Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Louis Nanet over Gerrit Komrij | Hoofdmenu | Het eeuwige labyrint »

07 juli 2012

Gerrit Komrij: een overzicht (2)

Volgens het Reformatorisch Dagblad zal Gerrit Komrij "vooral herinnerd worden vanwege zijn giftige, soms rancuneuze pen." De journalist meldt in dit overigens goed geschreven artikel dat Komrij "ook in zijn gedichten (...) soms formuleringen (gebruikte) die niet anders dan kwetsend kunnen zijn voor christenen en andere gelovigen."

Het Vrije Vers publiceert voortdurend im-verzen. Hier na te lezen.

"De loopjongen, een roman die een afrekening was met de  schijntolerantie van de  68'ers -  was de laatste publicatie die van Komrij verscheen. Het is nu wachten op zijn heel eigen kijk op de Nederlandse literatuurgeschiedenis die af was en die in dit najaar zou verschijnen. Maar de echte Komrij zit dus verstopt in de oneliners van zijn eloquente, striijdvaardige essays: 'We zijn een kaleidoscoop van poses en we bewegen alleen maar in schijn.' Komrij was bij leven al gepreoccupeerd met de dood en zal dood ook nog levend blijven rondwaren in zijn spitse columns en tijdloze terzijdes." Frank Hellemans op de website van Knack.

In NRC Handelsblad een artikel waarin collega's over Komrij spreken. Ilja Leonard Pfeijffer zegt: "Ik ken niemand die zo aanstekelijk over poëzie kan schrijven; hij deed nooit duur over poëzie. Het was altijd concreet."

Dezelfde Pfeijffer interviewde Komrij in 2009 omdat hij 65 werd. Het staat nog steeds online en bevat mooie opmerkingen, bijvoorbeeld over de kritiek: " Ik zou het toejuichen als er veel meer persoonlijke kritiek zou worden geschreven. Telkens zijn er een paar wildebrassen en dan denk je: nou dat wordt wat. Maar dan worden ze professor en dan is het afgelopen. Dan zijn ze deftig en dan zeggen ze niks meer. Ook uit de academische wereld komt weinig gedegen, journalistieke, smakelijke, nieuwsgierig makende kritiek. En als je publiek wilt winnen: negatieve kritieken zijn altijd veel leuker dan positieve. Ik vind kritieken die alleen maar prijzen of een boek uitroepen tot het zoveelste meesterwerk van de week slaapverwekkend. Ik vind dat kritiek veel kritischer moet zijn."

"Als er een grote schrijver overlijdt, dan moet er even flink worden doorgewerkt in het Letterkundig Museum in Den Haag. Zo snel mogelijk wordt er daar dan een tentoonstelling georganiseerd. Gisteravond was de expositie over Gerrit Komrij klaar. Verslaggever Mattijs van de Wiel nam een kijkje." Audio bij de NOS.

"Natuurlijk was Komrij een polemist met een unieke pen die kon dansen en kerven, een bloemlezer die gaandeweg een erg brede smaak etaleerde, maar zijn voorkeuren nooit verborg, vooral door zijn Gerrit Komrijs 'Nederlandse poëzie van de 19de tot en met de 21ste eeuw in 2000 en enige gedichten' (Bert Bakker), eenessayist die op een provocerende manier, vol ironie en met grote stilistische brille heel wat zielen voor de poëzie wist te winnen en een aardig romancier – volgens mij zijn minst sterke schrijversgedaante-, maar hij leek mij toch altijd op de eerste plaats een dichter. Want in zijn poëzie kon hij het meest fabuleren." Dit stelt Paul Demets op de website van Cobra.

Reacties

Herman Stevens

Over het NOS-fragment. Gevraagd welke schrijvers meteen een herdenkingstentoonstelling kregen noemt Meinderts, directeur Letterkundig Museum, Hella Haasse en F. Springer. Hij vergeet dat hij, meest recentelijk, dertien meter vitrine inrichtte voor Doeschka Meijsing.

Zo herdenk je een schrijver, zo ben je hem vergeten.

De NOS-verslaggever zegt dat het zo bijzonder is dat Komrij op zijn vijftiende al in Duits aantekeningen plaatst bij het lezen van Goethe. In Winterswijk is Duits de tweede taal.

Chrétien Breukers

Ja, ok. Waar ik woonde, sprak men een dialect waarmee je tot in Keulen toe kon; de rest van het Duits leerde ik via tv, via de Drehscheibe etc. Maar er waren toch weinig leerlingen die op hun 15e de Faust lazen, en van aantekeningen voorzagen.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...