Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« 15 exclusieve dichterswensen op Knack | Hoofdmenu | Korte berichten »

30 december 2009

Peter Swanborn, 'Tot ook ik verwaai'

Mallarmé beschreef in Graf voor Anatole het sterven van zijn zoontje. In de gedichten van Gerrit Kouwenaar weerklinkt het redderen van een dementerende, stervende vrouw en zijn hulpeloze begeleider. Peter Swanborn stapt met zijn nieuwe bundel overtuigend in hun spoor door een minitieus en indringend verslag te maken van het langzame sterven van zijn dementerende moeder. Lees Lindners bespreking van Tot ook ik verwaai.

Reacties

Willem Thies

Soms (regelmatig) lees je een recensie waarbij je denkt: deze bespreking is mij uit het hart gegrepen, hij/zij neemt mij de woorden uit de mond (daarmee de wind uit de zeilen, etc.).

Zoals deze recensie van Erik Lindner.

Want een *verslag*, dat is het. Ook ik dacht aan dat woord, bij het lezen van 'Tot ook ik verwaai' van Swanborn. Eerder dan aan 'elegie', zoals de achterflap vermeldt. Of journaal, of registratie. Kroniek. Ik kies dan maar voor 'kroniek', 'verslag' heeft Lindner al gekozen. 'Kroniek van een naderende dood', dacht ik aan. Swanborn is de chroniqueur van de op handen zijnde dood van zijn moeder.

Indringend, ja, dat ook. En indrukwekkend.

En een onderkoelde stijl, ten slotte: weer de spijker op zijn kop. Stijlfiguur van het understatement, als grondstijlfiguur voor de hele bundel. Daarnaast speelt de ellips een grote rol.

Zo wat aantekeningen, overwegingen, gedachten.

Mooie recensie, Erik!

Hans van Willigenburg

Recensies wekken zelden grote emoties bij me op. Al kan ik deze zeker waarderen, op het fout gespelde 'minitieus' (wat 'minutieus' moet zijn) na.

Richard Steegmans

Mooie recensie, maar het spellingfoutje in 'De zoon verwacht haar dood aangekondigt (moet 'aangekondigd' zijn)te zien ...' moet er nog uit.

Erik Lindner

Dank, heren, voor de correcties. De eindredactie was er even niet bij De Groene, maar het komt in orde. Gelukkig nieuwjaar.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...