Literatuur en andere poëzie; Kneu

Een van de mooiste gedichten die ik ken is 'Dreamsong 14' van John Berryman. Op de website van The Paris Review schrijft Jana Prikryl er een beschouwing over.

Guido Lauwaert noemt Paul van Ostaijen voordurend Van Ostaijen, met een ij dus. Dit geeft mij het vermoeden dat de correcte spelling Paul van Ostayen is.

Beledigen is leuk. Soms. Kijk maar naar dit artikel op de Huffington Post.

"Mijn plan is om een bundel met nieuw werk te publiceren. De werktitel is Mijn onsterfelijke lever. Na ¡Mondo Manga! (2009) wordt het de tweede bundel die landelijk verschijnt. Ik richt mij tot jullie met het verzoek dit mede mogelijk te maken, door het project financieel te ondersteunen." Nick Swarth doet aan Krautfunding, in samenwerking met Oote, bestierd door de meesters van het zakkenrollen.

Dan! Groot nieuws, of eigenlijk: kort nieuws. De immer kwalitatieve en voor grote groepen lezers maatgevende website De Reactor, de website waar size wel degelijks matters en waar dertig centimeter ook echt dertig centimeter is, net als bij DSK, publiceert ineens... korte berichten. 

Parbleu. Het is een beetje alsof ze in het Concertgebouw ineens The Ramones laten optreden. Het eerste stukje was het lastigst, en daarom hebben twee auteurs daarvoor de handen ineengeslagen. Arnoud van Adrichem en Matthijs de Ridder hadden elkaar nodig om tot een niet zo positief oordeel, vervat in een saai stukje, te komen over de samplebundel van A.H.J. Dautzenberg.

Over vrijheid van meningsuiting en het recht op vergadering: geen woord. Maar daar heeft De Reactor weinig ervaring mee.

Vandaag kon Matthijs de Ridder al fietsen zonder zijwieltjes en mocht hij heel hard Kneu Kneu roepen naar dat boek van Peter Buwalda. Korte stukjes, snelle meningen, een beetje van dit en een beetje van dat... het lijkt verdorie wel een weblog, dat De Reactor. Geen inner resources, die jongens.