Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« oktober 2013 | Hoofdmenu | december 2013 »

november 2013

30 november 2013

Lezersdagboek (7): Sebald

Logies-in-een-landhuisWie essays over literatuur schrijft, isoleert zich. Dat is nauwelijks te voorkomen. Zijn er sowieso al verdomde weinig mensen die essays over literatuur willen lezen, de kans dat er een grote groep tussen zit die jouw literaire fascinaties of obsessies deelt is heel klein. 

Zo had ik bij het lezen van Logies in een een landhuis, de essaybundelvan W.G. Sebald die vorig jaar uitkwam bij De Bezige Bij, heel veel moeite om de gevoelens van Sebald voor Johann Peter Hebel, Eduard Mörike en Gottfried Keller na te voelen. Het maniakale schrijven van Robert Walser vind ik dan wel weer boeiend. Vreemde eend in de bijt is het laatste essay over beeldend kunstenaar Jan Peter Tripp. Op het gebied van de schilderkunst ben ik een volstrekte Filistijn, maar het voordeel ervan is dat je de besproken schilderijen kunt afbeelden bij de tekst (wat in dit mooi uitgevoerde boek dan ook uitgebreid gebeurt) en zo ook de niet-ingevoerde lezer meeneemt. 

Lees meer "Lezersdagboek (7): Sebald" »

29 november 2013

Herman Sandman over Appie Alberts

Heel Nederland is deze week in de ban van de biografie over de Groningse doctor, die iedereen kent & waar iedereen iets over te zeggen heeft: Dr. Albert - Appie - Alberts. Biograaf Herman Sandman, die volgende week zal worden aangevallen door Max Pam, een aanval door jaloezie en rancune ingegeven, leverde met Appie Alberts, doctor in de rock-'n-roll een mooi werkstuk af, dat gisteren in Groningen werd gepresenteerd. Uitgever Anton Scheepstra bericht, op zijn weblog. Hieronder een AA-nummer dat die andere Groningse doctor, Herman Brood, nog ooit heeft gecovered.

Rob van Essen en de dochter van zijn onderbuurman (Smake Lijk)

Nadat Rob (van Essen) in 1999 naar de Diamantbuurt verhuisde, begonnen zijn onderbuurman en hij algauw kranten uit te wisselen. Zodra de onderbuurman zijn Volkskrant uit had, kreeg Rob hem, en ’s avonds kreeg hij het Parool van Rob.

Meestal legden ze de kranten op de trap, maar soms, als het nieuws groot was en er over nagepraat moest worden, klopten ze bij elkaar aan. In de dagen na 9/11 zat Rob dus regelmatig  ’s avonds bij zijn onderbuurman aan de keukentafel. (Op die middag zelf zat de onderbuurman bij Rob koffie te drinken toen Erica, de dochter van de onderbuurman, naar boven kwam om ze te waarschuwen dat er iets aan de hand was in New York; toen ze thuis kwam, had ze de tv aangezet. Met z’n drieën keken ze hoe het verder ging.)

Op een van die post- 9/11-avonden bij de onderbuurman viel de term ‘Eet smakelijk’ – Rob zal dus wel iets te eten hebben gekregen. ‘Eet smakelijk?’ riep Erica, toen net veertien.  ‘Eet smake-lijk? Moet je dan het lijk van een Smake opeten? En wat is een Smake dan eigenlijk?’

Rob pakte een post-it blokje en tekende voor haar een Smake, en daarna het lijk van een Smake, zodat ze de verschillen kon zien.

En nu is er dus een blog

Ann de Craemer over Freek de Jonge versus Yernaz Ramataursing

Mooi stuk van Ann de Craemer. Lezen kan, hier.

Ik dacht aan de term ‘botsing der beschavingen’ toen ik gisterenavond naar de nu al legendarische uitzending van Pauw & Witteman keek, waar Freek de Jonge bijna de studio verliet, maar dat uiteindelijk toch niet deed. De discussie waarin hij verwikkeld geraakte, ging niet over de wereldpolitiek van Huntington, maar zelden zag ik op een televisiescherm een grotere botsing der beschavingen, die eigenlijk ook cultureel van aard was. Het was meer bepaald een botsing tussen beschaving, en een gebrek daaraan.

U kan, mocht u dat nog niet gedaan hebben, het desbetreffende deel van de uitzending het best bekijken vooraleer u verder leest. U kan daarna, als u tenminste de lawine van schreeuwlelijkheid wilt trotseren, op Twitter even de zoekterm #freek ingeven. U zal vaststellen dat Freek door 90 procent van de kijkers van P & W wordt afgevoerd als een clown die beter met pensioen zou gaan en zichzelf in de uitzending belachelijk heeft gemaakt.

I beg to differ.

(...)

De grootste bek heeft het hoogste woord: daarmee was de hele ‘discussie’ aan de P&W-tafel samengevat. Een gebrek aan fatsoen krijgt applaus; een poging tot ontmoeting  stuit op hoongelach: ziehier een nieuwe botsing der beschavingen. De reacties op Twitter gaven De Jonge gelijk: daar kon zijn schreeuwende tegenstander op veel bijval rekenen, maar hij werd er niettemin (heel beschaafd) meteen omgedoopt tot de ‘breedbekkikker’.

Is Nico Dijkshoorn een dichter * college Geert Buelens

Sinds kort kun je colleges kijken, in de enorme drang naar voren die Nederland Kennisland maakt, onder de schreeuwende noemer ‘Universiteit van Nederland’. Hieronder Geert Buelens, die over poëzie in het algemeen vertelt, en over Nico Dijkshoorn in het bijzonder.

Meindert Fennema en Hans Renders over W.F. Hermans

‘De meeste Hermans adepten zijn het er over eens dat niet Hermans' eigen passiviteit tijdens de bezetting, maar de zelfmoord van zijn zuster Corrie de basis vormt van zijn unieke schrijversschap. In Nieuwsuur van afgelopen woensdagavond laat de biograaf zich interviewen op de plek waar dat gebeurd zou zijn. In Het Parool van gisteren laat Hans Renders zien dat die zelfmoord hoogst onwaarschijnlijk is. Corrie Hermans is vrijwel zeker vermoord door haar labiele minnaar, die vervolgens ook zichzelf van het leven beroofde. Het vreemde is dat Willem Ottespeer, noch enig ander lid van het gezelschap Hermansvereerders het zelfmoordverhaal ooit in twijfel heeft getrokken.’

Dat is het opmerkelijke slot van de column die Meindert Fennema vandaag op de website van de Volkskrant publiceert. In zijn recensie, gisteren verschenen in Het Parool, zegt Hans Renders over de zelfmoord van Hermans' zuster onder meer:

Dit verhaal is al vaak verteld en altijd wordt dan vermeld dat Hermans een slechte relatie met Corry had. Otterspeer weet duidelijk te maken dat de band met zijn zus helemaal niet zo slecht was; sterker, ze vormden een broeder-zusterverbond tegen hun inburgelijke ouders. Dat is mooi. Otterspeer verheft de 'zelfmoord' van Corry tot de grote queeste in het leven van Hermans. Het is waar, tientallen jaren lang in duizenden recensies en interviews wordt over de 'zelfmoord' van Corry gesproken. Maar waarom? Er is geen enkele aanwijzing voor de aanname dat Corry dood wilde. Sterker, alles wijst erop dat ze vermoord is door haar minnaar.

Uit gedegen onderzoek van Hermansvorser en medeoprichter van de WFH-Verzamelkrant Tonnie Luiken weten we dat Blind volledig in de war was in die meidagen. Nog een dag voor zijn dood hadden collega's hem van het dak van het politiebureau Elandsgracht moeten praten, nadat hij gedreigd had er vanaf te springen. Daarna wilde hij zijn vrouw en kinderen doodschieten en 's middags vertrok hij met zijn familie naar IJmuiden in een poging naar Engeland te vluchten. Toen dat niet lukte, is hij met een volautomatisch pistool op zak naar Corry gegaan. Dat Blind er een einde aan wilde maken, is aannemelijk. Maar Corry? Niets wijst op een zelfmoord. Waarschijnlijker is dat Blind zijn vriendin vermoord heeft en daarom de zoveelste reden voelde zichzelf een kogel in de slaap te jagen. Overigens pleegde Tonnie Luiken op bijna dezelfde plaats op 10 mei 2004 wél een onvervalste zelfmoord. 

28 november 2013

Bij Polare werken, zolang het nog kan

Nu.nl brengt het nieuws dat er fiks wat ontslagen vallen bij Polare. Zie dit bericht. Het gaat dus om 75 banen, waarvan 54 voltijds (tegenwoordig: FTE), van de 336 voltijdsbanen. Helemaal duidelijk om hoeveel ontslagen gaat, is het dus nog niet. Maar dat het minder goed gaat bij voorheen Broese, Sipkema & Vermeulen en andere winkels, dat lijkt me zonneklaar. Sorry voor de woordgrap.

Verhalen Salinger op torrentsite?

Buzzfeed is reporting that three previously unavailable stories by J.D. Salinger have been leaked online this evening, apparently in PDF and other versions of a small print book.

The collection, titled “Three Stories,” and featuring a plain black cover, includes “Birthday Boy,” “Paula” and “The Ocean Full of Bowling Balls.” The latter piece is a precursor, of sorts, to “The Catcher in the Rye,” detailing the death of Holden Caulfield’s brother, named Kenneth in the story, not Allie as he is in the finished book.

Meer op de website van de LA Times. Op buzzfeed.com is meer te vinden.

Hermine de Graaf overleden

41c086fe98693263323c4914626b178fIn 1984 debuteerde Hermine de Graaf met de verhalenbundel Een kaart, niet het gebied, in de bij Meulenhoff verschijnende Holland Maandblad-reeks. De onlangs gestorven De Graaf stond daarmee onder bescherming van K.L. Poll, redacteur van Hollands Maandblad en opperhoofd van het Cultureel Supplement van NRC Handelsblad. Helaas is de boekensite van de NRC nog niet wakker. Er wordt alleen bericht over het item dat Nieuwsuur wijdde aan W.F. Hermans, een auteur die overigens met slaande deuren vertrok bij NRC Handelsblad. Het oud-Chinese spreekwoord ‘Het geheugen is korter dan de jeweetwel van Gordon’ gaat hier eens te meer op.

Op de website van haar laatste uitgever, De Geus, is ze eveneens nog in leven. Het internet is een snel medium, waarop iedereen interactief én direct kan reageren. Soms. Het zegt iets, maar het zegt ook iets over de plek die De Graaf de laatste jaren innam in de literaire rangorde. Als ik eerlijk moet zijn, heb ik daar in al die jaren ook weinig aan toegevoegd. Het spijt me nu te moeten bekennen dat ik nooit een boek van haar las. Waarom eigenlijk niet? In mijn herinnering was ze een tijdlang heel bekend, en geliefd om (vooral?) haar korte verhalen...

[Inmiddels is NRC wakker.]

Nieuwsuur over Hermansbiografie Otterspeer

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën