"(...)waarom neemt het aantal literaire prijzen, in onze en in andere
literaturen, precies in de laatste decennia hand zo spectaculair toe?
Waarom wordt er ook steeds meer gewicht aan toegekend? Anders gezegd:
waarom geven wij, hedendaagse lezers, met zoveel gretigheid het eigen
oordeel uit handen – en dat precies op een moment waarop we als
subjecten nog nooit zo soeverein zijn geweest?
Die ontwikkeling moet wel iets met postmodernisme te maken hebben, dat wil zeggen met (wat Fredric Jameson noemde) de culturele logica van het late kapitalisme. Net als in andere domeinen van de postmoderne samenleving is ook in het domein van de literatuur de grote Ander – het netwerk van sociale instituties, gebruiken en wetten – aan een flagrante desintegratie onderhevig. De grote Ander in de letteren, dat zijn onder meer: de literaire kritiek, de literaire tijdschriften, de uitgeverijen, de Academie, het onderwijs, de levensbeschouwelijke (politieke, confessionele,…) affiliaties, enzovoorts. Al die apparaten bestaan nog, maar dan enkel als de schaduw, de father’s ghost van wat ze ooit zijn geweest: instrumenten met het vermogen om auteurs en teksten doeltreffend te valideren als goed, waar, belangrijk – en om andere even doeltreffend af te schrijven." (Erik Spinoy op nY)
Die ontwikkeling moet wel iets met postmodernisme te maken hebben, dat wil zeggen met (wat Fredric Jameson noemde) de culturele logica van het late kapitalisme. Net als in andere domeinen van de postmoderne samenleving is ook in het domein van de literatuur de grote Ander – het netwerk van sociale instituties, gebruiken en wetten – aan een flagrante desintegratie onderhevig. De grote Ander in de letteren, dat zijn onder meer: de literaire kritiek, de literaire tijdschriften, de uitgeverijen, de Academie, het onderwijs, de levensbeschouwelijke (politieke, confessionele,…) affiliaties, enzovoorts. Al die apparaten bestaan nog, maar dan enkel als de schaduw, de father’s ghost van wat ze ooit zijn geweest: instrumenten met het vermogen om auteurs en teksten doeltreffend te valideren als goed, waar, belangrijk – en om andere even doeltreffend af te schrijven." (Erik Spinoy op nY)
Lenze L. Bouwers
Reine de Pelseneer
Jabik Veenbaas
Hans van Willigenburg
Peter Swanborn
Leo Herberghs
Ton van 't Hof
Ton van Reen
Joris Miedema
Peter Drehmanns
Lammert Voos
Frits Criens
Rik Andreae
Jabik Veenbaas
Sacha Blé
Bernhard Christiansen
Delphine Lecompte
André van der Veeke
Gert de Jager
Hans van Willigenburg
Peter Knipmeijer
Maarten Das
Nanne Nauta
Onder redactie van Heytze en Breukers
Peter M. van der Linden
Jabik Veenbaas
Diverse auteurs
ACG Vianen
Rob Molin
Bart FM Droog
Lies Van Gasse
David Pefko; Het voorseizoen
Weg met Erik Spinoy, uit commissies, jury's en redacties.
Geplaatst door: Chrétien Breukers | 27-5-10 om 19:59
Aha, wanneer Dhr. Breukers ergens op scheldt, moét het wel lezenswaardig zijn waar hij onze aandacht op vestigt. Een echt richtsnoer toch soms, dit webblog, waarvoor dank en hulde! Groeten uit Aalter, van Fons.
Geplaatst door: Fons Vansnick | 28-5-10 om 0:36
@Chrétien, waarom?
Geplaatst door: Ira de Hoop | 28-5-10 om 2:14
Misschien omdat meneer Spinoy zich bezighoudt met in- en uitsluiting middels al dan niet verroeste 'instrumenten met het vermogen om auteurs en teksten doeltreffend te valideren als goed, waar, belangrijk – en om andere even doeltreffend af te schrijven'? Naar de hel met dat soort verrotte mandarijnengedrag!
Geplaatst door: Hans Smit | 28-5-10 om 8:52
De hel hoeft niet; hij moet al lesgeven aan een universiteit, dat lijkt me straf genoeg.
Geplaatst door: Chrétien Breukers | 28-5-10 om 8:56
Over postmodernistische literaire prijzen gesproken: zaterdagavond is de Johnny van Doorn prijsuitreiking aan de liedjesbakker Spinvis tijdens het Wintertuinfestival De Geest Moet Waaien te Arnhem.
Komt allen.
Geplaatst door: bernd ebbo visser | 28-5-10 om 14:56
Maar dit is gewoon geweldig. De heer Breukers weet zich doeltreffend geanalyseerd en is het er mee oneens! Doet het pijn, o Breukers, om te lezen dat je jezelf eigenlijk averechts je vrijheid om 'echt' te oordelen ontzegt? Is het vervelend om te merken dat je 'default' antisetting eigenlijk gedicteerd wordt door iets waarop je geen vat hebt? Is het vervelend om altijd maar NEE te moeten schreeuwen, behalve als titels uit je eigen fonds genomineerd worden? Is het lastig om tegen het systeem te zijn, behalve als je er baat bij hebt? Heeft u overigens alles wat u ooit aan de universiteit van Nijmegen (de katholieke) heeft geleerd, weer netjes ingeleverd? Zo niet, dan heeft u nog een schuld uitstaan bij de maatschappij.
Geplaatst door: Marius Dijkstra | 29-5-10 om 0:31
Dijkstra, je bent een genie. Ook een querulant, maar een fijne. Je moet eens niet meer anoniem reageren, dan kunnen we echt met je in gesprek. Kan ik gezellig Nee tegen je zeggen. Of Ja.
Geplaatst door: Chrétien Breukers | 29-5-10 om 0:40
Wat is er zo anoniem aan Dijkstra? Ik ben een van de vele mensen die al tijden kennis nemen van wat er zoal aan nieuwsgaring te rapen valt op de contrabas. Ik ben waarschijnlijk ook niet de enige die daarbij af en toe geraakt word door het onbegrijpelijke negativisme dat hier regelmatig heerst. Het was vandaag gewoon genoeg geweest en ik ben oprecht geïnteresseerd in uw beweegredenen. De tekst van Spinoy is helder en juist. Als u dit verwerpelijk vindt, begrijpt u ofwel niet wat er staat (maar dat kan ik me niet voorstellen) of voelt u zich aangesproken. Zegt u het maar. Ik denk dat uw lezers recht hebben op het antwoord. Er bestaan immers twee soorten van kritiek. Het soort dat zonder te weten waar het om gaat tegen is en het soort dat ómdat het weet waar het om gaat tegen is. Ik begin steeds meer te vermoeden dat u tot de eerste categorie behoort, maar aangezien u een gestudeerd man bent, zou men vermoeden dat u kunt uitleggen wat er nu precies zo pervers is aan de tekst van Spinoy.
Geplaatst door: Marius Dijkstra | 29-5-10 om 1:01
"Wat is er zo anoniem aan Dijkstra? Ik ben een van de vele"
Geplaatst door: RHCdG | 29-5-10 om 2:37