Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« april 2014 | Hoofdmenu | juni 2014 »

mei 2014

31 mei 2014

Renzo Verwer interviewt Peter Andriesse

‘Ik heb in levende lijve maar één vriend, al bijna 45 jaar, maar die schrijft niet, goddank, hij is Arabist in ruste. Ik heb door Jeroen Brouwers (Andriesses vriendin ‘‘stapte over’’ naar Brouwers – RV) mijn bekomst gehad van literaire vrienden: onbetrouwbaar tuig.Vanaf 1970 correspondeer ik met Boudewijn van Houten, de laatste jaren intensief via e-mail over van alles, maar ook over literatuur. (...) Hans Vervoort ken ik al van eind jaren zeventig en ik heb altijd verwantschap gevoeld voor de manier waarop hij schreef. (...) Dus én Boudewijn van Houten én Hans Vervoort zijn de enige schrijvers met wie ik contact onderhoud. Alledrie zijn we schrijvers in de marge.’

‘Vind je het erg, schrijver in de marge zijn? Ooit had je toch een zeker aanzien en succes: voorpublicaties, boeken, een kleine subsidie..
Fragmenten voorpubliceren is leuk, maar ik weet dat ik het ook te danken heb aan vriendjespolitiek. Nu weet ik dat de hele wereld – met name de literaire – zo in elkaar zit. Te laat! Dat geeft me toch een vieze smaak in de mond. Vonden mijn ‘‘vrienden’’ het echt mooi? Dat weet je dan dus nooit. Reputatie en roem krijg je in de letteren dankzij vriendjes, niet dankzij talent.’

Aan het woord is Peter Andriesse, die door Renzo Verwer werd geïnterviewd na het verschijnen van De rode kimono, Andriesse’s eerste boek sinds een jaar of twintig. Lees het interview hier.

30 mei 2014

Nadenken over stijl: Wessel te Gussinklo, L.H. Wiener, Hans Vervoort (en Erik Jan Harmens en Paul Abels)

Vervolg op dit stukje.

‘Jarenlang staarde ik gebiologeerd naar het tabernakel in de kerk, een gouden kastje dat de pastoor met rituele pluimstrijkerij benaderde, elke zondag weer. Er stond een kelk in met het bloed van Jezus en de hosties werden er bewaard, het lichaam van Jezus. Mijn oudere broer was misdienaar. Hij klingelde met een belletje als de pastoor bij het heiligste moment was: Neemt en eet hiervan, want dit is mijn lichaam.Ik zag aan het gezicht van mijn broer dat het menens was. Hij was niet meer mijn broer, maar een koude dienaar van het mysterie. Gelukkig kon ik zijn modderige schoenen zien onder zijn misdienaarsjurk. Toverschoenen met een geheim kompas in de hak.’

Dit is eenderde van het ZKV ‘Tabernakel’ dat Paul Abels vandaag publiceerde op Torpedo. De zin: ‘Hij was niet meer mijn broer, maar een koude dienaar van het mysterie.’ vind ik heel mooi. Iemand die het mysterie dient is inderdaad ‘koud’, neemt afstand, is  niet meer zelf een mens, -- hij staat in dienst van het mysterie, dat, uiteraard, onkenbaar is, niet te formuleren, als een volledig hermetisch gedicht in zichzelf gedraaid. Nu ja. Zoiets.

Gisteren begon ik aan een ander boek van L.H. Wiener, De verering van Quirina T. Het is, naast Eindelijk volstrekt alleen, het betere boek, het boek waaruit het eerstgelezen boek geboren werd (maar het eerstgeboren boek bleek toch mooier). Hij schrijft er zelf over:

‘Een totaalboek wil ik schrijven, waarin de voort tikkende tijd zich niet lineair voltrekt, maar in stille cirkels en sierlijke spiralen, het heden en verleden zich vervlechten tot een zich almaar verwijdende twee-eenheid, een boek waarin verwachtingen niet afsterven in vergeefse herinneringen, maar uit herinneringen nieuwe verwachtingen worden opgewekt, een boek waaruit een aangehouden grondtoon opklinkt, als van een aangestreken bassnaar, een syntonie van somberheid en schoonheid, die in een harmonieuze versmelting zijn voleinding vindt, als een geluidloos maar veelkleurig vuurwerk van herinneringen.’

Ik had ‘syntonie’ bijna niet goed overgenomen en er ‘symfonie’ van gemaakt. Gelukkig zocht ik net op tijd even op wat er echt stond, in het boek. Een vuurwerk van herinneringen, -- dat is een mooie omschrijver van wat een schrijver, in dienst van het mysterie, doet.

28 mei 2014

Nadenken over stijl: Wessel te Gussinklo, L.H. Wiener, Hans Vervoort (en Erik Jan Harmens)

De afgelopen week las ik twee boeken (bijna helemaal uit): Eindelijk volstrekt alleen van L.H. Wiener en Zeer helder licht van Wessel te Gussinklo. Daarnaast nam ik het bestand Encyclopedie van op het nippertje geredde kennis van Hans Vervoort door.

In principe was ik bereid om het boek van Te Gussinklo te omarmen. Ik ontmoette laatst een van de uitgevers van het boek, die mij een geweldig weekend bezorgde in een kasteel in Baexem. Helaas ging na hoofdstuk drie het licht uit. Bij mij dan, niet bij Te Gussinklo. Die schrijft gewoon door. Gelukkig maar. Hij trekt zich weinig aan van mijn groeiende ergernis, en waarom zou hij ook? (Hij heeft er geen weet van trouwens, van mijn groeiende ergernis, want ik heb hem er niet van op de hoogte gesteld.)

Wel gek dat ik na bladzijde 122 niet meer verder las, want ik schreef aan een vriend op 23 mei: 

Lees meer "Nadenken over stijl: Wessel te Gussinklo, L.H. Wiener, Hans Vervoort (en Erik Jan Harmens)" »

Max Pam en Hafid Bouazza over Saoedie-Arabië: Wat een land! Fascinerend!

Hafid Bouazza publiceert op GeenStijl een opiniestuk waarin hij minister Timmermans en de Nederlandse politiek een duw geeft, als het gaat om de houding tegen Saoedie-Arabië: ‘Nederland zou dus, bij monde van onze gekozen politici, moeten opstaan, niet voor het stukje stof dat een ander land zo eerbiedigt in vlag- of andere vorm (dat hebben we hier al genoeg gedaan voor de hoofddoek), maar voor de normen en waarden die de vlag symboliseert. Een symbool valt uiteindelijk niet te beledigen.’

Max Pam maakt zich in de Volkskrant vrolijk over de dubbele moraal van politici, diplomaten en andere windvanen. ‘Nog dit jaar is er in Saoedi-Arabië een wet aangenomen die atheïsten praktisch tot terroristen verklaart. Atheïsten worden geacht met hun goddeloosheid de samenleving te ontwrichten en de typisch Saoedische straf kunt u inmiddels zelf bedenken: zweepslagen, twintig jaar de bak in en als het echt te gek wordt, kan in een uithoek van het land toch nog een beul met een zwaard worden gevonden. Christenen hebben het trouwens ook helemaal niet gemakkelijk en een Israëlisch paspoort kun je in Saoedi-Arabië maar beter niet bezitten. Zelfs een Israëlisch stempel maakt verdacht.’

27 mei 2014

Radiodocumentaire Joseph Roth

‘75 Jaar geleden (op 27 mei 1939, CB) stierf de Joods-Oostenrijkse schrijver en sterreporter Joseph Roth in Parijs aan een delirium, nog geen 45 jaar oud. Zijn schitterende romans zijn er gelukkig nog; het beroemde Radetzkymars bijvoorbeeld, of Job. Hoe komt het dat Roth in de lente van 1939 berooid aan zijn einde kwam? Waarom schreef hij in een brief: 'Ik ben hard aan het werk, mijn roman zal goed zijn, beter dan mijn leven.' Geert Van Istendael: ‘‘Die man met die kleine oogjes en grote oren liep heel wakker door de wereld, zelfs onder een nevel van cognac. En dat merk je aan àlles.’’ Met literair vertaler en Roth-kenner Els Snick, auteur Geert Van Istendael en met de stem van Bob De Moor.’

De documentaire is hier terug te luisteren, via de link van Klara.

25 mei 2014

Fernsehübertragung im gasthof zu E. (fußballänderspiel Deutschland-Holland)

KunzeHet gedicht ‘Fernsehübertragung im gasthof zu E. (fußballänderspiel Deutschland-Holland)’ van Reiner Kunze heeft een zekere actualiteitswaarde, nu het antisemitisme in het ‘verenigde Europa’ hand over hand toeneemt. In Oost-Europa worden joden weer schaamteloos gediscrimineerd en tegengewerkt en in de westerse landen zijn het ‘anti-zionisme’ en het antisemitisme van allochtonen gemeengoed geworden.

Daarom was ik blij toen ik zag dat dit gedicht terecht is gekomen in de bloemlezing ‘Achtzig’ die Liverse (in een drietalige editie, Duits, Nederlands en Engels) uit het werk van de inderdaad tachtig geworden Kunze publiceerde. Wilma van den Akker, een vrouw die schrijft alsof ze korrels zand in het rond strooit, het maakt niet uit waar ze terechtkomen, als ze maar ergens terechtkomen, ondertussen hevig varend op haar gevoel, wat dat ook moge zijn, enfin, Wilma van den Akker bespreekt het boek voor Meander.

Over het gedicht ‘Fernsehübertragung etc.’ schrijft ze: ‘Kunze schrijft hier iets op wat anderen niet zullen opschrijven. Daarvoor moet je een dichter met ballen zijn.’ Een intrigerende laatste zin. Als je een dichter met ballen bent, schrijf je een gedicht zoals Kunze er een schreef. Een dichter zónder ballen schrijft een dergelijk gedicht niet. Ik snap zoals gewoonlijk niet wat Van den Akker bedoelt (omdat ze, vrees ik, alleen maar voelt en niks bedoelt). Maar toen ik de vertaling las, viel me wel iets anders op...

Lees meer "Fernsehübertragung im gasthof zu E. (fußballänderspiel Deutschland-Holland)" »

Tommy Wieringa en Esther Gerritsen nieuw op Boekenbon - maar dat mag morgen pas worden gemeld

Psst, het is nog geheim, maar Tommy Wieringa en Esther Gerritsen komen als nieuwe portretjes op de Boekenbon. Is dat even... fijn, voor al die boekhandelaren! Hoera. Quote uit het embargobericht:

‘Tommy Wieringa en Esther Gerritsen zullen voor minimaal één jaar op de Boekenbon staan afgebeeld. Zij ontvingen de meeste stemmen van het publiek. Het publiek kon kiezen uit de vier schrijvers en schrijfsters die in een eerdere fase waren genomineerd door de leden van de Koninklijke Boekverkopersbond. Het is de eerste keer in de geschiedenis van de Nederlandse Boekenbon dat zowel het publiek als de boekondernemers mochten meestemmen voor de auteurs op de Boekenbon. De nieuwe Boekenbon ligt vanaf 26 september in de winkel.’

De Bezige Bij (uitgever van Wieringa) had campagne gevoerd, net als De Geus (uitgever van Gerritsen).

24 mei 2014

Wij zijn van het Joseph Roth Genootschap

RothVandaag een mooie reportage over het Joseph Roth Genootschap gelezen in de Volkskrant. Reporter Joris van Casteren volgt de leden Thijs Wierema, Els Snick, Doortje Lambrecht en Bernard Lambrecht op hun toch langs sporen die de schrijver in Amsterdam achterliet (‘Wij zijn van het Joseph Roth Genootschap’). Je moet er een beetje voor door de nieuwe interieurs en inrichtingen heen kijken, maar ze zijn er, zoveel is zeker.

Het is bemoedigend, de hernieuwde aandacht voor Roth, de betere Roth zou je kunnen zeggen. Of die blijvend is? We gaan het zien. Misschien moet het stof, opgeblazen door ego’s als Tommy Wieringa, eerst neerdalen, zodat de echte liefhebbers overblijven, en het werk van de schrijver in Nederland eindelijk eens de plek kan krijgen die het in veel andere landen al jaren (terecht) heeft.

In Nederland is Roth een schrijver voor schrijvers, en die hard literatuurliefhebbers. Niet voor een groot publiek, ondanks de inspanningen die Atlas, Lubberhuizen en Els Snick zich de laatste jaren hebben getroost. Waarom weet ik niet, want zijn werk kan zich moeiteloos meten met dat van bestsellerschrijvers als Stoner of Salter, om twee hier recent ‘ontdekte’ grootmeesters te noemen.

Lees meer "Wij zijn van het Joseph Roth Genootschap" »

Willem Jan Otten: fijn, om dankbaar te zijn

Ik moet mijn woorden nu zorgvuldig kiezen, want waar ik op uit wil komen is dat mijn dankbaarheid uitgaat naar u. Ik weet het, als ik dit, voor een zaal met tweehonderd lezers zeg, dan ontstaat er een soort gevleide kortsluiting. Mijn laatste dichtbundel heette Gerichte gedichten, en die staat van begin tot einde in de vousvoyerende tweede persoon, die overigens  met een kleine letter geschreven wordt - om de mensen met een numineuze-hoofdletterallergie niet af te schrikken. Ik ben niet vergeten dat ik, voor de Moederkerk mij tot zich trok, steevast in de slaapstand verviel als mij een tekst onder ogen kwam waarin Hij en U en Mijn met hoofdletters werden geschreven. 

Altijd wanneer ik een gericht gedicht voorlees zie ik wel iemand naast zich kijken als hij of zij 'u' hoort - alsof ik me richt tot de buurstoel. Om met Augustinus te spreken: er is altijd één iemand méér aanwezig tussen de aanwezigen, en je kunt ervan opaan dat hij al weet wat je bedoelt. 

Woorden van Willem Jan Otten, uitgesproken tijdens de uitreiking van de P.C. Hooftprijs die hij gisteren kreeg uitgereikt. Trouw drukt het dankwoord af. Het is een tekst vol dankbaarheid, een tekst vol met in wijwater en miswijn gedrenkte zalvende woorden... Hopelijk heeft Otten nog een late loopbaan vol scherpte en denkkracht...

23 mei 2014

Twee schrijvers werden 75: Boudewijn van Houten en Hans Vervoort

Renzo Verwer interviewde voor zijn weblog twee schrijvers die onlangs 75 jaar zijn geworden, Boudewijn van Houten en Hans Vervoort. Het zijn twee mooie portretten geworden van noeste arbeiders in de wijngaard der letteren.

Boudewijn van Houten: ‘10 Mei aanstaande wordt hij 75 jaar. Een doorbraak naar de heuse literatuur en/of naar de bestsellers is altijd uitgebleven; hij was en bleef een cultschrijver. Gehaat door sommigen, geliefd door anderen – en dat geldt voor zowel zijn boeken als zijn persoonlijkheid. Boudewijn van Houten is een schrijver met een klein, trouw publiek. ‘‘Ik ken veel van mijn lezers persoonlijk’’, verklaarde hij eens.’

Hans Vervoort: ‘(...)beschouwt zichzelf als een ‘‘kleine auteur’’ – goed voor een paar duizend exemplaren verkoop, net rendabel voor de uitgever – en ook verder is hij altijd bescheiden over de kwaliteit van zijn werk. Hij had banen als uitgever en was mede-oprichter van onderzoeksbureau Inter/view. Daarnaast was hij verbazingwekkend productief en publiceerde in totaal een twintigtal boeken. 22 april j.l werd hij 75 jaar.’ 

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën