Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« januari 2011 | Hoofdmenu | maart 2011 »

februari 2011

28 februari 2011

Nieuw gedicht Hans Wap

Nieuw gedicht van Hans Wap op Gedichtenforum: WESPENHONING.

Maandagavond: vrijheid

"(...) we moeten ophouden vrijheid te definiëren in termen van de bevrijding van wat ons onwelgevallig is. Wir sind aufgeklärt, wir sind apathischHet is een apathie waaraan enkelen goed verdienen. Het wordt tijd vrijheid te definiëren als de begrenzing die we wensen in plaats van als de ontgrenzing die ons wordt opgelegd. Voorwaarde daarvoor is dat je je bewust bent van de vooronderstelling van diegenen die het begrip vrijheid invullen." 

Woorden van Marc Reugebrink, Chef Ethisch Reveil van de Nederlandse letterkunde. Een variant op het "Er is geen vrijheid in de zandwoestijn" van Komrij, dat ook nog wordt gevolgd door de regels "Het is maar beter - als je vrij wilt zijn - / Om sierlijk door een labyrint te dwalen." Het klinkt niet slecht, wat Reugebrink zegt, maar Komrij zegt het korter, mooier én beter, want net iets spitser en zonder in de gebiedende wijs te vervallen. Vrijheid is niet alleen vormeloosheid, entgrenzung, maar ook, of: juist wel, vorm, een labyrintische vorm.

Marc Reugebrink zou Marc Reugebrink niet zijn, als zijn begrip van vrijheid niet zou worden bepaald door... Marc Reugebrink: "Dat die grenzen op zich niet absoluut zijn, weet iedereen met een minimum aan historisch besef, maar vervolgens zeggen dat ze dus niet bestaan is misschien inderdaad een beetje… te lacaniaans. Ze moeten telkens opnieuw worden getrokken en vastgesteld."

Waarbij we dienen te onthouden dat Reugebrink zelf de lijnen trekt. Die handeling noemt Reugebrink, uiteraard, re-ideologisering:

"Dat was en is wat re-ideologisering voor mij betekende en betekent: het zichtbaar maken van de ideologische ondergrond van wat als vanzelfsprekend wordt voorgesteld. Juist waar dat niet gebeurt — en het is uit zelfgenoegzaamheid, uit domheid, uit welbehagen, uit consumentistische verlamming, uit misschien nog iets anders de laatste decennia niet meer gebeurd — juist waar je niet gespitst bent op de verhalen achter wat als de realiteit wordt voorgesteld, blijkt er één verhaal absoluut dominant te zijn, en lijkt  niemand nog in staat om daarbuiten te gaan staan. De kritiek verstomt, dreigt zelfs onmogelijk te worden, en democratie verbleekt tot het recht te kiezen voor meer van hetzelfde."

Maar ja, ook ideologie is ideologisch bepaald, en het "blootleggen" van "ideologische ondergrond" is in zichzelf al niet waardenvrij, is in zichzelf al ideologie. Waar de een een zionistisch complot ziet, ziet de ander de synthese van het Marxistische denken. Of de komst van de Anti-Christ. Daarom is vrijheid, anders dan Reugebrink beweert, geen kwestie van begrenzing, maar van labyrinth-isering van de onvrijheid (of schijnbare vrijheid). Elke opvatting heeft een tegendeel, elke rechte weg naar de waarheid blijkt via ontelbaar veel omwegen te verlopen.

Behalve voor dorre geesten, zoals Marc Reugebrink. Die rammen de vrijheid er wel in. Op hun manier. Die niet vrij is van een omgekeerde, en daarom soms enge, knokploegmentaliteit: "Juist als je — vooruit: met hulp van Žižek en zelfs van Lacan — juist als je gespitst raakt op de vaak verzwegen vooronderstellingen van politieke en maatschappelijke fenomenen, ontdek je al heel snel dat vrijheid geen natuurfenomeen kán zijn, en dat waar ze wel zo wordt voorgesteld in de praktijk enkel het recht van de sterkste geldt."

Inhaalnieuws: 28.2.2011

"Je kunt God dood verklaren maar de naam is nog niet verdwenen, stelt de dichter volgens Vegter. En dat maakt dat je na de monoloog van Noachs dochter weer vooraan begint, aan de eigentijdse reeks 'Tramps', en parallellen ziet tussen de hulpeloze uitspraken van haar personages en de mythische geschiedenis." Lindner over Vegter.

Er is iets, met Vlaanderen. Op De Amsterdamse Lezing, en in De Standaard, waarin Kevin Absessis een lange traditie van Vlaams-Nationalisme probeert te reanimeren. Zelfs Dirk Van Bastelaere mengt zich in die politiek zo troebele debatten, al past hij daar natuurlijk wel in, gedachtengoed-technisch gesproken. Wie duidt deze nieuwe trend?

Max Pam, terug, van weggeweest. Bij HP/DeTijd. "Nagekomen bericht: de terugkeer van Max Pam is binnen de redactie met gejuich ontmoet. De redactie wil op deze manier een gebaar (een lange neus) maken naar de vorige hoofdredacteur die,  zoals je van een nulliteit kunt verwachten, geëindigd is als columnist bij De Spits."

"In oktober zag ik Frans voor het laatst in Athene. Het waren mooie, inspirerende nazomeravonden. Frans ontvouwde zijn plannen voor een nieuw boek en vertelde anekdotes uit zijn lange leven, sinds 1959, in Griekenland, terwijl wij ons te goed deden aan de voortreffelijke huiswijn van Zorba. 'Kom gauw weer,' zei hij toen wij de laatste avond afscheid namen." Frans van Hasselt is overleden. Kees Klok bericht.

"Vallende mannen telt veel anekdotische gedichten. Schilder bijvoorbeeld, over een vader (‘bij zijn pensioen kreeg hij penselen/ en een hartaanval. Het roken werd verboden’) en het aangrijpende Zwembad waarin de ikfiguur te laat ontdekt dat zijn zus iets ernstig is overkomen en vervolgens in eenzaam schuldbesef achterblijft: 'Je ziet altijd eerst de vogel opvliegen/ speciaal voor jou doet hij zijn best/ dan zie je pas de kat.'" Joep van Ruiten over de nieuwe bundel van Coen Peppelenbos.

Gedichten van Frank Ligtvoet, op de site van De Revisor.

Kort Rapport: Job Degenaar en Noto Soeroto

DegenaarJob Degenaar, Vluchtgegevens

Als dichten een vak zou zijn op school, zou Degenaar er een tien voor staan, denk ik. Het gedicht waarmee hij drie jaar geleden de Plantage Poëzieprijs won werd het titelgedicht van deze bundel. Op het achterplat geciteerde recensies spreken van 'mooie melancholieke gedichten in ongekunstelde taal' , 'een gedegen vakman'.

Bij de bundel hoort een cd waarop de dichter met diepe, ernstige stem zijn werk voordraagt, precies zoals je zou verwachten. Degenaar doet alles precies zoals het hoort: 'De vrouw die in mij woont / kijkt uit het raam van een stil huis / en laaft zich aan de fado, de weemoed / van de cello, het vuur van de gitaar / de waaierende zang // minstens éen [sic] vergeefse liefde / kent ze (…) / De vrouw die in mij woont / werd onvermijdelijk poëzie'.  Alles zit erin: de weemoed, het vuur, de muziek en ten slotte kopt de dichter de bal in: this is poëzie, man!

Hoe zit het met dat prijswinnend gedicht dan? 'Een stewardess speelt noodtoneel / de avondster zweeft in het raam / de maan ligt op haar rug // tijd is eindelijk stilgezet / we hangen in de lucht / Tot beneden, roodbruin, land daagt // dat trillende op zijn fundamenten / ons aanzuigt als een magneet / een stofwolk rolt een zandpad over // De schaduw van het vliegtuig / koerst af op een minaret / een flat en lichte / onrust die ontstaat / als iets de grond raakt  / van de dingen'.

Ik dacht dat land zelf fundament was, maar nu blijkt mij dat het land dus ook op fundamenten rust. Waar die op rusten vertelt de dichter niet. Op het land is in elk geval onrust, zoveel dat de dichter die (aan boord) gewaar wordt, omdat iets de grond raakt (de 'grond' dus, hè, voelt u hem?) van 'de dingen'. Natuurlijk snappen wij de knipoog naar 9/11 en de omkering ervan ook.

Lees meer "Kort Rapport: Job Degenaar en Noto Soeroto" »

27 februari 2011

Selectiegedicht Gedichtenforum (18)

Elke week plaatst de redactie een gedicht op de voorpagina van De Contrabas. Alle selectie gedichten worden opgenomen in een jaarlijks te verschijnen bundel bij uitgeverij De Contrabas. Deze week het gedicht perspectief van Frouke Arns.


perspectief


bij het repareren van een dakkapel
valt je blik naar buiten op het groen
en het pad waarlangs je elke dag
je hakken zet. wat je ziet is dit: een wereld

zonder jou erin en toch is dit jouw wereld
en alles wat je kent is daar: het huis,
de straat, het kind lacht
kinderdingen uit zijn keel.

jij staat op het trapje met spijkers in je mond
en wankelt; die over het tuinpad komt
hoort niet hoe je roept, hoe je haar
van grote hoogte met je ogen roept.

 

Frouke Arns

26 februari 2011

Nieuw gedicht Fred Papenhove

Nieuw gedicht van Fred Papenhove op Gedichtenforum: ´s Winters.

Nieuw gedicht Kate S. Kuipers

Nieuw gedicht van Kate S. Kuipers op Gedichtenforum: de mooiste dag.

24 februari 2011

Avondnieuws: 24.2.2011

"Open Library, a group of more than 150 libraries led by the Internet Archive, has announced its latest plan to lend browser-based digital editions of e-books, beginning with a new, cooperative80,000+ eBook lending collection of mostly 20th century books. Calling the plan a 'new twist on the traditional lending model,' Open Library officials say the program could help increase "e-book use and revenue" for publishers." Op publishersweekly.com.

"Laatst zat ik wat in het werk van de Tsjechische dichter Miroslav Holub te lezen, zoals dat gaat met poëzie, je pakt soms weer eens een bundel of een verzameld werk uit de kast, soms op zoek naar iets, soms naar niets in het bijzonder, of naar een thema of een stemming die je voor jezelf vaag uitdrukt met 'liefde die geen jeugdige verliefdheid is' of 'hoe sta ik tegenover de wereld'. Al bladerend en lezend vind je de mooiste en soms ook verrassendste dingen. Ook dingen die je helemaal niet zocht. Bijvoorbeeld dit gedicht over een soort razzia: 'De poppenkoning/ houdt klopjacht/ op worsten.'" Holub, razzia's en eigengemaakte worst. Een vreemd verloop in de column van de Thuiskok, Marjoleine de Vos. Op nrc.nl.

"'Net 27' zegt de flaptekst, maar op grond van haar dromerige-jonge-meisjespoëzie schatte ik Maud Vanhauwaert net nog niet oud genoeg om haar theoretisch autorijexamen af te leggen." Philip Hoorne gaat even net niet loos, op de debuutbundel van Vanhauwaert. Op knack.be.

"Gedeputeerde Dick Buursink is zeer te spreken over de productiviteit en actualiteit van de nieuwe Dichter bij Overijssel: 'Het is goed om te constateren dat Schlüter het belang van democratie en verkiezingen onderkent en gewicht geeft met meerdere gedichten. Cultuur en dus ook de dichtkunst zijn een onlosmakelijk onderdeel van onze maatschappij, waarin hoogtijdagen als de verkiezingen maar ook tegenslag vaak inspiratie geven.'" Hij was er al eerder, Dick Schlüter. Maar nu is hij er weer. Jammer genoeg zonder gedicht, maar ach.

Nieuw gedicht Joanan Rutgers

Nieuw gedicht van Joanan Rutgers‏ op Gedichtenforum: Drankorgel.

Nagelaten bundel Christine D'haen

"De in 2009 overleden dichteres Christine D'haen heeft een geheel voltooide dichtbundel nagelaten. De poëzie die na haar dood is ontdekt, draagt de naam De beker van Djamsjied. Uitgeverij Querido maakte donderdag bekend dat het boek deze zomer verschijnt." Meldt nu.nl.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën