Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« juni 2011 | Hoofdmenu | augustus 2011 »

juli 2011

31 juli 2011

Nieuw gratis e-zine: Azul

Met groot genoegen presenteert Azul Press het eerste nummer van het gratis nieuwe, internationale, literaire E-zine: Azul. Azul publiceert poëzie en proza, maar verwacht in de toekomst ook kritieken en essays op te nemen. Azul neemt in iedere aflevering een of meerdere portfolio’s op met beeldende kunst en/of fotografie. Het blad is als ebook voor ipad en computer te verkrijgen. Meer info: hier.

Azul1cover.jpg

 

30 juli 2011

Louis Nanet: Metafysica

Over Heere Heeresma

Vragen vlieden van 's mens lippen
doch het antwoord kent er geeneen.
Vraag en antwoord, het zijn slechts stippen
vliedend als een schaduw heen.

Een gedicht van Heere Heeresma. Over de onlangs overleden gigant ging het gisteren, bij Brands met Boeken op radio 1. De uitzending met radio-icoon Anton de Goede, uitgeeflegende Wim Hazeu, neef van de ontslapene Rutger Cornets de Groot én Wim Brands, natuurlijk, is hier te beluisteren.

29 juli 2011

Drie keer Anders Behring Breivik

"Terwijl in de parlementszalen links en rechts nog denken dat ze links en rechts zijn om daar hun grappige oude spelletjes vol te houden in de nostalgische revue die democratie heet, zijn er op internet nu constant gigantische betogingen gaande en onmeetbare protesten. De kantoorklerken die in de tijd van hun baas ook iets te zeuren hebben vertroebelen misschien het zicht op die menigte, maar ze is er. De overheid kijkt uit het raam en ziet het rustige ritselen in de lommerrijke laan. Er drijven woorden, hints en versleutelingen langs die ze niet verstaan. En al zien ze de onmin, dan kunnen ze die niet begrijpen. Dan kijken ze er naar als een kastelein naar een dichtbundel." Gerrit Komrij op zijn NRC-blog.

"Het bootje raakte snel overbelast en begon bijna te zinken. De man vertelde dat hij genoodzaakt was om te selecteren. Zo noemde hij het zelf, een selectie maken. Hij moest beslissen wie hij zou meenemen en wie hij zou achterlaten. Dat had hij gedaan. Hij had gekozen. Aan zijn smartelijke gezicht zag ik dat hij alleen daar aan kon denken, aan wie hij had achtergelaten. Dat hij ook jongeren gered had, was voor hem geen troost. Dat noemde hij alleen terloops, alsof dit feit alleen zijn falen onderstreepte en daarmee, zo voelde het althans, het menselijk tekort." Amanda Kluveld op de opiniepagina van de Volkskrant.

"Gelukkig, dacht ik nog, dat de onzindelijke rolomkering nu uitbleef. We hebben misschien geleerd. Maar het was voorbarig. Al snel bleek de Noorse terrorist toch niet geheel alléén verantwoordelijk te zijn. Hij kreeg gezelschap. Journalisten ontdekten dat de man in zijn ruim 1500 pagina's tellende 'manifest' veelvuldig dweept met de leider van de Partij voor de Vrijheid." Elma Drayer op de opiniepagina van Trouw.

28 juli 2011

Nieuw gedicht Fennie Steenhuis

Nieuw gedicht van Fennie Steenhuis op Gedichtenforum: De voordelen van Windows zoekfunctie.

Zuid-Afrika Huis in gevaar?

"Zuid-Afrika Huis in Amsterdam bevat die grootste versameling Suid-Afrikaanse boeke in Europa en dit is hier waar letterkundiges, skrywers en digters soos TT Cloete, Sheila Cussons, Abraham H de Vries, DJ Opperman, Marlene van Niekerk en Etienne van Heerden, NP van Wyk Louw se klasse gevolg het. Nou dreig die eienaar om die huis te verkoop, eerder as om dit in stand te hou. Sedert Maart vanjaar probeer Ena Jansen, hoogleraar in Suid-Afrikaanse letterkunde aan die Universiteit van Amsterdam, en ‘n paar ander, voorkom dat dit gebeur." Lees verder op de website bookslive.co.za.

Literaire tijdschriften: Hollands Maandblad

Tijdens mijn (korte) vakantie in Weimar (waar ik mijn collega en vriend Franz Liszt bezocht) was ik in staat om een aantal literaire bladen te lezen. Nummers van Extaze, Hollands Maandblad, Liter, De Revisor, Terras, Tzum en Vooys kwamen me onder ogen. Ik behandel ze in alfabetische volgorde bespreken, en als tweede komt (Na Extaze) aan de beurt:

Hollands Maandblad. In zijn geruchtmakende column 'Ja zo zijn de parasieten' schreef Gerrit Komrij over Hollands Maandblad: "Misschien moet er één literair tijdschriftje blijven bestaan, om te koesteren en om te zien wat de spartelende oogappel voortbrengt. Dat mag voor mij Hollands Maandblad zijn. Niet alleen omdat ik erin debuteerde, maar ook omdat het intelligent, open en vrij van sektarische en ideologische belangetjes wordt geleid."

De leiding van Hollands Maandblad is in handen van Bastiaan Bommeljé, die deze leiding overigens niet deelt met anderen. Een sympathiek trekje, geheel in lijn met de oprichter van het blad, K.L. Poll. Alle grote ondernemingen hebben één boegbeeld, en in het geval van HM is dat deze intelligente, eloquente, brisant in het leven staande erfgenaam van het Bijleveld-imperium.

De hoofdredacteur verzorgt elke keer een hoofdredactioneel schrijven. Dat is zonder uitzondering mijn favoriete tekst uit het blad. Bommeljé hanteert elke keer een kruising tussen een knoet, een vlijmscherp pennetje en de plumeau. Een citaat, al is citeren uit zijn teksten in wezen niet te doen. "Iets zegt me dat ook onze tijd een innerlijke samenhang kent, en wellicht zelfs één conceptie." (2011 - 5).

Zeer fraai is ook: "Wellicht kunnen de generaties na ons beter kunnen begrijpen hoe en waarom wij de afgelopen dertig jaar doende zijn geweest met de meest hardnekkig volgehouden collectieve intellectuele suïcide uit de menselijke geschiedenis sinds de Romeinen overgingen op het christendom." (2011 - 6/7)

Nou vooruit, nog één: "In mijn meer opgewekte momenten mijmer ik dikwijls over de interessante aspecten van de tijd waarin wij leven. Neem het in geschiedkundige zin uitermate instructieve gegeven dat wij gerieflijk onze eigen neergang kunnen gadeslaan." (idem)

Elke keer is het weer een warm bad, dat redactioneel. Ik zou het voor geen goud willen missen. Ik zou zelfs willen pleiten voor een blad, geheel gevuld door Bastiaan Bommeljé. De BASTIAAN.

De nummers die ik heb gelezen (2011 - 5 en 2011 - 6/7) bevatten vooral veel gedichten en korte verhalen, wat op zich niet erg is. Maar zoals ik in mijn recensie van Extaze al schreef: "Als ik al die bladen doorneem, vraag ik me (...), zo langzamerhand af waarom gewone, (ultra)korte prozaverhalen en gedichten nog in een papieren blad moeten verschijnen."

De kweekvijverfunctie, zou Bommeljé kunnen tegenwerpen. Maar die functie lijkt me inmiddels afdoende bij het oude vuil gezet.

Het meest interessant wordt HM als er artikelen zijn te lezen van mensen uit andere disciplines, zoals de schilderkunst (Michael Tedja in 2011 - 5). Ook de voorpublicatie uit een nieuwe roman van Arnon Grunberg (2011 - 6/7) en het stuk van Machiel Jansen over Karel van het Reve (2011 - 6/7) verdienen een extra vermelding.

Waren in Extaze de meest interessante stukken die, die wat vergeten schrijvers uit het slop haalden, Hollands Maandblad lijkt me bij uitstek een blad dat op het snijvlak tussen cultuur, politiek, (beeldende) kunst en literatuur een rol zou kunnen spelen.

Inderdaad: zou kunnen spelen. Want de bevlogenheid van de hoofdredacteur spat niet in elk nummer van de pagina's af. Dat is jammer. Misschien wordt het tijd dat Bommeljé wat meer gaat schrijven? Dan zou hij zomaar kunnen uitgroeien tot een polemist van allure, op een podium dat er mag zijn.

Nieuw tijdschrift: Das Magazin

"Volledig tegen de conjunctuur in, zoals Keynes het zou willen, de oprichting van een nieuw literair tijdschrift: Das Magazin. Het kabinet en de crisis kunnen ons wat, wij verkopen ons tijdschrift zelf wel."

Krasse taal van deze bladenmakers in spe. Die gaan maken, een "nulnummer, met als thema ‘De Mislukking’, verschijnt in een gelimiteerde oplage van 250 exemplaren en is exclusief verkrijgbaar via voordekunst."

Info over donaties, abonnementen en veel meer, nogmaals: HIER.

Das Magazin #voordekunst from voordekunst on Vimeo.

Knack en het literaire canondinges

"Op het moment dat in Vlaanderen het idee van een literaire canon blijkbaar wordt afgevoerd, stelt Knack zijn aanzet tot een dynamische, multimediale  literatuurcanon voor." Wat dat precies betekent? Dat weet ik niet, maar Frank Hellemans legt het uit, op de website van Knack. Er staat in elk geval één alinea in Hellemans' artikel waar ik een keer of drie naar moest kijken, zonder tot begrip of inzicht te komen:

"Ronald Soetaert, dé autoriteit op het gebied van literatuurdidactiek in Vlaanderen, was een pionier in het canononderzoek. 'Schermen met geletterdheid' noemde hij zijn crossmediale aanpak meer dan 10 jaar geleden al. Samen met collega Guy van Belle haalde hij de literatuur uit haar papieren cocon en legde hij de nadruk op de basisverhalen die in de wereldliteratuur steeds weer terugkeren. Hij creëerde multimediale displays rond onder andere Don Quichote en Robinson Crusoe. Via de computer kon je surfen naar tekst-, beeld- en klankmateriaal rond het thema van de gekke ridder die de wijde wereld intrekt of de stugge bewoner op zijn eiland die de beschaving heropbouwt."

Maar goed, Hellemans concludeert zelf al: "Wie liever de klassieke literaire canon hanteert, kan terecht bij Paul Claes. Zonder beleidsplannen of financiering heet hij zich ontpopt tot mister canon bij uitstek. Met het prachtig uitgegeven Lyriek van de Lage Landen. De canon in 80 gedichten (2008) en De tuin van de Franse poëzie. Een canon in 100 gedichten (2011) maakte hij bloemlezingen van de onsterfelijke Nederlandstalige en Franse poëzie die verplichte leerstof in alle leraarsopleidingen Nederlands en Frans zouden moeten zijn maar die ook de liefhebber van onvergankelijke poëzie veel leesplezier zullen schenken."

27 juli 2011

Abe de Vries: Hondsdag op Utøya

Abe de Vries schreef het actualiteitsgedicht 'Hondsdag op Utøya'. Het origineel (in het Fries) is op zijn weblog te lezen.

Hondsdag op Utøya

Zonder lichtende Sirius kan ik de kippen
van Freya niet vinden, noch de hemelstier
met de zeven koeien. Diepste nacht en spookdonker
in het huis van de doorgedraaide goden.

Jonge sociaal-democraten liggen roodverbrand
op de steen der wijzen, ieder z’n sleutel tot geluk
nog in de vuist. Honden moeten geofferd.

Opeens ben ik in een vreemd land. Ik heb het noorden
opgegeven om het zuiden te kunnen behouden.
Ook ik ben mijn eigen vader. Zeg, saptamatrika,

zal de goedgeefse rivier zich weer breed maken
als vanouds? Zal de hond met snijtanden
het teken blikkeren? Een requiem voor een droom

begint. Mensen zwemmen, mensen sterven.
Als je je einde kent, laat dan op FaceBook weten
hoe je je er je hele leven op hebt voorbereid.

Een jager op klompen danst met Pleiaden.
Bloedzeeën omspoelen een eiland en een laag land
verder zet een Geert zichzelf op distantie.
De neven van de dood overleven het Kronos Quartet.

© Abe de Vries

Noot: 'Neven' betekent in het Fries behalve neven (bloedverwanten) ook steekmuggen

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën