Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« maart 2015 | Hoofdmenu | mei 2015 »

april 2015

27 april 2015

21 augustus 2005 - 21 augustus 2015 - kroniek van een aangekondigd afscheid

ContrabasOp 21 augustus 2005 ging De Contrabas online, met dit bijna ontroerende bericht. Dat is bijna tien jaar geleden, en daarom is het goed om de bakens een keer te verzetten. Het is tijd voor iets anders, ik wil dit ‘enige ware zenuwcentrum van de literatuur’, zoals Gerrit Komrij het noemde, elders, op een andere manier voortzetten. 

De Contrabas zal nog tot 21 augustus aanstaande in de lucht blijven, wat mij de gelegenheid geeft om in een aantal artikelen de balans op te maken. En na 21 augustus aanstaande is het tijd voor iets nieuws, waarover later meer. De boeken van de uitgeverij blijven gewoon leverbaar.

Vandaag is de twintigste sterfdag van W.F. Hermans, de grootste Nederlandstalige schrijver van na de Tweede Wereldoorlog. Toen hij zijn zelfgekozen dood stierf, wendde hij zich af van zijn familieleden; dat zal ik niet doen, alleen al omdat ik eerst nog een paar zaken die mij in de afgelopen tien jaar zijn opgevallen wil formuleren, en omdat ik in elk geval nog één rekening met iemand heb openstaan.

Oh ja. En OP 21 augustus aanstaande is het feest. Maar ook daarover: later meer.

16 april 2015

Uitslag 52ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd

Teun Boumans wint.

Teun Boumans heeft met zijn vertaling van ‘Poncelet’ van Louis Esterhuizen de 52ste editie van de Vertaalwedstrijd op Facebook gewonnen. (Zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep). Jac Naber won zilver en Adriaan Krabbendam brons. 

De Zuid-Afrikaanse dichter Louis Esterhuizen (1955) uit Stellenbosch is de auteur van een tiental bundels. Hij debuteerde in 1986 met Stilstuipe. Zijn laatste bundel, uit 2012, is Amper elders. Zijn gedichten zijn ook gepubliceerd op verschillende websites, zoals Meander, De Salon, De gekooide roos en LitNet, en opgenomen in onder andere Die Afrikaanse poësie in 'n duisend en enkele gedigte van Gerrit Komrij.

 

Lees meer "Uitslag 52ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd" »

14 april 2015

Hollands Maandblad Schrijversbeurs naar Anne van Amstel

HmschrijversbeurzenDichteres Anne van Amstel (1974) is de winnaar van de Hollands Maandblad Schrijversbeurs 2014/2015 ter waarde van € 2000,-. Dichteres Marieke Rijneveld (1991) en schrijfster Kitty Pouwels (1964) zijn onderscheiden met de Hollands Maandblad Aanmoedigingsbeurzen 2014/2015 ter waarde van elk € 1000,-. De drie laureaten kregen de prijzen uitgereikt door schrijver Gerard van Emmerik tijdens het jaarlijkse Hollands Maandblad-literatuurfeest in Amsterdam.

Lees meer " Hollands Maandblad Schrijversbeurs naar Anne van Amstel" »

13 april 2015

Günter Grass overleden

Over de doden alleen het goed, wil het spreekwoord. Dus: de Duitse ex-Waffen-SS’er Günter Grass, die in het naoorlogse Duitsland iedereen die hem iets te rechts was de maat nam, de Nobelprijs voor de literatuur won en in zijn nadagen tegen Israël fulmineerde (consequent tot het einde) is in Lübeck overleden. Dat meldt onder meer de Frankfurter Allgemeine Zeitung. De twee gedichten die Grass schreef over Israël zijn voor De Contrabas vertaald door Tom Ordelman en staan hier, en hier.

Uitputtende herdenkingsartikelen zijn te lezen op FAZ.net en op de website van NRC/Handelsblad en op de website van Knack staat het interview dat Arnon Grunberg de schrijver afnam: ‘Ik praat niet graag over wat ik allemaal geschreven heb, maar vanaf Die Blechtrommeltot en met mijn laatste boek Grimms Wörter is dit altijd al een thema geweest, onder de meest uiteenlopende gezichtspunten, met betrekking tot verschillende periodes. In Aus dem Tagebuch einer Schnecke beschrijf ik de geschiedenis van de Joodse gemeente in Danzig, mijn geboortestad, en wel vanaf de periode van de Vrije Stad Danzig, die in 1939 door het Derde Rijk werd ingelijfd, tot in Israël. Het is dus een breed opgezette geschiedenis.’

11 april 2015

Das Literarische Quartett terug op de buis; kijken hoe Günter Grass geknipt wordt, en geschoren, en onder de grond gestampt

Tzum had het bericht al overgenomen van de FAZ: de Duitse tv-zender ZDF wil Das Literarische Quartett uit de mottenballen halen. Een geweldig idee, zeker als er opnieuw een kern komt van het kaliber Hellmuth Karasek, Sigrid Löffler en Marcel Reich-Ranicki. Ach, dat waren heerlijke tijden, vooral als Reich-Ranicki weer eens tekeerging, zoals hieronder over Günter Grass, de auteur die het bij Zijne Eminentie tijdelijk verbruid had en daarom nagenoeg dood moet:

Over ‘Zie de mens’ van Toneelgroep De Appel

Wat moet een Nietzscheaan bij een voorstelling over opkomst en ondergang van Jezus? Alles natuurlijk – Nietzsche zelf schreef een boek getiteld Ecce homo – hoe men wordt, wat men is. Hij deed dat vlak voor zijn ineenstorting, als laatste teken van zijn werkzame leven, met de bedoeling om over zijn motieven geen misverstand te laten bestaan. ‘Luister!’ zegt hij op de eerste bladzijde, ‘die-en-die ben ik. Verwar mij in geen geval met iemand anders!’

Op de ets van Rembrandt wordt Jezus, gehuld in lendendoek en met doornenkroon op zijn hoofd, door Pilatus aan het volk voorgesteld met die afgrondelijke woorden ‘Ecce homo – zie de mens’. Aangewezen worden, uitverkoren te zijn, temidden van een menigte te staan die jou aankijkt en die je niets anders kunt presenteren dan jezelf-zoals-je-bent, in je naaktheid, je laatste masker dat samenvalt met je diepste geheim: het is het sublieme moment bij uitstek. Een camerabeweging die door alle kaders heenbreekt, alle vormen verplettert, alle schoonheid tenietdoet.

Rutger H. Cornets de Groot over de voorstelling Zie de mens van Toneelgroep De Appel. Lees zijn volledige beschouwing hier >>

10 april 2015

Notities over poëzie (14): Myrte Leffring

Leffring‘Uiteindelijk gaat het om regels,’ zegt Wim Brands in dit filmpje over Myrte Leffrings debuutbundel Om je schouders hang ik de nachten. Dat is een interessante regel, de regel van Brands; want inderdaad: het gaat in poëzie om regels, regels die je kunt onthouden, regels die je ontroeren, raken of irriteren... maar hoe zit het dan met het gedicht als geheel? Hebben de regels de kracht van een mantra, en kan het gedicht weg? Of bestaat een goed gedicht uit allemaal regels waar het om gaat?

Lees meer "Notities over poëzie (14): Myrte Leffring" »

09 april 2015

Gelezen boeken: Willem van Zadelhoff

WillemvanzadelhoffAnton Tsjechov toont de grote gebeurtenissen in zijn verhalen en toneelstukken niet, hij laat ze als het ware achter gesloten gordijnen plaatsvinden. Daarna concentreert hij zich voor de gordijnen op de verhoudingen tussen zijn personages, scheepswrakken op een woelige zee. Dat hij dit allemaal doet alsof er niets aan de hand is (reden waarom die verhalen en toneelstukken zo rustig ogen) is onderdeel van zijn genie en de reden waarom hij nog steeds wordt gelezen en opgevoerd. Tsjechov is niet zozeer van alle tijden, maar in alle tijden kan er altijd wel iemand bij Tsjechov terecht.

Lees meer "Gelezen boeken: Willem van Zadelhoff" »

08 april 2015

Gelezen boeken: Bert Natter

Bert natterRemington is de derde roman van Bert Natter. De achterflap meldt: ‘Een vader, een zoon, een oude Mercedes en vierhonderd kilometer voor de boeg.’ De lezer denkt: ‘Zou Bert Natter, wiens eerdere romans van de ene gebeurtenis naar de andere denderden, ineens... rustig zijn geworden?’ Na afloop luidt het antwoord: ‘Gelukkig niet.’ Want al kiest Natter in deze roman voor een bijna trage afwikkeling van het verhaal, binnen het keurslijf dat hij zichzelf heeft aangemeten gaat het verhaal, net als de Heilige Geest, waar het wil, en dat is alle kanten op.

Lees meer "Gelezen boeken: Bert Natter" »

07 april 2015

Twee afleveringen van ‘Getuige Simenon’ op Tzum

La patience de Maigret is een klassieke en goed doortimmerde Maigret, ondanks de ongeloofwaardigheden. De commissaris stelt de belangrijkste onderzoeksdaden zelf, want blijkbaar heeft een commissaris niets beters te doen dan huis-aan-huis-ondervragingen. Voor comic relief zorgt de onderzoeksrechter Ancelin, voor één keer eens geen humeurige ouwe (zoals Coméliau in de meeste Maigrets) of kritische bemoeial (zoals Angelot in Maigret et les témoins récalcitrants) maar een aan gastronomie en het goede leven verslaafde jongeman, vol bewondering voor Maigret. Van de scène waarin zij zich te goed doen aan de keuken van de Auvergne, krijg je het water in de mond.

Het geduld van Maigret, gelezen door Mark Cloostermans >> 

Dit alles maakt Een kleine heilige tot een wensroman, een roman waarin de auteur een wens, betrekking hebbend op zijn eigen leven, in fictie giet. En die wens heeft, ondanks alles, iets ontroerends; de grote Simenon, de wijvendief, de alcoholist, de brisant levende opportunist, wil eigenlijk een groot kunstenaar zijn die alleen voor zijn kunst leeft. Het is ongeloofwaardig en daarom zo mooi.

Een kleine heilige, gelezen door Chrétien Breukers >>

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën