Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« mei 2012 | Hoofdmenu | juli 2012 »

juni 2012

30 juni 2012

Hans Groenewegen: genereus, diepgaand en erudiet? (3)

Dit is het vervolg van deel 1 en deel 2

Gisteren behandelde ik de eerste anderhalve pagina van het boek Met schrijven zin verzamelen, het boek waarin Hans Groenewegen een stuk of tig poëziebeschouwingen bundelde. Groenewegen is het prototype van wat de gemiddelde Nederlandse high-brow-lezer (de lezer die literataire boeken en poëzie tot zich neemt, op basis van wat hij er in de 'grote' kranten en bladen over te weten komt) voor een erudiet mens beschouwt; is hij daarmee erudiet? Ik denk het niet.

Uiteraard zijn de reacties op mijn stuk tot nu toe, tsja, voorspelbaar. Ruud de Quaey schreef: "Groenewegen laat lezers en lezerinnen liefhebben, van de powezie, meneer Contrabas, en vooral herlezen. dat is zijn grote verdienste,en ja dat kan niet van alle dichtkauwelaars gezegd worden.
Eet verder smakelijk!" 

Lees meer "Hans Groenewegen: genereus, diepgaand en erudiet? (3)" »

29 juni 2012

Nederlandse Poëzie Encyclopedie - Nieuws

NpeNieuw op de NPE: de lemma's van Ellen Warmond en Jaap van Ijperen. Met name over Jaap van IJperen is informatie welkom; die kan naar het contactadres van de NPE worden gezonden. Wat ik over Warmond niet wist, was dat ze jaren bij het Letterkundig Museum werkte. Ik had altijd het vage idee dat zij een dichteres was die nooit buiten kwam, maar dat liep dus alleszins los; althans, ze kwam zeker buiten om naar haar werk te gaan.

Hans Groenewegen: genereus, diepgaand en erudiet? (2)

In vervolg op dit bericht van gisteren:

Hans Groenewegen opent zijn boek met een soort kyrie, een plaatsbepaling, onder de titel 'Een gedicht een ketting losse noten'. Uit de inleiding daarvan ga ik de eerste 1,5 pagina citeren:

'Mensen zijn bang voor poëzie. Waarom zouden anders honderdduizenden Nederlanders en Vlamingen gedichten schrijven zonder ooit een dichtbundel te lezen?"

Een waarheid als een koe, maar helaas ook een mededeling die niets zegt. Gedichten schrijven en gedichten lezen zijn inderdaad twee kanten van één medaille, maar niet iedereen die nooit een dichtbundel leest, is bang voor poëzie.

Lees meer "Hans Groenewegen: genereus, diepgaand en erudiet? (2)" »

28 juni 2012

Malle Pietje: soortnaam

"Daar staat malle pietje trouwens nog steeds in en als je in teksten op internet kijkt, lijkt deze soortnaam zich inmiddels helemaal losgezongen te hebben van het door Piet Ekel belichaamde personage Malle Pietje. Waarschijnlijk zijn er nu zelfs jongeren die de uitdrukking malle pietjegebruiken zonder Malle Pietje ooit te hebben gezien op tv." Ondertussen is de acteur die Malle Pietje tot leven bracht, Piet Ekel, overleden. Ton den Boon schrijft over hem, op Taalbank.

Hans Groenewegen: genereus, diepgaand en erudiet? (1)

Een opinion chic is naar de aard der zaak onuitroeibaar. Dit is er zo een, in dit geval geschreven door Rob Schouten in de Vrij Nederland: "Hans Groenewegen is een van onze beste poëziecritici. Hij neemt er de tijd voor, laat zich niet opjagen door modes en hypes en weet een mooi evenwicht te bewaren tussen persoonlijke leeservaring en analytisch denken."

Of laat ik de jury van de Pierre Bayleprijzen citeren: "Hans Groenewegen wordt door de jury poëziekritiek geprezen om de genereuze, diepgaande en erudiete manier waarop hij jarenlang dichterschappen becommentarieert. Hij brengt de ontwikkelingen van een oeuvre in kaart en kruipt met veel kennis van zaken in de bundels die hij bespreekt. In een tijd waarin poëziekritiek steeds minder mediaruimte krijgt staat hij model voor de criticus die zich vanuit een belangeloze inzet en met een scherp oog voor vernieuwing in de dichtkunst verdiept. (...)"

Daar zit het wel zo ongeveer allemaal in: Groenewegen de a-modieuze, Groenewegen de diepgaande n de erudiete, Groenewegen de... enfin, van alles. Terwijl ik persoonlijk niet veel anders "hoor" in het proza van Hans Groenewegen dan het gemonkel van de dominee. Waar nog bij komt: diepzinnigheid is geen argument vóór of tegen een criticus; het is veel vaker een schaamschort dat de eigen onderbuik een draaglijk aanzien moet geven. Groenewegens onderbuik rommelt voortdurend onder de schrijnende aanwezigheid van de oppositie "bovenwereld-onderwereld".

Lees meer "Hans Groenewegen: genereus, diepgaand en erudiet? (1)" »

Nicole Montagne over Jürgen Drews (en meer)

Op het Weblog over Kijken van Nicole Montagne een beschouwing over Jürgen Drews, en vooral over de beleveniseconomie.

Voor de Rewe-supermarkt verrees een platform. De ster die daar later in middag zou optreden, heette Jürgen Drews. Het zei ons niets, maar we werden rap bijgepraat door mevrouw Parzonka. Drews zong vroeger bij de Les Humphrey Singers. In zijn geboorteland Duitsland bleek hij nog altijd immens populair. (...) De fans draaiden dol, vrouwen ontdeden zich van pump met naaldhak en lieten deze door de zanger signeren, die op zijn beurt tal van cd’s verkocht voordat hij überhaupt met zingen begon. Hij kwam uiteindelijk niet verder dan een enkel lied, toen was de tijd alweer voorbij. Honderden cd’s waren inmiddels verhandeld en gesigneerd, terwijl Drews en passent nog een dranghek omstiet terwijl hij riep: ‘Ich bin zum Anfassen da’. Een hoogblonde fan stortte zich in zijn armen. ‘Wie ben je dan?’ vroeg onze ster. ‘Hannelore,’ zei zij. ‘Ich bin der Jürgen.’

Van oude en nieuwe boefjes

- Over Arthur van Amerongen en James Worthy -

MambojamboEen paar maanden geleden verscheen Mambo Jambo, de schelmenroman van Arthur van Amerongen. Vorige week zag de tweede (2e!) roman van James Worthy het licht, Zwarte Sylvester. Over Worthy schreef ik al eerder. Over Van Amerongen nog niet.

Van Amerongen is uit 1959, Worthy uit 1980. Dat kun je aan de twee boeken dan ook merken. Krijg je de indruk dat Van Amerongen nog min of meer naar school is geweest, waar hij is onderricht in spelling, zinsbouw en begrijpend lezen, Worthy is meer een exponent van het vrije leren, waarbij de focus op de creatieve vakken ligt.

Lees meer "Van oude en nieuwe boefjes" »

Bart Plouvier: 25 jaar schrijver (2)

Behalve schrijver van klassieke prozawerken als Het gelag is Bart Plouvier ook dichter. Daarom, na het bericht van gisteren, hieronder drie gedichten uit zijn oeuvre: een ongepubliceerd, een uit zijn debuut en een uit zijn meest recente bundel. Ongepubliceerd eerst:

Ik heb meermaals de Tour de France gewonnen

Plastic wielen zonder spaken
mijn hoofd kan er door en ik zie
veel kleuren, groen en geel
en het blauw dat niet bestond
mijn vader was God in Frankrijk
hij groef de bergen en de dalen
trok de meten met een regel
plantte mensen langs de geul
mul zand was mijn terrein
sneller dan de buren was ik
de dobbelstenen en Bahamontes

ik heb mijn fiets aan de haak gehangen
het peloton is voorbijgezoefd
ik hoor alleen nog ’t kraken van hun banden.

(Ongepubliceerd)

Lees meer "Bart Plouvier: 25 jaar schrijver (2)" »

27 juni 2012

Nieuw gedicht Ruben Hofma

Nieuw gedicht van Ruben Hofma op Gedichtenforum: Zandbaklied.

Bart Plouvier: 25 jaar schrijver (1)

Bart Plouvier is dit jaar 25 jaar schrijver. Vorige week vierde de beminnelijke bard uit Vlaanderen bovendien zijn 61e verjaardag, wat misschien niet direct een kroonjaar is, maar wel een priemgetal. Reden voor De Contrabas om Plouvier in het zonnetje te zetten (net zoals Mark Cloostermans deed in zijn recensie van Plouviers meest recente boek). Allereerst met een kort fragment uit zijn Dagboekfragmenten, brieven en overpeinzingenEntre deux mers, een boek dat helaas bij de Slegte is verzeild geraakt. Mocht u tijd en gelegenheid hebben om het daar uit de stapels te verlossen: doe dat. Het is een prachtig boek. Morgen zullen we hier drie gedichten van Plouvier plaatsen, waaronder een geheel nieuw. Het fragment:

Lees meer "Bart Plouvier: 25 jaar schrijver (1)" »

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën