Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« MIPN op YouTube + Azul Press | Hoofdmenu | Bloemlezing Mexicaanse poëzie - uitgeverij P »

09 augustus 2010

An utterly private affair

De vijftien meest overschatte Amerikaanse schrijvers van nu, volgens de Huffington Post, met John Ashbery op een eervolle derde plaats:

More responsible than anyone else for turning late twentieth-century American poetry into a hermetic, self-enclosed, utterly private affair. Displays sophomoric lust to encode postmodern alienation into form that embodies the supposed chaos of the mind. Though he has somehow acquired a reputation for the visionary (especially among the Brits, who think he's the greatest American poet), John Berryman'Dream Songs are infinitely more on the mark." – en ander fijn proza.

Reacties

Samuel Vriezen

Dat soort dingen wordt al 50 jaar lang over hem gezegd en zal vast nog wel 50 jaar over hem gezegd worden.

Catharina Blaauwendraad

Dit soort artikelen doet me altijd denken aan die scene uit "Manhattan" met Woody Allen en Diane Keaton en hun "Hall of the Overrated".

Joost Baars

Schamperen vind ik een van de meest overschatte technieken van literatuurkritiek.

Het is "Ashbery", trouwens... ;)

Samuel Vriezen

Schamperen is een techniek van niet-lezen, eigenlijk. Je zoekt redenen waarom je deze of gene auteur niet hoeft te lezen. Mensen doen het uit zelfbescherming: anders is er teveel literatuur waarvan ze het gevoel hebben dat ze het zouden moeten lezen. Bovendien is schamperen makkelijk, compact, en uiterst communicatief. Elk oeuvre is zo samen te vatten: "Gelukkig! Het hoeft niet!" Antwoord van de gemeente: "Inderdaad! Dat scheelt een hoop! Hij zegt wat ik denk!"

Gert de Jager

The Huffington Post wegzetten als een medium waar alleen maar wat geschamperd wordt, lijkt me niet terecht. Institutionele factoren spelen een grote rol in het vrolijk getoonzette lijstje van Shivani - de mogelijkheid om een reputatie te verwerven wanneer men aan institutionele eisen voldoet. Er lijkt me wat voor te zeggen dat de creativewritingprogramma’s op Amerikaanse universiteiten de eenvormigheid en de middelmatigheid bevorderen.

Ook wat Ashbery betreft komt Shivani komt wel degelijk met argumenten. “Has been a Mannerist after his own outdated manner at least since Self-Portrait in a Convex Mirror. Among the writers listed here, I want to like him the most--it's too bad he's been a parody of himself for so long.” Daar kun je het mee eens zijn of niet, maar het is niet direct een oppervlakkige mening.

Self-Portrait is een bundel van vijfendertig jaar geleden. Dat schrijvers zichzelf herhalen komt meer voor – wie moet anders ik herhalen, was het standaardantwoord van Reve. Het probleem met Ashbery lijkt mij inderdaad dat zijn stijl en esthetische uitgangspunten min of meer een norm zijn geworden. Het was volgens mij een van de factoren die in het Nederlandse taalgebied hebben geleid tot de teloorgang van het dichterschap van Van Bastelaere. Verder ben ik benieuwd wat soort poëzie Alfred Schaffer gaat schrijven wanneer hij zich werkelijk aan de invloed van Ashbery ontworstelt.

Samuel Vriezen

Oh, maar je kunt natuurlijk best met argumenten schamperen, om institutionele redenen en op een onverdacht progressieve website!

Volgens mij blijft de poëzie van Ashbery veranderen, zij het niet meer met het soort grote stappen waarmee hij in zijn eerste bundels per bundel veranderde. Zeker is dat zijn laatste bundel afwijkt van de bundels direct daarvoor, en deze bundels allen heel anders van insteek zijn dan Self-portrait, op de signatuur van de dichter na natuurlijk.

Wellicht heeft Ashbery inderdaad te veel navolging gekregen, al gaat het vaak om weinig meer dan een toon van ongrijpbaarheid. Maar de stelling "dat de creativewritingprogramma’s op Amerikaanse universiteiten de eenvormigheid en de middelmatigheid bevorderen" lijkt me moeilijk te verdedigen zolang je niet weet wat al die duizenden afstuderenden per jaar dan zoal schrijven.

Gert de Jager

Die stelling valt prima te verdedigen. Hij wint aan kracht wanneer zogenaamde topschrijvers allemaal dezelfde achtergrond hebben en allemaal ongeveer op dezelfde manier blijken te schrijven - wat Shivani probeert aan te tonen - en hij kan worden ontkracht door tegenvoorbeelden.

Samuel Vriezen

Die stelling valt prima te verdedigen precies omdat hij intuïtief juist is, lijkt me. Een goede reden om die stelling niet ook daadwerkelijk te willen verdedigen.

Shivani is ook de auteur van een lijstje van 15 aanbevolen small presses. Dat is minder "controversieel" en toch veel leuker materiaal!

jan Pollet

Ook leuk: de 15 meest onderschatte schrijvers
http://blogs.publishersweekly.com/blogs/PWxyz/?p=1358

Joost Baars

"The Huffington Post wegzetten als een medium waar alleen maar wat geschamperd wordt, lijkt me niet terecht."

Doe ik niet toch? Ik hou van HuffPost. Dat wil niet zeggen dat ik alles wat op HuffPost wordt gepubliceerd per definitie geweldig vind.

Robert Kruzdlo

Ik woon in Amerika en als ik zulks lees denk ik dat het gewoon weer een HuffPost is; ook maar een krant die je niet geloven moet, laat liggen, die er mee weg loopt... . Groet vanuit Maine.

Robert Kruzdlo

Ik woon in Amerika en als ik zulks lees denk ik dat het gewoon weer een HuffPost is; ook maar een krant die je niet geloven moet, laat liggen, die er mee weg loopt... . Groet vanuit Maine.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...