Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« maart 2010 | Hoofdmenu | mei 2010 »

april 2010

30 april 2010

"Nox", de onorthodoxe elegie van Anne Carson

Nox De classisistische Canadese dichteres Anne Carson verbaast vriend en vijand met haar pas verschenen dichtbundel - of moeten we zeggen 'vouwbundel - Nox. Het onconventionele boek bestaat immers uit één enkele, als een accordeon gevouwen bladzijde en bevat afbeeldingen, tekeningen, krabbels en anekdotes van haar overleden broer. Tegenover deze personalia plaatst Carson haar reflecties over de historische waarheid: "We want other people to have a centre, a history, an account that makes sense. We want to be able to say This is what he did and Here's why. It forms a lock against oblivion. Does it?" De doorgaans terughoudende dichteres geeft in deze elegie een deel van haar privé-leven prijs. Ze groeide op in een bescheiden milieu samen met haar moeder en haar oudere broer Michael. In zijn bespreking op de Washington Post neemt Michael Dirden aan dat er weinig reden is om aan het autobiografische waarheidsgehalte te twijfelen: "hier wordt een echte man beweend door zijn echte zus." Lees de bespreking op de Washington Post. Nox is hier te bestellen.

In deze 25 minuten durende performance met tekst, geluid en dans met dansers van de Merce Cunningham Dance Company hoort u Anne Carson Sonnet of addressing Oscar Wilde voorlezen:

Wouter Godijn op Cobra

Wat betekent de titel “Wiegeliederen en Blaaskikkermuziek”?

Je kan de gedichten in deze bundel ruwweg opdelen in twee types. Sommigen zijn verzoenend en rustgevend van toon, dat zijn de wiegeliederen, terwijl anderen heel druk en opstandig zijn. Het contrast tussen die twee stijlen fascineert me: dat ik me soms sereen voel, en een beetje laconiek, maar dat die stemming plots kan worden afgebroken door hevige gevoelens van opstandigheid. (lees het interview met Wouter Godijn naar aanleiding van zijn zesde dichtbundel Wiegeliederen en Blaaskikkermuziek.)

How a Poem happens

De Amerikaanse dichter Brian Brodeur haalt de pieren uit de neus van zijn collega-dichters. Op zijn blog How a Poem happens gaat hij op zoek naar de ontstaansgeschiedenis van één bepaald gedicht. Zijn klassieke beginvraag is: When was this poem composed? How did it start? systematisch gevolgd door How many revisions did this poem undergo? How much time elapsed between the first and final drafts? om te besluiten bij de voor Europeanen toch wel merkwaardige vraag: What is American about this poem? Lees de genealogisch-poëtische bevindingen van Brodeur op How a Poem happens.

De nep-syllogismen van Lewis Carroll

Carroll Op Poems and Poetics zijn de 28 syllogismen als experimentele poëzie van Lewis Carroll te lezen. Carroll, “surrealist in nonsense” (volgens André Breton), was ook professor wiskunde & logica aan de universiteit van Oxford. In volgende serie nep-syllogismen baseert hij zich op voorbeelden uit standaardwerken over logica. Jerome Rothenberg ziet een methodische gelijkenis met de "Stanzas" van David Antin, die eind de jaren zestig bekend werd met zijn 'Talk poems'. De reeks begint met een kort pleidooi van Carroll voor the machinery of Symbolic Logic. Dit is syllogisme nr 1:

1
All babies are illogical.
Nobody is despised who can manage a crocodile
Illogical persons are despised.

29 april 2010

Avondeditie

Monroe Foto: De gedichten en andere teksten van .... Marilyn Monroe.

"In de laatste roman van Bernlef, Sneeuw, komen, hoewel hij enkele aardige en zelfs een aangrijpende scène bevat, drie kleinigheden voor die me niet bevallen: het verhaal, de stijl en de zogenaamd onderliggende gedachtengang." (Komrij de recensent op Achille van de Branden)

"Leo Vroman is de schrijver van verzen die in de taal zijn opgegaan" (Johan De Haes over Overleverigheid. Leo Vroman 95. Zijn mooiste gedichten.)

Het epitheton ornans van Het Liegend Konijn: gul.

1 jaar op die internet: felicitaties aan onze Versindaba-collega's van Zuid-Afrika

Zieteratuur. Concrete en visuele poëzie uit Nederland en Vlaanderen. samengesteld door Karel ten Haaf. (Woest en Ledig)

Guido Gezelle, volledig dichtwerk onder redactie van Jef Boets (Lannoo)

"The kind of poetry I want (one kind of it) is polylogical and contradictory" (interview met Charles Bernstein)

De té magistrale polemieken van Jeroen Brouwers.  Fried'l trekt trouwens zondag naar Zutendaal.

Het nieuwe nummer van Hollands Diep.

Geert van Istendael, de bedenker van het woord verkavelingsvlaams.

De Academie van het Brussels stelt bundel voor:  Haiku’s in het Brussels  (met welwillend voorwoord van Haiku Herman)

Le temps est venu
Nog e pintje en saleu
Scène dans le noir

E-lezen: de tekst (opnieuw) centraal

Bebook Op Tzum een interessante column van Remco Volkers, die een actueel dilemma behandelt. Wel e-lezen of niet e-lezen. Uiteindelijk komt hij, en dat is typisch in dergelijke "tussentijden", tot een compromis, of beter: tot een tussenoplossing. Wel e-lezen als het drukproeven ("het werk") moet lezen, niet e-lezen waar het zijn favoriete boeken betreft. Die betrekt hij (voorlopig) gewoon analoog:

"Nu moet ik mij voor mijn werk door grote stapels drukproeven worstelen. Dat zijn boeken-in-wording, pákken papier, tenzij ik hele dagen van mijn beeldscherm zou willen lezen. Dát kan in ieder geval nu beter, dat kan e! Uit naam van de natuur en uit naam van mijn ogen, ik moét gewoon gaan e-lezen. Maar boeken die ik wil hebben, vasthouden, blijf ik gewoon echt fysiek kopen. Voorlopig dan toch."

"Elke tijd is overgangstijd", om met Von der Dunk te spreken, maar zelden zag ik het besef dat er iets aan het veranderen zo treffend, en toch zo aarzelend geformuleerd worden. Treffend is eveneens het onderscheid dat Volkers maakt tussen boeken die hij wil vasthouden, en teksten die hij, want ze behoren tot het domein van zijn werk, gewoon kan lezen op de e-reader.

Boekenliefde is namelijk niet, of misschien wel nooit, vrij van fetisjistische trekken. Veel lezers voelen zich niet alleen aangetrokken tot de tekst die een boekwerk bevat, maar kunnen ook in vervoering raken van een mooie band, een treffend gekozen lettertype, fraai papier en de geur van inkt. Iedereen heeft het in lichte mate: de sensatie die het vasthouden van een nieuw, "vers" boek geeft, is niet gering.

Een kleine groep boekenliefhebbers is het zelfs alléén om het (mooi uitgevoerde) boek te doen, wat zich uit in een grote verzameldrift. Zo hoorde ik een nu zeer bekende antiquaar ooit zeggen: "Lezen? Ik? Dat houdt maar van kopen af." Boeken verzamelen wordt bibliofilie - en in sommige gevallen zelfs biblioseksualiteit. Een ongevaarlijke ziekte, zij het een die de lijder flink wat kopzorgen oplevert.

De e-reader confronteert zowel de boekenwereld (het hele conglomeraat van schrijver, ontwerper, drukker, redacteur, uitgever, boekhandelaar en antiquaar) met twee grote zorgen:

1) Hoe formuleer ik een nieuw business model voor de de exploitatie van gedrukte teksten, die nu nog grotendeels verloopt via de fysieke drager (het boek)?

2) Hoe kan ik voorkomen dat de tekst, die centraal hoort te staan in de literaire cultuur, niet wordt vermalen tussen twee molenstenen: de traditionele uitgeverij en de e-uitgevers van nu en de toekomst.

De bibliofiel zal deze ontwikkeling sowieso een gruwel zijn. Ik zie het tenminste nog niet zo snel voor me, een laptop vol eerste ePub-drukken.

---

Ondertussen merk ik, nu drie weken een tevreden gebruiker van de BeBook Mini (zie foto), dat de e-reader mij veel voordeel brengt. Omdat je via sites als Gutenberg veel klassieke teksten (gratis) kunt downloaden, lees je heel veel boeken via je e-reader, boeken die je anders niet gelezen of herlezen had.

De techniek blijkt de aandacht dus te kunnen verschuiven naar de tekst; en aan het eind hoef je de boeken niet in een kast, die daardoor overbevolkt raakt, te zetten. Lezen blijkt losgekoppeld te kunnen worden van het boek, zonder dat het genot dat de tekst oplevert wordt verstoord. Althans, zo zie ik het nu.

Foksuk-historische-canon_thumb

28 april 2010

Nacht van de Poëzie - nieuws

"De 29e editie van de Nacht van de Poëzie krijgt een vernieuwd elan. Het gedichtenfestival wordt in 2010 op 18 september gehouden op een nieuwe locatie, in de Stadsschouwburg in Utrecht, zo maakte de Stichting Nacht van de Poëzie woensdag bekend." In De Pers staat meer.

Ex-poet laureate Charles Simic biecht op

Simic Toen de Servische dichter Charles Simic in 2007 het poet laureate-schap aangeboden kreeg, zei hij niet meteen ja. Het laatste waartoe hij zich geroepen voelde was om de populariteit van de poëzie in de Verenigde Staten aan te zwengelen. Op aandringen van zijn kinderen zwichtte hij uiteindelijk toch voor de eer en, eerlijk is eerlijk, hij genoot met volle teugen van de nationale aandacht. Bovendien werd hij opgetrommeld voor de meest onverwachte 'plechtigheden': een gedicht lezen op de jaarlijkse bijeenkomst van zakenlui, zich laten fotograferen terwijl hij een ijsje at in een beroemd ijssalon of aan een kapblok stond in een slagerij,... Simic kreeg ook een paar officiële opdrachten waarvoor hij echter bedankte, oa een invitatie van Laura Bush in het Witte Huis. 

"Ik weet niet of jullie dit weten", zegt Simic, "maar onze poet laureates worden niet gevraagd voor het schrijven van gelegenheidsgedichten. De functie wordt met privégeld gesponsord  - uit een fonds van industrieel Arthur M. Huntington in 1936— want het is ondenkbaar dat het Congress van de United States ook maar één penny zou bovenhalen voor de promotie van poëzie. Vooral de Republikeinen zijn altijd bezorgd dat iemand uit de artistieke hoek de religieuze en familiale waarden van ons land zou onderuit halen. Zij verdenken dichters ervan subversievelingen te zijn, vrijdenkers, sexduivels en drugverslaafden. Hun vrees is niet helemaal ongegrond. Er zijn niet veel Amerikaanse dichters die je zo mee naar huis zou nemen om aan je grootmoeder voor te stellen of om voor een Bijbelstudiegroep te laten spreken."

Anders dan zijn voorgangers die met slimme promotievoorstellen kwamen vond Simic dat de poëzie er best goed voorstond in de VS. Voorganger Joseph Brodsky bijvoorbeeld wou in elke motelkamer in Amerika, naast de bijbel, ook een poëziebloemlezing voorzien. En Robert Pinsky overhaalde de grote kranten tot het plaatsen van poëzie. Ik zou niet weten waarom, stelt Simic, er wordt op dit ogenblik meer poëzie gelezen en geschreven dan ooit. Van waar komen toch al die duizenden blogs, online poëziemagazines, zowel ernstige als die waarop men het gedicht van zijn achtjarige dochter over de dood van haar goudvis kan posten?

Simics antwoord: "Waar elders dan in gedichten kunnen deze Amerikanen, die in tegenstelling tot hun buren het heil niet in de kerk zoeken, hun menselijke besognes kwijt?  Waar elders zouden ze een gemeenschap van gelijkgestemden vinden die geven om wat Emily Dickinson of Billy Collins hebben geschreven? Als ik mijn ervaring als poet laureate mag samenvatten dan zou ik zeggen: er is niets interessanter of hoopvoller aan Amerika dan zijn poëzie." (The New York Review of Books)

'Benali in boeken' vanavond op Nederland 2

"Antwerpen is de stad waarin de stadsdichter ‘een eerste hulp bij ongelukken’ is, aldus Benali. Maar ook de stad waarin alle auteurs onbezoldigde stadsdichters lijken. Allemaal beseffen ze het belang om zich als schrijver in te zetten voor de stad. Of breder geformuleerd: de samenleving" >> vanavond om 21u30 gaat Abdelkader Benali in zijn nieuwe programma Benali in boeken op zoek gaat naar de literaire hartslag van de stad. Knack was op de preview en zag dat het goed was. Na Antwerpen komen nog Groningen, Den Haag, Utrecht, Nijmegen en Amsterdam. (Nl2 van 21u30 - 22u)

Preview van de Antwerpen-aflevering met ex-stadsdichter Bart Moeyaert die vertelt over de racistische moord op de kleine Luna: 'Voor het eerst voelde ik de functie van een schrijver. Ik besefte dat literatuur zin heeft.''

De Nieuwe gedichten van Rilke

"De Nieuwe gedichten van Rainer Maria Rilke vormen een onbetwist hoogtepunt van de twintigste-eeuwse poëzie. Zopas verschenen zij opnieuw in het Nederlands, geheel toepasselijk in de Perpetuareeks van uitgeverij Athenaeum, die 'de honderd beste boeken van de wereld' verzamelt." >> Lees de korte bespreking van deze invloedrijke gedichten op Knack. Recensent Bart Van der Straeten besluit als volgt:

"De Neue Gedichte kondigen een kunst aan waarin de waarneming zelf het thema van het werk wordt.  Zo speelt Rilke in de literatuurgeschiedenis dezelfde rol als Cézanne in de kunstgeschiedenis. Ook in de Nederlandse literatuur heeft hij tal van nakomelingen. Wellicht zou het werk van C.O. Jellema en Stefan Hertmans niet bestaan zonder de beslissende invloed die Rilke erop heeft gehad. Ook de zelfgerichte poëzie van Hans Faverey ontleent zijn bestaansrecht indirect aan de Nieuwe gedichten. "

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën