Twitter

Facebook

Uitgeverij De Contrabas
Uitgeverij De Contrabas

Elders

« Avondeditie: Pruis, Szlengel, Barnard, Armentrout | Hoofdmenu | De referenties van Johan Velter »

18 april 2010

Marja Pruis, - politicus (who the fuck ben jij?)

Pruis Marja Pruis heeft een beschouwing geleverd aan De Reactor. Onder de speels -reviaanse titel 'Zelf criticus worden. En blijven.'  onderzoekt ze 'drie zaken waar ik mijn hele recensentenbestaan mee in gevecht ben'. Die dingen zijn: 'de mate van toevalligheid van mijn criteria; de vraag of "ik" letterlijk aan het woord ben, of dat ik mezelf presenteer als een neutrale instantie; en de verhouding met mijn medecritici.'

Het ziet er niet onredelijk uit, wat Pruis hier presenteert. Maar toch valt er wel iets op af te dingen. Zo lijkt mij dat elk criterium min of meer arbitrair is, of aan een tijd gebonden, of aangejaagd door persoonlijke obsessies; helemaal toevallig is een criterium nooit, zij het dat het daarmee niet meteen helder hoeft te zijn waar dat criterium vandaan komt. Het is een schijnvraag, wil ik maar zeggen.

De vraag of er een 'ik' aan het woord is, of een 'neutrale instantie' lijkt mij, mij persoonlijk dus, mij als 'ik', redelijk zinloos. Ik houd van het kritische proza, dat als een man (m/v) op mij toekomt, met schitterende ogen, met een luide stem, ademend, en met grote gebaren van handen. Het kritische proza dat Arie Storm soms vervaardigt, bijvoorbeeld. Al het andere kritische proza is vulsel, al dan niet academisch van aard.

De 'verhouding met mijn medecritici' omschrijft Pruis als volgt: 'Was ik vroeger een fervent knipper en bewaarder van recensies, inmiddels lees ik de meeste stukken van collega’s vluchtig en ongeduldig, en vaak ook nog eens geërgerd. Ooit geheimzinnige autoriteiten hebben een gezicht, een stem en een geschiedenis gekregen. In plaats van  "wie ben ik" blèrt het steeds vaker in mijn hoofd "en who the fuck ben jij".'

Een goede vraag, die mij na het lezen van dit artikel ook door het hoofd spookte, maar die niet meteen getuigt van een 'verhouding met mijn medecritici'. Een vraag die overigens ook niet alléén beantwoord kan worden met 'criticus'. Want Marja Pruis is niet zozeer een criticus die zich druk hoeft te maken over de kwaliteit en de richting van haar kritieken, ze is vooral een politicus. 

Haar werk voor De Groene - een blad met een 10.000 abonnees, die lang niet allemaal kennis zullen nemen van haar artikelen - is een steek in een breiwerk waarin verder nog het schrijverschap, diverse jurylidmaatschappen en een bijbaan als (anoniem) adviseur voor het Nederlands Letterenfonds een plek hebben.

Dat gééft allemaal niets; maar probeer dan niet om op De Reactor de schijn op te houden, en net te doen of je nadenkt over 'het vak', terwijl je bezig bent met machtspolitiek, en je kritische werk inzet als bouwsteen van een dragende muur in je literaire carrière. Zeg dát dan, dat zou tenminste nog eerlijk zijn. Maar ja, een eerlijke criticus, dat is ook meteen weer zo saai. Voor je het weet, staan de bijlagen dan vol met Arnold Heumakers-achtigen.

Reacties

Laat een reactie achter

Als u reeds een TypePad of TypeKey account heeft, gelieve u dan aan te melden.

Uitgeverij De Contrabas
Das Haus am Salzhof. Pension in Brandenburg a/d Havel, dichtbij Berlijn. Vanaf 10 augustus 2013. Interessant voor schrijvers en dichters.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

april 2014

ma di wo do vr za zo
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...