Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« april 2013 | Hoofdmenu | juni 2013 »

mei 2013

31 mei 2013

Kleine keuze gedichten Hans van Straten

StratenIn Een laatste onderdak brengt Hans Heesen 15 gedichten van Hans van Straten bij elkaar, als vierde deeltje van De Boekhoudpers, de in Utrechtiana gespecialiseerde reeks die bij het digitaal tijdschrift voor Utrechts literair erfgoed De Utrechtse Boekhouder hoort. Het boek wordt morgenmiddag om vier uur gepresenteerd in het Utrechtse KuuB. In zijn nawoord schrijft samensteller Hans Heesen:

Op het eind van zijn leven, toen Hans van Straten in toenemende mate aan dementie leed, droeg hij, als hij door de stad liep, altijd een paarse map met zich mee. Op een avond, aldus zijn vrouw Joke van Straten, was hij ongemerkt de deur uitgeglipt. Het was al vrij laat en koud. Een agent trof hem aan in de stad. Van Straten was de weg kwijt en wist niet meer waar hij woonde. De agent nam hem mee naar het politiebureau. Daar was het tenminste warm. Terwijl de agent een kop koffie voor Van Straten ging halen, vroeg een collega, in de hoop op die manier een huisadres te weten te komen, of hij in de paarse map mocht kijken. Daar zaten een paar gedichten in die Van Straten geschreven had. Meer niet. En toen de agent met de koffie terugkwam, zat Van Straten gloedvol en zonder haperen zijn verzen te declameren voor de aanwezige agenten.

Lees meer "Kleine keuze gedichten Hans van Straten" »

Rudyard Kipling deed ook maar wat...

Rudyard Kipling heeft zo nu en dan wel eens zijn hand in de plagiaatpot gestoken, geeft hij zelf toe. Laat, nog veel later dan de gemiddelde wielrenner dopinggebruik bekent. Kipling is namelijk al dood. De website van The Telegraph onthult dat, afgaande op een ter veiling aangeboden brief. Net als zijn fietsende collega´s heeft Kipling geen flauw idee van wie hij heeft geleend. Ach ja. Schrijver is lenen, zo is het, en niet anders. Eerder besteedden we hier en hier aandacht aan Kipling, nog steeds een fascinerende auteur.

Berlinde De Bruyckere gaat naar Venetië en J.M. Coetzee mag mee

Kreupelhout, Cripplewood - Berlinde De BruyckereAkelig echt. Zoiets moet ik gedacht hebben toen ik voor het eerst een wassen beeld van Berlinde De Bruyckere zag. Ik denk dat dat in Den Haag was, buiten op het Lange Voorhout, tijdens de jaarlijkse Den Haag Sculptuur (het was daar, in 2003). Ik geloof dat ik nog even twijfelde of het er wel bij hoorde, dat verwrongen lichaam in die glazen kas. Ik kon het niet rijmen met de overige werken. Die deden veel minder pijn. 

Akelig echt. Vond de vriendin met wie ik jaren later in het Gemeentemuseum was toen zij ook in Den Haag dus voor het eerst een wassen beeld van Berlinde De Bruyckere zag. Ik had haar werk inmiddels vaker gezien en was er ondanks en dankzij dat akelig echte door gefascineerd geraakt.

Berlinde De Bruyckere is de Belgische inzending voor de 55e Biënnale in Venetië. Toen de uitnodiging van minister Joke Schauvliege kwam om België te vertegenwoordigen, was Berlinde De Bruyckere met iets anders bezig. Ze werkte aan Allen vlees, een bijdrage voor het tijdschrift Dietsche Warande en Belfort (DWB) waarbij ze zich liet inspireren door fragmenten uit het werk van J.M. Coetzee. 

Lees meer "Berlinde De Bruyckere gaat naar Venetië en J.M. Coetzee mag mee" »

The Writer van Pierre Jacquet-Droz: schrijven op de automatische piloot

Met een stapel net verschenen boeken binnen handbereik is de verleiding groot om net zoals dat in boekwinkels gaat wat al wat ouder is in de kast te zetten en voorlopig ongelezen te laten. Toen ik vorige week huishield en drastisch aan het reorganiseren sloeg, kwam ik Goud uit stro: het menselijk lichaam als avontuur van Bianca Stigter tegen. Essays die nu eens letterlijk over het lichaam gaan, maar vaker over de verbeelding ervan in boek en film. Niet nieuw en vergeleken met latere bundels - De ontsproten Picasso en Per ongeluk expres  - minder bekend.

In 1 + 1 = 2 is E = MC² schrijft Bianca Stigter over poppen, cyborgs, robots en andere kunstmensen, precies zoals de ondertitel van het essay belooft. In haar beknopte cultuurgeschiedenis beperkt ze zich niet tot sciencefiction en robotica. Ze behandelt het hele brede scala van menselijke machines citeert zelfs een artikel van Heinrich von Kleist uit 1810 - Künstliche Menschen verschenen in het Berliner Abendblatt van 12 december (toen ik dat stuk probeerde te vinden, vond ik dit). In dat artikel laat Von Kleist een balletdanser aan het woord die vindt dat marionetten mooier dansen dan mensen vanwege het ontbreken van bewustzijn, waardoor ze volledig samenvallen met de bewegingen die ze maken. Zo heb ik het nog nooit bekeken. 

Lees meer "The Writer van Pierre Jacquet-Droz: schrijven op de automatische piloot" »

Gelezen boeken: Govert Derix

OmslagsterrenmoordGovert Derix (over wie ik al eerder schreef) publiceerde onlangs een spannende roman, Sterrenmoord. Deze roman is, wie het werk van Derix een beetje kent zal dat niet verbazen, het vehikel voor een idee. Dat of die idee is, volgens mij, dat de wereld onontkoombaar afdendert op een apocalyps. In de roman wordt die apocalyps ‘aangekondigd’ en ‘invoelbaar gemaakt’ door het verdwijnen van de sterrenhemel, een gebeurtenis die natuurlijk niet onopgemerkt blijft.

Na het verdwijnen slaat de vlam in de pan. De mensheid verliest zich in een orgie van moord, geweld en semi-religieus overheidsbeleid; dit wordt opgetuigd met een verhaal, of een verhandeling, over een Koninklijke Astronoom, een man die geheimen moet oplossen waar hij zelf de portee niet kan doorgronden. Daar heeft Derix, die de lezer niet het boek uit wenst te treuren, aangelengd met een liefdeverhaal en een verhaal over een jonge, hoogbegaafde Lolita die de wereld, door gekruisigd te worden op een soort Golgota 2.0 (bron: L1TV). Eros en Thanatos.

Lees meer "Gelezen boeken: Govert Derix" »

30 mei 2013

Arrestatie demonstrant Lombok; merkwaardig incident

Vanmiddag was ik, om poëtisch verslag te doen van het bezoek dat koning Willem Alexander en koningin Maxima aan Lombok aflegden, aanwezig bij een merkwaardig incident. Zie daarvoor het filmpje hieronder. Na de arrestatie van Hans Maessen en Joanna tijdens de kroningsdag, zou de vrijheid van demonstratie gerechtvaardigd zijn. Dat bleek niet het geval tijdens het verder werkelijk zeer gemoedelijke en informele bezoek van het koningspaar aan een Utrechtse wijk.

Een paar werkelijk onschuldige jongens, die met een kartonnen bord rondliepen waarop, aandoenlijk naïef in viltstiftletters ‘Weg met de Monarchie’ stond geviltstifd, werden door de politie ‘apart gehouden’. Nog erger waren de reacties uit het publiek; als dat zijn zin had gehad, waren die arme jongens vanmiddag gelyncht dan wel opgehangen. Een verheffend geheel was het, ondertussen, niet.

Recensie: Hoogteverschillen - Julian Barnes

Ze bestaat alleen nog in de verleden-tegenwoordige tijd

Hoogteverschillen - Julian BarnesIn 2008 overleed Pat Kavanagh, de vrouw van Julian Barnes, 37 dagen nadat bij haar een hersentumor werd geconstateerd. In Hoogteverschillen valt haar naam niet - zij hield niet zo van publiciteit - maar het boek dat het midden houdt tussen fictie en non-fictie, draait om zijn verdriet en rouwen om het verlies van haar.

Daarover gaat althans het derde deel van het boek: Het verlies van diepte. Aan dat letterlijke deel, gaan twee abstractere delen vooraf - De zonde van hoogte en Op vaste bodem - die in niets lijken op een requiem. Maar ze hebben met het derde deel gemeen dat er dingen samengevoegd worden die nog niet eerder zijn samengevoegd. In De zonde van hoogte zijn dat fotografie en ballonvaart. In Op vaste bodem Sarah Bernhardt en Fred Burnaby en in Het verlies van diepte een vrouw - Pat Kavanagh - en een man - Julian Barnes. 

Op een ander - het metaforische - niveau hebben de drie delen gemeen dat ze gaan over manieren om naar jezelf en de wereld te kijken, en gaan ze over afstand en nabijheid, over letterlijk en figuurlijk, over objectiviteit en subjectiviteit.

Lees meer "Recensie: Hoogteverschillen - Julian Barnes" »

Herlezen: Louis Couperus en Stephen King

'It is one of King's most enduring novels; it's crossed over from just being read by his fans, and become a part of a wider cultural consciousness. There's something universal about it; something that feels like a summation of King's previous work in the horror genre. I've mentioned, in the past, the slur that King created his novels by simply taking things with the potential to be creepy – empty hotels, dogs, disease – and ramping up the horror. For his detractors, It is possibly the most obvious example. But his use of classic horror tropes here was wholly intentional; and, by using them, he created what is likely his scariest novel in the process.'

James Smythe herleest Stephen King, voor zijn blog op de website van The Guardian en nam It onder handen. Herlezen is sowieso een van de mooiste vormen van lezen, zoals ook deze reeks over Louis Couperus op Tzum bewijst. Je houdt boeken die soms weg dreigen te zakken in het grote niets levend, je bekijkt oude teksten met hedendaagse ogen én de lezer is, dromend van het doornemen van hele oeuvres (King, Couperus) even van de straat. 

29 mei 2013

Sytze Steenstra interviewt een brood (en zegt iets over Hans Kloos)

Op 26 mei verscheen een nieuwe bundel gedichten van Hans KloosDe interviews. De presentatie vond plaats in het Amsterdamse café The Cotton Club, waar K. Michel en ik samen het voorprogramma mochten verzorgen. Hans had ons uitgenodigd zelf ook een interview (in de allerruimste zin van het woord) te maken; mijn interview staat hier onder. De interviews verscheen bij uitgeverij De Contrabas. Op de site van Hans Kloos zijn als voorproefje vijf gedichten te lezen. (In juli vorig jaar had ik het hier al even over Hans’ interview met Hmhm.) Lees de tekst van Sytze Steenstra hier.

Land en water

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën