Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« februari 2013 | Hoofdmenu | april 2013 »

maart 2013

31 maart 2013

Het vlakke land van de Ronde van Vlaanderen

De Ronde van VlaanderenHonderd jaar geleden werd hij voor het eerst verreden: de Ronde van Vlaanderen. Ook zonder de Muur van Geraardsbergen blijft het een lijdensweg. Het is aanlokkelijk om de link te leggen naar de voorbije week waarin ook geleden werd, maar waarom zou ik dat doen als Dimitri Verhulst dat al zo onnavolgbaar heeft gedaan.

In zijn boek Dinsdagland bereist hij zijn eigen land op zoek naar kleine karakteristieken. Dat wielrennen niet ontbreekt, zal niet verbazen. Hij staat niet alleen langs het parcours tijdens De Ronde van Vlaanderen, maar alleen die koers mag Het evangelie volgens Vlaanderen heten.

Lees meer "Het vlakke land van de Ronde van Vlaanderen" »

Zomertijd: H.J. Bussink is tegen

Stel dat H.J. Bussink, voorzitter van de Anti-verzetsbeweging, gelijk heeft en er echt rare dingen gebeuren op het moment dat de tijd verzet wordt van winter naar zomer. Dat risico durf ik niet te nemen, dus post ik dit bericht om 1.59 AM in plaats van klokslag zomertijd. 
Want het zou jammer zijn als de overwegende bezwaren van de heer Bussink in het gapende gat tussen nu en nooit en nergens zouden verdwijnen.

 

30 maart 2013

Empathie kweken met Google Earth: nieuwe manieren van research voor schrijvers

Google_Earth_iOS_logoGisteren verscheen er een interessant essay(tje) van Fiona Maazel op de site van de New York Times. Het gaat erover hoe beschikbare informatie, in dit geval Google Earth, verandert hoe je als schrijver je onderwerpen kiest en je research doet.

Maazel was (terecht) sowieso altijd al sceptisch over het principe van ‘write what you know’:

So I prefer: Write what you can learn about. Alternately: Write what interests you. Because it interests you for a reason, and that reason probably has to do with the rough stuff of your inner life. Put differently, writing about things you don’t know seems a useful, albeit sneaky, gateway to material you cannot access otherwise. This is especially true of people who resist confrontation with their darker selves. I submit that I am one of those people, which is probably why my latest novel is about cults and cloud seeding, spies and disguise, the Department of the Interior and, in some measure, North Korea, which was not only unknown to me but in many ways unknowable.

Over het staren naar de kaarten van Google en de invloed ervan op haar proza zegt ze:

For a writer, then, the thrill of Google Earth probably isn’t that it can take you elsewhere — though this is fun — but that it can help stimulate an empathetic response to places and people in emotional predicaments so foreign, they begin to look familiar if you look hard enough.

Lees het hele stuk hier.

29 maart 2013

Dimitri Verhulst kent De zeven laatste zinnen ook

KruisigingBach heeft met de Matthäus de naam, maar er is meer muziek die past bij Pasen. Joseph Haydn componeerde Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze. De zeven woorden uit de titel zijn geen zeven woorden, maar zeven zinnen. De zeven zinnen die Jezus volgens de evangelisten nog zei toen hij aan het kruis hing. ‘Vader, vergeef hen, want zij weten niet wat zij doen’, ‘Voorwaar ik zeg u: heden zult gij bij mij zijn in het paradijs’, ‘Vrouw, ziedaar uw zoon’, ‘Mijn god, mijn god, waarom hebt gij mij verlaten’, ‘Ik heb dorst’, ‘Het is volbracht!’ en ‘Vader, in uw handen beveel ik mijn geest’: dat zijn ze.

De kruiswoorden staan verspreid over de evangeliën: Mattheüs en Marcus noemen er van de zeven allebei maar één, Lucas en Johannes allebei drie.

Dimitri Verhulst schreef op verzoek van het Ensor Strijkkwartet op basis van de laatste woorden van Christus aan het kruis De zeven laatste zinnen. Zeven verhalen waarin de zeven zinnen in een nieuwe context betekenis krijgen.

Lees meer "Dimitri Verhulst kent De zeven laatste zinnen ook" »

28 maart 2013

Het lijden van Jezus volgens Arnon Grunberg

Ik ben bezig in Buster Keaton lacht nooit: Arnon Grunberg over film. Grunberg over deze verzamelde filmessays: ‘Deze bundel zie ik als een autobiografie. Aan meer autobiografie heb ik voorlopig geen behoefte.’ 
Nu weet ik ook wel dat je, wil je iemand begrijpen, niet zomaar ergens halverwege een leven moet beginnen. En toch deed ik dat. Nadat ik het eerste essay – over Kids, regie: Larry Clark; scenario: Harmony Korine – had gelezen, sprong ik vanwege vandaag en morgen naar Wie niet lijdt doet iets fout: over The Passion of the Christ.

Daarin vat Arnon Grunberg het passieverhaal bondig samen:

Lees meer "Het lijden van Jezus volgens Arnon Grunberg" »

Recensie: De vergelding: een dorp in tijden van oorlog – Jan Brokken

Graven in geboortegrond

De vergelding - Jan BrokkenDe dood van een Duitse soldaat die op 10 oktober 1944 op de Rijsdijk in Rhoon geëlektrocuteerd wordt, heeft voor de plaatselijke bevolking grote gevolgen. Het meest onmiddellijke en directe gevolg is de vergelding: er worden zeven onschuldige mannen geëxecuteerd, hun vrouwen en kinderen worden uit hun huizen verdreven, hun bezittingen verbrand.

Maar door het ontbreken van een eensluidend antwoord op de vraag of sprake was van een noodlottig ongeval of van sabotage – en wie in dat laatste geval schuldig is en dus verantwoordelijk gehouden kan worden – houdt die gebeurtenis uit 1944 het dorp tot op de dag van vandaag bezig. Dat blijkt uit De vergelding: een dorp in tijden van oorlog, de voortreffelijk gedocumenteerde – dankzij het aanhoudend harde werken van Bert G. Euser – en zuiver en zorgvuldig gecomponeerde reconstructie die Jan Brokken maakte.

Lees meer "Recensie: De vergelding: een dorp in tijden van oorlog – Jan Brokken" »

27 maart 2013

Studio Oudebildtzijl: Jean Pierre Rawie

Meesterlijk, al te meesterlijk

Jean Pierre Rawie, De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag (Bert Bakker, Amsterdam 2012)

Door Abe de Vries

A4fd9006d21402ce6e7ca6c5477e23c9x200Een bundel over sterfelijkheid, van jezelf, je moeder, je geliefden – over het verstrijken van tijd. Streng in vijfvoetige jamben, grotendeels. In gedichten die nooit meer dan vier strofen tellen, het liefst sonnetten, maar ook het kwatrijngedicht komt veel voor. Titels van gedichten altijd één woord. Vertalingen van klassieke Italiaanse dichters om het geheel in stijl af te maken.

Van harder marmer dan de steen waaruit Jean Pierre Rawie de gedichten in zijn laatste bundel heeft gehouwen, worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt. Het is één en al evenwicht en balans. Het typische Rawie-gedicht doet zich aan de lezer voor als een aforisme, een spreekwoord, een meditatie over de vergankelijkheid van het leven. Het is bij voorkeur in algemene wijsheden gevat en heeft soms een anekdote als kern, vanuit het idee dat universele waarheden over het leven – want voor minder doet Rawie het niet – zich ook laten herkennen aan het detail.

Lees meer "Studio Oudebildtzijl: Jean Pierre Rawie" »

Marcel Proust worstelde met homoseksualiteit

Marcel Proust was er vroeg bij. Bij de poëzie, en ook bij andere zaken. Nu zijn verzamelde dichtwerk bij Penguin is verschenen en er vroege verzen zijn opgedoken waarin hij worstelt met zijn geaardheid, vanaf het eerste gedicht dat hij schreef, wordt het mogelijk om het beeld van de 'complete' Proust te gaan opstellen, ook voor mensen die het Frans niet voldoende beheersen. Over onderstaand vers meldt The Daily Beast:

Discovered in the Daniel Halévy archive in Dijon and published in Marcel Proust: Écrits de jeunesse 1887—1895, edited by Anne Borrel et al. Most likely composed in November 1888 and dedicated to Halévy. It seems to have elicited a correction from Halévy, since Proust responded with a letter discussing Halévy’s correction, which was truncated when Proust’s philosophy teacher, Alphonse Darlu, interrupted its writing.

Pédérastie

À Daniel Halévy

Si j’avais un gros sac d’argent d’or ou de cuivre
Avec un peu de nerf aux reins lèvres ou mains
Laissant ma vanité—cheval, sénat ou livre,
Je m’enfuirais là-bas, hier, ce soir ou demain
Au gazon framboisé—émeraude ou carmin!—
Sans rustiques ennuis, guêpes, rosée ou givre
Je voudrais à jamais coucher, aimer ou vivre
Avec un tiède enfant, Jacques, Pierre ou Firmin.
Arrière le mépris timide des Prud’hommes!
Pigeons, neigez ! Chantez, ormeaux ! blondissez, pommes!
Je veux jusqu’à mourir aspirer son parfum!
Sous l’or des soleils roux, sous la nacre des lunes
Je veux… m’évanouir et me croire défunt
Loin du funèbre glas des Vertus importunes!

Zomergasten: Wilfried de Jong doet ‘t

Gek dat ik zelf niet aan Wilfried de Jong gedacht heb. Hij is inderdaad een goede interviewer die door zijn onorthodoxe manier van vragen stellen en zijn vermogen om gesprekspartners binnen en buiten hun comfortzone op hun gemak te stellen mensen weet te verleiden tot het zeggen van dingen. 

Wilfried de Jong en Matthijs van NieuwkerkOf hem dat in een statisch studiogesprek van drie uur in het format van Zomergasten net zo goed afgaat als in zijn Hotel De Jong of 24 uur met…  gaan we deze zomer zien. Maar wie zegt dat het format ongewijzigd is. Het thuisinterview met Jolande Withuis vond ik vorig jaar een van de betere gesprekken.

Nu het grote speculeren over de presentator is uitgebleven kan het namen noemen van gasten beginnen. Laat ik dan de eerste noemen: Matthijs van Nieuwkerk. Jarenlang samen met Wilfried de Jong presentator van Holland Sport. Ik ben wel benieuwd hoe de omroepman van het jaar zelf televisie kijkt. Als hij kijkt.

Van boeken en mensen (50)

Vogelfrequenties

door Annick Vandorpe

Ik liep naar de keuken, trok een blik makreelfilet open en legde de vis op een bord met een rest rijst en enkele saladebladen waar ik een scheut olijfolie over goot. Mijn eerste idee was aan de keukentafel te eten, maar daar stonden negentien open bokalen met marmelade die te vloeibaar bleek om te verplaatsen, dus ging ik de buitentemperatuur polsen. Voor ik mijn bord nam, stond ik een tijd met gesloten ogen de zonnewarmte te absorberen tot een wolk kwam opzetten en ik het koud kreeg. Ik zetten mijn bord in de woonkamer, at het vlug leeg, bracht het naar de keuken en keerde terug naar mijn schrijftafel.

Enkele zinnen begonnen vorm aan te nemen in mijn hoofd toen een dringende gedachte in één klap alles uitwiste: de boeken van de bibliotheek waren op en het zou slecht weer worden. Onmiddellijk surfte ik naar de website van meteofrance. De voorspellingen waren onveranderd, zaterdag en zondag werd regen voorspeld, wat me tot het besluit bracht dat ik om crisissituaties te vermijden voor het weekend naar de bibliotheek moest.

Lees meer "Van boeken en mensen (50)" »

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën