Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« augustus 2010 | Hoofdmenu | oktober 2010 »

september 2010

30 september 2010

Tijdschrift voor tijdschriftstudies digitaal

"TS·> Tijdschrift voor tijdschriftstudies heeft zichzelf heruitgevonden als digitaal open access tijdschrift! De redactie hoopt hiermee het bereik en de zichtbaarheid van TS te vergroten. Onze lezers die de artikelen toch liever in gedrukte vorm lezen, kunnen eenmaal per jaar een gedrukte verzamelbundel bestellen. (...) Via onze website www.tijdschriftstudies.nl hebt u voortaan gratis toegang tot de artikelen, recensies en andere vertrouwde rubrieken van TS."

Dodelijke punchlines, droge quotes en cryptische glimpen

Mohamed ali Jaap Goedegebuure belt naar New York. Waarom? Hierom.

Sebald (1944-2001), schreef volgens K. Michel een "zeldzaam goed boek over moderne poëzie: The truth of poetry.

Geen nieuws over de Gentse poëziebloemlezing Om Gent gedicht op de aktueelpagina van het Gentse Poëziecentrum, in Het Nieuwsblad en op Cobra daarentegen..

De Zweedse dichter Tomas Tranströmer is de bookmakers' Nobelprijsfavoriet van dit jaar. (The New Yorker en The Guardian)

Een cryptische glimp van Paul Claes:

8 sept.: Wie niet van poëzie houdt, moet maar eens het bloemlezinkje gedichten lezen met het knappe commentaar van Henny Vrienten (ja, die van ‘Doe maar’): Zwaan kleef aan (Rainbow Essentials).

Een statement van de jonge Spaanse poëzieschone Luna Miguel:

It’s impossible to support today the idea of the author as a divine entity… If we want people to approach poetry, it would be better to delete the myths.

En een nog veel cryptischer Claes-glimp:

24 sept.: Literair raadsel van september 2010: Hoe komt Marnix Gijsen in zijn gedicht ‘Mijn vadertje’ aan het eigenaardige beginvers: ‘Mijn vadertje, hij was rechtvaardigheid’?

Een niets aan de verbeelding overlatende quote van Gerbrand Bakker:
Zelf zei ik trouwens ‘Godverdomme’, want ik denk iets kleiner, namelijk aan mezelf en bovendien vind ik dat ze eens op moeten schieten daar in Den Haag en dat ik daar helemaal niet de hele tijd mee lastiggevallen wil worden.
Foto: Taschen brengt een update van leven en werk van de Greatest of all Time, de dansende dichter met de dodelijke punchline, Muhammad Ali. Veel kilo's boek voor een zwaargewicht.

De Bankroet Jazz: expo + film

We signaleerden hier al de tentoonstelling Van Ostaijen en De Bankroet Jazz in het Brugse Gezellemuseum. "Filmmakers Leo van Maaren en Frank Herrebout maakten in 2008 op basis van het scenario een collagefilm van filmfragmenten uit de twintiger jaren en trekken er ook dit seizoen samen met de liveband van trompettist en componist Wouter van Bemmel mee op tournee. Ze treden op tijdens het Jazz Brugge festival in het Concertgebouw op 3 oktober." Meer over de lotgevallen van Van Ostaijens scenario leest u op De Papieren Man.

Erik Spinoy omschrijft De Bankroet Jazz als volgt: "In die satirische tekst verbindt Van Ostaijen het gegeven van een zich steeds verder uitbreidende dadaïstische jazz-revolutie met een al even algemene intekening op ‘schatkistbons’, die aan de intekenaren gigantische winsten voorspiegelen."

Onlangs verzorgden Marc Reynebeau en Matthijs De Ridder een avondje Van Ostaijen in De Werf.

29 september 2010

Acrostichon troonrede onthuld

"In de troonrede is op een prominente plaats, al in de eerste vijftien regels, een acrostichon aangebracht. Dat wil zeggen dat de beginletters van de eerste vijftien regels een woord of zin vormen, in dit geval de naam 'Willem van Nassov'. Tot nu toe weet niemand daar goed raad mee. Zo veronderstelt Hans Beerekamp (NRC) dat de koningin en demissionair premier Balkenende het zeker tijd vinden om ondergronds te gaan met een oproep tot nationale eenheid. Ook in het tv-programma Uitgesproken kwamen ze er niet uit. Presentator Michiel Bicker Caarten vermoedde wel dat er meer achter zat, maar Hans Wiegel zag er niet meer in dan een grapje, waar hij veel plezier aan beleefde, maar dat verder zonder enige betekenis was. (...) Alom onkunde en onwetendheid waar het over het Wilhelmus gaat. Het acrostichon had omstreeks 1572, toen het Wilhelmus ontstond, niet de intentie de naam Willem van Nassov weg te stoppen, laat staan dat de prins ondergronds zou gaan. Precies het omgekeerde was het geval. Het was juist de bedoeling de naam prominent te presenteren. Met veel trots deelt het opschrift mee dat het lied tot meerdere glorie van Oranje is gedicht en dat de eerste letters van elk couplet zijn naam vormen."

Lees verder in het Nederlands Dagblad.

Avondeditie

Dance Poems Denis Vercruysse ontvriend door gedichtendagessay op Facebook toen hij antwoordde op de blijkbaar retorische Gedichtendagessay-vraag: "Wat te denken van volgende uitspraak van Jan Lauwereyns? “Poëzie is het huis van het allergrootste hart. Poëzie is het lichaam waarin de zuivere harteloosheid klopt en bonst, sentimentaliteit en eenzelvige gevoelens verdwijnen, en het unieke belang van ‘ik’ ontkracht wordt”.

Wat hebben Reinjan Mulder en Daan Heerma van Voss gemeen? Een nieuwe uitgeverij, genaamd Babel & Voss en hun eerste uitgave heet Wat we missen kunnen - een manifest tegen de overdaad.

Dance poems (illustratie) van Mark Lamoureux. (zie ook Steven Fama)

De Schot William McGonagall was de slechtste dichter ter wereld maar het zou hem worst wezen.

"Hoort kunst niet bij rechts? Is het inderdaad een linkse hobby, zoals Wilders roept." (Rob Schouten)

Poëziedocumentaire 'Spitting Ink' op Film Festival

Vrouwkje Tuinman op Versindaba: ‘Met 26 letters kun je een universum creëren,’ zegt een van de dichters in de documentaire Spitting Ink, momenteel te zien op het Nederlands Film Festival. Lars Siemens en Ralph de Haan volgden een zeer diverse groep New Yorkse dichters. Ze treden op in nachtclubs en bars. Ze lopen door metrogangen en achterstraten, over daken en bouwterreinen. Van sommigen krijg je de indruk dat ze geen huis hebben. Ik kan me er niet veel bij voorstellen hoe je dan moet schrijven.'
(Spitting Ink)

Spitting Ink Trailer from DIKKE DINGEN on Vimeo.

Jacques Jouet over 'Het huwelijk' van Elsschot

De Franse romancier, essayist, dichter en toneelschrijver Jacques Jouet is een van de auteurs die in Elsschot, Antwerpen en Coraline van Bart Van Loo deelnemen aan een denkbeeldige Elsschot-conferentie in Parijs. Jacques Jouet is uitvinder van talloze nieuwe dichtvormen waaronder ook de onderstaande à supposer-vorm waarbij hij zich in een bepaalde veronderstelling ingraaft en die uitbeent in één lange zin.

"Stel je voor dat men me hier vraagt, beste Willem Elsschot, om te reageren op uw gedicht, berucht naar verluidt, getiteld « Het huwelijk », dan zou ik niet minder kunnen dan, zo lijkt me, u te feliciteren met uw welhaast baudelairiaans exploot – bij het lezen en herlezen kon ik niet anders dan denken aan de « Galant tireur » uit de Petits poëmes en prose – mooi voorbeeld inderdaad van relationele wreedheid zonder grenzen noch schaamte, die, al zoek ik ze niet op in het dagelijkse en concrete leven en al zou het goed zijn om ze « maar weinig uit te laten » zoals Mallarmé zegt over « de nationale kadans », je volgens mij moeilijk de toegang kan verbieden tot een gedicht, ...">> lees de volledige zin op bleu.blanc.rouge.

Op dezelfde site ook dit merkwaardige filmpje over de Franse auteur Olivier Salon, die gefascineerd geraakte door de terugkerende klinkers in 'Frans Laarmans', de held van Kaas:

Frans Laarmans in Frankrijk from bart van loo on Vimeo.

Vijf Vlaamse dichters in Berlijn

Els Moors, Reinout Verbeke, Eva Cox, Jess De Gruyter, Andy Fierens: 

28 september 2010

Omdat de barbaren vandaag zullen komen

NeeneeAnil Ramdas reageert nogal gepikeerd op de mensen die PVV stemden. Hij vindt die mensen, en nu druk ik mij vriendelijk uit, het schuim der aarde. Deze mening ventileerde hij op de website van De Buren, een links debatclubje met culturele pretenties.

Twee columns had Ramdas nodig om deze kiezers met de grond gelijk te maken, ongeveer zoals Mozes twee stenen tafelen nodig had om de Tien Geboden uit te hakken. Zijn conclusie: "(...) als je Wilders stemt (en daarmee dus aantoont geen respect te hebben voor welke morele autoriteit dan ook), behoor je tot de White Trash. Omdat je de mentaliteit hebt van White Trash. En dan mag je gekleurd zijn, of Hindoestaan of wat dan ook."

Persoonlijk vind ik Ramdas te mild. Mij was het liever geweest als hij alle mensen die bij welke verkiezing dan ook naar het stemhokje gaan over één kam had geschoren. Ik zie geen verschil tussen "white trash" dat op Cohen, Rutte, Roemer of Balkenende (Verhagen) stemt, of op Wilders. Of blanco, zoals ikzelf de vorige keer deed. 

Je stem uitbrengen tijdens een verkiezing, – het is die mentaliteit die me niet bevalt. Helaas durfde Ramdas niet "door te pakken" en beperkte hij zich tot het demoniseren van een klein deel van de intens grote probleemgroep.

De columns van Ramdas schoten Joost Zwagerman in het verkeerde keelgat. Hij reageerde nogal verbolgen in het reactieveld (hier en hier) onder de Ramdas-columns en publiceerde een "opiniebijdrage" in De Volkskrant. Zijn betoog komt ongeveer hier op neer:

Lees meer "Omdat de barbaren vandaag zullen komen" »

Wat een Nacht...

Isabelle-huppert-fachees-102617810 ... van de Poëzie: "Er moet een zekere chaos zijn. Zo zal niemand weten wie wanneer optreedt." Guido Lauwaert verzekert nu al het succes van de komende Nacht van de Poëzie met oa Isabelle Huppert (foto) die gedichten zal brengen van Arthur Rimbaud, of Helen Mirren die sonnetten van William Shakespeare zal lezen. In een eerder bericht droomde Lauwaert zelfs van een optreden van Michelle Obama.

In een gijzelingsscène uit Ian McEwans Saturday leest Daisy Matthew Arnolds gedicht ‘Dover Beach’ voor. Het ongelofelijke gebeurt: een van de overvallers raakt ontroerd door de voordracht, waarna hij gemakkelijk te overmeesteren is en de overval met een sisser afloopt. Thomas Vaessens vraagt zich in alle ernst af of poëzie de wereld kan redden.

Guus Bauer in een nieuwe gedaante als kustschrijver.

Nasr, over de verschillen tussen Nederland en Vlaanderen én over de clichés uiteraard. (Cobra)

De lievelingsgedichten van James Franco, de  Allen Ginsberg-vertolker in de film Howl.
Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën