Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« juni 2013 | Hoofdmenu | augustus 2013 »

juli 2013

31 juli 2013

De Duitse poëzie te lijf: Gryphius en Hoffmann zu Hoffmanswaldau

Hoffmann-von-HoffmannswaldauHoe leerde ik de Nederlandstalige poëzie kennen? Via de Dikke Komrij. Nu ik vaker in Duitsland ben, probeer ik de Duitstalige poëzie ook zo te leren kennen, beter te leren kennen. Daarom heb ik hier een paar overzichtswerken aangeschaft: Der Große Conrady, Reclams großes Buch der deutschen Gedichte en Deutsche Gedichte in einem Band, samen met Museum der modernen Poesie en Mit Gedichten durchs Jahr.

Misschien komt het omdat ik nu ouder ben dan in 1980, maar het gaat tussen mij en de Dikke Duitsers anders dan toen, in 1980, tussen mij en de Dikke Komrij. Drieëndertig jaar geleden was ik vooral onder de indruk van de hedendaagse poëzie en alles wat voor 1910 (A. Roland Holst) was gepubliceerd: ik geloofde het wel.

Lees meer "De Duitse poëzie te lijf: Gryphius en Hoffmann zu Hoffmanswaldau" »

30 juli 2013

Hans Teeuwen: een roker

Hans Teeuwen heeft gerookt. Op televisie. Dat heb ik alleen maar gelezen en niet gezien. Want ik mag de uitzending waarin het gebeurde niet kijken, in dit land. Waarom niet? Geen idee, het is net zo onduidelijk als de commotie over het opsteken van een sigaret. Collega Liliane Waanders schreef al mooi over Zomergasten op Hanta. Zij zag het wel: 'Ik moest niet hoesten tijdens Zomergasten toen ik ontdekte dat ik niet al mijn aandacht nodig had voorZomergasten - ik begon me te ergeren, dat is het eigenlijk – ben ik er gewoon iets naast gaan doen. Ik ergerde me aan het verlangen om te ontregelen. Aan het spelen van een gast tegen wil en dank.'

Schrijven Magazine: over Dogma's

Cover SM 4 ProefHeeft u voor 28 juli een proefabonnement genomen op Schrijven Magazine? Nee, hè? Dat is dom. En jammer. Want dan mist u iets, namelijk de kans om een boek van Tomas Ross (wie?) te winnen. Hoewel... de website spreekt nu ineens over 30 juli als einddatum van deze actie... nou ja, die boeken liggen daar toch maar; ik zou gewoon een boek eisen bij een abonnement! Het eerste nummer dat u kunt verwerven is uiterst lezenswaardig (meldt de redactie):

In dit nummer houden we, samen met schrijvers en schrijfdocenten, tien schrijfdogma's tegen het licht. We beantwoorden vragen als: is dit een dogma waar je je altijd aan moet houden? En: wat houdt het dogma nou precies in? We gaan aan de slag met de volgende dogma's.

* Een karakter moet een ontwikkeling doormaken --- door Jan van Aken, ‘de Nederlandse Umberto Eco’

* Alle literatuur is autobiografisch ---- door Ingrid Hoogervorst, auteur van drie geprezen romans en literatuurcritica (o.m. voor de Tros Nieuwsshow)

* Platte seks hoort niet thuis in de literatuur --- door Ton Rozeman, schrijver van veel geprezen verhalenbundels en schrijfdocent

* Als er in het laatste bedrijf een geweer afgaat, moet dat al in ‘t 1e bedrijf aan de muur hangen --- door Anja Sicking, winnaar van de Geertjan Lubberhuizenprijs voor het beste prozadebuut en schrijfdocent

* Zonder conflict geen verhaal --- door Eisso Post, schrijfdocent en vertaler (o.m. van de fantasyromans van Cinda Williams)

* Stijl is het belangrijkste element van de literatuur --- door Robbert Welagen, winnaar van de Selexyz Debuutprijs en docent aan de Schrijversvakschool

29 juli 2013

Thuisblijfreizen: Het eiland waar mijn wortels liggen

The Golden Step: a Walk through the Heart of Crete - Christopher Somerville 

BookHausDe eerste etappe van deze reis start in een kleine boekwinkel in een voorname wijk in Londen. Op de hoek van Cadogan Place en Cadogan Lane - het adres is 70 Cadogan Place - heeft Haus Publishing een eigen boekwinkel: bookHaus. Haus Publishing is een kleine uitgeverij met een fonds dat drijft op de liefde voor geschiedenis, biografieën, reizen en kunst van uitgever/eigenaar Barbara Schwepcke. In de winkel op Cadogan Place zijn alle leverbare titels te koop.

Het is dat ik hier moet zijn, anders had ik deze winkel nooit gevonden. Ik zou hem hier tussen de statige huizen in Belgravia zelfs niet vermoed hebben.

Armchair Traveller at the bookHausBarbara Schwepcke is allerminst een ‘armchair traveller’, ze heeft vanwege haar werk en voor haar plezier al veel van de wereld gezien. Maar ze is econome genoeg om de marktwaarde van reisliteratuur voor thuisblijvers te zien. Armchair Traveller at the bookHaus is een succesvolle imprint. Uit een serie compacte, gebonden boekjes uit dat fonds krijg ik van haar The Golden Step: a walk through the Heart of Crete van Christopher Somerville cadeau. Uit de 32-delige serie Makers of the Modern World: the peace conferences of 1919-23 aftermath het deel over de op Kreta geboren Eleftherios Venizelos, geschreven door historicus en ciderbrouwer Andrew Dalby.

Lees meer "Thuisblijfreizen: Het eiland waar mijn wortels liggen" »

Roken op TV? Jawel. Zeker wel.

Naar aanleiding van dit bericht over Hans Teeuwens verzetsdaad tijdens Zomergasten.

Remco Campert: 84 en één dag

Vandaag, dacht ik, wordt Remco Campert 85. Dat klopt niet. Hij werd gisteren 84. Dat mag de pret niet drukken, op zichzelf. Het is geen kroonjaar, dus er is niet veel persaandacht aan dit bijzondere moment besteed. Campert is één van de laatste nog levende Vijftigers (met Sybren Polet en Gerrit Kouwenaar). Een monument. Hij stond de afgelopen jaren meer dan één keer per jaar bij de kist van een ontslapen collega en bleef toch doorschrijven. Meneer Campert: gefeliciteerd, en ga zo door!

28 juli 2013

Liliane leest… een erfenis tot leven

Virginia Woolf, de erfenisHoe vaak ik ook in de verleiding kwam om toch een titel te kopen, ik deed het niet. Bij de buren stond het volledige werk van Virginia Woolf in de kast en die boeken zou ik ooit erven. Dat had de buurvrouw me tijdens een van onze gesprekken - dat gesprek ging natuurlijk over literatuur - plompverloren meegedeeld. Ik - jong en in verlegenheid gebracht - wist niet hoe ik daar op moest reageren. Maar ik voelde me op slag een stuk volwassener.

In het huis van de buren werd veel gelezen, in verschillende talen - een televisie hadden ze niet, de radio was een kleine draagbare wereldontvanger. Op tafeltjes naast stoelen waarin het comfortabel zitten was, lagen altijd boeken. Boeken die vaak al gelezen waren. Meer nog dan lezers waren mijn buren herlezers. Er hing in het huis van de buren een prettig soort stilte.   

Virginia Woolf verkeerde er in goed gezelschap. Ze nam te midden van collega’s een bescheiden plaats in. Ik zie haar daar nog staan. En nu staat ze hier, omringd door andere anderen. 

Pas vele jaren later toen ik na de dood van mijn buurvrouw - ze werd oud en bleef actief en strijdbaar - de boeken ook echt kreeg - haar kinderen waren op de hoogte - ontdekte ik dat het niet het hele volledige werk was. Er ontbraken titels. Niet veel, maar toch. Die zocht en kocht ik. Daar begon het mee. Daarna liep het een beetje uit de hand. Ik denk dat ik nu tweeënhalve meter heb. Van en over. Voorlopig kom ik nog niet aan herlezen toe.  

Zelfs zijn mijn buurvrouw en haar man ook literatuur geworden:

Lees meer "Liliane leest… een erfenis tot leven" »

27 juli 2013

Ondoorgrondelijke digitale wegen, een gedicht

Artful - Ali SmithVroeger waren het gods wegen die ondoorgrondelijk waren, tegenwoordig zijn het de digitale wegen die doen omzien in verwondering. Op de dag dat daardoor niemand ons meer kon volgen en wij het spoor van anderen bijster raakten, las ik in het essay On Time in de bundel Artful van Ali Smith het volgende gedicht van Jackie Kay. Het heet http://www.google.co.uk/

I thought I’d cut and pasted my poem about the year 1999
but when I pressed paste all that came up was http://www.google.co.uk./
so I decided to look up Mahler symphony no 7 in Wikipedia
but when I went on  line Wikipedia was blacked out for 24 hours
and they wanted me to twitter my support

And when I hit google a message said google isn’t your default browser
which made me feel worried though I don’t understand why
and my poem had vanished: it was a poem about my grandmother
who was the wife of a miner twice burier alive in a pit,
who survived who came back up into the air in Fife.
It’s a worry if when you go to paste your poem to send your friend
your poem has been replaced by http://www.google.co.uk/
If you can’t import your poem or attach you poem
will it be enough to be attached to your poem, to the memory of it
now that it has gone, vanished into cyber space.

Cyber space has no face, not like the face of my grandmother.
Every line of this is true and as I was writing this
even this disappeared for a second and a dashboard appeared
with a clock, a calculator and an icon of safari.
The clock told me it is 3 o’clock in Amsterdam.

Wat betekenen relaties - met anderen, met dingen - nog in een tijd waarin alles met één druk op een klop verloren kan gaan? Daar gaat dit gedicht volgens Ali Smith over.

Erich Maria Remarque, Marlene Dietrich en een huis in Ascona

Ascona bezield paradijs - Enno van der EerdenIn Ascona: bezield paradijs van Enno van der Eerden - ik lees met het oog op schrijven een stapel ‘reisboeken’ die al heel lang klaarliggen om geconsumeerd te worden - lees ik hoe onder andere Erich Maria Remarque zijn toevlucht zocht in Ascona. Het stadje aan het Lago Maggiore herbergde eerst utopisten en idealisten, daarna kunstenaars, vervolgens bannelingen en pas daarna - tegen die tijd kwam ik er als kind - toeristen.

Enno van der Eerden focust op Ascona. Zij die er verbleven - voor korte of voor langere tijd - zijn passanten van wie niet de hele doopceel gelicht wordt. Dat Erich Maria Remarque die in Casa Monte Tabor woonde - hij heeft meer geschreven heeft dan alleen Im Westen nichts Neues - een tijdje iets had met Marlene Dietrich wordt benoemd maar niet breed uitgemeten:

Lees meer "Erich Maria Remarque, Marlene Dietrich en een huis in Ascona" »

26 juli 2013

Twitter De Contrabas ineens foetsie - of niet?

Vandaag was de Twitterfeed van De Contrabas onbereikbaar. Weg. Foetsie. Suspended, zei Twitter zelf: alsof het regende op Wimbledon. Vanavond is een en ander weer terug, maar in plaats van zo'n 1400 volgers hebben we geen volgers meer. En in plaats van zelf 770 mensen te volgen, volgen we niemand meer. Wat is dat toch? Heeft er iemand soms geklaagd over ons? En zo ja, waarom? Why? Vreemd.
Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën