Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (20): Charles Bukowski | Hoofdmenu | Dichters lezen Kouwenaar, verslag; over goed voorlezen en een nazit vol verrassingen »

06 november 2014

Gelezen boeken: Rijk de Jong

RijkdejongEen moeder, een oude boerderij die onteigend dreigt te worden, een zoon die schrijver, sjacheraar op Marktplaats en dandy is, vriendschappen via Facebook, een kamer in Parijs (net als Adriaan van Dis, maar dan anders), een publiciteitsmolen... ziehier (een paar van) de ingrediënten die En weer zat er een Paul Newman in de keuken van Rijk de Jong (voorheen Aristide von Bienefeldt) tot een boeiende roman (of tot een boeiend dagboek) maken.

Het is een merkwaardig boek, een recensent zou zeggen een hybride boek, deels egodocument en deels fictie; het geheel ‘gaat’ over de strijd van De Jongs moeder (een vrouw met een missie ((en haar op de tanden))) en De Jong zelf tegen de Staat der Nederlanden; de strijd betreft de dreigende onteigening van een hoeve die al generaties in het bezit van de familie (van de overleden man van de moeder / de vader van Rijk de Jong) is en die moet wijken voor de Blankenbergtunnel in wording (een tunnel die er overigens nog steeds niet is).

Familiale sentimenten en vasthoudendheid lopen als een rode draad door het boek heen. Daarnaast krijgen we een inkijk in het leven van de zoon die samen met zijn moeder naar het front is getrokken, een leven dat enigszins lijkt op het leven dat Von Bienefeldt-personages leidden in de eerdere boeken die ik van deze auteur las. Die boeken: je houdt ervan of je houdt er niet van; ik behoor tot de eerste categorie en heb me er altijd over verbaasd dat zijn publiek niet wat groter is.

Zou dit boek voor een doorbraak kunnen zorgen? Er zit ‘een verhaal’ in (waar journalisten dol op zijn) en het is heel erg goed geschreven (wat voor de literatuurliefhebber mooi meegenomen is). De verhalen die De Jong in zijn roman stopt zijn heel ingenieus met elkaar vervlochten; of het dagboek is gestileerd, of de beschreven feiten hebben zich na enig nadenken overgegeven aan de luimen van de auteur... en het resultaat mag er zijn.

Er dreigt terwijl ik dit typ een ‘discussie’ los te barsten over leeftijd, geslacht en al dan niet uitgebluste staat waarin de Nederlandse kritiek zich bevindt. Een non-discussie, zoals gewoonlijk, en het enige dat erin ontbreekt is de vraag of je boeken niet gewoon als boeken moet beoordelen, - niet als product van iemands leeftijd of geslacht? Een zeventigjarige kan een stuk levendiger zijn dan de gemiddelde dertiger. In een boek gaat het om de stijl (en dus het karakter) van een auteur, niet om de gegevens in zijn paspoort. Welnu, karakter heeft De Jong in overvloed. Het woord is nu aan het grote lezerspubliek (dat, als het wil, ook nog vintage meubels of een tweedehands maatpak bij hem kan aanschaffen).

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...