Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« april 2011 | Hoofdmenu | juni 2011 »

mei 2011

31 mei 2011

Benefiet voor Poetry Book Society

"Poet laureate Carol Ann Duffy has organised a benefit for the Poetry Book Society, which faces an uncertain future following the withdrawal of all its Arts Council funding. The event, to be held at London's Institute of Education on Friday 3rd June, and filmed by Channel 4, will feature readings from a roster of poets including Elaine Feinstein, David Harsent, George Szirtes, Gillian Clarke, Imtiaz Dharker and Christopher Reid." Zie thebookseller.com.

Lammert Voos, verslag presentatie

"Vol verwachting loop ik de bewuste avond boekhandel Praamstra binnen. Het is een prachtig pand in hartje Deventer waarvan de gevel uit opvallend veel glas bestaat. In deze grote winkel (drie verdiepingen!) kan menig boekenliefhebber zich uren vermaken door te snuffelen in de fraaie boekenkasten. Op de bovenste etage zie ik een forse man in een rood-zwart geblokt houthakkershemd. Het lijkt alsof hij zo uit het bos komt gewandeld. Het is onmiskenbaar Lammert. Hij maakt ontspannen een praatje met Louis Stiller, schrijver van het voorwoord in De Stemmingsvreter. Stiller omschrijft Voos als een man die zijn belevenissen en gedachten in korte en krachtige zinnen kan overbrengen." Inge Belderbos promoot...

30 mei 2011

Boek = dood

"Het boekenvak lijkt verlamd. De boekverkopers schrikken terug voor concurrentie met de zo snel en aan huis leverende webwinkels, terwijl zij beter kunnen definiëren wat zij wél te bieden hebben en daar onvervaard op inzetten. De uitgevers moeten hun schrijvers promotioneel anders begeleiden dan routineus te hengelen in de vijver van de gebruikelijke media-aandacht." Het boek is dood, of bijna dood. Het klopt. Want het staat in de NRC. In een hoofdredactioneel.

Nieuw gedicht Ilse Starkenburg

Nieuw gedicht van Ilse Starkenburg op Gedichtenforum: wij.

Kort Rapport: Piet Gerbrandy

Gerbrandy Gerbrandy, classicus, recensent, dichter, vertaler van het standaardwerk over rethorica van Quintilianus, breekt in zijn jongste werk dwars door alle genres heen. De bundel is opgebouwd uit zeven teksten die onderling zeer verschillen maar met elkaar gemeen hebben dat ze diverse tekstsoorten combineren.

Proza, poëzie, brieven, dialogen, filosofische verhandelingen, alles wisselt elkaar af in een nieuw, harmonieus geheel. Het leeuwendeel van de teksten gaat over de liefde, maar steeds in een ander licht, bijvoorbeeld over het afscheid van een oude, trouwe fiets, waarin we natuurlijk meer kunnen zien dan de anekdote alleen.

De ondertitel van de bundel verwijst naar ik aanneem naar De vertroosting van de filosofie van Boëtius. In die verhandeling, geschreven in de gevangenis, in afwachting van zijn executie na een politieke samenzwering, gaat het over de omgang met het lot en de bestendigheid van geluk. Gerbrandy verplaatst die thematiek naar het heden, in een wereld zonder God. In het ‘hoofdstuk’ Ultieme troost lezen we een liefdesbrief waarin de aard van de liefde in filosofisch licht wordt bezien:

Lieve, het is goed dat je vertrokken bent. Blijven had niets toegevoegd aan ons samenzijn, had er zelfs afbreuk aan gedaan. We hadden tot in het oneindige elkaar de liefde kunnen verklaren of bewijzen, maar ik geloof niet dat ons dat een stap verder had gebracht, in een heilzame richting bedoel ik. Ja, het is goed dat je er niet meer bent. Mijn verlangen is sterker zo, maar beter hanteerbaar. Voor wie zich langdurig wil redden verdient hanteerbaarheid aanbeveling. Hoe  verder je van mij vandaan bent, des te gemakkelijker kan ik je kneden naar mijn beeld. Smijdig is de witheid en de volte van je leden. Althans zo wil ik me je herinneren.

Misschien is dit wel de kern van de bundel: de precaire balans tussen verstand en gevoel zie je hier doorschieten. En dat ‘kneden naar mijn beeld’ doet me denken aan de Bijbel; hoe God niet wil dat er een beeld van hem wordt gemaakt en Hij de mens naar zijn beeld maakt. In het wereldbeeld van deze bundel is er geen God en moet de dichter zelf alles scheppen. Daarin zit misschien dan ook troost; de troost van de poëzie. Het lichaam van de vrouw is wit en gemakkelijk kneedbaar, want de dichter heeft de macht. en kan alles naar believen invullen.

Maarten Doorman stelt in Paralipomena dat filosofie en poëzie vaak een ongelukkig huwelijk opleveren; Gerbrandy zoekt naar een balans. Maar is het daarmee  poëzie? ‘Alle gedichten zijn eindig / ons samenzijn is een gedicht / ons samenzijn is dus eindig’, lezen we in Een welgeronde bol. Hier speelt Gerbrandy met logica, mixt hij opnieuw genres. Om nu te zeggen dat het allemaal heel dichterlijk is, nee. Maar hij verkent wel de grenzen van de poëzie. Waar hij het vroeger zocht in de strijd tussen tederheid en rauwheid, met zinnen als ‘ligt een kut in het gras die ik streel’, 
zoekt hij het nu meer in de verdieping. De man die alles weet van rethorica en de dichter zijn nu één.

Recensent: Hanz Mirck

Smijdige witheid - Piet Gerbrandy
Uitgeverij Contact, Amsterdam, 2011

ISBN 9789025436025  - € 19,95

Tilburg, stadsdichter, borsten, gezellig

Tilburg krijgt een nieuwe stadsdichter. Esther Porcelijn. Zij woont in Breda. En heeft nog bijna geen poëzie gepubliceerd. Dat geeft wat discussie... op de website Tilburgsz.nl. De toekomstige stadsdichter wil wel verhuizen naar Tilburg: "Het is inderdaad helemaal nog niet officieel. Daarbij zoek ik al maanden een woning in Tilburg. Dus hierbij de oproep: Ik zoek een huis groot genoeg voor twee personen en huur onder de huurtoeslag-grens. Jullie zijn blijkbaar zo druk bezig hiermee, als jullie iets weten hoor ik het graag! En vermeldt erbij dat ik borsten heb, wie weet helpt dat." Waarvan akte.

Peppelenbos, Pefko, tijdsbepaling

Interessante discussie op Facebook over deze recensie van Coen Peppelenbos. CP verwijt schrijver David Pefko een overdaad aan tijdsbepalingen in zijn meest recente boek:

"Het verhaal leest makkelijk weg, maar de stijl waarin het geschreven is, valt tegen. Zo heeft de helft van de honderd hoofdstukken een tijdsbepaling: ''s Ochtends; Als ik de volgende ochtend mijn ogen open; De volgende ochtend, Ik word vroeg in de morgen' etc. etc. Daar moet Pefko nog aan werken. Ook aan de vele keren dat hij zinnen begint met 'Toen', 'Terwijl' of 'Als' (soms vijf keer op een bladzijde). Een strenge redacteur had hier moeten ingrijpen. Een fraai geformuleerde zin zul je overigens tevergeefs zoeken in deze roman."

CP vat de discussie zelf samen, op zijn weblog. Pefko schiet nog eens terug op Facebook.

Mij valt die gerichtheid op tijdsbepalingen op en ik vraag me, eerlijk gezegd, af wat daar precíés mis mee is, met het gebruik van tijdsbepalingen in eerste zinnen. Gerard Reve en Harry Mulisch; hun werk wemelt, eerstezinsgewijs, van tijdsbepalingen.

Op dit moment lees ik het boek Tonio van A.F.Th. van der Heijden, een boek waarin vele openingszinnen van hoofdstukken wemelen van de tijdsbepalingen. Het komt geen moment in me op de redacteur daar scheef op aan te kijken, of te denken dat Van der Heijden "daar nog aan moet werken".

Nee, ik kom er niet helemaal uit.

Op de weblog van CP wordt gereageerd. De meest ontluisterende reactie is van ene Jannie Tr (waarschijnlijk deze Jannie):

"De vraag is eigenlijk: kan een recensent wel kritiek geven zònder zijn smaak te laten spreken? Ik denk van niet. Kijk maar eens naar de argumenten waarmee het werk van Gerbrand Bakker soms de grond wordt ingeboord: dat zijn precies de argumenten waardoor een andere recensent het weer meesterlijk vindt. Is de een deskundiger dan de ander, of hebben ze gewoon een andere smaak? Ondanks al het werk dat je er ingestoken hebt, denk ik niet dat je alleen met de beginzinnen aan kunt tonen dat je kritiek terecht is. Binnenkort ga ik Levi Andreas (de debuutroman van Pefko) lezen als kernjurylid voor de Academica Literatuur Prijs (de debutantenprijs die ook G.B. heeft gewonnen [en waarvoor Pefko is genomineerd, CB]). Ik zal daarbij eens extra op de stijltekortkomingen letten. Je betoog volgend kan ik me wel voorstellen dat ook ik me zou ergeren aan steeds terwijl, toen en als. We zullen het zien."

En dat gaan binnenkort mee-beslissen over een prijs. Excuseer de tijdsbepaling.

Noot: Erik Nieuwenhuis schrijft een column over deze kwestie-light. Vandaag.

Joep Leerssen over beeldvorming

"Wie Spiegelpaleis Europa uit heeft, weet dat elk dogma op drijfzand is gebouwd. Iedere typering is een vertekening, veranderlijk en in tegenspraak met andere typeringen. Eerst lag Europa gevoelsmatig rond de Middellandse zee, later wandelde het als het ware naar het noordwesten. Het is gebouwd op de tegenstrijdige fundamenten christendom en Verlichting. Het is rationeel en gepassioneerd, burgerlijk en nomadisch, gericht op de toekomst én belast door het verleden. Het Noorden is er koelbloedig, vindt men, het Zuiden temperamentvol – maar gezien vanuit de VS is héél Europa een soort Italië – zie de boeken van Dan Brown."

"Zelf komt hij ook uit het Zuiden, uit Limburg. 'De streek die in 1839 als politieke wissel bij Nederland is gekomen bij de afsplitsing van België. In 1848 verscheen er een brochure over De Limburgse Kwestie, waarin gesteld werd dat wij "die jammerlijke strook gronds" zo snel mogelijk kwijt moesten. Nu hoort Limburg echt bij Nederland. Laten we niet te snel zijn met roepen om afstoting. Het kan verkeren.'"

Joep Leerssen over beeldvorming. Op de website van nrcboeken.

Oplossing Arie B.-puzzel

Twaalf (12) inzendingen, en niet één winnaar. Dat is het treurige resultaat van de Arie B.-puzzel die A.H.J. Dautzenberg maakte. De oplossing hier:

OplossingPuzzel_150x150_p1

29 mei 2011

Selectiegedicht Gedichtenforum (30)

Elke week plaatst de redactie een gedicht op de voorpagina van De Contrabas. Alle selectie gedichten worden opgenomen in een jaarlijks te verschijnen bundel bij uitgeverij De Contrabas. Deze week het gedicht Avond van Tijs van Bragt.


Avond


Ik ben bekend met het
over 13 logge treden gaan.
Het fluisteren van muren. En
behang dat mijn naam draagt.

Maar daar ben ik niet.

Ik verkeer in het geroezemoes,
van een kerk die uit straten bestaat.
Hier zie ik mijn naamvader.
Mattheus klinkt het.

Toch. Ik mis mijn huis.

Zittend op deze heilige plek,
denk ik aan een schelle cimbaal.
En even aan het meisje; zwart als kool.
Dan sta ik op. Het moet.

Buiten speelt Antwerpen viool.

 

Tijs van Bragt

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën