Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Avondeditie | Hoofdmenu | 'Morgen ben ik vrij' van Piet Gerbrandy »

21 september 2010

J.H. Leopold, jammer, maar helaas

Huub Beurskens, de Tegelse Tufkwal, geeft binnenkort een boek vol "beschouwingen" in het licht onder de titel Maar waar is het drama?, waarin hij "er niet voor terugdeinst deze of gene mandarijn tegen de haren in te strijken." Een dappere geste van Beurskens, de man die zoveel letters uit mijn achternaam in een kwaad daglicht stelt.

Omdat deze verzetsstrijder, die zelfs de Passiespelen in zijn geboorteplaats nog weet te profaniseren, al een jaar of dertig letters op papier zet, heeft zich ergens in de krochten van de literatuur het misverstand vastgezet dat hij, Beurskens dus, schrijver zou zijn. 

Dit misverstand is zo hardnekkig als een verwaarloosde tinea pedis en heeft zelfs een uitzaaiing richting het kloppende financiële hart van de Nederlandse letteren, het Letterenfonds. Werkte hij vroeger als "adviseur poëzie" voor het Fonds voor de Letteren, tegenwoordig is hij een trede gedaald en zetelt hij voor het gefuseerde fonds als anoniem commissielid in allerlei geinige groepjes die vrienden en kennissen een werkbeurs moeten toekennen objectief moeten beoordelen wie een werkbeurs verdient, en wie niet.

Dit zegenrijke commissiewerk combineert Beurskens met het schrijven van almaar meer boeken, die niemand wil kopen, laat staan lezen. Zijn uitgever, die toch ook wel eens op de eindafrekeningen zal kijken, deert dat blijkbaar niets. Maar ja, Beurskens is een mandarijn, zij het sinds jaren een mandarijn-light; zijn nabijheid is niet onhandig.

J.H. Leopold had het in deze tijd niet zo gemakkelijk gehad onder het bewind van diaken Beurskens, en was waarschijnlijk nooit voor een werkbeurs in aanmerking gekomen. Dat concludeer ik uit een blogbericht, waarin het Limburgse antwoord op Pontius Pilatus out of the blue tekeergaat tegen de aflijvige dichter, alsof Huub behalve de Romeinse politicus met schone handen ook een legionair is die Christus mag geselen. Waarna hij de dichter, om er zeker van te zijn dat die echt dood is, wat hij trouwens al jaren is, een doornenkroon opzet, aan een kruis spijkert, azijn laat drinken en de zijde doorboort.

Nu is de poëzie van J.H. Leopold, in tegenstelling tot die van de kruising tussen Barabas en Judas, met een klein beetje meer Judas dan Barabas, het is zonde dat ik het zeg, best in staat om een aanval op Nonolles te weerstaan. Maar dat Beurskens, die zijn leven heeft gewijd aan het najagen van een functie als mandarijn, ineens de verzetsheld na de oorlog gaat uithangen, dat is onverdraaglijk. Daar zou best eens tegen gefulmineerd mogen worden.

Beurskens die een "mandarijn" tegen de haren instrijkt, dat is zoiets als eh... een mandarijn die de andere mandarijn verwijt dat hij oranje is, een wit beschermvelletje heeft en uit partjes bestaat. Dat is, wil ik maar zeggen, niet zozeer dapper. Dat is lachwekkend. Dat is, net als de Passiespelen in Beurskens' geboorteplaats, de blits maken met een verhaal dat door iemand anders is geschreven. 

De aanval op Leopold is, om Rutger H. Cornets de Groot (in een reactie op Facebook) te citeren, niet zo belangrijk, al is het wel een veeg teken dat nu net Huub Beurskens er mee komt: "Deze poëzie verweert zichzelf wel, maar is weerloos tegen zure droogstoppels met teveel vrije tijd en onbestemde rancune."

PassiespelenTegelen
 

Reacties

Adriaan Krabbendam

"Tijdens de Qing-dynastie waren mandarijnen herkenbaar aan hun Mantsjoe-stijl hoeden: in de winter een zwarte fluwelen muts; in de zomer een rotan hoed. Bovenop de hoed was een veer gestoken, waaronder rode linten waren bevestigd. De veer was voor hooggeplaatste mandarijnen een pauwenveer met drie "ogen" en voor lagere mandarijnen een fazantenveer. Behalve de hoed waren mandarijnen ook gekleed in een lange, rood of oranje gekleurde mantel, waarop in een ruit een symbool was afgebeeld dat de rang van de functionaris aangaf."
"De vruchten, met daaraan het steeltje en een blad, zouden uiterlijk gelijkenis vertonen met de zomerhoed van een Mandarijn, met daarop een stokje en een veer."

Beide beschrijvingen ontleend aan Wikipedia

Adriaan Krabbendam

"als anoniem commissielid in allerlei geinige groepjes die [vrienden en kennissen een werkbeurs moeten toekennen][...]"
Zo werkt het niet, ook al zou je dat graag zo zien, Chrétien.

Chrétien Breukers

Het werkt niet altijd zo Adriaan. Maar het werkt soms wel zo.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...