Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« februari 2010 | Hoofdmenu | april 2010 »

maart 2010

31 maart 2010

Avondeditie

Poetry

"De film Poetry (foto) van Lee Chang-dong gaat over een oude vrouw die samenwoont met haar puberende kleinzoon. Ze probeert zijn leven in goede banen te leiden door, en nu komt het, gedichten te schrijven. Toen wij ons weerbarstig neefje probeerden te bedaren door uit het werk van Leonard Nolens voor te lezen, had dit alleszins het tegenovergestelde effect." (Focus)

 'De moeilijkheid was alleen, nu ja, dat mijn moeder emoties en aanhankelijkheid schuwde. Een tak mimosa kon zich niet sneller terugtrekken als ze werd aangeraakt.' (uit Morgen heten we allemaal Ali, Gerrit Komrij)

'In een aftandse caravan in Zuid-Frankrijk wilde hij zich bezinnen over het leven en de dood.' (Mark van Tongele, superman)

Deze 5 Franse titels bepalen de literatuur van de laatste 30 jaar.

Mijn Nederland van Geert van Istendael.

Mijn morose België van Frank Albers.

Zes dichters, zes Claus-gedichten.

Prix Millepages = voor noppes een lezing geven in Parijs. Maar niet getreurd, in mei gaat er geld binnenstromen uit Duitsland en Frankrijk.

Hugo Camps steunt Saskia de Coster

"De 60ste kamer van de Brusselse correctionele rechtbank heeft schrijfster Saskia De Coster de gunst van de opschorting van de uitspraak verleend. Ze moet wel een euro morele schadevergoeding betalen." Lees het hele bericht in De Standaard. Lees ook de eerder verschenen open brief van Yves Desmet. Na de hoofdredacteur verandert nu ook Hugo Camps, journalist en bohemien, de pen in een zwaard...

Toen de Vlaamse literatuur aan grauwheid en middelmaat, maar vooral aan lelijkheid ten onder dreigde te gaan, verscheen zij als een kruising tussen de heilige maagd Maria en Brigitte Bardot aan de druilerige letterkundige hemel. Saskia de Coster. Een naam als een litanie. Een naam als een gebed, - als een gebod, ook. Gij zult lezen. Gij zult zien.

In haar boeken - een snoer van parels waarbij dat van Coco Chanel verbleekt - presenteert zij ons een wereld, wég van de gemiddelde fermette, wég van het supporterslokaal, wég van de tergende middelmaat waar ons met kasseien en frietkotten bespikkelde landschap onder zucht. De Coster leerde ons volk kijken, en lezen.

De Coster wees en wijst ons de weg. Zij heeft het in zich om ons lezershart nog lang te verwarmen... en daarom zeg ik: vernietig dat vonnis!

© Hugo Camps

Noeldevisch

De Civitate Dei van Serge van Duijnhoven

DICHT/VORM is een multimediaal project bestaande uit twee series korte animatiefilms gebaseerd op Nederlandse gedichten van oa Wigman, Nasr, Droog, Hetyze.... Onderstaande film is gebaseerd op een tekst van Serge van Duijnhoven (Animatie: Sander Alt)

30 maart 2010

Omdat het avond werd en de barbaren niet gekomen zijn (1)

Fokke_sukke_boekdrukkunst [Door Chrétien Breukers] De discussie zou niet moeten gaan over de vermeend "prangende vragen" zoals: "Waarom verschijnen er nog literaire tijdschriften nu iedereen zelf kan twitteren? (...) Zijn de nieuwe media vriend of vijand? Kortom: wat is de rol van literaire tijdschriften in een tijd van culturele versplintering?" Maar over de vraag: "Waarom willen wij een blaadje volschrijven?" Een vraag die de gemiddelde redacteur van het gemiddelde literaire blad zich op de een of andere manier maar niet lijkt te kunnen stellen.

In zijn gedicht 'Wachtende op de barbaren' evoceert Kavafis een sfeer van uitzonderlijke lamlendigheid. Ergens, in een stad, wacht men op "de barbaren" en iedereen, van hoog tot laag, is geslagen door bewegingloosheid. De laatste strofes wijzen uit dat de barbaren het helaas hebben laten afweten; dan schrijft hij: "En er kwamen mensen aan uit het grensgebied. / Die zeiden dat er geen barbaren meer zijn. // En wat moeten wij nu zonder barbaren. / Die mensen waren tenminste een uitweg."

In het huidige literaire veld zijn de redacteuren van de "papieren bladen" de bewoners van een Romeinse stad, en de bewoners van het web de barbaren. De bewoners van de Romeinse stad zijn door en door decadent, de barbaren staan klaar om die decadentie te vermorzelen. Helaas verheugen de redacteuren van de "papieren bladen" zich niet op de komst van de barbaren, getuige de titel van een interne debatavond: Tegen de barbaren.

Zelfs als uitkomst worden de barbaren, blijkbaar, afgewezen. Vier redacties zullen onderling spreken over hun onderlinge nut en noodzaak, over de manier waarop de literatuur wordt gered. Van de barbaren. Waar je tegen moet zijn. Dit alles met de kwaliteit als sjibbolet, die eigendunk en grootheidswaan aan het oog moet onttrekken. En ik zeg dit nota bene als groot liefhebber van literaire tijdschriften (op DW B en nY na; dat zijn geen literaire tijdschriften, dat zijn bladen waarin een hinderlijke vorm van letterkundig exhibitionisme wordt gecelebreerd).

Na een gespreksavond met een samenstelling als Tegen de barbaren hebben de papieren bladen helemaal geen echte barbaren meer nodig; een wereld die te zeer in zichzelf gekeerd is, zakt vanzelf in elkaar. Meestal na een late bloei, maar die is volgens mij in de jaren zeventig en tachtig geweest, toen Maatstaf, Tirade en De Revisor maatgevend waren (in Nederland; in Vlaanderen stonden De Brakke Hond en Het Nieuw Wereldtijdschrift in bloei) in de literaire wereld. Die invloed kalfde de afgelopen twintig jaar langzaam af, en nieuwkomers hebben die posities niet kunnen innemen.

Lees meer "Omdat het avond werd en de barbaren niet gekomen zijn (1)" »

Avondeditie

Over de verketterde Huub Oosterhuis:
"Als de term ‘volk’ valt denk je niet meteen aan hoogst literaire poëzie. Dichtcriticus Gerrit Komrij had al in diens Papieren tijgers (1978) dan ook al grote bedenkingen bij de zo zingbare pennevruchten van wat hij noemde ‘de copywriter van de Firma Christus & Co.’, ‘de half-linkse paap’, ‘de pastoor in spijkerpak’: ‘Alleen naar de schijn is het moderne poëzie, de schijn moet de mensen pákken en voor ze er erg in hebben zitten ze met dezelfde stoffige en stinkende Vaticaanse praatjes voor de vaak opgezadeld.’ Een typische jezuïeten-truc dus." 'Atte Jongstra

Over Germania, een canto van Jacques Hamelink:
"Hamelink streeft, lijkt het, een mystieke maar godloze inkeer na. ‘De poëzie / is een profane zaak waarin ruimte is, en zij, voor het sacrale’, heet het in het gedicht ‘Inkt’. Net als bij Hölderlin kunnen Griekse helden daarin een even belangrijke rol spelen als Duitse goden." Han van der Vegt

Over Eiland op sterk water van Floor Buschenhenke
"Groot was mijn opluchting toen ik constateerde dat Buschenhenke zich in deze bundel afzet tegen de mythe van de meetbaarheid – zonder ook maar een moment zweefkezerig te worden." Catharina Blaauwendraad.

Dromen in de Gentse boekentoren met stadsdichter Peter Verhelst.

Richard Minne en Diderot.

"Hoe kon een avond met zoveel talent zo verzanden in oppervlakkigheden? Dit is geen cynisme, maar oprechte verbazing." (lees de posting: Na afloop leefde iedereen op)

Op 15 april om 11 uur wordt het boekje voorgesteld in de salons van het voorzitterschap van de Kamer.

Kafka light,  Hemingway flavour, (Tankbooks)

Adriaan en de anderen, hoofdstuk 5-12

Adriaan en de anderen gaat door. Lees nu de hoofdstukken 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 en 12.

J. J. Peereboom overleden

"De anglist J.J. Peereboom (of zoals vrienden en collega’s hem kenden: John) was de oudste nog schrijvende medewerker van de boekenbijlage van NRC Handelsblad; hij heeft als docent Engelse literatuur aan de Universiteit van Amsterdam nog les gegeven aan de huidige chef Boeken. Tot vorige maand, toen het lezen en schrijven hem door gezondheidsproblemen steeds moeilijker begon te vallen, stuurde hij gemiddeld elke twee weken een stuk. Nog maar een  jaar geleden kwam hij dat altijd persoonlijk op de fiets naar de redactie brengen. Zijn ‘broodnodige lichaamsbeweging’ noemde hij dat." Een in memoriam, op NRC Boeken >>

Nieuwe website Papieren Man

Van harte welkom op de vernieuwde website van De papieren man, die nu eindelijk resideert op 'zijn eigen domein'. Na precies 3.699 berichten sinds september 2006 was de eerder aangekondigde overstap naar een grondig vernieuwde website noodzakelijk. Om zowel onze Belgische als talrijke Nederlandse lezers te bedienen, zijn we nu zowel bereikbaar via www.depapierenman.be als via www.depapierenman.nl

Heytze op Zaterdag (16 juli 2004 - 27 maart 2010) stopt

De wekelijkse gedichtenserie Heytze op Zaterdag in het AD Utrechts Nieuwsblad stopt bij de 292ste aflevering. Sinds juli 2004 schreef Ingmar Heytze elke week een gedicht over de Utrechtse actualiteit. Een ruime selectie uit de krantengedichten tot januari 2009 was al te vinden in de bundel Utrecht voor beginners, de Domstad in 127 gedichten. De beste gedichten uit het laatste jaar zullen begin 2011 verschijnen in een sterk uitgebreide herdruk van deze bundel, waarin ook de gedichten worden opgenomen die hij als stadsdichter schreef. De dichter blijft als columnist behouden voor het het AD Utrechts Nieuwsblad; op vrijdag 2 april verschijnt de eerste aflevering van een nieuwe, wekelijkse stadskroniek op de achterpagina van het regiokatern.

Berichten uit de hobbyhoek (30 maart 2010)

"Zoals elk jaar heeft de gedichtenwedstrijd van de afdeling Letteren van Culturele Raad Papendrecht opnieuw een veertigtal fraaie stukjes poëzie het daglicht doen zien." Klaroen.nl >>

"Op het podium verschijnen stadsprins Tim Snijders, Seijer Troost, Rudolf van der Bles, Herma Loman, Paul Amweg, Nan Rietveld, Erik Morsink, Babet Polman en enkele middelbare scholieren" En Oldezaal krijgt een stadsdichter. De Weekkrant >>

PVV keert zich tegen seculier haken in Almere. Meldt Binnenlands Bestuur. Werk aan de winkel voor de Almerense stadsdichter!

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën