Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« augustus 2012 | Hoofdmenu | oktober 2012 »

september 2012

29 september 2012

Gelezen boeken: Teigetje en Woelrat

LevenreveTwee weken geleden las ik het boek Ons leven met Reve van Teigetje en Woelrat, twee hoofdrolspelers in het Revistische universum van de jaren zestig en een deel van de jaren zeventig, aan wie Lieve jongens en De taal der liefde zijn gewijd. Ik was eerst bang dat het een soort roddelboek was, met alleen maar aandacht voor zaken die nog rechtgezet moeten worden, maar die angst bleek ongegrond.

Ons leven met Reve is een heerlijk plaatjesboek geworden (de vele, meestal ongepubliceerde foto's zijn een aanwinst voor de ware Reve-liefhebber), maar de verhalen die de heren opdissen, mogen er ook zijn. Reve, niet echt de gemakkelijkste man om mee samen te wonen, komt er echter niet zozeer 'slecht', als wel als een man met een geprangd gemoed vanaf.

Zelfs de houding van Matroos Vos, de weduwnaar Reve, wordt alleen maar ingehouden, zonder na te trappen, beschreven. Willem Bruno en Hendrik van Albada zijn er niet op uit om de nagedachtenis van Reve of de handelwijze van zijn erfgenaam te besmeuren, maar willen inderdaad alleen vertellen over hún leven met Reve.

Lees meer "Gelezen boeken: Teigetje en Woelrat" »

John Ashbery en Ton van 't Hof

Het avondlicht hing als honing in de bomen
Toen je me verliet en naar het einde van de straat wandelde
Waar de zonsondergang abrupt afbrak.
De bruidstaart ophaalbrug liet zichzelf zakken
Naar het fragiele vergeet-mij-nietje.
Je klom aan boord.

Regels van John Ashbery. Ton van 't Hof sprak tijdens een Perdu-avond over deze levende legende. Van 't Hofs tekst is hier te lezen.

28 september 2012

VSB Poëzprijs en de regels

De jury van de VSB Poëzieprijs heeft de dichters Fred Papenhove en John Schoorl geweigerd toe te laten tot de prijs, omdat de bundels die zij onlangs publiceerden te laat zijn ingeleverd. Dat krijg je als de baas van de Algemene Rekenkamer voorzitter maakt, dan wordt het rekenen en niet meer dichten. Nog een persoonlijke noot van de redacteur van deze website, van mijzelf dus.

Elk jaar word je verondersteld een doos of twee boeken naar de jury te zenden. Die boeken liggen twee dagen later bij Kok of bij De Slegte. Daarnaast baseert de jury haar idee over het aantal verschenen dichtbundels per jaar op de ingezonden titels, een flagrante misrekening. Mijn advies: boycot de VSB Poëzieprijs.

Schoorl schreef onderstaand gedicht, dat gerustwel een readymade genoemd zou kunnen worden:

VSB-poezieprijs
(Regels zijn belangrijker dan regels)

Naar aanleiding van onderstaande
kwestie heb ik nogmaals het bestuur
geraadpleegd.

Na overleg hebben zij
Besloten bij het oorspronkelijke
besluit te blijven

En zich aan de reglementair
Ingestelde inzendtermijn te
Houden.

Het belangrijkste argument
Daarvoor is dat zo'n reglement
Er nu

Juist is om in lastige situaties
Als deze, waarin het om
Poëzie gaat,

Duidelijkheid te scheppen
Dat betekent dat
De bundels

Niet meer ingezonden
Kunnen worden voor de
VSB Poëzieprijs.

Vriendelijke groet,
Femke, secretaris Stichting
VSB Poëzieprijs

© John Schoorl

Teunis Bunt: revolutionair idee

Teunis Bunt, op zijn weblog. Hij heeft hét idee om de moderne tijd te stroomlijnen. Citaat:

Als we echt iets met Facebook willen, en dat kan best, dan moeten we wat verder van ons af kijken. Je kunt het medium namelijk niet alleen gebruiken voor een plaatselijk feestje, zoals wij vanavond beleven, of voor een landelijk festijn, maar ook voor manifestaties van internationale allure. Ik zou het bijvoorbeeld mooi vinden als oorlogen wereldwijd via Facebook werden aangekondigd.

Voor een oorlog kun je op Facebook vrij gemakkelijk een zogeheten evenement aanmaken. Daarna kun je kijken wie je ervoor uitnodigt. Wil je oorlog met de hele wereld of met een specifieke groep? Alleen de mensen die echt deel willen nemen, doen mee. Dan zou het dus kunnen gebeuren dat er ergens oorlog is, maar dat er niemand naar toe gaat en dat lijkt me prachtig.

Volgens mij zou je dan ook behoorlijk kunnen bezuinigen op de defensiebudgetten. Je gaat immers niet duizenden clusterbommen aanschaffen als je weet dat maar driehonderdduizend mensen aan je oorlog meedoen. Het geld dat je op die manier uitspaart, kan naar de kunsten of de zorg of zo. Misschien kan iemand dat twitteren naar Rutte, Samsom en Kamp. Met mijn mobieltje kan dat namelijk niet.

26 september 2012

Van boeken en mensen (27)

Iets met spreeuwen

Annick Vandorpe

Ik telefoneerde naar een vriendin. Toen we de gebruikelijke onderwerpen hadden besproken, vroeg ze hoe het stond met mijn verhaal. Ik zei dat ik het niet wist. Ze vroeg, Hoezo? Ik zei, Ik heb er al drie maanden niet meer aan geschreven en nu kan ik niet want ik moet werken, iets verdienen. Ze vroeg, Maar heb je het herlezen? Ja, zei ik, want toevallig had ik dat twee dagen tevoren gedaan. En wat vond je? vroeg ze. Ik herhaalde, Ik weet het niet.

Het was in maart begonnen, gewoon met een beeld. Ik schreef het van me af als een simpele vingeroefening. Het hielp niet. Het tafereel bleef in mijn hoofd hangen, waardoor ik weer achter de computer moest plaatsnemen. Er kwam iets nieuws, en dan nog iets. Het beeld, ontdekte ik, was geen willekeurige scène, maar het oppervlakteroersel van iets groters, er hing een personage aan vast met een familie, een treurige geschiedenis en een toekomst, een toekomst die de verteller kende, al vermeed die het om daarover na te denken.

Lees meer "Van boeken en mensen (27)" »

24 september 2012

Tussen boog en snaar: Marleen de Crée

Op 13 oktober verschijnt de bloemlezing Tussen boog en snaar uit het werk van Marleen de Crée ( Uitgeverij P, Leuven, 2012). Met een nawoord van Joris Gerits; samengesteld en met een voorwoord van Chrétien Breukers.

22 september 2012

Bor de Wolfprijs

Gisteren schreef Arjen Fortuin in zijn NRC-column:

Intussen zat het echte literaire nieuws verstopt in de showbizzrubrieken: de dood van Bor de Wolf. Want met alle respect voor de mens Ger Smit – het overlijden  van de briljante stemacteur betekent het definitieve zwijgen van de meest tragische literaire figuur uit de naoorlogse televisiegeschiedenis.  Bor de Wolf, de beheerder van het drukke praathuis in De Fabeltjeskrant, die om de haverklap de benen nam om zich te verstoppen in het Enge Bos. (...) Uit een filmpje op nrc.nl bleek bovendien wat ik altijd al vermoedde: Bor de Wolf was dichter. Van zoete voorjaarspoëzie, maar zijn meesterwerk was te lezen op een bordje dat hij had bevestigd op het dichtgetimmerde praathuis:

Gesloten
Wegens dichten

Een schitterend (gesloten) gedicht –  reden om de inschrijving te openen voor de Bor de Wolfprijs 2012, voor de beste readymade van het jaar. Inzenden tot 8 oktober naar dichter@nrc.nl of via Twitter op @bordewolfprijs. De jury vergadert op onregelmatige tijden in het Enge Bos.

19 september 2012

Van boeken en mensen (26)

Verloren

Annick Vandorpe

Het kon elke dag gebeuren en de ervaring had me geleerd dat het ooit ook daadwerkelijk zou gebeuren, maar ik loog me liever iets voor. Als ik de mogelijkheid geestelijk niet toeliet, redeneerde ik, kon ik ze fysiek vermijden. Zo cultiveerde ik gedurende anderhalf jaar een soort naïeve onbezorgdheid. Ik leefde in een zeepbel en bewonderde de iriserende glans die de wereld vanuit mijn comfortabele positie had, zonder te denken aan de tere wand die mij van de realiteit scheidde.

Soms moest ik de confrontatie aangaan. De zeepbel barstte, hoe voorzichtig ik ook handelde. Vreemd genoeg reageerde mijn lichaam altijd eerst. Haperende ademhaling, koud zweet in mijn nek, een hand die als een pas gekooide leeuw in mijn tas tekeerging, de verschijnselen waren altijd dezelfde. Ik onderging ze. Lichamelijke aangelegenheden waren op die ogenblikken het laatste van mijn gedachten. Ofwel was mijn aandacht bij een gesprek ofwel bij een boek, in elk geval stond in mijn hoofd iets te gebeuren, mijn gedachten holden langs paden die me landschappen onthulden waarvan ik het bestaan nooit had vermoed, en wilde ik de geestelijke doorbraak die aan de horizon doorschemerde bereiken, dan mocht ik die paden voor geen geld verlaten.

Lees meer "Van boeken en mensen (26)" »

18 september 2012

Valse papieren: Valeria Luiselli

Voorplat-Luiselli'Soms gebeuren er onverwachte dingen die zo precies in elkaar passen dat het lijkt of die ene computer, die alles regelt en in de gaten houdt, toch bestaat. Vorig jaar, 2011, kreeg ik in Bogotá een mail van een mij onbekende Nederlandse uitgeverij, Karaat, met het verzoek om een voorwoord te schrijven bij een boek van een jonge Mexicaanse schrijfster, van wie ik nog nooit gehoord had. Ik vroeg mijn Colombiaanse gastheer, de dichter Pedro Alejo Gómez, die ooit ambassadeur van Colombia in Nederland was, en nu in Bogotá een huis voor de poëzie leidt, of hij haar kende, maar nee, ook hij had nog nooit van haar gehoord. Nu is het niet zo dat de boeken van schrijvers en dichters uit Latijns-Amerikaanse landen in alle andere landen van het continent verkocht of besproken worden, verre van dat. Daarom was het dus een dubbele verrassing toen ik diezelfde dag in een grote boekwinkel in Bogotá haar boek zag liggen, een smalle, karmozijnrode uitgave zonder verdere versiering, met alleen maar de lapidaire titel, Papeles falsos, en haar naam, Valeria Luiselli. In de dagen daarna reisde ik door Colombia, naar Popayán en Leticia en Cartagena de Indias, met het boek in mijn bagage, en vanaf het begin wist ik dat ik mijzelf een verrassing had cadeau gedaan.'

Dit schrijft Cees Nooteboom in het voorwoord bij de bijzondere verzameling verhalende essays van Valeria Luiselli, die onder de titel Valse papieren is verschenen bij uitgeverij Karaat.

Nieuwe bundel Jean Pierre Rawie verschenen

Jean Pierre Rawie publiceert een nieuwe bundel. Dat is groot nieuws. Zo groot dat zelfs De Wereld Draait Door zich ermee bemoeit. Op deze website stond op 1 maart al een voorpublicatie uit deze bundel, die De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag heet.

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.
Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën