Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Bart van Loo: derde chansonles | Hoofdmenu | Van boeken en mensen (36) »

28 november 2012

Jan Kostwinder op de kalender

Jan Kostwinder (1960-2001) werd op 8 juni 1960 geboren. Daarom staat hij in de Scheurkalender van de poëzie op het blad voor 8&9 juni 2013 (een weekend). ‘Afscheidslied’ staat vandaag op Laurens Jz. Coster. Mijn kalendertekst:

‘Hein Aalders maakte met Jan Kostwinder een reis door de geboortestreek van Cesare Pavese met het plan om een boek over hem te schrijven. Ze volgden diens voetsporen en ondervroegen mensen die hem gekend hadden. Onvermoeibaar hield Kostwinder op hun speurtochten de Nederlandse literatuur tegen het licht. Te midden van de heuvels van Paveses geboortegrond, onder een brandende zon, vroeg hij, nadat de laatste perikelen rond zijn eigen tijdschriftje (Adem, CB) uitvoerig besproken waren, “maar wat vind jij nou van Maatstaf, Hein?” Het zweet gutste hun van het voorhoofd en Aalders kon niets anders uitbrengen dan: “Alsjeblieft Jan, kijk om je heen en hou voor één keer je kop.”
Het was die niet-aflatende bezetenheid die Kostwinder zo boeiend maar soms ook vermoeiend maakte. [. . .] Kostwinder was een groot schrijver, op zijn manier, maar een chaoot van het zuiverste water. De zee des levens ging hem – daar was ook hijzelf zich van bewust – vele malen te hoog. Zijn bezetenheid en drang om het steeds maar weer opnieuw te proberen, om steeds de scherven op te rapen en zijn leven te hervatten, om weer aan een nieuw boek te gaan werken, maken hem tot een jammerlijk “geval”, maar uit zijn verbeten neiging zich in de literatuur vast te bijten spreekt ook een bewonderenswaardige koppigheid.’

Reacties

Runa De Moudt

Mooi. Ik kreeg het gedicht in mijn inbox vanmorgen.

Leo Willemse

Zeker mooi. en een fraaie toelichting, zoals ook bij eerdere gedichten.

Martinus Benders


Alweer dat tendentieuze, moralistische kaasblokjestoontje: Kostwinder zou weliswaar een goed dichter zijn, maar als persoon is hij schijnbaar een 'jammerlijk geval' vindt succesnummer Breukers.

Op de man spelen in quarantaine: is dat dan de 'literaire kritiek' waarop Breukers prat gaat? Op Loewak leest de lezer ondertussen een wat geloofwaardiger definitie van Literaire kritiek, niet geschreven door iemand die met Albert Verlinde een wedloopje doet:

http://www.loewak.nl/dutch/2012/11/28/groen-uitslaan-om-een-lidwoordje/

Chrétien Breukers

Jan was inderdaad een geval, een woord dat we tussen aanhalingstekens hebben gezet. Niet voor niets.

RHCdG

Een gedicht dat me erg aanspreekt tot en met de voorlaatste regel van de eerste strofe. Daarna krijgt de dichter nogal met zichzelf te doen en gaat het helemaal mis. Althans dat vind ik.

Wat is er de tekst hierboven op de plek van de puntjes weggelaten, Chrétien?

Martinus Benders


Ik zie dat toontje hier constant terugkeren: van alles en nogwat is een geweldig dichter, maar natuurlijk verder wel een mislukkeling, psychopaat, trol, geval, samenzweringstheorist, etcetera.

Ik zie hier persoonlijk weinig anders in dan een soort compensatiedrang: iemand die grote moeite heeft dingen 'boven' zich te zien, en zulke autoriteit wil compenseren met allerlei geprojecteerd vuil.

De werkelijkheid is natuurlijk precies tegenovergesteld: Kostwinder was natuurlijk helemaal niet zo'n geweldig dichter, en juist een aardig, menselijk normaal persoon.

Daarom vind ik de keuze voor de opvolger van Komrij, die dit soort psychologische truukjes niet nodig had - wijs me maar eens aan waar hij op zijn kalender de persoonlijkheden van dichters in negatieve zin besprak - daarom vind ik die keuze onbegrijpelijk. Het is de Albert Verlindisering van de bloemlezerij.

Chrétien Breukers

Samen met Hein Aalders bezorgde ik de verzamelde gedichten van Jan Kostwinder, en was ik betrokken bij een uitgave van zijn nagelaten essays en polemieken. Dat heb ik voor Jan gedaan omdat hij een goede dichter was, en een geweldige essayist.

Verder had Jan de neiging zijn leven aan stukken te gooien, wat hem aardig is gelukt helaas. Ik had hem best graag nog gekend.

Martinus Benders


Nou, vergeef het me, maar ik begrijp dat ik kan verwachten een mislukkeling en trol te worden genoemd als u mijn gedichten bloemleest. Mag ik daarvoor passen? En wat is precies de toegevoegde waarde voor de lezers om te weten dat mijnheer Kostwinder een 'geval' was? Beeld u zich in voor RTL Boulevard te spreken als u deze stukjes schrijft?

Chrétien Breukers

Een trol is een trol. En Jan is Jan.

Wim van Til

Jan was een goede dichter, een gedreven liefhebber van de literatuur, een moter (een van de motoren) van het tijdschrift Adem, een liefhebbende vader en een hopeloos hoopje mens. Dat laatste heeft hem genekt. Leve Jan Kostwinder, leve zijn poëzie.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...