Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Jan Eijkelboom: wat blijft | Hoofdmenu | Rudyard Kipling: schrijvers en de waarheid »

29 juli 2012

Hans Andreus en Gerrit Komrij; gratis archiefservice

Na de dood van Gerrit Komrij wonden zowel Benno Barnard als Huub Beurskens en Wiel Kusters zich op over 'wat Gerrit Komrij in 1977 flikte. Natuurlijk vergeten en vergeven we dit, als zo veel meer, niet. Integendeel, waar mogelijk betalen we met gelijke obool terug.' Wat vergeven ze dan niet? Nou, het gaat om een artikel dat Komrij 'in een vooraanstaande krant publiceerde toen de dichter (Hans Andreus, CB) amper twee dagen stijf en koud was.' Over een artikel uit 1977 dus.

De berichten van de drie auteurss staan hier, hier en hier.

Wiel Kusters voegt er nog aan toe, bevend van de weerzin: 'Het is precies dat stuk van Gerrit Komrij op de Achterpagina van NRC Handelsblad, waarin hij met name Andreus' liefdesgedichten, en compleet belachtelijk trachtte te maken, dat ik me herinnerde op de dag van zijn overlijden. Maar het was niet het enige.' Welke andere stukken er zouden zijn, weet ik niet, of nee, ik weet het wel (Hans Warren, Gertrude Starink), maar blijkbaar vindt Kusters het niet de moeite waard om zijn bewering te onderbouwen. Daar is hij, en ik snap het, te veel een wetenschapper voor.

Speciaal voor de lezers die zich zo langzamerhand afvragen wat voor schandaligs Komrij allemaal geschreven zou hebben, hieronder een samenvatting van het stuk, dat in NRC Handelsblad verscheen, maar ook onder dezelfde titel 'De fut is eruit' in Heremijntijd, exercities en ketelmuziek (1978) en Lood en Hagel, schimpscheuten en handtastelijkheden: een keuze (1998). De lezer kan zich vervolgens een eigen beeld vormen van de schandaligheden, die deze auteur over Hans Andreus uitstortte.

Gek genoeg heeft Komrij het nog over het werk van Andreus, een pad dat zowel Barnard, Beurskens als Kusters hebben verlaten. Blijkbaar is het ene 'erg' dan weer minder 'erg' dan het andere, en is de ene obool de andere niet, maar ja, er gaan ook minder dinariën in een nu geworden paardenvijg dan drachmen in wat een aflijvige, ooit, schreef.

De fut is eruit

'De eerste mededeling luidt:
'Eigenlijk zijn we een fijne schommeling van liefde, een enzovoort van beweging en tegenbeweging tot 't hoogste punt van rust.'
Dit is de tweede mededeling:
'Koelere vrouwen hebben dat niet, dat stillere dat je om je heen hebt en ook in je, in het warmere lichaam van je.'
Wat, vraag ik u, zijn dit voor mededelingen? Zijn het motto's van een psychiater met komische talenten? Zijn het de aforismen van een tot tienmaal toe gelauwerde, maar nochtans onbekende Vlaamse auteur?
U raadt het nooit.
Het zijn twee gedichten. Twee gedichten! 

(...)

De heer Andreus schreef 't echter, de eerlijkheid gebiedt me dat te vertellen, als volgt op:

Eigenlijk
zij we
een fijne
schommeling

van liefde,
een en-
zovoort
van

beweging 
en tegen-

beweging
tot 't

hoogste
punt van rust.'

(...)

''t Is knap, geef toe, lezer! 't Is typerend voor de lucht die de Vijftigers in de jaren zeventig nog in hun lekke fietsband wisten te pompen. De fut was er uit, maar 't leek nog heel wat.
De Vijftigers drijven, in deze tijd, na op de kurk van hun reputatie, moeizaam dobberen ze rond op de vetoogjes van hun respectabele ouderdom.'

(...)

'De fut is er uit, uit de Vijftigers, ze zijn gevestigd en tandeloos, ze houden herdenking op herdenking. Elke vijftigste verjaardag of doodsbericht van een Vijftiger wordt door de hele club terstond tot 't merg afgekloven. Door als een gek te sterven en te herdenken wekken ze nog de schijn van leven. Ze zijn gevestigd en tandeloos, en nu dus ook bij uitstek geschikt voor... de treurbuis.'

(...)

[Vervolgens citeert G.K. de ronkende lof die C.J.E Dinaux Andreus betuigt in de Moderne Encyclopedie der Wereldliteratuur. G.K's commentaar:]

'Heremijntijd! Twee boterspritsen, benevens een kano, voor degene die met nóg meer ademstoten weet te omschrijven dat 't hier gaat om een verzenoprekker met aanpassingsmoeilijkheden!
Hoewel: één botersprits is al gewonnen, toen een verbleekte blaaskaak, die naar de naam Jan Venema luistert, in het NOS-programma Beeldspraak de dood van Hans Andreus herdacht, met een platitudenklutser in zijn linker- en een bril in zijn rechterhand.'

[Volgt een vermakelijk beschrijving van het opgeklopte geleuter van deze Venema, maar verder geen directe schimpscheuten aan HA's adres, hoogstens:]

'Af en toe nam Andreus een pauze in zijn gevecht met de twijfel, om prachtige jeugdliteratuur te schrijven,' vertelde de vergeefse gooi naar P.H. Ritter Jr. ons, en zette zijn bril op.
Hij bedoelde: Andreus schreef voor de poen wel eens 'n kinderboekje.'

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...