Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« maart 2014 | Hoofdmenu | mei 2014 »

april 2014

30 april 2014

Het leed, dat Nijntje heet

Geachte heer Van Zanen,

Wie Barcelona zegt, zegt Antoni Gaudí. De beroemde architect, bekend van de Sagrada Família, trekt tienduizenden toeristen per jaar naar de Catalaanse hoofdstad. Andere hoofdsteden, zoals Amsterdam, Berlijn, Parijs en Londen: allemaal hebben ze hun culturele uithangborden, van het Rijksmuseum, het Curry Wurst Museum, het Centre Pompidou tot The National Gallery. Europa is één groot museum, een Walhalla voor toeristen, een Eeuwig Jachtveld voor cultuurvorsers.

En Utrecht? Wie Utrecht zegt, zegt, als je het Utrechtse stadsbestuur mag geloven, Nijntje. En Nijntje is een konijn. Niet eens een echt konijn, nee, een bedacht konijntje, een in een paar lijnen geschetst fictief konijntje, de meisjesachtige hoofdpersoon in een eindeloze reeks boekjes-met-versjes van Dick Bruna. Deze Nijntje moet de stad in de vaart der volkeren opstuwen, zelfs als de Tour de France naar Utrecht komt in 2015. Want 2015 is het jaar waarin Nijntje, oh verrassing, haar zestigste verjaardag viert. Je ziet het er, inderdaad, niet aan af.

Lees mijn open brief aan de Utrechtse burgemeester op DUIC >>

Maarten ’t Hart als recensent

Gisteren zag ik onderstaand filmpje op Tzum. Op de van hem bekende wijze gispt Maarten ’t Hart Michel Krielaars over de manier waarop hij het moderne Rusland kenschetst. Als er, zoals Krielaars stelt, alleen maar wordt geklungeld in Rusland, zonder dat er iets tot stand komt (behalve corruptie en misdaad), hoe kunnen er dan nog zo veel mensen die getalenteerd zijn uit Rusland komen? - ’T Hart vraagt het zich bijna wanhopig af.

Een mooie botsing tussen twee werelden. De altijd wat letterlijke ’T Hart kan niet begrijpen waarom Krielaars, die een reis maakt door Rusland maar vooral door de Russische cultuur van verleden en heden, niet genuanceerd is, of naar de feiten kijkt. Mijn sympathie ligt, overigens, zowel bij de Leidse mopperaar als bij Krielaars. Jammer genoeg heb ik het boek van laatstgenoemde niet bij de hand, want ik liet het liggen in de trein ergens tussen Amersfoort en Utrecht, maar wat ik erin heb gelezen was wel degelijk heel fraai.

29 april 2014

Poëzie, er is eigenlijk niet veel aan; iedereen kan het; Stella Bergsma ook

Cupcakes_frontStella Bergsma schreef enige tijd geleden een interessant (en heel goed geschrven) artikel voor de Volkskrant, dat hier (een beetje merkwaardig) staat samengevat op TPO (+ reacties). Het artikel waarin ze een bonte mix van pro-schaamhaarenthousiasme en een onbekommerde stijl liet zien, verraste me. En ik verwachte daarna veel van haar, als schrijver/schrijfster. Daarom was ik blij toen ik haar eerste dichtbundel kreeg toegestuurd, Cupcakes. In PDF, want ja, een papieren recensie-exemplaar is ook weer zo’n gedoe.

De bundel bestaat uit drie afdelingen: ‘Poetry’, ‘Gedichten’ en ‘Lyrics’: behalve schrijver en dichter is Bergsma ook popzangeres bij de band Einstein Barbie. Ik beperk me voor deze bespreking tot de afdeling ‘gedichten’, want ik ben niet bevoegd om de Engelse teksten in de eerste en de laatste afdeling te beoordelen, al is het eerste gedicht uit de eerste afdeling meteen wel heel, eh, apart:

Poetry

Fucking poetry
Fucking, fucked up poetry
Cocksucking, sucky, fucking
poetry
Motherfucking, cocksucking, fucking, fucked up
poetry
Motherfucking, cocksucking, fucking, fucked up, sucky
poetry
Motherfucking, cocksucking, fucking, fucked up, sucky
fucking
poetry.

Lees meer "Poëzie, er is eigenlijk niet veel aan; iedereen kan het; Stella Bergsma ook" »

Facsimile Bezette Stad van Paul van Ostaijen

Bezette-Stad-1‘Een bijzondere eer is het mij dan ook dat ik nu het eerste exemplaar van ‘mijn’ facsimile-heruitgave van Bezette stad  mag aanbieden aan Henri-Floris Jespers. Iemand die zelf zo’n grote staat van dienst heeft, niet alleen voor de Paul van Ostaijen-kunde, maar voor de letteren en het letterkundige leven in de breedst mogelijke zin. Henri-Floris is een kleinzoon van Floris Jespers, als gezegd de broer van Oscar, en een kleine genealogische oefening leert dat Oscar Jespers dus zijn oudoom is. Het doet mij dan ook veel genoegen en deugd om aan een Jespers, aan iemand uit een familie die zulke grote verdiensten heeft voor de totstandkoming van Bezette stad, ‘mijn’ facsimile-heruitgave te mogen aanbieden. Ik overhandig Henri-Floris nu dus graag het eerste exemplaar, en ik spreek uiteraard de hoop uit dat Bezette stadook anno 2014 indruk mag maken op een groot publiek.’

Woorden van uitgever Marc Beerens, tijdens de presentatie van de nieuwe (facsimile) (her)druk van Bezette stad in het Letterenhuis te Antwerpen (gepubliceerd op Jespers blog). Dankzij uitgeverij Vantilt kunnen we nu weer kennis nemen (in een aparte uitgave) van deze bundel, die een van de grootste gebeurtenissen is in de Nederlandstalige poëzie.

Op de foto: Henri-Floris Jespers (l) en Marc Beerens van Vantilt, © Bert Bevers

28 april 2014

Pieter Steinz leest J.C. Bloem in het aangezicht van de dood

Heel lang heb ik gedacht dat ik onsterfelijk was. De dood van Joris, vorig jaar, maakte daar een einde aan. Natuurlijk wist ik daarvoor wel dat ik zou sterven, en besefte ik dat ik in het ongewisse leefde over het tijdstip (dat zowel nabij als veraf zou kunnen zijn), maar ik liet het niet tot me doordringen. Soms ging er wel eens iemand dood, maar bij mij in de buurt bleef het rustig. De man met de zeis had elders te doen.

Pieter Steinz heeft wel een tamelijk afgebakend idee over hoe lang hij nog zal leven. Niet zo heel lang. De ellendige ziekte ALS staat als een blinde muur op het korte traject dat hij aan het afleggen is. Wat doet iemand, als hij weet dat hij bijna sterft? Steinz leest. En doet daarvan verslag op de website van NRC Handelsblad

Vandaag behandelt hij zijn slapeloze nachten met J.C. Bloem, en beschrijft hoe hij tijdens plotsklaps optredende slapeloze nachten tot het werk van de overleden grootmeester komt: ‘In de andere nachten was ik overgeleverd aan een allesbehalve ontspannende minder-dan-halfslaap, waarin mijn gedachten van links naar rechts tolden. Piekeren zou ik het niet willen noemen, maar dat nam niet weg dat de openingsverzen van J.C. Bloems ‘‘Insomnia’’ met een zekere regelmaat voorbijkwamen: ‘‘Denkend aan de dood kan ik niet slapen / en niet slapend denk ik aan de dood’’.’

Lees meer "Pieter Steinz leest J.C. Bloem in het aangezicht van de dood" »

25 april 2014

Koos Geerds, Henk Knol en Andy Fierens

Vdi9789023487012Nee, de titel van dit bericht verwijst niet naar de geboorte van een muzikaal of komisch trio, of naar de oprichting van een advocatenkantoor: Geerds, Knol en Fierens. De drie namen verwijzen naar de namen die op de drie dichtbundels staan die ik voor me heb liggen. 

Nummer een: Dialoog met het eiland van Koos Geerds. Het wordt me helaas niet meteen duidelijk met wie of wat (of welk eiland) Geerds in dialoog tracht te gaan. Zijn gedichten zijn zo saai als gedichten van Koos Geerds maar kunnen zijn, vermoed ik, al moet ik eerlijk bekennen dat ik maar weinig werk van Geerds echt goed ken. 

Maar ja, als een bundel begint met ‘jij reeg de letters bij het ochtendraam / het licht was vol verwachting neergedaald / woord na woord werd moeizaam achterhaald / jouw kleine wereld groeide naam voor naam’, dan trekt dat meteen een zware wissel op het geduld van de lezer, in elk geval van mij.

Voeg daar een website bij vol jargon uit de martelkamers van het advieswezen, en op de een of andere manier wordt de dialoog meteen gesloten. Misschien is Geerds wel een genie, maar het werkt niet, de klik is er niet - het is een eiland waar ik niet aanleg.

Lees meer "Koos Geerds, Henk Knol en Andy Fierens" »

24 april 2014

Bij het lezen van ‘De schelmenjaren van Martin Bril’, door Astrid Theunissen

18683_5285e408aaf1d_18683Vanavond las ik, bijna in één adem, De schelmenjaren van Martin Bril, een biografische schets van Astrid Theunissen. Het moet dus wel een interessant boek zijn, anders was ik ergens opgehouden, bijvoorbeeld om adem te halen. En inderdaad, het is een goed boek, een boek met vaart, soepel geschreven en vakkundig in elkaar gezet. Een boek over een boefje dat de bekendste columnist van Nederland werd (en nog steeds is).

Op bladzijde 70 bleef ik even haken aan een citaat uit een recensie van Hans Goedkoop, geschreven na het verschijnen van Brils tweede roman: ‘Voordewind en Altijd zomer, altijd zondag hebben allebei te lijden onder een apert gebrek aan lijn en regie. Je leest ze als verzamelingen losse voorvallen en waarnemingen en bijgedachten.’

Lees meer "Bij het lezen van ‘De schelmenjaren van Martin Bril’, door Astrid Theunissen" »

23 april 2014

Uitslag 40ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd

Niek Hermsen wint.

Niek Hermsen wint met zijn versie van ‘Lines Written Under the Influence’ van Sam Rasnake de 40ste editie van de op Facebook gehouden Vertaalwedstrijd. (Zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep). Peter Borst wint het zilver en het brons is voor Jan van den Berg.

Sam Rasnake (Buxton, North Carolina)heeft met veel plezier de voorbesprekingen van zijn gedicht gevolgd. Hij vond het een fascinerend proces.

Lines Written Under the Influence

The beginning middle and end don’t fit
our lives anymore. The shadows are real.
Too much road, I think. Everywhere,
too much away from and nothing toward.
Signs and buildings and plate glass neon.
You don’t act the words. Just say them –
The rhythm of bone and soup and wind,
a hawk landing on rocks, newspaper
along asphalt, the whistle of fence line
and railroad tracks to divide the waking
from the dream and a seamless blue
over desert high country. This is
the solitude of happy. The right car
and music, the highway. No borders.

Uit: Cinéma Vérité

Lees meer "Uitslag 40ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd" »

20 april 2014

Boudewijn van Houten en Chrétien Breukers bij Boeken van de VPRO

19 april 2014

Nicole Montagne en Karin Anema bij Boeken van de VPRO

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën