Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Recensie: Driemaal bij dageraad - Alessandro Baricco | Hoofdmenu | Johnny Cash, Saulus van Tarsus en de schriftelijke cursus bijbelstudie »

20 juni 2013

Een welgemeend hoera voor Joop Leibbrand

Deze week zet de onvolprezen blog van Laurens Jz. Coster de reeks Meander Klassiekers in het zonnetje, maar vooral de nestor van Meander, de diesel van de Nederlandse poëziekritiek, de man die inmiddels jaren heeft doorstaan en er sterker uit naar voren is gekomen: Joop Leibbrand.

Joop is, het heeft een paar jaar geduurd voordat ik het ten volle door had, de ultieme poëzielezer én -criticus. Hij wikt, hij schikt, hij weegt & delibereert. Zijn stukken zijn én degelijk én toch vaak meer verrassend dan die van ‘reguliere’ critici, want laatsgenoemde groep zit al te vaak vast in een ‘frame’, waar geen ontkomen meer aan is.

Ook de keuze die hij tot nu toe uit de Klassiekersreeks maakte voor LJC is weer interessant. Hij begon met Marjoleine de Vos, de dichteres van het well made gedicht, net als Ed Leeflang, de nummer twee in zijn reeks. Beide gedichten gaan in op een persoonlijke tragiek, van de dichter, een tragiek die als het ware in een gedicht wordt ‘geperst’.

De gedichten van Jan G. Elburg en Leo Vroman houdt de dichter zich bezig met het onmetelijke, met dood & universum (en de eigen, kleine plek daarin). Zouden we daar een ‘beeld’ van Leibbrands smaak uit kunnen distilleren? Misschien wel.

Ik vermoed dat Joop houdt van goed gemaakte verzen, maar ze hoeven niet alleen uit woordspel of taalacrobatiek te bestaan (al heeft hij een lichte voorkeur voor light verse). De dichter mag een zekere problematiek tot uitdrukking brengen. Daarnaast houdt Leibbrand van lyriek, van poëzie die zingt en in die die zang tot het hart probeert te spreken.

Kortom. Joop Leibbrand. Een man op wie we nog niet zijn uitgekeken, iets waar LJC ons nog eens aan herinnert.

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...