Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« mei 2013 | Hoofdmenu | juli 2013 »

juni 2013

30 juni 2013

Recensie: Iets meer dan een seizoen: memoir - Stephan Sanders

Iets meer dan een seizoen - Stephan SandersHet hebben van een huis als hoogste doel

‘De angst voor de middelmaat, zijn eigen middelmaat. Ik denk dat Anil uiteindelijk daarom zelfmoord heeft gepleegd. Hij heeft me niet van tevoren gewaarschuwd en napraten zit er dus niet in.
Als ik ergens geen rekening mee gehouden heb, was het wel dat mijn korte periode in Almere later in het teken kwam te staan van Anil, van zijn “zelfverkozen dood”. Zoals dat heet, zoals je dat hoort te zeggen als je iemands finale beslissing accepteert.’

Maar accepteren doet Stephan Sanders de dood van Anil Ramdas niet. Hoewel hij aan het eind van Iets meer dan een seizoen: memoir - er is dan een jaar verstreken sinds de dood van Anil Ramdas - tot de conclusie komt dat het gevoel verandert - de schrilheid is verdwenen - houdt het overlijden van de man met wie hij ‘iets meer dan een seizoen’ meer dan bevriend was de man die ‘iets meer dan een seizoen’ als ‘writer in residence’ in Almere woont nog altijd bezig.

Lees meer "Recensie: Iets meer dan een seizoen: memoir - Stephan Sanders" »

Tour de France 2013 (3)

Napoleon Bonaparte (Napoleone di Buonaparte) verloor in 1815 de Slag bij Waterloo. Waterloo lag en ligt dicht bij Brussel, en was in 1815 onderdeel van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Vijftien jaar na die slag zou dat ‘Verenigd’ worden vermorzeld door de geschiedenis, waarin Napoleon inmiddels ook was verdwenen (in 1821). Dit is de band van de keizer met de Nederlanden. 

Hij werd geboren, de keizer, in 1769, in Ajaccio op Corsica. Dat eiland begint dit jaar de Tour de France en vandaag en morgen is het peloton in de geboorteplaats van de Man met de Overdwars Geplaatste Steek. Uiteraard is daar ‘aandacht’ voor, want de tv-verslagen van de Tour zijn niet ongelijk aan promotiefilmpjes va de VVV.

Lees meer "Tour de France 2013 (3)" »

Willem Thies bespreekt Mustafa Stitou

Stitou

Over Tempel van Mustafa Stitou, door Willem Thies

Met Varkensroze ansichten (2003) toonde Mustafa Stitou (1974) aan, na twee veelbelovende bundels waaruit zijn uitzonderlijke talent al sprak, tot de absolute top van de Nederlandse poëzie te behoren. Met recht werd deze bundel bekroond met de VSB Poëzieprijs 2004. Varkensroze ansichten is zeer veelzijdig, bevat een waaier aan stijlen: het opent met een cyclus buitengewoon anekdotische gedichten (‘Het zingen vergaat je’), en besluit met twee persoonlijke en kwetsbare gedichten, die hoogst lyrisch en bezwerend zijn: ‘Niet samen scheiden we licht en donker’ en ‘Affirmaties’. In het hart van de bundel bevindt zich de afdeling ‘Avondlandse anekdoten, openbaringen’, die duisterder gedichten (‘duister’ zowel in de zin van ‘ondoorgrondelijk’ als ‘donker’, ‘grimmig’, ‘bedreigend’) bevat, waaronder ‘Weefsel’, dat de sfeer heeft van een angstdroom, een dystopie, een gedegenereerde wereld waarin genetische manipulatie leidt tot de creatie van monsterlijke wezens. In dezelfde afdeling het gedicht ‘Afstudeerproject’, waarin het lyrisch ik (die sterke gelijkenis vertoont met Mustafa Stitou zelf) zijn ‘joodse verloofde’, tussen verleidingspogingen tot seks, influistert, ter overweging meegeeft, oppert, dat zij misschien, in haar eindscriptie, ‘het onzegbare met het banale – het onverenigbare – ’ [met elkaar zou kunnen verbinden, verenigen, maar die expliciete tegenspraak, of juist het opheffen van die tegenspraak, blijft onuitgesproken. Hoe het onverenigbare met elkaar te verenigen?] Terloops, en via zijn joodse verloofde, doet Stitou hier een poëticale uitspraak – dát is namelijk ‘precies’ wat hij in zijn dichtwerk probeert te doen, opnieuw en opnieuw: het onzegbare met het banale te verenigen (of zelfs te ‘verzoenen’), het hoge en verhevene (goddelijke, heilige, sacrale) met het lage en alledaagse (triviale, aardse, platvloerse, of zelfs profane, zondige). In zijn poëzie wil Stitou het heilige en profane op elkaar laten botsen, of beter gezegd: met elkaar laten dansen, elkaar laten raken, uitdagen, beïnvloeden. Elkaar laten afstoten maar ook aantrekken. Naderen en verjagen.

Lees meer "Willem Thies bespreekt Mustafa Stitou" »

Tour de France 2013 (2)

Toen ik jong was, en ik bedoel: echt jong, wonnen Nederlandse wielrenners met enige regelmaat een wedstrijd, dus ook wel eens een etappe in de Tour de France. Die tijd ligt inmiddels voorgoed achter ons. Nederlandse wielrenners winnen wel eens wat, maar alleen als het infuus van de collega's even leeg is gebleven. Voor de rest zijn Nederlandse wielrenners, tsja, de rest.

Het lijkt mij niet gemakkelijk om een wielrenner te zijn. Je beult je je hele leven af, en op het eind ben je so klug als wie zuvor. Tien tot twintig jaar lang (waarschijnlijk niet straffeloos) eis je het uiterste van je lichaam, lang niet altijd met een glansrijke carrière tot gevolg, en aan het eind ben je klaar en afgedankt. Dat is niet eerlijk, maar een gewone arbeider of ambtenaar heeft het ook niet gemakkelijk (en verdient veel minder).

Lees meer "Tour de France 2013 (2)" »

29 juni 2013

PVV Almere was al niet blij met ‘writer in residence’ Stephan Sanders

Stephan Sanders in AlmereIn 2010 was Stephan Sanders ‘writer in residence’ in Almere. In het vorige week verschenen Iets meer dan een seizoen: memoir verbindt Stephan Sanders herinneringen aan Anil Ramdas met zijn verblijf in Almere. Over hoe hij dat deed en wat ik daarvan vind, later - in de recensie die z.s.m. volgt - meer.

Voor Iets meer dan een seizoen ontving Stephan Sanders een werkbeurs van de Gemeente Almere, staat er op de daarvoor meest geëigende plaats in het boek - de keerzijde van de titelpagina. Met Iets meer dan een seizoen sluit Stephan Sanders zijn tijd als ‘writer in residence’ definitief af. Meer dan eens - niet alleen door de dood van Anil Ramdas - liep ‘het project’ vertraging op.

Dat was voor de PVV - partij in opkomst in de periode dat Stephan Sanders in Almere woonde, ook daarover schrijft hij in Iets meer dan een seizoen - op 8 september 2011 schriftelijke vragen aan het College van Burgemeester en Wethouders van Almere.

Suggestieve vragen - ‘Literair project blijkt een fabeltje’ zette het raadslid gevat boven haar vragen - waarop het College beschaafd antwoordde: ‘Ons college neemt met nadruk afstand van de kwalificaties die in de vragen worden meegenomen, zoals die van “plakboekje” of “pseudo-romancier”. Dat past een bestuurder of volksvertegenwoordiger niet in ons staatsrechtelijk bestel. Ons college huldigt het Thorbeckiaans principe dat de overheid geen beoordelaar van kunst is of hoort te zijn. Iedere stap die ons verder weg brengt van dit principe is een bedreiging voor onze vrijheid.’

Lees meer "PVV Almere was al niet blij met ‘writer in residence’ Stephan Sanders" »

Waar een kleine boekwinkel en een antieke Couperus al niet goed voor zijn

Veel gedoe over de nieuwe naam van een fusieboekhandel. Opwinding over het lager leggen van de uitgeeflat. Uitgevers die talent scouten en een eigen schrijfopleiding starten. Je moet wat in tijden van crisis.

Maar gelukkig zijn er ook nog kleine boekwinkels waar de liefde voor het boek voorop staat. In zo’n boekwinkel speelt zich Mooi exemplaar af, waarin het persoonlijke pijn van de personages die Peter Blok en Margôt Ros al improviserend laten ontstaan verzacht wordt door een boek.

In De vloer op stuurt regisseur Peter de Baan acteurs de vloer op om iets te maken van een actueel thema. Vandaar Mooi exemplaar, waarin ook nog voorzichtig met een oude Couperus wordt omgegaan.

Overigens: ook De vloer op verkeert in crisis. Kijkers wordt gevraagd in het programma van HUMAN te investeren, opdat het kan blijven bestaan.

Get Adobe Flash   

Tour de France 2013 (1)

In 2011 won Cadel Evans de Tour de France. Een saaie winnaar, dat kan een keer gebeuren. De manier waarop Evans dit huzarenstuk tot stand bracht, deed me denken aan de beroemde dichtregel van Menno Wigman: ‘Hij stierf // zoals hij in zijn Opel reed: beheerst, / correct, zijn ogen dapper op de weg.’ Vorig jaar ging een geheel uit preparaten en kunstof spiervezels opgetrokken Bradley Wigging met de eer strijken. Alweer een saaie editie. Deze keer dacht ik aan de regels van Karel van de Woestijne: ‘Neuren als een voorjaarswind / bij geloken wachten... / Mondje, dat geen vraag ontbindt; / ogen zonder vrees, o kind; / en uw haren, bleek en blind / als de maan bij nachte.’

Het peloton heeft een patron nodig; iemand als Bernhard Hinault, Laurent Jalabert of Eddy Merckx. De renners die vandaag op Corsica van start gaan in de honderdste editie van deze wedstrijd zijn té gedemocratiseerd; dát is het grote probleem, waar de wielersport onder zucht. Het is een groter probleem dan het dopinggebruik, waar vooral zweterig over wordt gedaan door journalisten die al jaren beter hadden kunnen weten. Misschien had Alberto Contador die positie kunnen gaan innemen, maar hij werd met zijn zero zero zero zero et cetera eerder een soundbite dan een grote renner.

Chris Froome zal het niet doen, de saaiheid van de sport opheffen, hij zal geen grootse daden verrichten. Als ik Froome zie fietsen, denk ik aan verdriet. Aan verdriet en aan van die liggende roltrappen, die je van de ene hal naar de andere vervoeren. Ondertussen regent het:

De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen 
En wat geleefd wordt en verbeid.

Ivo Bonthuis bij De Avonden (27 juni)

28 juni 2013

Van Ruiten over bezuinigingen Noordelijke pers

‘Zonder journalisten geen kritisch tegengeluid. Zonder journalisten geen onafhankelijke aandacht voor de tentoonstellingen in de musea, de voorstellingen van podiumkunstgezelschappen, de boeken en dichtbundels, de festivals en concerten. Zonder journalisten zou alles heel mooi en gezellig lijken, geslaagd, succesvol, de moeite waard en voor herhaling vatbaar.’ Joep van Ruiten over de ‘kaalslag’ bij DvhN en de Leeuwarder Courant, op Woest en Ledig.

Gelezen boeken: Jean Pierre Rawie (en Thomas Vaessens)

JprawieVorige week vrijdag zei Thomas Vaessens in het NRC Handelsblad (in een interview hem afgenomen na verschijnen van zijn boek Geschiedenis van de moderne Nederlandse literatuur): ‘Er is een historische romantiek geweest. Maar ik verzet me tegen de suggestie dat een dichter als Jean Pierre Rawie nu hopeloos verouderd zou zijn, domweg omdat zijn werk niet de kwaliteiten bezit die aansloten bij de dominante, modernistische literatuuropvatting van zijn tijd. Rawie toont aan dat wat in 1830 mode was nog steeds krachtige poëzie kan opleveren. Tenminste: als je er vanuit een romantisch perspectief naar kijkt.’

In zijn boek werkt Vaessens met een interessant theoretisch concept, waarin het mogelijk is om los te raken van het ‘dominante discours’ en schrijvers op hun waarde (en in een ruimere theoretische jas) te beschouwen. Zijn opmerking over Rawie toont helaas aan dat hij zich net te weinig vrijheid heeft gegund. Je kunt niet zeggen dat Rawie als dichter een figuur is uit ‘1830’; zijn werk is eerder familie van dat van Luís de Camões of van Folgóre da San Gimignano en Aleksander Blok (en in het Nederlandse taalgebied horen J.C. Bloem en Menno Wigman, maar ook Anthonis de Roovere en Jonker Jan van der Noot bij die familie).

Lees meer "Gelezen boeken: Jean Pierre Rawie (en Thomas Vaessens)" »

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën