Dagboek: Edwin Fagel, Wouter Godijn & namaak-enthousiasme

13 augustus 2012

Stel, je bent de vrouw van Edwin Fagel. Dat is op zich al lastig, en zwaar, maar het moet natuurlijk niet zó ver komen, dat je nachtrust eronder lijdt. Op de achterflap van de nieuwe bundel van Wouter Godijn lees ik een als aanbeveling bedoeld citaat van Fagel: ‘Zelden krijg ik tijdens het lezen van een dichtbundel de neiging de gedichten luid door de stiltecoupé te laten klinken. Of de gedichten over te tikken en rond te sturen naar iedereen in mijn adresboek. Of mijn slapende vrouw wakker te maken om haar deelgenoot te maken van een aantal gedichten die ik zojuist las.’

Wouter Godijn vindt dat een fijne aanbeveling, ik zou de auteur manen: laat je vrouw rust. Maar het ergste is wel, dat deze tekst zo... onoprecht is, zo gemaakt, zo... bedacht om de leegte in de cortex cerebri te verhullen. Ik bedoel, van het nuffige ‘Zelden krijg ik...’ (soms wel dan?) tot en met het kokette ‘iedereen in mijn adresboek’ en die arme, wakker gemaakte vrouw: het gaat niet om de poëzie, of om literatuur, maar om Edwin Fagel, en zijn gemoedelijke kijk op de Nederlandse poëzie. Als altijd trekt hij, voordat hij begint te schrijven, de pantoffels aan en steekt hij een biedermeierpijpje op, - en als hij echt los is, zet hij de slaapmuts al voor het ter koffer gaan op.

Fagel is sowieso wat apart in de omgang, met zijn vrouwen. In een stukje over de onlangs overleden dichter, psychiater en volksmenner Rutger Kopland schrijft hij: ‘Als ik bij Eva achterop de fiets zat, moest ik altijd heel ingespannen luisteren naar wat ze zei want ze had een vrij zachte stem; daarom drong het pas laat tot me door dat wat ze zei heel goed nieuws was. Ze zei: “Er komt een nieuwe bundel van Rutger Kopland uit!”’ Het is gevaarlijk, het had een ongeluk kunnen veroorzaken en het is een mededeling die best thuis, veilig aan de grond, had kunnen worden gedaan.

Maar dit is niet de kern van wat ik wil zeggen. Edwin Fagel brengt mensen op schrift in gevaar, met zijn poëziegemurmel; dat is overigens het enige gevaarlijke in zijn hele werk en in zijn ‘kritische’ arbeid. ‘(...) daarom drong het pas laat tot me door dat wat ze zei heel goed nieuws was.’ - echt, in alle jaren dat ik de poëzie hartstochtelijk volgde, heb ik nooit, nooit, maar dan ook echt nooit zo gedacht over de nieuwe bundel van Rutger Kopland, toch meer een dichter voor leesclubs en oudere vrouwen die op haikucursus zijn geweest.

Jezus, Rutger Kopland... die was zelfs in de jaren negentig van de vorige eeuw al oud nieuws. Maar ja, je hebt pantoffels, of je hebt ze niet... De poëziebevordering die Fagel uitdraagt, is niet meer dan het verder en verder isoleren van de dichtkunst; het almaar kleiner maken van een kleine wereld. Dat doet hij omdat hij onoprecht is, en in zijn onoprechtheid tooit hij zich met de mantel van zijn ‘enthousiasme’, maar hij doet de poëzie geen dienst, maar isoleert haar alleen maar verder van de samenleving.

Hij draait rond in een ultrakleine cirkel en omdat er buiten die cirkel ook een wereld is, doet hij alsof zijn uitzicht gigantisch is; hij staat op zijn enige, vaste plek en voelt zich een wereldburger, veilig in zijn eigen beperkte wereld, waarin het lastigvallen van je vrouw en het doorgeven van dichtregels aan wat mailcontacten gelijkstaat aan het stellen van een Daad. Hij ziet Rutger Kopland en denkt aan sex & drugs & rock ’roll. Ondertussen leest niemand ooit nog een gedicht.

Comments

[Geplaatst door: Ruben Hofma]

Wat de tekst over Kopland betreft: dat vind ik ietwat een belediging. '...toch meer een dichter voor leesclubs en oudere vrouwen die op haikucursus zijn geweest.' Ik ben geen oudere vrouw, ben ook niet naar een haikucursus geweest en ben zelfs geen lid van een leesclub. Toch lees ik een aantal van Koplands gedichten ('Tijd' bijvoorbeeld) met bewondering.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

"Men kan geen omelet bakken zonder eieren te breken."

[Geplaatst door: Ruben Hofma]

Gebruik je nu aanhalingstekens?

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Omdat het een citaat is.

[Geplaatst door: Lucas Hirsch]

Mooie bundel, die van Wouter, want daar gaat het hier toch om, bij Fagel? Oh en ik heb je echt gemist gisteren op Poeziefestival Elswout, was gezellig, 500 man, zon en een goede vibe, jammer! Best fijn toch, dat goede nieuws? Is weer eens wat anders, nietwaar?

Gr

Lucas Hirsch

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Nee, bij Fagel gaat het ergens anders om, en dat omschrijf ik ook.

Ha ha ha. Vijfhonderd man. En op de foto's zitten er steeds vier.

Bespaar je verder je manische gereageer, dan hoef ik je reacties niet te verwijderen steeds.

[Geplaatst door: J Zwagerman]

Ik nam zondag deel aan het poëziefestival Elswout, en er waren inderdaad zo'n 500 man. Niks manisch aan.

Het 'ha ha ha' van de heer Breukers is wederom veelzeggend.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Wederom. Dank. Maar toch klopt er iets niet. Wat was het ook weer? Oh ja, de strekking van het artikel. Dat ergens anders over ging... maar goed, dat maakt de ADHD-gang niks uit. Als er maar wat te zieken is.

[Geplaatst door: Lucas Hirsch]

Ik vond de "persoonlijke" insteek van Fagel goed te behappen, ieder zo'n zijn of haar manier van het benaderen van de poezie, toch? Dat jij je hier niet in kan vinden lijkt me ook geen probleem. Sterker nog, ik moedig dit aan. Er zou nog meer discussie moeten zijn over het huidige pozieklimaat en de manier waarop deze in de media besproken wordt. Verder ben ik verbaasd dat jij het idee hebt dat je kan roeptoeteren wat je wilt (en dat is je groot recht) maar als er van de buitenwacht op gereageerd wordt ben je op je je weetwel getrapt. Reflectie is geen vies woord. En zou ik je nog iets leukers vertellen? De verkeersregelaars en de parkopzichters hebben ruim 800 bezoekers geteld op Poeziefestival Elswout en ik heb je echt moeten missen, je zei dat je zou komen... Jammer, ik had je graag de hand geschud en een wijntje of biertje voor je ingeschonken. Volgende keer dan maar? Ik kijk er naar uit!

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Je liegt, en dat geeft niks, maar dat wil niet zeggen dat je mij zomaar mag beschuldigen van zaken die mij niet zijn aan te wrijven.

Je mag roepen wat je wil, maar je zou dat kunnen doen in de vorm van de lopende discussie; Joost Zwagerman ophitsen of halve waarheden debiteren, da ziek ik op mijn eigen site liever niet gebeuren.

Op De Contrabas kan het gesprek, waar je zogenaamd naar haakt, zeker worden gevoerd; maar nogmaals: binnen de grenzen die de beheerder, en ja, dat ben ik, stelt. De rest van je opmerkingen kun je kwijt op je eigen website of weblog.

Reclame maken en jezelf op de borst kloppen kan ook. Daar zijn zelfs tarieven voor, die ik je graag doorgeef.