tafel naast me. Daar zat een heer met een sigaret. 

Toen hij de vraag opnieuw stelde, noemde ik de naam van mijn alter ego.

'Waar bent u mee bezig?' vroeg hij.

Ik zei dat ik werkte, wat wel zo was, al zag het er waarschijnlijk niet zo naar uit. Mijn recensie van Het sprongbeen moest 's anderendaags binnen zijn, maar voor ik eraan begon wilde ik mijn geheugen opfrissen. Ik had het boek van Sarrazin tien dagen daarvoor gelezen maar door de herfstvakantie, bepaalde festiviteiten en de verwikkelingen met mijn alter ego had ik het recenseren uitgesteld. 

Lees meer "Van boeken en mensen (64)" »

14 oktober 2013

Van boeken en mensen (63)

Alter ego

door Annick Vandorpe

Normal_pac_9789044523560_cvrEnthousiasme moet je kunnen delen, anders sterft het een stille dood. Dat dacht ik toen ik donderdag las dat Alice Munro de Nobelprijs Literatuur had gewonnen en voor de ogen van mijn geschrokken kinderen een vreugdedans maakte rond de eettafel. Het was toen half zes. Hoewel ik al dagen naar de bekendmaking van de Nobelprijs Literatuur uitkeek, ging de uitreiking op het moment zelf volledig aan me voorbij.

Van mijn normale ik had ik die middag afstand genomen. De persoon die niet kan leven zonder literatuur en van recensies schrijven haar broodwinning heeft gemaakt, stond op non-actief. Ergens op het internet besta ik sinds drie weken onder een andere naam. Uit nieuwsgierigheid was ik aan het experimenteren met tumblr en wordpress en plots was het gebeurd: ik had een andere identiteit. Voor ik naar bed ging, voederde ik mijn nieuwe ik met een tekstje en gaf ik haar een mailadres en een facebook account.

Lees meer "Van boeken en mensen (63)" »

03 juli 2013

Van boeken en mensen (62)

In suiker gedoopte rabarberstelen

door: Annick Vandorpe

De kans bestaat dat ik op dit ogenblik naar de Tour de France kijk, niet in mijn woonkamer, maar in een weide in de vallei want daar gaat het peloton tussen elf en één passeren. Hoewel ik niet aan wielrennen doe en me niet bepaald voor de wielersport interesseer, heb ik iets met de Tour de France. De renners wisselen, de fietsen evolueren en de schandalen nemen elk jaar grotere proporties aan, maar de essentie blijft dezelfde: de Tour de France markeert een ijkpunt in het jaar. Het betekent terugkeren naar de zomers van vroeger, de lichtheid voelen die het vooruitzicht van zestig dagen vakantie met zich meebrengt, breken met de routine van het schooljaar, op een trager, losser ritme overschakelen en – ook belangrijk – na een kwakkelvoorjaar eindelijk de zon zien.

Ook in het noorden klimt het kwik tijdens de Tour boven de zevenentwintig graden. “Uitzonderlijke weersomstandigheden voor België!” klinkt minstens drie keer per dag op radio en televisie. Na de regens die in de lente zijn gevallen (zoveel neerslag heeft België in decennia niet gekregen), schitteren parken en tuinen in vijftig tinten groen. Wij kinderen lopen blootsvoets door het gras, we kruipen door de heg van de buurman als die niet thuis is, we maken brouwsels van grassen en bloemen, we spelen belletje trek (als de buurman wel thuis is) of anders liggen we languit op een laken te lezen, sabbelend op in suiker gedoopte rabarberstelen.

Lees meer "Van boeken en mensen (62)" »

26 juni 2013

Van boeken en mensen (61)

Mogelijke werelden

door Annick Vandorpe

Op zaterdagavond was er een feest. Vanaf zes uur punch à volonté. In mijn hoofd, dat ondanks een lange douche en verscheidene espresso’s weigert wakker te worden, klinken de geluiden nog. Popsongs, ontboezemingen op fluistertoon, een eenzame meisjesgil. Daarna het geroep van mannen, gierende autobanden. Een plons.

Vdi9789023478201De ruis achtervolgt me in de tuin, waar ik onder een boom ga lezen in De preek over de val van Rome van Jérome Ferrari, de Goncourt-winnaar van 2012.

De personages bewegen zich op het raakvlak van verschillende werelden. Matthieu Antonetti is opgegroeid in Parijs, maar voelt zich beter thuis in het afgelegen bergdorp op Corsica waar zijn voorouders vandaan komen. Elke vakantie brengt hij op het eiland door. Met zijn vriend Libero Pintus gaat hij de bergen in om mee te helpen met het landelijk werk. Hij wil de wereld van Libero absoluut de zijne maken. Wanneer hij na een voormiddag helpen met de castratie van de varkens beseft dat de lunch bestaat uit geroosterde varkenskloten, laat hij zijn verbazing niet blijken “want die wereld was zijn wereld, ook al kende hij hem nog niet helemaal, en elke verbazing, hoe onaangenaam ook, moest meteen worden ontkend en in een gewoonte veranderd”.

Lees meer "Van boeken en mensen (61)" »

19 juni 2013

Van boeken en mensen (60)

Hotel des Astronomes

door Annick Vandorpe

Schmidt 15 juni 2013 smMisschien waren het vijf nachten, misschien tien. Aantekeningen heb ik niet. Geen dagboek, geen agenda, niets. Achteraf kreeg ik natuurlijk spijt, maar schrijven deed ik toen niet en ook met literatuur was ik niet bezig. Ik kan me nauwelijks een boek uit die periode herinneren. Tropic of Cancer van Henry Miller? Ik heb die roman gelezen toen ik ergens in de twintig was, maar waarschijnlijk niet in dat jaar.

De nachten lagen gespreid over een periode van zes maanden. Toen het voorbij was en mijn leven in één week tijd een ander leven werd op een andere plaats met andere mensen en andere activiteiten, zonken die nachten weg in mijn herinneringen. Een hele tijd dacht ik er niet meer aan en toen ik jaren later weer met die periode uit mijn leven geconfronteerd werd, moest ik vaststellen dat ik me ze niet individueel kon herinneren. In mijn geheugen hadden ze de gestalte aangenomen van één nacht, maar die ene nacht zag ik wel glashelder voor me.

Lees meer "Van boeken en mensen (60)" »

13 juni 2013

Van boeken en mensen (59)

Hangplek

door Annick Vandorpe

We hadden afgesproken op de Quai Cassini, voor het huis waar Le Clézio had gewoond. Omdat er weinig auto’s op de baan waren, kon ik gewoon even op het rechterbaanvak stoppen. Er werd niet eens geclaxonneerd.

Langs de kades van de Vieux-Port reden we richting Saint-Jean Cap Ferrat, voorbij het vroegere restaurant Garac uit Dimanches d’août van Patrick Modiano. De zon stond hoog aan de hemel, maar die bepaalde junifrisheid hing nog in de lucht. Er ging van alles gebeuren, dat kon je voelen.

Hij vertelde over de buit die hij in het weekend had gemaakt. De boekenjacht was vrijdag begonnen, totaal ongepland. Na de lunch waren we toevallig op een literair evenement terechtgekomen. Dat klinkt ongeloofwaardig voor twee recensenten, maar het was ons allebei volledig ontgaan dat net die vrijdag het jaarlijkse Festival du Livre begon. Het gebeuren vond plaats op een plein in Vieux Nice, vlakbij het restaurant waar we hadden gegeten. Ik had eerst niet door waar al die witte koepeltentjes voor stonden tot mijn collega me de affiches aanwees.

Lees meer "Van boeken en mensen (59)" »

05 juni 2013

Van boeken en mensen (58)

Rotonde

door Annick Vandorpe

Ik pak het flesje van de passagierszetel, klik de dop met mijn duimnagel open. Op het parkeerterrein hebben we een kwartier nagepraat. Drinken is niet bij me opgekomen. Dat komt door wat de trainer heeft gezegd, ik heb eenvoudigweg niet aan dorst gedacht. Met mijn ogen op de baan drink ik. Het water is lauw en smaakt vies, maar verfrist wel.

Op dit uur is de route départementale verlaten. Nou ja, bijna verlaten. Een paar honderd meter voor me rijdt een witte bestelwagen, maar dat is gewoon ook iemand van de club. De supermarkten hebben om acht uur hun deuren gesloten en de andere winkels zijn al lang daarvoor dicht gegaan. En dit stuk van de baan is sowieso minder druk, zelfs tijdens de piekuren. Winkels heb je hier niet, nog niet, alleen akkers en af en toe een boerderij.

Gerbrand bakkerIk kijk naar de witte bestelwagen. De afstand tussen ons is dezelfde gebleven. Mijn hart klopt weer op zijn normale ritme. Mijn lichaam voelt niet anders dan daarnet, ik heb geen kramp en ik ben niet uitgeput, maar in mijn hoofd is alles anders. Om het met een titel van Gerbrand Bakker te zeggen: Boven is het stil. De rust is kompleet. Er is niets dat ik wil, niets waar ik naar verlang. Dat effect heeft hardlopen met me. Vanavond zijn de woorden van de trainer een extra balsem. 

Lees meer "Van boeken en mensen (58)" »

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën