Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Vanavond voorstelling decembernummer DW B | Hoofdmenu | Collectieve propaganda voor het Nederlandse eh... »

17 december 2009

Dagboek * 17 december 2009

8.00 uur Net even gelezen bij Samuel Vriezen dat mijn discours bedenkelijk is.

"De conclusie die Breukers niet expliciet trekt is: de Kenners moeten buiten de poëzie worden gehouden. Maar aangezien die Kenners niets anders zijn dan een toon, een manier van spreken, komt Breukers' verhaal neer op een pleidooi voor een verbod van een zekere manier van spreken uit naam van een mythische vroegere heelheid van de poëzie. Binnen de poëziewereld zoals Breukers die wil zien heeft niet elke manier van spreken een plaats. De poëzie moet gezuiverd worden van "Kenners", wie dat ook zijn. Daar komt het op neer. Het gaat dus om uitsluiting. En dat bedoel ik met een bedenkelijk discours."

Maar gelukkig wel op basis van een niet expliciet getrokken conclusie, natuurlijk. Vriezen laat zijn wil om iets over mijn discours te vinden triomferen over mijn conclusies. [toevoeging: Maar goed, de teneur is blijkbaar dat Vriezen argumenten heeft, en ik niet. Al zou ik dan wel willen weten waar dat staat, dat ik mensen wil uitsluiten...]

"Vertrouw je toe / aan de lamentaties, wees / vergissingen waard." Uit de nieuwe bundel van Lucas Hüsgen

11.00 uur In Boest staan visuele gedichten van Antoine Boute. Normaal blader ik bij visuele poëzie gauw door. Maar de droedels van Boute (die me een beetje doen denken aan de droedels van Roland Barthes) zijn heel mooi om te zien - en je gaat ongewild toch zitten kijken wat er allemaal stáát. Hieronder een gedicht van Boute dat niet in de bundel staat en dat hij op verzoek inzond, 'Mallarmé'. Klik op de afbeelding voor beter beeld.

Mallarme

Reacties

mponte

Kom op, Chretien, je kunt toch wel beter dan dit.

Hans Smit

Nou, ik heb de reactie van Samuel Vriezen gelezen. Zijn reactie is die van iemand die goed kwaad lijkt en die woede omzet in ijskoude argumentatie. Het is grotendeels argumentatie waar m.i. geen speld tussen valt te krijgen. Puur op argumenten is het toch echt 1-0 voor Vriezen.

In plaats van uitsluiting - want die uitsluiting is volgens mij wederzijds, Samuel, of je dat nu zoekt of niet, puur door je denkwijze - zou er dus samenwerking moeten komen. Let wel: geen vrede. Maar is deze discussie op de een of andere manier niet interessanter te maken dan 'elitair' versus 'populistisch'?

RHCdG

Moet deze lekkere hapjes allemaal nog bekijken, maar Hans: "Het is grotendeels argumentatie waar m.i. geen speld tussen valt te krijgen." Toch een slag om de arm?

Maarten Das

Mooie regels van Hüsgen, wil zijn nieuwste bundel zeker gaan lezen.

Hans Smit

Die argumentatie is m.i. solide. Korte samenvatting, even los van de vraag of ik het met wie dan ook eens ben: Breukers stelt polemisch dat poëzie zich vroeger in een soort utopische situatie bevond waarin poëzie van grote dichters zonder tussenkomst van deskundigen een groot publiek bereikte, en dat mensen als Vriezen er een kamerspel voor 200 insiders van hebben gemaakt en zo poëzie van dat publiek hebben verveemd.

Vriezen stelt m.i. terecht dat dat allebei niet waar is, met redenen omkleed (waarbij hij m.i. één belangrijke reden vergeet, en dat is dat zijn eigen ster te laag staat om van grote invloed te zijn - Breukers schiet kennelijk graag op klein wild), en verwijt Breukers daarop dat hij stemmen als die van Vriezen wil uitsluiten. Daar lijkt het inderdaad wel op, en als dat zo is, ben ik het met Vriezen eens dat dat bedenkelijk is. Tot zover geen speld te zien.

Echter.

In wat ik maar 'flavour text' zal noemen, zegt Vriezen dingen als 'Breukers, geboren miskend dichter' etc. Dat is niet nodig voor zijn betoog en bovendien onwaar; je kunt met dezelfde botte bijl beweren dat Vriezen zelf als dichter momenteel nog te obscuur is om überhaupt miskend te worden, maar wat win je met zo'n lullige belediging? Het is niet aan de ene dichter om de andere zo de les te lezen. 'Maar Breukers is begonnen!' kan er dan iemand roepen. Ja, misschien wel. Maar je kunt er ook boven staan. Ik weet ook niet of ik dat zelf zou kunnen, maar wie een ander een zuiveringspoging verwijt, moet zelf brandschoon zijn om dat te kunnen doen. Ik kan er wel enigszins begrip voor opbrengen gezien de manier waarop hij hier is behandeld, maar het maakt zijn verhaal er volgens mij niet sterker op.

RHCdG

Samuel sleept ontegenzeggelijk een groep followers achter zich aan - veelal mensen zonder eigen ideeën, wat ik Samuel niet wil ontzeggen - maar om Chrétiens aanvallen nou te gebruiken om jezelf in een rijtje Mettes, Reugebrink, Franssens te plaatsen is misschien meer een gevalletje omgekeerde paranoia.

"Mijn status van de jongste Vijand heb ik er waarschijnlijk vooral aan te danken dat ik Breukers altijd heb uitgedaagd om zijn aanvallen te expliciteren en zijn kritieken te onderbouwen, wat hij nooit deed (en wat hij ook gewoon niet zou kunnen, daar ben ik van overtuigd)."

Maar als dat nou zo zou zijn, waarom vraag je er dan telkens naar? Jezelf rechtvaardigen, verantwoording afleggen, redenen geven voor je gedrag - het stuit mij tegen de borst. Het heeft iets uitgesproken christelijks, verwijfds, decadents. 'Deserving's got nothing to do with it', zegt Clint Eastwood in Unforgiven, vlak voor hij Gene Hackman een kogel door zijn kop schiet. En dat is eigenlijk al te veel.

En verder: uitsluiting? Kom op zeg. De beheerder van het grootste Nederlandstalige poëzielog zou aan uitsluiting doen? Is er van jou wel eens een post verwijderd? Mag je hier niet alles zeggen wat je wilt binnen de grenzen van fatsoen? Hooguit geeft hij aan bepaalde dichters en hun schrijfpraktijken de voorkeur boven andere. En waar hij niet van houdt, dat komt via Ton dan weer aan bod. Dat mag, en hoeft niet te worden verantwoord aan de bezoekers van de site. Bouw zelf zo'n centrum, zonder subsidie, dag in dag uit, dan kun je zelf aan uitsluiting gaan doen.

Gert de Jager

Het mikpunt Vriezen als obscuur, klein wild waaraan Breukers zijn pijlen verspilt. Dat kan zo zijn, maar de vraag is dan waar Breukers’ irritatie vandaan komt. Blijkbaar personifieert Vriezen als geen ander iets waar hij zich over opwindt.

Wat dat ‘iets’ is, lijkt mij niet zo moeilijk te raden. Het gaat om zaken als reputatievorming, autoriteit, macht binnen de literaire circuits. Hoe obscuur Vriezen ook mag zijn als dichter, hij wordt door Breukers waargenomen als iemand die door zijn wijze van opereren aansluiting vindt bij de club van tweehonderd waar hij zelf niet toe behoort. Andere leden van de club zijn Reugebrink, Spinoy, Beurkens, alle Amsterdamse neerlandici, alle aspirant-auteurs van De Reactor en alle juryleden die niet Gerrit Komrij heten. Wat hebben zij gemeen? Een wijze van spreken zoals Vriezen suggereert?

Misschien gaat het in die richting. De verborgen veronderstelling van Breukers lijkt mij dat er een verband bestaat tussen het vermogen zich op een bepaalde wijze over poëzie uit te laten, de positie die men op basis van dat vermogen in de literaire circuits kan bekleden en het soort poëzie dat als gevolg daarvan weer als eersterangs wordt waargenomen. Het soort poëzie waar slimme mensen op een slimme manier over kunnen schrijven – dat is de poëzie die bekroond wordt. De dichters die de aandacht van de intellectuelen weten te trekken worden de vrijgestelden met de werkbeurzen. En dat is erg, vindt Breukers; als hij zich aan iets ergert, dan is het aan Vriezens ‘slimheid’. Het belang van ‘slimheid’ leidt ertoe dat de normen van de ‘peer group’ niet de normen zijn waar het in de poëzie om zou moeten gaan.

Of Breukers altijd even gelukkig is bij de keuze van zijn doelwitten – daar kun je eindeloos over twisten. Hetzelfde geldt voor de verfijndheid van zijn argumentatie en zijn polemische stijl. Het meest interessant lijkt mij zijn irritatie als een mogelijk symptoom van een ziektebeeld – een ziekte van het systeem wel te verstaan. Bestaat dat ziektebeeld? Is het te verhelpen? Wie ‘organiseren’ de officiële wereld van de poëzie en over welke capaciteiten beschikken ze? Is het misschien niet inherent aan een wereld van professionals dat een bepaald soort professionals de dienst uitmaakt en beslist over toelating en uitsluiting? Is het eigenlijk niet logisch dat poëzie waarover je interessante stukken kunt schrijven ook de meest interessante poëzie is? Of hoeft poëzie niet interessant te zijn?

Chrétien Breukers

Jongens, ik ga vroeg naar bed, dus doen jullie een beetje rustig hier beneden?

Wat ik wel mooi vind: de opmerking uit Unforgiven, toevallig een van mijn favoriete films. Ik citeer ook even: " Maybe we ain't nothin' but whores, but by God we ain't horses."

Nu in galop naar bed.

Willem Thies

Ik ben het volledig eens met Rutger, en wil er nog een citaat aan toevoegen (uit dezelfde film):

Wanneer de Kid zijn eerste moord wegspoelt met een paar slokken whisky en zijn daad rechtvaardigt met de woorden (lichte paniek in zijn stem, maar zich stoer houdend): 'He got it comin'! He got it comin'!' (de moord is zgn. een koud kunstje voor de Kid; hij zou een ervaren en meedogenloze schutter zijn.), antwoordt Clint: 'We *all* got it coming', kid.'

Een interessante film, 'Unforgiven', waar je met gemak veel interessante dingen over zou kunnen zeggen; een mooie film ook, en ontroerend; en niet eenduidig ook, maar ambigu in zijn moraal; want is 'de reddende engel' wel echt 'goed' (in de christelijke zin des woords) of is hij ook (en vooral) 'een engel der vergelding' en 'een engel der exterminatie'? Jaja, en dan heb ik het alleen nog maar over de inhoud/het verhaal, of beter: de narratie. De stijl (cameravoering, etc.) is ook heel interessant. En spannend. Heel spannend. Niet alleen verhaaltechnisch dus, maar vooral ook stilistisch. Ik zat op het puntje van mijn stoel. Ademloos. Toe. Te. Kijken. In mijn hoofd vormde zich in kapitalen het woord: I N T E R E S S A N T.

RHCdG

"De verborgen veronderstelling van Breukers lijkt mij dat er een verband bestaat tussen het vermogen zich op een bepaalde wijze over poëzie uit te laten, de positie die men op basis van dat vermogen in de literaire circuits kan bekleden en het soort poëzie dat als gevolg daarvan weer als eersterangs wordt waargenomen. Het soort poëzie waar slimme mensen op een slimme manier over kunnen schrijven – dat is de poëzie die bekroond wordt."

Maar al die dingen gelden ook voor mij. Ik hou, net als Samuel, van de poëzie van Van Dixhoorn, Oosterhoff, Wijnberg, Ben Zwaal, Astrid Lampe (jawel, Thies!) en noem ze verder maar op. En ook ik ken mijn franse filosofie. En ook ik ben een slimme jongen die daar slim over schrijft, zoals eenieder hier graag zal willen bevestigen. Maar er is één verschil. Ik wil met dat hele zooitje in Perdu, in de Reactor, in de tijdschriften en in de jury's niks te maken hebben. Om Bette Davis dan maar eens te citeren, over Joan Crawford: "I wouldn't piss on her if she was on fire".

Nou moet ik ook zeggen dat ik er niet voor gevraagd word. Want je denkt toch niet dat ze bij de Reactor denken: we nodigen die jongen met al zijn kritiek eens uit, hij schrijft goed, en dan maken we hem meteen medeverantwoordelijk? Of dat Joost Baars zegt: Rutger kom er volgende keer es bij, dan kun je je ideeën in praktijk brengen? Welnee. Die moet eerst zijn vriendjes af. Nog vanmiddag kreeg ik een mailtje van het Fonds voor de Letteren, dat ze liever K. Michel hebben dan mij voor een plek in hun Adviesraad, waar ik me, onbezoldigd nog wel, voor aangeboden had. Nou ja, K. Michel, ik kan er mee leven.

Bevestig ik hiermee nou dat verhaal over die blogsfeer dat Samuel aanhaalt, met al die rancuneuze mensen die in de sleur van het bloggen zitten, en maar niks voor elkaar krijgen? Welnee. Samuel zou er goed aan doen om eerst zijn blogroll te wissen voor hij zo'n verhaal citeert.

Ik ben eigen en enige partijganger, en meer heeft mijn partij ook niet nodig. Ik maak me vooral zorgen of ik het zelf wel spannend, interessant, gevaarlijk en terroristisch vind wat ik schrijf. Evenmin laat ik me wegdrukken, zoals Chrétien, die weigert een Awaterlijstje in te vullen, omdat ik geen zin heb in de marge, en omdat je je verantwoordelijkheid niet moet ontlopen wanneer je die kunt pakken. Maar ik hou niet van clubjes, en Samuel wel. Dat lijkt mij de kern van Chrétiens bezwaren.

Gert de Jager

Zo is dat. Vanwege de morele ambiguïteit een van de weinige westerns waarover eindeloos te discussiëren valt. Ook (en vooral).

Gert de Jager

De vorige reactie was natuurlijk gericht tot Thies.

Je fraaie beginselverklaring, Rutger, lijkt me niet echt in strijd met wat ik beweer in dat citaat. Ik schrijf dat je op basis van een zeker vermogen voor een bepaalde positie in aanmerking kunt komen, niet dat het automatisch gebeurt. Je moet er inderdaad mee te maken willen hebben. Is Chrétien trouwens niet lid van een dichtersgilde?


Willem Thies

Lampe ook? Et tu, Grotie.

(Vooruit.)

(Dat wist ik overigens al. Dat jij haar poezie waardee... uche-uche... interessant vindt.)(Helaas. Je bent feilbaar als alle mensen.)

Wat grappig! Wat maf! Let's agree to disagree! Hoera! Gefeliciteerd!

Joost Baars

Ik word altijd zo moe van mensen die op dit soort fora de blits maken met stoere uitspraken dat ze niets te maken willen hebben met "dat hele zooitje in Perdu", en dat die zogenaamd allesbepalende poëziemoloch Perdu ze nooit uitnodigdt en niet in ze geinteresseerd is.

Ten eerste, Rutger, ben ik slechts een van de tien mensen die in Perdu programmeert.

Ten tweede weet iedereen dat de interesse van de redactie van Perdu verandert al naar gelang de redactie verandert. Vooral mensen die Perdu gedurende een tijd vaker uitnodigt (zoals jij!) weten dat maar al te goed.

Ten derde, misschien ben je vroeg aan het dementeren, maar het was op 13 maart van dit jaar (!) dat we je voor het laatst verwelkomden. Kijk hier maar, dan weet je het misschien weer: http://avondenperdu.blogspot.com/2009/03/vrijdag-13-maart-nederlandse.html . Mooi programma was dat!

Maar goed, misschien is het een nieuw voornemen van je, dat je niets met Perdu te maken wil hebben. Ik zal het doorgeven aan de redactie. Maar met desinteresse vanuit onze kant heeft het in elk geval aantoonbaar niets te maken.

Joost Baars

En mijn welgemeende excuses voor het schrijven van "uitnodigdt".

Willem Thies

'(...) ben ik slechts een van de tien mensen die in Perdu programmeert.' : '(...) programmEREN.' Tien mensen, immers.
Ik eis excuses!

Joost Baars

sorry :P

Martijn Benders


"Bij één op de (zoveel) of één van de (zoveel) als onderwerp hoort een enkelvoudige persoonsvorm. Maar als het eerste (geheel) getal twee of meer is, staat de persoonsvorm in het meervoud."

Dat wist zelfs ik nog wel, en ik ben geen geweldig taalkundige, laat staan dat ik online spelfouten van anderen ga 'verbeteren' en excuses eisen..

RHCdG

Als jij maar een van de tien mensen bent die in Perdu programmeren, waarom voel jij je dan geroepen om te reageren op 'stoere uitspraken' op 'dit soort fora', en waarom reageer je niet op waar ik je *persoonlijk* over aansprak? Of wordt je podcast door twintig mensen geprogrammeerd?

Maar nodig me eens uit in Perdu, ik kom wel. Een avondje over de uitsluitingspolitiek in blogland, dat lijkt me wel wat.

Willem Thies

Martijn, je bent terug!

Ach, dat op hoge poten 'excuses' eisen, dat is toch ook... dat moet je allemaal niet zo serieus nemen, Benders. Ik vind het juist grappig (maf, interessant, ...) dat op dit forum ieder zijn/haar eigen spelfouten verbetert (terwijl op de meeste fora de commentaren barstensvol spelfouten en 'slang' staan), dit keer zelfs vergezeld van (het volstrekt overbodige) 'welgemeende excuses'. Waarom zou zoiets te spijten?

Ach, nu rechtvaardig ik mij (tegenover jou, de slechte verstaander), en volgens Rutger heeft een dergelijke apologie, zich rechtvaardigen/verantwoording afleggen, 'iets uitgesproken christelijks, verwijfds, decadents'. En zo is het ook. Ook ik begin nu te blaten met de schapen, in plaats van te huilen met de wolven. Tja, wie zich te lang onder de schapen begeeft...

Maar je bent terug, en daar ben ik blij om. Je werd node gemist. Het evenwicht is hersteld.

Willem Thies

'Waarom zou ziets te spijten?' dient natuurlijk te zijn: 'Waarom zou ziets *je* spijten?'

Zie je?

leo hermens

"Vertrouw je toe / aan de lamentaties, wees / vergissingen waard." Uit de nieuwe bundel van Lucas Hüsgen.

annemieke steenbergen-spijkerman

wie geen fouten maakt maakt niets

Samuel Vriezen

@Chrétien: "Al zou ik dan wel willen weten waar dat staat [...]"

In mijn post trek ik de conclusie die volgens mij volgt uit jouw tekst.

Overigens leuk om te zien dat we nu dezelfde bundel aan het lezen zijn. Ik zie dat je al minstens de eerste halve pagina uit hebt. En, @Maarten, ik kan je het boek zeker aanraden. Spoedig meer op De Reactor.

Samuel Vriezen

@allen:

Mijn post heeft kennelijk enige discussie losgemaakt, maar grappig genoeg niet op mijn eigen weblog, maar "op afstand", op De Contrabas. Ik discussieer graag mee over mijn eigen tekst, maar bij voorkeur ook ónder mijn eigen tekst, zodat we alle relevante context en citaten ook erbij hebben. Onder meer Hans en Gert brengen interessante punten naar voren waar ik graag nog op door zou gaan, maar ik heb besloten dat alleen op mijn eigen weblog te doen.

Nu merk ik de laatste tijd dat die xs4all-blog problemen geeft soms. Hebben veel mensen daar last van? Als het platform zelf de discussie onmogelijk maakt, zodat er alleen op De Contrabas over gepraat kan worden, dan zal ik eens binnenkort mijn blog gaan verhuizen.

Samuel Vriezen

Alleen een paar opmerkingen van Rutger wil ik toch niet laten liggen:

"Is er van jou wel eens een post verwijderd?"

Ja. Vaker dan eens. En ik heb ook wel eens (een paar jaar terug alweer) een IP-ban gehad van Chrétien. Zulke dingen gebeuren de laatste tijd minder, en het is mijn vermoeden dat dat mede komt omdat er nu 3 mensen verantwoordelijk zijn voor deze site en niet alleen maar eentje. Wel heeft Chrétien niet al te lang geleden nog publiekelijk zich afgevraagd of ik niet een admin ban kon krijgen, en heeft hij geprobeerd me expliciet met scheldpartijen uit de comment boxes te verjagen naar mijn eigen website.

Maar zelfs als dat allemaal niet het geval was: in mijn post gaat het niet over Chrétiens feitelijke gedrag als webmaster maar over de implicaties van zijn discours. Een bepaalde manier van schrijven op volstrekt imaginaire gronden als "schadelijk voor de poëzie" karakteriseren is een impliciete oproep tot uitsluiting van die manier van schrijven.


"Want je denkt toch niet dat ze bij de Reactor denken: we nodigen die jongen met al zijn kritiek eens uit, hij schrijft goed, en dan maken we hem meteen medeverantwoordelijk?"

Maar ben je al eens met een voorstel naar De Reactor gestapt? Vast niet, want je hebt al meermalen overal rond lopen bazuinen hoe verderfelijk je die site vindt. Of verwacht je serieus dat zo'n redactie dat soort praatjes als openbare sollicitatie opvat?


"Of dat Joost Baars zegt: Rutger kom er volgende keer es bij, dan kun je je ideeën in praktijk brengen?"

Voor zover ik de VersSpreken formule heb begrepen zitten er steeds 4 dichters om de tafel. Dat Joost en Matthijs zijn begonnen bij mensen die ze redelijk goed kennen lijkt me te billijken. Het is nog maar net bezig.

Dat is toch ook een curieus verschijnsel op Internet, trouwens. Nog heb ik mijn eerste recensie niet gepubliceerd of Chrétien maakt al een Machtige Kenner van me; nog is VersSpreken helemaal aan het begin van het ontwikkelen van zijn formule of het is al een eng ingekeerd clubje... mensen zijn zo ontzettend weinig geduldig en nieuwsgierig!

Samuel Vriezen

"Maar ik hou niet van clubjes, en Samuel wel."

Clubjes?

Ik hou van plekken waar je met mensen van gedachten kunt wisselen en dat werkt alleen als die plekken een enigszins open karakter hebben. Ik heb 7 jaar lang concerten georganiseerd, waarop een grote verscheidenheid aan musici heeft opgetreden en tal van componisten zijn uitgevoerd. Daarna heb ik 4 jaar lang bij Perdu programmas gemaakt; over die tijdsspanne hebben er iets van 30 a 40 verschillende mensen deel uitgemaakt van de redactie en hebben er vele honderden mensen opgetreden. Op dit moment zit ik in geen enkel "clubje" maar zijn er wel redelijk wat plekken waar ik graag kom. Zo was ik gisteren in Düsseldorf waar de Duitse vertaling van Kromming werd voorgelezen in iemands huiskamer. Zulke clubjes, daar hou ik wel van, ja.

Martijn Benders


Rutger acht zichzelf overduidelijk in staat over de toekomst van dichters en de richting die zij moeten opslaan te beslissen, blijkens zijn sollicitatie bij het Fonds. Dit ondanks het feit dat de man nog nooit een boek heeft geschreven. Jammer genoeg voor hem is de referentiele economie echter nogal op zijn retour, momenteel. Juist daarom is dit zijn favoriete hangplek geworden: het is de enige plek waar 'kwaken om het kwaken' nog als het hoogste goed wordt bezien.

Martijn Benders


Een richting opslaan: geen fout, maar een pleonastische kritiekvorm.

Chrétien Breukers

"Zulke dingen gebeuren de laatste tijd minder, en het is mijn vermoeden dat dat mede komt omdat er nu 3 mensen verantwoordelijk zijn voor deze site en niet alleen maar eentje."

Alweer: een vermoeden. Het lijkt wel een conclusie op basis van iets dat niet is gezegd. Speculatie.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...