Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Zogezegd zo-gedaan in Gent? | Hoofdmenu | Een boek zonder woorden en ander leed »

07 december 2009

Connie Palmen veegt Vaessens de mantel uit

In uw boek veegt u de vloer aan met ‘hoogleraren, recensenten en andere bestrijders van het culturele verschil tussen hoog en laag’. Waarom noemt u geen namen?
„Omdat ik geen polemisch geschrift wilde maken. Maar ik doel vooral op Thomas Vaessens, hoogleraar moderne letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn literatuuropvatting is populistisch: kritiekloos toejuichen wat aanspreekt omdat het volk het mooi vindt . Ik ben me rot geschrokken dat iemand met zulke ideeën hoogleraar literatuur kan zijn. Hij schijnt te willen afrekenen met het postmodernisme, maar uit zijn gebruik van termen als ‘wegdeconstrueren’ blijkt dat hij de grondlegger van de deconstructie, Jacques Derrida, niet eens heeft gelezen. Vaessens is een charlatan. Ik houd mijn hart vast voor iedere student die bij hem afstudeert.” zegt Connie Palmen in een interview n.a.v. haar recente poëticale essay over het verschil tussen literatuur en pulp: Het geluk van de eenzaamheid

Reacties

Gert de Jager

“Zijn literatuuropvatting is populistisch: kritiekloos toejuichen wat aanspreekt omdat het volk het mooi vindt.”

Wat een ongelooflijke onzin. Vaessens meent een trend te signaleren in de recente ontwikkeling van de roman zelf. Meer dan vroeger zouden romanciers zich bekommeren om maatschappelijke kwesties. Auteurs als Februari, Mutsaers en Zwagerman zijn zijn kroongetuigen. Vervolgens juicht hij die ontwikkeling toe.

Of die trend zich inderdaad voordoet – daarover kun je van mening verschillen. Of die trend toegejuicht moet worden – ook daarover kun je van mening verschillen. Het belang van literatuur schuilt wat mij betreft in iets anders dan reflectie op maatschappelijke kwesties of, zoals Februari en Mutsaers willen, maatschappelijke actie. Maar dat Vaessens kritiekloos de smaak van het volk zou toejuichen – er is geen passage in “De revanche van de roman” die dat suggereert. Voor hem zijn auteurs eerder volksopvoeders dan slaafse volgers van populistische sentimenten. Zijn literatuuropvatting is eerder ouderwets negentiende-eeuws of sociaaldemocratisch dan een knieval voor de smaak van de massa.


Cath Blaauwendraad

Bovendien lijkt het me sterk dat hij Derrida niet zou hebben gelezen.

Joost Baars

Eerst zegt Palmen dat romans hun relevantie vinden in het op de korrel nemen van de ficties die ons beinvloeden, "zowel in ethisch als esthetisch opzicht". Dat lijkt me een literatuuropvatting die zich uitspreekt over en baseert op de relatie van literatuur met de werkelijkheid. Literatuur, stelt Palmen dus, vindt haar waarde in de relatie die ze met de werkelijkheid aangaat.

Vervolgens kritiseert ze de recensent die dit idee in praktijk brengt door de roman precies daarop te toetsen. De recensent moet zich volgens Palmen bezig houden met de kwaliteit van een boek, moet daar zelfs criteria voor opstellen, maar dat mogen niet de criteria zijn die Palmen hier zelf gebruikt.

Gert de Jager

En het gekke is: juist Palmen is het soort publieke schrijver dat Vaessens als ideaalbeeld presenteert – volop in de media aanwezig en zich mengend in het maatschappelijk debat. Juist de populariteit van haar schematisch opgezette romans deed bij vele hardcore literati de wenkbrauwen fronsen.

Ik vrees dat ze Vaessens tamelijk rücksichtslos gebruikt om de beeldvorming omtrent haar eigen schrijverschap wat op te poetsen.

Chrétien Breukers

Ja jongens het is allemaal weer wat. Die arme, populistische Thomas Vaessens toch, die zo langzamerhand alleen lijkt te bestaan in de mening van zijn lezers - ongeveer zoals de geest van Pim leefde in diens volgelingen. "De geest van Thomas"...

Leo van der Sterren

In ‘De revanche van de roman’ staat op bladzijde 158 het volgende:‘Literatuur moet weer over de essenties van het leven willen gaan. En dat betekent dat ze om te beginnen een beetje minder literair moet durven te zijn.’ Een letterkundige die vindt dat literatuur minder literair moet zijn. Vaessens duwt de literatuur op een hellend vlak dat doet afglijden naar een afgrond die is volgestort met doktersromannetjes, boodschappenbriefjes, twitterberichtjes, dronkenmanspraat, candlelightgedichten, ondernemingsraadsverslagen, Voetbal Internationals, sufferdjes, populistische zooi en slagzinnen waarmee de wanden en deuren van publieke plees vol zijn gekalkt. De stank op de bodem van dat ravijn is niet te harden. Maar de massieve laag vuilnis daar beneden rijst onrustbarend snel. Vaessens doet de literatuur, nota bene het onderwerp van zijn eigen dagelijkse beslommeringen, in de uitverkoop.
Dat getuigt in de eerste plaats van een gebrek aan verstand omdat het volstrekt onnodig is om ter wille van een discussie (en de bijkomende maar evident ook gezochte publiciteit) de eigen ruiten in te gooien. Een dergelijke actie is een hoogleraar Moderne Nederlandse letterkunde onwaardig: als ik zijn werkgever zou zijn, zou ik aan hem vragen waar hij mee bezig is. Ja, de discussie aanjagen zeker. Flikker toch op!
Daarenboven geeft iemand die een dergelijke opmerking maakt, blijk van onbegrip met betrekking tot de essentie van de literatuur: de intrinsieke kern van literatuur is het kunstvolle. Het taalgebruik in literatuur dient af te wijken van al het andere taalgebruik. Literatuur kan niet literair genoeg zijn.

Samuel Vriezen

@Catharina:

De Revanche van de Roman wordt heel vaak op oneigenlijke gronden aangevallen. Maar juist als het over Franse denkers gaat maakt Vaessens enkele zeer ernstige missers. Op p. 55 staat "[...] het postmoderne denken van mensen als Lyotard, Derrida of Foucault. Toch kan het ludieke postmodernisme wel degelijk als een (uiterste) consequentie van dat denken worden beschouwd. Waar literaire autoriteitsclaims volledig onmogelijk zijn gemaakt, rest de schrijver nog slechts de rol van campy entertainer." Deze opmerking suggereert zeker geen hele diepe betrokkenheid bij het werk van Derrida.


@Leo:

"Het taalgebruik in literatuur dient af te wijken van al het andere taalgebruik."

Ik zou het anders benaderen: het taalgebruik in literatuur wijkt *per definitie* af van al het andere taalgebruik, *zelfs als het exact dezelfde taal is*. Literatuur is een ander gebruik van dezelfde taal. Er bestaat dan ook geen a priori criterium waarmee je literaire taal van andere taal kunt onderscheiden. Maar voor sommigen lijkt zo'n onderscheid wel te bestaan, die hebben dus een definitie van het literaire, die hebben een criterium in handen, een recept. Maar precies zo'n criterium maakt van literatuur een formalistische exercitie. En dat is de dood van de literatuur, die juist leeft omdat ze alle taal literair kan maken. Als je het zo bekijkt is Vaessens' opmerking makkelijker te verstouwen. Hij wordt dan gericht tegen "het literaire" als /criterium/. Tegen een formalistische afbakening van de literatuur.

Chrétien Breukers

@ samuel: waarom ga je niet zeuren op je eigen weblog? dat is er echt heel geschikt voor, want kan al je oneindige teksten ruim bevatten. hup hup.

Samuel Vriezen

@Chrétien: Je comment komt eerlijk gezegd een klein beetje ongelegen. Jan, Gert, Catharina, Joost, Leo en ik zijn hier namelijk even aan het discussieren, over Connie Palmen en over Thomas Vaessens. Ik begrijp dat dat vervelend voor je is maar ik hoop dat je er toch begrip voor kunt opbrengen.

Chrétien Breukers

Nee.

Samuel Vriezen

Nou, dan moet je geen reacties toestaan. Of gewoon geen webmaster willen zijn van deze site.

Chrétien Breukers

Nee, ik vind het prima als mensen iets met elkaar bespreken, maar ik verdraag jouw gesnater niet meer.

jan Pollet

brrrr

Chrétien Breukers

Ja ok. Ik hou al op.

mponte

Over Derrida gesproken: De l'hospitalite wel eens gelezen, Chretien?

Chrétien Breukers

Ach mponte, wat ik allemaal wel niet gelezen heb, maar dat hang ik jou toch niet allemaal aan je lieve neusje.

Kanvas Tetrapool

Ik was lange tijd een enthousiast lurker van deze site, maar de laatste tijd begint het enthousiasme steeds meer weg te ebben. Hoe zou dat toch komen?

A.H. Simons

Het boekje van Conny Palmen is een hopeloos geval van name dropping, meest ook in drievoud (omdat het dan duidelijker lijkt).

annemieke steenbergen-spijkerman

mm, zal haar oudere en nieuwe werken eens gaan lezen en herlezen.
zou ze in haar nieuwere werk vlekkeloos zijn of pogen te zijn in haar recente werken.
mm, ik zal haar recentere werk als ik de onrendabelen van Marcel van Dam uit heb eens gaan lezen.Deze opmerkingen maken me nieuwsgierig naar wat haar palem aan inkt gaven.

annemieke steenbergen-spijkerman

correctie palem = palmen.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...