Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« november 2011 | Hoofdmenu | januari 2012 »

december 2011

30 december 2011

Nieuw gedicht Fred Jenner

Nieuw gedicht van Fred Jenner op Gedichtenforum: De zin van dit alles .

28 december 2011

Normaliteit! Dat mag niet

"Oh, mijn god, normaliteit! Dat mag niet, want normale mensen en dingen zijn eng! 'Dit alles is mijn ogen ethisch problematisch,' gaat de recensent verder, 'niet in het minst omdat het zo onbewust gebeurt, zo normaal is om op die manier te schrijven of lezen: de wereld zoals die is lijkt op die manier nog lang zo te mogen blijven' (wat een abnormaal slechte zin, trouwens). Demeyer wil verhalen die 'een ethische attitude versterken die gedefinieerd wordt door esthetische sensibiliteit'. Ik weet niet wat hij bedoelt, maar ik ben uiteraard slechts een normale schrijver." Ann de Craemer over normale mensen en dingen, en over de slechtste recensie van het jaar. In haar laatste De Morgen-column van 2011.

27 december 2011

Marc Reugebrink: kerstessay De Standaard

In De Standaard een driedelig essay van Marc Reugebrink (voor de lezers van dit weblog: een schrijver van boeken, dat wil zeggen: een schrijver van in boekvorm uitgegeven taalbouwsels) waarin hij 1) zichzelf positioneert als mens (deel 1: Ik ben een mens godverdomme) in een wereld die "de mens" lijkt te hebben afgeschaft en 2) probeert te formuleren wat de rol van de literaire schrijver (deel 2: Dode zielen) is in deze tijd van markt, economie en massamedia. Morgen verschijnt deel 3: Kiezen zonder keuze).

Zijn essay, dankzij de goede eindredactie van De Standaard nu eens niet de gebruikelijke woordbrij, is misschien wel interessant, maar het heeft ook die donkergrijze gloed die ook wel eens over essays in bezonken, liberale magazines ligt, met als hoogtepunt de verzuchting dat hij, Reugebrink, zich "soms nauwelijks meer kan onderscheiden van het gajes dat dagelijks de internetsites teistert met van niets dan ressentiment en eigenbelang getuigende scheldkannonades tegen alles en iedereen."

Lees meer "Marc Reugebrink: kerstessay De Standaard" »

Lijstje Woody Guthrie

"As a lover and maker of lists, I often agree with Umberto Eco that “the list is the origin of culture.” But, more than that, it can also be a priceless map of personal aspiration, as is the case of the kinds of lists we make this time of year — resolution lists. This particular one, penned by the great Woody Guthrie in 1942 at the tender-but-just-wise-enough age of 30, is an absolute gem of humor, earnestness, and pure humanity." Op Brainpickings.

Kerstverhaal (1) + (2) + (3; slot)

PauspaulusVI

1

Kerstmis. Om deze tijd (half één in de middag) was de eerste familieruzie in de maak. Opa kreeg zijn derde borrel ingeschonken, ook al gebaarde oma dat het beter bij één, of nu ja, vooruit, twéé borrels kon blijven. Een tante die door het leven was misdeeld, haalde haar zakdoek tevoorschijn bij het horen van Silent Night.

Uit de keuken kwamen de geuren van kerstkonijn en varkensrollade. Een buurman liep even aan. Niemand vroeg naar buurvrouw, want iedereen wist dat buurvrouw een helleveeg was en de buurman zijn glas jenever misgunde. Een glas dat hij nu, schielijk, met een gezicht alsof hij iets stiekems deed, ad fundum leegde.

Lees meer "Kerstverhaal (1) + (2) + (3; slot)" »

25 december 2011

Van de Deventer stadsdichter

Vrijdagavond 23 december vond een wilde achtervolging plaats om en nabij de snelweg A1 waar waarschuwingsschoten werden gelost door de politie bij hun jacht op vermeende drugsdealers.

langs de A1 worden tribunes
gebouwd voor de sensatiezoekers
die niet genoeg hebben aan internet, televisie,
Dickens of een steltenfestijn; u kunt
het niet zo gek bedenken en het
gebeurt in de stad, toch?

Lees de rest van het gedicht op de weblog van Lammert Voos.

Een aller- allereenzaamste kerst

"Vorig jaar schreef ik rond deze tijd een stuk over een kerstfeest bij mij thuis. Er was een kalkoen en mijn familieleden hadden het naar hun zin. Ik voerde mijn grootmoeder dronken zonder dat ze het wist, deed mee aan een servetten propjes-gevecht en nam me stellig voor iets goeds te gaan doen met het komende jaar. Nu, deze kerst, zal ik met jou vieren. Omdat je me uitnodigde, omdat je me schreef dat elk mens op een bepaald moment een man als jij in zijn leven nodig had." Erger dan alle droevige kerstliedjes. Louis Nanet viert feest, met David Pefko

24 december 2011

Debuut Mostafa Chefhaki

ChefhakiWij vieren kerstavond met het officiële debuut van de Nederlands-Iranese dichter Mostafa Chefhaki (1967), die sinds 1989 in Nederland woont en volgend jaar zal debuteren met de bundel Dan geef ik je mijn trui. Chefhaki is een pseudoniem. Omdat zijn familie politiek actief is in Iran, kan hij (op dit moment) nog niet onthullen wie hij precies is, en gaat hij semi-onherkenbaar (maar enigszins op Arie van den Berg lijkend) door het leven.

Mijn trui

In mijn land is er zoveel meer zand
dan korrels mensen.

In mijn land staat men op, groet
elkaar, schudt elkaar de hand en gaat
aan het werk.

In mijn land werd ik als kleine jongen
voorgesteld aan de vrouw waar ik
nu nog steeds mee slaap

In mijn land zag ik hoe ze mijn moeder
vermoordden en later begroeven onder
zand.

In mijn land was ik marktkoopman
en verkocht alles wat men maar
wilde.

In mijn land zei ik tegen een klant:
“Geef me je hand, dan geef ik jou
mijn trui, ok?”

© Mostafa Chefhaki

23 december 2011

Red Poet: Jack Hirschman

Jack Hirschman is een Amerikaanse "street poet" en actievoerder (en communist, maar dan in de tijd dat communist zijn, in Amerika, nog een vorm van protest was). Dit jaar verscheen een documentaire film over zijn leven: Red Poet. Die is nu in zijn geheel te zien op YouTube. Kijktip:

Charles Ducal in staking

De algemene staking in België leverde een bonte waaier aan berichten op, die hier deels te traceren is. Op de website De Wereld Morgen staan foto's. Wie even naar beneden scrollt ziet daar... de dichter Charles Ducal, in stakingskledij. Onder de foto dit gedicht, 'De muur' geheten:

Dit is de muur. Tot hier reikt het denken.
Verklaringen liggen uitgeput op de grond.
Het land is ziek. Het is niet te verhelpen.
Het ligt aan de regen, het ligt aan de zon.

Misschien als we de goden opnieuw vereerden...
Misschien als een nieuw en sterk leiderschap...
Misschien als we arbeidden tot we crepeerden...
Misschien als er snel en hard werd gestraft...

Dit is de muur. Erachter wonen de heren.

Misschien dient alleen maar een gat gekapt.

 

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën