Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« september 2012 | Hoofdmenu | november 2012 »

oktober 2012

31 oktober 2012

Dewulf schrijft 'Instaroman' voor Antwerpen Boekenstad

Antwerpen Boekenstad viert haar tienjarig bestaan. Naar aanleiding hiervan schrijft stadsdichter Bernard Dewulf een nieuw stadsgedicht in de vorm van een ‘InstaRoman’. Antwerpens zesde stadsdichter roept iedereen op om mee te werken aan het stadsgedicht door bijhorende foto’s te maken. Uiteindelijk vormen de foto’s samen met Dewulf zijn tekst een ‘InstaRoman’ die op de Boekenbeurs gedrukt zal worden.

Veel meer info op de website van Antwerpen Boekenstad.

Van boeken en mensen (32)

Innerlijke schreeuw

door Annick Vandorpe

Ik parkeerde de auto bij de bushalte “Je t’aime Charlotte”, zo genoemd naar de graffiti op de stal naast het wachthokje. De letters, die tot voor kort nog groot en zwart waren, zijn nu met een laag wit bedekt, maar wie aandachtig kijkt ziet de liefdesverklaring door de verse verf schemeren.

De graffiti dateert uit de jaren tachtig, toen de zus van mijn vriendin elke morgen bij die halte de bus nam naar het lyceum aan de kust. De plotse liefdesverklaring overviel haar. Vanaf dan zorgde ze dat ze tien minuten voor tijd bij de halte stond. Als ze aankwam, was het nog donker. Verkleumd zat ze op de lege bank in het bushokje te speuren naar de baan. Zodra een auto parkeerde of iemand aan kwam lopen, keek ze met een bestudeerde nonchalance voor zich uit en probeerde ze haar zenuwen te bedwingen.

Lees meer "Van boeken en mensen (32)" »

30 oktober 2012

Gratis lezing Alejandro Zambra in Utrecht

Onlangs verscheen Manieren om naar huis terug te keren, de nieuwe roman van Alejandro Zambra. De jonge Chileense auteur reist al enkele maanden de wereld over om zijn werk te promoten, en in die wereldtour is nu Nederland aan de beurt. Donderdagavond om 19.00 uur zal Zambra een gratis lezing geven aan het Cervantes Instituut te Utrecht. De voertaal is Spaans, maar lezers die die taal niet machtig zijn, kunnen gebruikmaken van koptelefoons en een tolk. Na afloop van de lezing is er ruimte voor vragen (dat mag in het Engels en in het Spaans) en voor het aanschaffen en laten signeren van Zambra’s werk.

De lezing heeft als titel: We gaan het niet over de roman hebben! De Chileense schrijver Alejandro Zambra vertelt ons over de hedendaagse Latijns-Amerikaanse literatuur, zijn voorbeelden, favoriete werken en de literaire stromingen waardoor zijn eigen boeken zijn zoals ze zijn: een mengeling van de melancholieke roman en literaire kroniek van de jaren tachtig en negentig in Chili.

Alejandro Zambra is een van de meest veelbelovende schrijvers van Latijns Amerika en maakt deel uit van Granta-22 en Bogotá-39. Hij publiceerde drie romans, twee poëziebundels en een essaybundel. Zijn laatste roman Manieren om naar huis terug te keren is onlangs vertaald in het Nederlands en verscheen bij uitgeverij Karaat.

Tijdstip: donderdag 1 november, 19.00 uur. Locatie: Instituto Cervantes, Domplein 3, 3512 JC Utrecht.

Maarten Beemster - Retour verlangen

MaartenBeemster_omslagV_webAfgelopen vrijdag gepresenteerd in het beroemde café Van Weegen in Utrecht: Retour verlangen van Maarten Beemster. Na voordrachten van Ingmar Heytze en Patty Scholten nam de auteur het eerste exemplaar van zijn bundel in ontvangst. Vanaf vrijdag is het boek alom te bestellen, en dus ook te koop, voor 15 euro. Reden voor de vertraging: tijdens de presentatie zijn er te veel boeken verkocht. Mensen die niet tot vrijdag kunnen wachten: op Het Vrije Vers staat een voorpublicatie.

Nijmegen, Bernlef, Declercq, Pignon en Enter

Voordat ik gisteren de trein nam naar Nijmegen (om op te treden in het Vlaams Cultureel Kwartier), las ik dat Bernlef was overleden. 'Later meer' stond er in het bericht dat de NRC bracht. Inmiddels is er meer, veel meer, in talloze nieuwsberichten. Overdreven rouwbetoon blijft denk ik uit: Bernlef was bekend, maar niet alom geliefd.

Ik moest meteen denken aan wat Gerrit Komrij ooit over hem schreef: ''In de laatste roman van Bernlef, Sneeuw, komen, hoewel hij enkele aardige en zelfs een aangrijpende scène bevat, drie kleinigheden voor die me niet bevallen: het verhaal, de stijl en de zogenaamd onderliggende gedachtengang.'

Veel vernietigender kun je een boek niet neerzetten; eerlijk gezegd heeft het lezen van deze recensie me ervan weerhouden om ooit een boek van Bernlef uit te lezen. Zelfs Hersenschimmen las ik niet. Toch meent Teunis Bunt, een criticus die ik hoog heb zitten, dat Bernlef 'een breed oeuvre van vrij hoog niveau, met enkele toppen die boven de rest uit steken' heeft geschreven, en hij zet zijn 'hoed af'.

In Nijmegen was het grote publiek thuisgebleven. Misschien vanwege het hondenweer, misschien toch uit massale rouw om Bernlef. Daarom lazen Joubert Pignon en Miguel Declercq mooi voor, voor een klein maar zeer aandacht publiek. De breekbare, uitermate lyrische verzen van Declercq en de korte, uit Noord-Hollands marmer gehakte verhalen van Pignon deden het wonderlijk goed samen, - het leek wel of beide auteurs de keuze van hun werk op elkaar hadden afgestemd.

In de trein terug dronken Pignon en ik een (door Pignon meegebrachte) fles rosé leeg en spraken we over Gerard Reve. Pignon had het derde deel van Nop Maas' biografie bij zich. We waren allebei lovend over de prachtige afwerking van het boek dat (zoals Reve het graag hoorde) bij het doorbladeren het geluid geeft van 'kleine klapjes'. Het boek als fetisj heeft de toekomst.

In de jaarbeurstraverse, op weg naar huis, hoorde ik ineens iemand mijn naam roepen. Een auditieve halucinatie, dat kon niet anders. Of niet? Nee, niet. Het was Stephan Enter die mij schuilend achter een enorme bos bloemen tegemoettrad. Wat een fijne geste. Hoewel, de bloemen bleken niet voor mij te zijn. De auteur had ze gekregen tijdens de uitreiking van de AKO Literatuurprijs, die naar zijn collega Peter Terrin was gegaan.

Mijmerend over prijzen, het droeve lot van de auteur in Nederland en de letteren in het algemeen stonden wij nog enige tijd op het jaarbeursplein, in een fijne, herfstige motregen.

Het was een welbestede avond. 

29 oktober 2012

Hoe krijg ik een boek uitgegeven?

One of the questions we get asked the most at Writer’s Digest: How do I publish a book? Well, we decided to finally answer it in this flowchart from our November/December 2012 issue, which is on newsstands now. Hope you get a kick out of it. Op Writersdigest.

How-to-publish-your-book

Uitslag Facebook-Vertaalwedstrijd

Semira Dallali wint met vertaling van Tracy K. Smith 23ste editie

Semira Dallali wint met haar versie van 'The Universe Is a House Party' van Tracy K. Smith de 23ste editie van de op Facebook gehouden Vertaalwedstrijd. (Zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep). Tom Ordelman werd met zijn vertaling tweede, dicht op de hielen gezeten door Michelle Brouwer, die derde werd.

Tracy K. Smith (1972) is de auteur van drie poëziebundels. Haar meest recente bundel, Life on Mars (Graywolf, 2011), won in 2012 de Pulitzer Prize. De collectie bevat verwijzingen naar David Bowie's 'Ziggy Stardust', maar voor een groot deel is de bundel een elegisch eerbetoon aan haar overleden vader, een ingenieur die werkzaam was aan de Hubble Telescoop. Andere gedichten gaan over zijn dood, zwarte gaten, metafysica, en het leven na de dood.

Lees meer "Uitslag Facebook-Vertaalwedstrijd" »

Interview Hans van de Waarsenburg

De organisator van de Maastricht International Poetry Nights, Hans van de Waarsenburg, geeft het stokje door. Interview vandaag in De Limburger (klik op de afbeelding voor beter beeld):

Waarsenburg

28 oktober 2012

Gelezen boeken: Rob van Essen

VanessenVroeger was ik korte tijd onder de indruk van de boeken van Hubert Lampo en Johan Daisne. Boeken vol onwaarschijnlijke gebeurtenissen die tóch gebeuren, vol geheimzinnige (bij Lampo vaak vrouwelijke) personages die over de bladzijden heen lijken te zweven. Wat die auteurs ons voorspiegelden, was een 'echte' wereld die niet bestond, maar wel zou kúnnen bestaan. Later leerde ik het 'andere' magisch-realisme kennen, van grootheden als Gabriel Garcia Marquez, het magisch-realisme dat literair gezien misschien interessanter is dan dat van de twee Vlamingen, al blijft mijn herinnering aan de leeservaring er een vol warmte en genegenheid. Oude helden verkruimelen niet.

In zijn nieuwe boek Alles komt goed lijkt Rob van Essen de magisch-realistische bocht te nemen. Volgens zijn uitgever is 'Alles komt goed (...) een tragikomische roman over verstoorde illusies, ouders en kinderen, trouw en ontrouw, liefde en seks, en over het leven dat moet worden geleefd zonder de garantie dat alles ooit nog goed komt.' Dat is deels waar, maar volgens mij zit er iets anders 'achter' of 'onder' deze laag, iets wat Van Essen als een soort maskeradekunstenaar verborgen houdt, sterker: verborgen wil houden.

Lees meer "Gelezen boeken: Rob van Essen" »

Johan Sanctorum over de tekst

'Op zaterdag 8 september 2012 verbrandde uitgever Harold Polis tijdens een boekvoorstelling een negatieve krantenrecensie over De handel in emotionele goederen van ene Maarten Inghels. Wellicht zonder het te beseffen gaf hij daarmee exact een inconveniente waarheid aan inzake de letteren en de literaire industrie: in se is het een papierkwestie. Er is de noodzaak van de uitgever om omzet te draaien, er zijn de belangen van drukkers en boekbinders, de boekhandelfederatie, de beurzen, het boek…en dan pas is er de tekst als, nu ja, vulmiddel. Schrijvers zijn gaatjesvullers. Zeer terecht werden ze in het revolutionaire Rusland van na 1917 bij de typografen gerangschikt.'

Zeer interessante beschouwing van Johan Sanctorum, op zijn weblog.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën