Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« juli 2014 | Hoofdmenu | september 2014 »

augustus 2014

31 augustus 2014

Gelezen boeken: Dimitri Verhulst

KaddisjEerlijk gezegd ben ik geen groot liefhebber van het recente werk van Dimitri Verhulst. Van het vroege werk ook niet, overigens. Te veel van zijn boeken zijn half goed, half minder goed; hij wisselt briljante passages af met bladzijden waarop hij de automatische piloot aanzet en rustig voor zich uitstarend het einde van een hoofdstuk of boekdeel probeert te halen. Toch is hij op zijn best dan weer veel beter dan de gemiddelde auteur, dus altijd de moeite waard om te volgen. Dat is de paradox waaraan ik lijd.

Kaddisj voor een kut begon ik met reserve te lezen. Die titel. Verhulst heeft er een handje van, van provocerend bedoelde titels, en op den duur hoor je een innerlijke stem dan ‘jaha’ zeggen. Hij is braaf. Maar laat ik deze inleidende beschietingen beëindigen. Ik vond het boek tamelijk goed. Misschien zelfs briljant. En ik heb alle reserve laten varen. Misschien wordt het wel tijd om een aantal boeken te herlezen, om eens te zien of ik eigenlijk wel gelijk had, of mijn oordeel over Verhulsts boeken houdbaar is.

Lees meer "Gelezen boeken: Dimitri Verhulst" »

28 augustus 2014

44ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd

Gerda Roest wint

Gerda Roest heeft met haar vertaling van ‘The City Planners’ van de Canadese auteur Margaret Atwood de 44ste editie van de Vertaalwedstrijd op Facebook gewonnen. (Zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep). Met Marijke Bruining (tweede plaats) en Jac Naber (derde) werd een volledig vrouwelijk erepodium gerealiseerd.

Margaret Atwood (Ottawa, 1939) is een van de belangrijkste schrijvers van Canada. Haar werk wordt over de hele wereld gelezen en gewaardeerd. In Nederland is ze bijna uitsluitend bekend als romancier. Bekende werken van haar zijn o.a. ‘De blinde huurmoordenaar’ (waarmee ze de Booker Prize won in 2000) en ‘Alias Grace’. Atwood begon haar carrière in de jaren ’60 als dichter met de bundels ‘Double Persephone’ en ‘The Circle Game’. De gedichten daarin beschrijven vaak de invloed die menselijke constructies hebben op de natuur.

Lees meer "44ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd" »

Gelezen boeken: Eva Kelder

KelderSommige boeken zijn goed en slecht tegelijk. Het leek stiller dan het was van Eva Kelder is zo’n boek. Het leest als een trein en toch heb je onderweg soms de neiging om het bijltje er bij neer te gooien. Een wat wankele, maar niet heel slechte stijl speelt daarin een sleutelrol: het is die stijl die het boek maakt en breekt tegelijk. Ik citeer de eerste alinea:

Lees meer "Gelezen boeken: Eva Kelder" »

26 augustus 2014

Mark Cloostermans en Chrétien Breukers over Georges Simenon

Chrétien Breukers (De Contrabas) en Mark Cloostermans (De Standaard) duiken onder. Meer bepaald in het oceaangelijke oeuvre van Georges Simenon, de man van vierhonderd boeken. Naar aanleiding van de 25ste verjaardag van Simenons overlijden lezen zij een selectie van 25 titels, zowel Maigret-mysteries als romans durs, zijn ‘serieuze’ romans. Twee Tzum-bloggers om Simenon op de hielen te zitten, de man die sneller schreef dan God kan lezen.

Tijdens Zomergasten sprak David van Reybrouck zich, als ik de commentaren op Twitter goed heb gelezen, uit tegen de plotlijn. Hij noemde Marguerite Duras als voorbeeld van een schrijfster die de taal het werk laat doen en zich niet overgeeft of overgaf aan het braaf bakken van allerlei romanwerken. Een sympathiek standpunt, al vraag ik me af of dat helemaal staande is te houden. In elk goed boek waarin de plot niet op de voorgrond staat (Reis naar het einde van de nacht, bijvoorbeeld, of Honger, of Max Havelaar) is er weliswaar sprake van een minimum aan plot, maar die boeken zijn niet daarom in het collectieve geheugen blijven hangen. Zij zijn dat wel omdat ze in een briljante stijl zijn geschreven en omdat er zo veel in gebeurt.

Lees verder op Tzum.

25 augustus 2014

Een boekverkoper die van mensen houdt, is reddeloos verloren

Vandaag publiceerde Joost Baars een stuk op hard/hoofd, waarin hij het werken in de boekhandel onder de loep legt. Of nou ja, de loep. Hij gooit de hele humanistische moppentrommel omver, over de verhouding tussen klant en boekverkoper, over de tegenwoodig soms diffuse grenzen tussen boekverkoper en criticus, enfin, van alles en nog wat, culminerend in de bijna wanhopige zin: ‘De boekhandel is ook een plek waar iets belangrijks kan plaatsvinden dat überhaupt niet met verkopen te maken heeft.’

Een zin van Baars deed me even opschrikken. ‘Natuurlijk moet een boekverkoper van boeken houden, maar een boekverkoper die niet van mensen houdt, is reddeloos verloren.’ Ik heb veel boekverkopers gekend, en in een aantal boekhandels gewerkt, maar de eerste boekverkoper die oprecht van mensen houdt moet ik nog tegenkomen. Die mensen hebben veel te veel sombere boeken gelezen om nog van mensen (of boeken) te houden. Boekverkopes zijn alleengaanders, tegendraadsen, hoeders van een cultuur die waar ze bij staan aan het instorten is. Maar geen liefhebbers van de mens in het algemeen.

Lees meer "Een boekverkoper die van mensen houdt, is reddeloos verloren" »

Een pleidooi voor een Levende Dichters Almanak

Op vijf augustus werd bekend gemaakt dat de Dode Dichters Almanak gaat verdwijnen. Een kleine storm van protest trok over het web, een storm die vervolgens is gaan liggen. Het is een klein wonder dat een programma dat door 0,5 fte gemaakt kan worden ineens weg moet. Maar ja, wie kijkt ernaar? Zelfs ik, behorend tot de doelgroep, sla regelmatig over. Of eigenlijk: altijd. Als je een dode dichter zoekt, kijk je even op YouTube.

Daarom lijkt een pleidooi voor iets anders me een goed idee. Voor een Levende Dichters Almanak. Elke werkdag na Pauw een levende dichter, die in beeld een gedicht voorleest. Per week 5 dchters, bijna 52 weken per jaar in totaal zo’ 250 nieuwe gedichten. Kosten: laag. Bereik voor de dichters: hoog. Het is een prachtig plan, dat het daarom waarschijnlijk nooit zal halen.

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (11): Herman de Coninck

Herman de Coninck heb ik hevig bewonderd, in mijn vroege jeugd. Ik heb hem zelfs een keer bezocht, samen met de dichter Victor Vroomkoning, bij leven goed bevriend met De Coninck. Die nam me in de auto mee naar Antwerpen, ergens aan het eind van de jaren tachtig. Onderweg naar de Cogels Osylei heb ik de auto van Vroomkoning ondergekotst. Mijn lief had het de vorige dag uitgemaakt (en niet ten onrechte, want ik was haar ontrouw geweest), een droevig feit dat ik met een drietal flessen wijn had proberen te verdringen. Als ik mijn ogen sluit zie ik weer voor me hoe Victor met een paar tissues, nog steeds rijdend, want we waren op de snelweg en konden niet zomaar stoppen, zijn helft van de voorruit schoon probeerde te vegen, terwijl ik mijn best deed om de anti-peristaltische bewegingen te stoppen. Een paar minuten later konden we een vluchthaven oprijden en maakte ik mijn werk buiten af.

Lees verder op Tzum.

24 augustus 2014

Drs. P vandaag 95

Vandaag wordt Drs P 95. Reden voor Het Vrije Vers om uit te pakken met een waaier aan felicitatiegedichten. Allen daarheen, voor feestgedruis en vormvaste gedichten.

23 augustus 2014

Haagse meeuwen laten zich niet vergassen en afknallen; gedicht van Daan de Ligt

Het was een merkwaardig bericht, dit bericht, over het afschieten of vergassen van meeuwen, een plan van de VVD om de meeuwenstand in Nederland weer tot een acceptabel niveau te brengen. De Haagse dichter Daan de Ligt schreef er een mooi gedicht over:

Daandeligtmeeuwen

21 augustus 2014

De Contrabas wordt negen

Vandaag en dan precies negen jaar geleden verscheen het eerste bericht op De Contrabas. Dit bericht. Nu, negen jaar later, is er van alles veranderd -- dit is immers literatuur in uitvoering en geen dode letter -- maar nog steeds gaan de slotwoorden van het eerste bericht op. Vandaag is: ‘De eerste dag van een mooie toekomst. We are the champions. Dat zouden we tenminste graag willen zijn, op een niet-heroïsche manier. Leve De Contrabas, maar vooral: Leve de poëzie.’ Al zou ik van dat laatste nu willen maken: ‘Leve de literatuur.’

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën